நகைச்சுவை மன்னர்கள் : பாக்கியம் ராமஸ்வாமி

Standard

இன்றையப் பெருசுகளால் பெரிதும் அன்றும் – இன்றும் – என்றும் விரும்பப்பட்ட  அப்புசாமி – சீதாப்பாட்டியைப் படைத்த  பாக்கியம் ராமசாமியின் வாழ்க்கைக் குறிப்பு

(
BhakkiamRamasami

நாவலாசிரியர், சிறுகதை எழுத்தாளர், பத்திரிகை ஆசிரியர், கட்டுரையாளர் என்ற அறிமுகத்தைவிட, அப்புசாமி, சீதாப்பாட்டி நகைச்சுவைப் பாத்திரங்களை சிருஷ்டித்த பாக்கியம் ராமசாமி என்றால் திரு. ஜ.ரா. சுந்தரேசனைச் சட்டென்று வாசக உலகுக்குப் புரியும். 

அவரது சிறப்புகள்:

அவர் சிருஷ்டித்த அப்புசாமி, சீதாப்பாட்டி  கதை முதன்முதலில் குமுதத்தில் வெளிவந்த ஆண்டு 1963.)

37 ஆண்டுகள் குமுதம் பத்திரிகையில் உதவி ஆசிரியர், துணை ஆசிரியர் ஆகிய பதவிகளை வகித்துவிட்டு 1990’ம் ஆண்டு ஓய்வு​பெற்றார். 

ஜ.ரா. சுந்தரேசன் என்ற அசல் ​பெயரில் நிறைய நாவல்கள் எழுதியுள்ளார். 

சிறந்த நகைச்சுவைப் பேச்சாளர் என்று பாராட்டுப்​பெற்றவர். இலக்கிய.க் கூட்டங்களிலும் வானொலியிலும், தொலைக்காட்சியிலும் நிறையத் தடவைகள் ​பேசியிருக்கிறார். ‘ஞானபாரதி’ ‘எழுத்துச் செம்மல்’ போன்ற பாராட்டுக்களைப் பெற்றவர்.

 ‘பாமரகீதை’ என்னும் சிறு நூலை பகவத் கீதையின் கருத்துக்களாக ஜராசு என்ற பெயரில் எழுதியுள்ளார்.

சிறுவர்களுக்காக வால்ட் டிஸ்னி தயாரித்த அலாவுதீனும் அற்புத விளக்கும் கார்ட்டூன் படத்துக்குத் தமிழில் வசனம் எழுதியுள்ளார்.

நகைச்சுவையைத் தமிழ் கூறும் நல்லுலகம் எங்கும் பரப்ப வேண்டும் என்ற நோக்கில் ‘அப்புசாமி டாட் காம்’ என்ற வலைத் தள பத்திரிகை நடத்தி வருகிறார்.

நலிவுற்ற நகைச்சுவை எழுத்தாளர்களின் ​மேம்பாட்டுக்கும், அனைவரது நகைச்சுவையையும் தொகுக்கும் பணிக்காகவும் ‘அப்புசாமி – சீதாப்பாட்டி நகைச்சுவை அறக்கட்டளை’ என்ற அமைப்பையும், அப்புசாமி – சீதாப்பாட்டி இசைக் கூடல்’ என்ற அமைப்பையும்  சமீபத்தில் துவங்கி நடத்தி வருகிறார்.

அவரது ஆடியோ புத்தகம் ஒன்றை காத்தாடி ராமமூர்த்தி அப்புசாமியாகக் குரல் கொடுக்க பாம்பே கண்ணன் தயாரித்திருக்கிறார். இதன்  யூ டியூப் வடிவத்தைக் கேளுங்கள்:

 அப்புசாமியாகக் காத்தாடி ராமமூர்த்தி பங்கேற்கும் ஆடியோ கதைககள் இன்னும் ஏராளமாக இருக்கின்றன. டி வி தொடர்களும் வந்துள்ளன.

அப்புசாமி கதைகளில் கூடவே வருபவர்கள் : சீதாப்பாட்டி, ரசகுண்டு, பீமாராவ் , அரை பிளேடு அருணாசலம், கீதாப் பாட்டி, பொன்னம்மா டேவிட் போன்றவர்கள்.

அப்புசாமியின் அல்பத்தனம், சீதாப்பாட்டியின் ஆங்கிலம் மற்ற அவரது சிஷ்ய கோடிகளின் மடத்தனம் எல்லாம் சுத்த கலீஜா இருக்கும்.

நசுங்கின ஈயச்  சொம்பு போன்ற அவரது முகத்தை வரைந்து அதன் மூலம் பிரபலமான ஓவியர் ஜெயராஜ் தனது டிரேட் மார்க்காக வைத்திருந்தது அப்புசாமி-சீதாப்பாட்டியின் ஸ்கெட்ச் தான்.

பாக்கியம் ராமசாமியின்
அப்புசாமி கதைகள்

Appusamiyum Africa Azhagiyum - அப்புசாமியும் ஆப்பிரிக்க அழகியும்Veerappan Kaatil Appusamy - வீரப்பன் காட்டில் அப்புசாமி

அப்புசாமியும் ஆப்பிரிக்கா அழகியும் என்கிற நாவலைப் பற்றி நூல் உலகம் என்ற இணையத் தளம் இப்படிக் கூறுகிறது:

அப்புசாமிக்கு வந்த வாழ்வைப் பாருங்கள்!  இந்தத் தள்ளாத வயதில் சுக்கிரதசை அவரைச் சுற்றிச் சுற்றி, சுழற்றிச் சுழற்றி அடித்திருக்கிறது. எங்கோ ஆப்பிரிக்காவில் ஒரு பொந்தில் வசித்து வந்த ஆப்பிரிக்க அழகி இடீலி, ஏரோப்ளேன் ஏறி இந்தியாவுக்கு வந்து, ‘மணந்தால் அப்புசாமியைத்தான் மணப்பேன்’ என்று ஒற்றைக் காலில் நிற்கிறாள்.

நொடிக்கு நொடி சீதாப்பாட்டியுடன் டூ விட்டுக்கொண்டிருந்த அப்புசாமிக்கு, இடீலி யைப் பார்த்ததும் பரம குஷி. அப்படியே ‘பச்சக்’ என்று அவளுடன் சட்னிபோல் ஒட்டிக்கொண்டு விட்டார். அப்புறம் என்ன? ஒரே கன்னாபின்னா ரகளைதான்!

இடீலியுடன் சேர்ந்து ஆப்பிரிக்க டூயட் பாடுகிறார். கொதிக்கும் அண்டாவில் இறங்குகிறார். ஆப்பிரிக்க மொழி பேசுகிறார். சீதாப்பாட்டிக்கு டைவர்ஸ் நோட்டீஸ் அனுப்புகிறார். கூடவே, பல இடியாப்பச் சிக்கல்களிலும் மாட்டிக்கொண்டு விழி பிதுங்குகிறார்.

உளுந்து வடையையே உருப்படியாக முடிக்கத் தெரியாத அப்புசாமியால், வீரப்பன் கொடுத்த உடும்புக் கறியை எப்படிக் கடிக்கமுடியும்?

வீரப்ப மீசையோடு, அவனது உடையையே அணிந்துகொண்டு, துப்பாக்கியோடு அந்தக் காட்டில் அலைந்து திரிந்து அழிச்சாட்டியம் செய்யும் தைரியம் அப்புசாமிக்கு எப்படி வந்தது?

அப்புசாமி காட்டிலிருந்து அனுப்பிய கேசட்டில், கெக்கேபிக்கேத்தனமாகக் கூறப்பட்டிருந்த செய்தி என்ன? அப்புசாமியைப் பார்க்க நக்கீரன் கோபால் ஏன் போகவில்லை?

– See more at: http://www.noolulagam.com/product/?pid=2243#sthash.umdp0Tpw.dpuf

விருந்து தயார். வந்து ஒரு கை பாருங்கள்!

 

 

 
 
Advertisements

சௌந்தரராஜனின் முகநூல் படங்கள்

Standard

 

நண்பர் சௌந்தரராஜனுக்கு நல்ல கலை உணர்வு அதிகமாயிருக்கிறது என்பதற்கு அவர் முகநூலுக்காகத் தேர்ந்தெடுக்கும்  புகைப்படங்களே சான்று.

எத்தனை அழகான படங்கள் !

அந்தப் படங்களை  முகநூலில் பார்க்கும்  போதே  அவை  நம் கண்ணையும் கருத்தையும்  கவரும்.  

சில படங்கள் சங்கக் கவிதை போல இருக்கும்.

இன்னும் சில படங்கள் புதுக்கவிதை போல பளீரென்று தெறிக்கும்.

கொஞ்சம் படங்கள்  ஓவியங்கள்  போல கொஞ்சும்.  

அவர் ரசனைக்கு நன்றி கூறி அவற்றுள் சிலவற்றைப்   பகிர்கிறேன். 

9, 99, 999,

Standard

இந்த எண்களைத் தமிழில்   படியுங்கள்

9

90

900

ஒன்பது, தொண்ணூறு, தொள்ளாயிரம் என்று தானே சொல்கிறோம்?

சங்க கால மக்கள் இவற்றை வேறு மாதிரி சொல்லி வந்தார்களாம். அதற்கு அவர்கள் சொல்லும் விளக்கம் பொருத்தமாகவே  இருக்கிறது.

பரிபாடலில் ( திருமால் 3: 77-79) திருமாலைப் புகழ்ந்து பேசும் பாடல் ஒன்று உள்ளது .

அது இப்படி துவங்குகிறது,

பாழ்என கால்என பாகுஎன ஒன்றுஎன

இரண்டுஎன மூன்றுஎன நான்குஎன  ஐந்துஎன

ஆறுஎன ஏழுஎன எட்டுஎன தொண்டுஎன

 

ஆக , நாம் ஒன்பது என்றழைக்கும் 9 ஐ அவர்கள் தொண்டு என்றே அழைத்தார்கள் என்பது புலனாகிறது.

மேலும் பாழ் என்றால் 0, கால் என்றால் 1/4 ,பாகு என்றால் 1/2 . அருமை ! அருமை!!

இந்த ஆராய்ச்சியைத் தொடர்ந்து நாம் 90ஐ தொண்ணூறு என்றும், 900ஐ தொள்ளாயிரம் என்று அழைப்பது தவறு என்று கூறப்படுகிறது.

ஏனென்றால்,

பத்து, இருபது, முப்பது,நாற்பது, ஐம்பது,அறுபது,எழுபது, எண்பது, இவற்றிருக்குப் பிறகு ஒன்பது, என்று தான் இருக்க வேண்டும். நாம்  தொண்ணூறு என்று சொல்கிறோம். அது தவறு

அதைப்போல நூறு, இருநூறு. அந்த வரிசையிலும் 900 ஐ தொள்ளாயிரம் என்று சொல்கிறோம். அது தவறு அதைத் தொண்ணூறு என்று தான் சொல்லவேண்டும்.

9000 ஐ தான் தொள்ளாயிரம் என்று சொல்லவேண்டும்.

இப்படிச் சொல்கிறார் முனைவர் பாக்யமேரி என்ற ஆசிரியர்  தன் தமிழ் இலக்கிய வரலாறு என்று நூலில்!

லாஜிக் சரியாகத் தானே இருக்கிறது !

கலைஞர்  தேர்தலில் வெற்றி பெற்றால்,  பொங்கலைத் தமிழ் ஆண்டின் துவக்கம் என்று அறிவித்ததைப் போல இந்த எண்களையும் மாற்றலாம் !   

 

 

சைனா டீ – குறும்படம்

Standard

 

சைனா டீ  என்ற குறும்படம். ஒரு கலக்கல் காமெடி. சூடான  நடிப்பு . வாசனையுள்ள கதாபாத்திரங்கள். கிளாசைக் கலக்கிக் குடிச்சா அப்படியே கிளாசிக். செம கிக். கட்டிங் போட ரெடின்னா குறும்படம் பாருங்க!

 

ஹோசசிகுரு

Standard
 
விவசாயத்தில் முதலீடு செய்து லாபமும் காண வேண்டும் என்று எண்ணுகிறீர்களா?
 
அது எப்படி முடியும் ?  என்று கேட்பவர்களுக்கு அசோக் ஜெயந்தி, ஸ்ரீராம் சிட்லூர், ஸ்ரீநாத் ஷெட்டி என்ற மூன்று இளைஞர்கள் பதில்  அளிக்கிறார்கள் என்று பெட்டர் இந்தியா இணைய தளம் கூறுகிறது.  
 
இவர்கள் மூவரும் தங்கள் பொறியியல் துறையை விட்டுவிட்டு விவசாயத்தை வெற்றிகரமாகச் செய்வது எப்படி என்று செய்து காட்டி மற்றவர்களையும் வழிப் படுத்துகிறார்கள்.
 
தற்போது இவர்கள் விவசாயத்தில் மக்கள் முதலீடு செய்யும் வகையில்  ஒரு நிறுவனத்தை நிறுவியிருக்கிறார்கள். இதற்குக் கன்னடத்தில் ஹோசசிகுரு என்று பெயர் வைத்திருக்கிறார்கள். இளந்தளிர் என்று அதற்குப் பொருள். இவர்கள் கோடான கோடி பெறுமான  விவசாய நிலத்தை நிர்வகித்து  விவசாய விளை பொருட்கள், தோட்டப் பயிர்கள், மரங்கள், நாற்றுப் பண்ணை என்று பல வகைகளில் அவற்றை மேம்படையச் செய்திருக்கின்றனர்.
 
தரிசாக உபயோகமில்லாமல் இருக்கும் நிலங்களில்  விஞ்ஞான முறைப்படி விவசாயம் செய்து அவற்றில் லாபமும் அடையச் செய்வது இந்த நிறுவனத்தின் முக்கியக் குறிக்கோளாக இருக்கிறது.
 
இந்த விவசாய முதலீட்டுத் திட்டத்தில்,
 
முதல் படி,  முதலீட்டுக்குத்  தக்க விவசாய நிலத்தைத்  தேர்ந்தெடுப்பது  
 
இரண்டாவது படி, தேந்தெடுக்கப்பட்ட பயிருக்குத் தக்கவாறு நிலம் , சொட்டு நீர்ப் பாசனம், மண் செறியூட்டல், ஆழ் நிலக் குழாய்கள் , வேலை செய்ய உதவியாளர்கள்  போன்றவற்றைத் தயார் செய்தல்
 
மூன்றாவது படி,  இந்த விளை நிலங்களையும், மற்ற பயிர் வளர்ப்பு – பாதுகாப்பு செய்கைகளை இந்த நிறுவனமே முதல் மூன்று மாதங்களுக்கு நிர்வாகித்தல். அதற்குப் பிறகு முதலீட்டார்கள் தாங்களாகவே விவசாயத்தைத் தொடராலாம் அல்லது இந்த நிறுவனத்திடமே நில நிர்வாகத்தை ஒப்படைக்கலாம்.
 
இந்த நிறுவனம் நவீன விவசாய நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தி குறைவான செலவில் நிறைய மகசூல் பெறும் பயிர்களை  விளைவிப்பதில் வெற்றி கண்டு அவற்றைச்  செயல் படுத்தி வருகிறார்கள்.
 
குறைந்த முதலீடு செய்பவர்களுக்கு குறுகிய காலப் பயிர்களான வாழை, தர்பூசணி, இஞ்சி, பப்பாளி போன்றவற்றை விளைவிக்கச் செய்கிறார்கள்.
 
பெரும் முதலீட்டார்களுக்குப் பண்ணை நிலங்கள் வாங்கி அவற்றில் தேக்கு, சந்தனம் போன்ற மரங்களைப் பயிர் செய்கிறார்கள்.
 
இவர்கள் விவசாய அறிஞர்களையும்  விஞ்ஞானி களையும் கலந்து ஆலோசித்தே  திட்டங்களைத் தயார் செய்கிறார்கள்.
முதலீட்டாளர்கள் தங்கள் நிலங்கள், பயிர் பற்றிய விவரங்களை  உடனுக்குடன் இணைய தளத்தின் மூலமாகத் தெரிந்து கொள்ளவும் வசதி செய்திருக்கிறார்கள்.
 
தற்போது இந்த இளந்தளிர் நிறுவனம் பங்களுருக்கு வெளிப்  புறத்திலும் ,  ஆந்திராவில் அனந்தபூர் மாவட்டத்திலும்   2000 க்கும் மேற்பட்ட ஏக்கரில் விவசாயப் பண்ணை அமைத்திருக்கிறார்கள்.
 
நிலத்தை அதன் தன்மை கெடாதவாறு செய்து விவசாயத்தை ஒரு வெற்றிகரமான தொழிலாக மாற்றுவது தான் இத் திட்டத்தின் முக்கிய அம்சம்.
 
இதில்  வரும் வருமானத்திற்கு வருமான வரி  கிடையாது என்பது இதன் சிறப்பு அம்சம்.
 The Better India (94)

பீபி-கா-மக்பரா ( ஜே ராமன்)

Standard

 

இந்த  நேர் பிரதி உலகப் புகழ் தாஜ் மஹால் அல்ல.  அதைப் போலவே உருவாக்கிய மொகலாயக் கட்டடம்.

இது பீபி-கா-மக்பரா  என்று அழைக்கப்படும். இருக்குமிடம் அவுரங்காபாத்திலிருந்து 5 கிமீ தொலைவில்.

இந்த அழகிய மசோலியம் ,மொகலாய  மன்னன் அவுரங்கசீப் (1658-1707) மனைவி ராபியா -உல்-தௌரானி  அல்லது டிராஸ் பானு பேகத்தின் நினைவுக்காகக் கட்டப்பட்டது.

அரச குமாரர் அசாம் ஷா அவரது தாயின் நினைவாக கிபி 1651-1661 நூற்றாண்டுகளில்  இதை எழுப்பியிருக்கிறார்.

இதை  வடிவமைத்து உருவாக்கியவர் அடா-உல்லா என்னும் கட்டிடக் கலைஞர் என்றும்,  ஹான்ச்பெட் ராய்  என்னும் பொறியியலாளர் என்றும் பிரதான நுழை வாயிலில் கிடைத்த கல்வெட்டுகளினால் தெரியவருகிறது.

பின்புறம் அமைந்துள்ள அழகிய மலைத் தொடர்களின்   வடிவங்களிலும்  பசுமையான தோட்டங்களின்  மத்தியிலும்  இந்த சமாதியைப் பார்த்து  ரசிப்பது  ஒரு பிரமிப்பான அனுபவமே!

இதனைக் கட்டிமுடிக்க  ரூபாய்  6,68,2037-7,    1651-1661 ஆண்டுகளில் செலவாயிற்று என்றும் தெரியவருகிறது.

இந்த மசோலியம்  தாஜ் மஹாலைத் தோற்கடிக்கத்  தொடங்கியபோதிலும், தரம்கெட்ட நகல் வடிவமாக முடிவடைந்தது.

காரணம் தாஜ்மகாலின்  அஸ்திவாரம் ஆழமான காதலில் போடப்பட்டது. அது அசல். அதனால் உலக அதிசயங்களில் ஒன்றானது.

இந்த பீபி கா மர்க்காரா போட்டிக்காகக் கட்டப்பட்டது. அசல் அசல் தான். நகல் நகல் தான்.

 

இதைப் பார்க்கும் போது ராஜராஜன் கட்டிய தஞ்சைப் பெரியகோவிலும் அதே வடிவில்  அவன் மகன் ராஜேந்திரன் கட்டிய கங்கை கொண்ட சோழபுர சிவன் கோவிலும்  நினைவுக்கு வருகிறது.

தந்தையின் கோவிலைவிடப் பெரியதாக இருக்கக்கூடாது என்று சற்று சிறியதாகக் கட்டினானாம் ராஜேந்திரன். பாண்டியர் படையெடுப்பால்  இது  மிகவும் சிதிலமடைந்து காணப் படுகிறது.  மராட்டியர் பராமரிப்பால்  தஞ்சைக் கோவிலுக்கு மெருகு கிட்டியது.

தஞ்சைக் கோவில்

002

கங்கை கொண்ட சோழபுரக் கோவில்

032

 

படைப்பாளி – மா அரங்கநாதன் ( எஸ் கே என்)

Standard

 

நாஞ்சில் நாட்டைச் சேர்ந்த, புதுச்சேரியில் வாழ்ந்து வந்து, பிறகு சென்னையில் குடியேறிய  மா. அரங்கநாதன் என்னும் படைப்பாளியின் கதைகளை ஒரு முறை நூலகத்திலிருந்து எடுத்து வந்து படித்தபோது சற்று வித்தியாசமான கதைகளும், அவற்றைச்  சொல்லும் முறையும் கவனத்தை ஈர்த்தது. 2009 ல் வெளிவந்துள்ள  அவரது அறுபதிற்கும் மேற்பட்ட  சிறுகதைகள் தொகுப்பு  நல்ல வாசிப்பு அனுபவமாக இருந்தது.   ஐம்பதுகளில் தொடங்கி  பிரசண்ட விகடன், பொன்னி, புதுமை போன்ற இதழ்களில் எழுதத் தொடங்கி உள்ளார்.. சாகித்ய அகாதமிக்காக மொழி பெயர்ப்புகள் செய்துள்ளார். பல பல்கலைக்கழகங்களில் இவரது நூல்கள் பாடப் புத்தகங்களாக   இடம் பெற்றுள்ளன. ‘பரளியாற்று மாந்தர்’ என்னும் நாவல் தவிர பல கட்டுரைகளும் எழுதியுள்ளார். ‘மூன்றில்’ இலக்கிய அமைப்பை நடத்தி வந்திருக்கிறார். அதே பெயரில் வந்த சிற்றிதழ் ஆசிரியராகவும் இருந்திருக்கிறார். ஒரு சில கதைகள் தவிர மற்றவற்றில் முத்துக்கறுப்பன் என்னும் பெயரில்தான் இவரது கதாநாயகன் இருப்பான்.  நிகழ்வுகளை மட்டுமே சார்ந்த கதைகளாக இல்லாமல் வாழ்வின் புதிர்களைக் காண்பிக்கும் கதைகள்

***   ***  ***

“தேங்காய்” என்னும் இவரது கதை

அசலூரில் அரசாங்க வேலை பார்க்கும் முத்துக்கறுப்பனின் தந்தை, சிவசங்கரன் இறந்து போகிறார். . மூத்த மகனான வேலுவிற்கு உள்ளூரிலேயே வேலை. வருமானமும் குறைவு.  சற்றுப் பேச்சுத் தடுமாற்றமும் உண்டு. பக்கத்து வீட்டுக்காரர் சிதம்பரம் பிள்ளை தான் பெண்வீட்டாரிடம் பேசி வேலுவிற்கு மணமுடித்து வைத்தார். அந்தத் திருமணத்தை முன்னின்றும் நடத்தி வைத்தார்.

சிதம்பரம் பிள்ளைக்கு வேலுவிடம் இருந்த நெருக்கம் முத்துக்கறுப்பனிடம் கிடையாது. முத்துக்கறுப்பனுக்கும் அவரிடம் ஒரு பயம். என்னவென்று சொல்லவியலாத பயம். இவனது திருமணத்தில் பக்கத்து வீட்டுகாரராகவே பங்கெடுத்துக்கொண்டார்.

“அவன் ரொம்ப பெரியவன் மாதிரி ஆயிட்டான் – நம்மையெல்லாம் எங்க மதிக்கிறான்” என்று சௌகர்யமாக ஒதுங்கிக்கொள்வார்.

சிவசங்கரனின் காரியங்கள் மளமளவென்று நடந்துகொண்டிருந்தது. சிதம்பரம் பிள்ளைதான் முன்னேயிருந்து காரியங்களைக் கவனித்தார். அவர் குரல்தான் தூக்கியடித்துக்கொண்டிருந்தது. செத்தவரின் விருப்பப்படி அவருக்கு செல்லமான ஆத்தங்கரைத் தென்னந்தோப்பில் தான் அடக்கம் செய்ய முடிவாகியது.       

ஊருக்குப் பெரியவர் என்பதால் மட்டுமல்ல, அங்குள்ள எல்லாருடனும் ஒரு விதத்தில் தொடர்புடையவரது கடைசி ஊர்வலமாதலால், அது சுவாமி புறப்பாடு மாதிரி  தோன்றியது, வீட்டு வாசலிலும் தெருவிலும் நின்ற பெண்கள் கும்பிட்டுக்கொண்டனர். இடுப்பில் வைத்துக்கொண்டிருந்த குழந்தைகளின் கைகளைச் சேர்த்து வைத்து கும்பிடச் செய்தவர்களும் உண்டு. ஊர்கிழங்கள் தங்களுடையதை ஒத்திகை பார்த்தன.

காடேற்று, தேங்காய்க் கிழமை, பயிற்றுக் கிழமை, பதினாறாம் நாள் சடங்கு என்று காரியங்கள் நடந்தன.

இரவு,  பெண்டுகள் அழுவதற்காக அழைக்கப்பட்டார்கள். முறைப்படி ஒப்பாரி வைத்தார்கள்.

“கத்திரிக்காய் எங்களுக்கு

கைலாயம் உங்களுக்கு    .  

வாழைக்காய் எங்களுக்கு

வைகுண்டம் உங்களுக்கு”

என்று பாடி பரலோக பதவி அளித்தார்கள்

பெரிய மனிதர்கள் மற்றுமுள்ள காரியங்களைக் குடும்பத்தினரை வைத்துப் பேசலானார்கள். அதை அந்த வீட்டில் பேசவேண்டாமென்று, சிதம்பரம் பிள்ளை தன்வீட்டிற்கு எல்லோரையும் அழைத்தார்.

“அவன் வாயில்லாப் பூச்சி- சர்க்கார் வேலையும் இல்லே- நமக்கு இரண்டு பேரும் ஒண்ணுதான் .ஆனா மேற்கொண்டு பார்த்தா, வேலுதான் கஷ்டப்பட்டிருக்கான்” என்று தொடங்கினார் சிதம்பரம் பிள்ளை.. ” ஆனா இந்த விஷயத்தில முத்து ஏதாவது நினைச்சுக்கக் கூடாது. அவனையும் ஒரு வார்த்தை கேட்டுடணும்”

முத்துக்கறுப்பனின் மனைவியோ, வாயைப் பொத்திக்கொண்டு “இந்த மனிதருக்கு என்ன கெடுதல் செய்தீங்க- இப்படி ஈரல் குலையைப் பிடுங்கறாப்பில கேக்காரே ” என்று முணுமுணுத்தாள்.

ஆனால், முத்துக்கறுப்பனோ “எல்லாம் மாமா சொல்றாப்பிலேயே வைச்சுகிடுவோம்- நான் மாட்டேன்னா சொல்லப்போறேன்” என்றான்.

தென்னந்தோப்பின் மீதான பாகத்தை விட்டுக் கொடுப்பதன் மூலம்  முத்துக்கறுப்பன் தனக்கு ஒரு பாரம் இறங்கிவிட்டது போலத் தென்பட்டான். சாவுச் செலவு பூராவும் மூத்தவன்தான் ஏற்றுக்கொண்டான் என்று நம்பிவிடுவது எளிதான விஷயம்.

வயல் வெளிகள் மேலுள்ள உரிமையும் அப்படித்தான் என்ற எண்ணமும் ஏற்பட்டது.

திடீரென வெளியில் ஏதோ அமளி.

இன்று அதிகாலை தேங்காய் திருடும்போது ஒருவன் அகப்பட்டானாம். அவனைப் பிடித்து வைத்திருக்கிறார்கள்.

கருக்கலிலேயே மரத்தில் ஏறி, அங்கிருந்தபடியே ஒரு கயிறு மூலம் கீழே மெதுவாக இறக்கிவிடுவானம். இறங்கி வந்து வயல் வரப்பு வழியாக அவன் ஊர் சென்று விடுவானாம்.

“என்ன முத்து! நீதான் டவுன்லே இருக்கியே. இது மாதிரி பார்த்திருக்கியா?” என்று ஊர் மூத்தவர் கேட்கிறார்.

முத்துக்கறுப்பன் அசட்டுச் சிரிப்போடு பார்க்கையில் சிறிது வியர்த்தது. ஆற்றங்கரை காற்று நன்கு வீசிக்கொண்டிருந்தது. தேங்காய்கள் கட்டி வைக்கப்பட்டிருந்த நார் நீண்டு தொங்கிக் கொண்டிருந்தது. நீண்டு…

நீண்டு சென்றது அது- அவனது பயம் துளித் துளியாகக் கண்ணாடியில் படிந்த பனியாகத் துடைக்கப்படுகிறது. வெள்ளை வெளேரென ஓர் ஏழு வயதுப் பையன் துள்ளி அந்த ஆற்றங்கரைப் பகுதியில் செல்வது மங்கலாகிறது. அது அற்புதமான ஓர் அதிகாலைப் பொழுது.

பலூன் போல ஒரு குலை மரத்திலிருந்து இறங்குகிறது. இரண்டு கால்கள் இறங்கி வருவது தெரிகிறது. அந்த நடை இவனுக்குப் பரிச்சயமாகத் தோன்றுகிறது. மேட்டில் ஏறித்தான் வரவேண்டும். பக்கத்தில் வந்தால் என்ன செய்வதென்று தெரியவில்லை. அந்த ஆள் வேறுபுறம் திரும்பிப் போய்விடுகிறார்.

முத்துவிற்கு நடுக்கம். அவரை

வீட்டில் பார்த்தால் எப்படிப் பேசுவது என்ற எண்ணம் தோன்றி நடுக்கம் அதிகமாகிறது. ஆனால் ஏழு வயது சிறுவன் வீடு போகாமலிருக்க முடியாது.

றுநாள் வீடு திரும்பும் போது தென்னந்தோப்பைக் கடந்து போகிறார்கள், முத்துக்கறுப்பனும் அவன் மனைவியும்.

“உங்க பேரில என்னதான் அப்படியொரு ஆங்காரமோ தெரியலை அந்தப் பாவி மனிசனுக்கு” என்று திரும்பவும் ஆரம்பித்தாள் மனைவி

“அது அப்படியில்லே- நாந்தான் பதினஞ்சு வருஷமா பயந்துகிட்டிருந்தேன்னு நினைச்சேன். அப்படியில்லே. அவர்தான் அதிகமா நடுங்கிக்கிட்டு இருந்திருக்காரு” என்று சொல்ல நினைத்தான் முத்துக்கறுப்பன்.

என்று முடிகிறது.

படிக்கவேண்டிய இவரது பல கதைகளில் இணையத்தில் கிடைப்பவற்றில் சில  

மூன்றில்      ஞானக்கூத்து