ஓன்றுக்குள் ஒன்று..! -நித்யா சங்கர்

Standard

மானேஜிங் டைரக்டர் பரந்தாமன் முகத்திலே ‘எப்படி சமாளிக்கப்
போறோம்?’ என்ற சிறு பயம் கலந்த குழப்பம். அந்த போர்டு
ரூமிலே குழுமியிருந்த மற்ற டைரக்டர்களை சிரமப்பட்டு
வரவழைத்துக் கொண்ட ஒரு அரைப் புன்னகையோடு பார்த்தார்.

‘எதற்காக இந்த அவசரக் கூட்டம். அதுவும் இல்லாமல் யூனியன்
லீடர் ரவியும் எதற்கு இந்த மீட்டிங்கில் உட்கார்ந்திருக்கிறான்?’
என்ற நினைப்பிலே டைரக்டர்கள் முகத்திலே ஒரே குழப்பம்.
எம்.டி. சீக்கிரம் பேச மாட்டாரா, ஸஸ்பென்ஸ் உடையாதா என்று
அவரையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்.

ரவியும் அமைதியாக ஒரு ஓரமாய் புன்முறுவலோடு அமர்ந்-
திருந்தான்.

பரந்தாமன் ஒரு முறை மெலிதாகத் தொண்டையைக் கனைத்துக்
கொண்டு பேச ஆரம்பித்தார்.

‘டியர் ·ப்ரெண்ட்ஸ்.. மிகவும் ஷார்ட் நோட்டீஸில் இந்த
போர்டு மீட்டிங்கைக் கூட்டியதற்கு முதலில் மன்னிப்பு கேட்டுக்
கொள்கிறேன். உங்களுக்குத் தெரியும், இன்னும் ஒரு
மாதத்தில் ஏப்ரல் மாதத்தில் காலடி எடுத்து வைக்கப் போகிறோம்.
ஆஸ் யூஷ்வல் நம்ம எம்ப்ளாயீஸ¤க்கெல்லாம் சம்பள உயர்வு –
இன்க்ரிமென்ட் – தர வேண்டிய மாதம். அது விஷயமாகத்தான்
உங்களையும் கலந்து ஆலோசிக்க இந்த மீட்டிங்கைக் கூட்டி
இருக்கேன்.’

‘சேர்மன்… இந்த இன்க்ரிமென்ட் விவகாரம் எதுக்கு
போர்டுக்கு வருது? நீங்கதானே ஸ்டாப் அஸோஸியேஷனுடன்
பேசி முடிவு எடுப்பீங்க’ என்று அவரை இடைமறித்தார் குழுமி-
யிருந்த டைரக்டர்களில் ஸீனியரான முகுந்தன்.

‘நார்மலா வருஷா வருஷம் ஐந்திலிருந்து பத்து பர்ஸென்ட்
அதிகரித்துச்சம்பளம் கொடுப்போம். ஆனா இந்த வருஷம்
அஸோஸியேஷன் லீடர் ரவி இருபத்தைந்து பர்ஸென்ட்
அதிகமாக்கக் கோரி மெமொராண்டம் கொடுத்திருக்கார்’

‘வாட்….இட் ஈஸ் ரிடிகுலஸ்…’ என்று எல்லா டைரக்டர்களும் கூவினர் ஏகோபித்த குரலில்.

‘நான் அஸோஸியேஷன் நிர்வாகிகளை இரண்டு மூன்று
முறை சந்தித்துப் பேச்சு வார்த்தை நடத்தினேன். எனக்கும்
அவர்கள் கேட்பது நியாயமாகப் படவில்லை’ என்று இழுத்தார்
பரந்தாமன்.

‘என்ன ஸார் அநியாயம்? நம்ம கம்பனி காம்படிடர்ஸை
விட நாம நம்ம கம்பனி ஸ்டாபுக்குச் சம்பளம் அதிகமாகக்
கொடுத்திட்டிருக்கோம். பின் எதற்கு இவ்வளவு அதிகமாகக்
கேட்கிறாங்க? ஆசை இருக்கலாம்.. ஆனா பேராசை இருக்கக்
கூடாது…’ என்றார் இன்னொரு டைரக்டர் காரசாரமாக.

‘ஜென்டில்மென்.. அமைதி அமைதி.. மிஸ்டர் ரவி..
நீங்களும், நம்ம கம்பனியிலே வேலை செய்யற – ஹையர்
பொஸிஷனில் இருக்கிற பாதி ஸ்டாபும் எங்களுடன் சேர்ந்து
ஆரம்பித்த கம்பெனி  இது. அப்படி நாம ஒண்ணுக்கு ஒண்ணா
இருக்கிறபோது – நம்ம கம்பெனி இந்தியாவிலேயே முதன்மை-
யான கம்பெனியா  இருக்க உழைக்கிறபோது – இது என்ன
முட்டுக்கட்டை? இது நம்ம கம்பெனி வர்க்கிங்கைக் கெடுத்து
விடாதா?’ என்றார் முகுந்தன் ரவியை நோக்கி.

‘ஸார் நீங்க சொன்னது ஸென்ட்பர்ஸென்ட் கரெக்ட்.
சேர்மன் ஸார்.. இங்கேயுள்ள டைரக்டர்ஸ், நான், நம்ம
கம்பெனியிலேயே வேலை செய்யற ஸீனியர் ஸ்டாப் பலபேர்
சேர்ந்து ஆரம்பித்து உருவாக்கின கம்பெனிதான் இது.
எங்களுக்கு சோறு போடும் காமதேனு..’ என்றான் ரவி
உணர்ச்சி மேலிட.

‘அந்த காமதேனுவை கொல்ல நினைக்கறியே அப்பா..’
என்றார் முகுந்தன்.

‘யூ ஆர் தரலி மிஸ்டேகன் ஸார்.. இந்தக் கம்பெனி மேலும்
மேலும் வளரணும்னு நினைக்கிறேன். நம்ம கம்பெனி
ஸ்டாபெல்லாம் கம்பெனிக்காக – கம்பெனியின் முன்னேற்றத்-
திற்காக என்ன தியாகம் வேணும்னாலும் செய்யத் தயாராய்
இருக்கணும்னு நினைக்கிறேன் ஸார்..’

‘ஆனா உங்களுடைய டிமாண்ட் அதைப் ப்ரூவ்
பண்ணலியே..’

‘எகேய்ன் யூ ஆர் மிஸ்டேகன் ஸார்.. நம்ம டைரக்டர்
சொன்ன மாதிரி நம்ம  கம்பெனி காம்படிடர்ஸ் எல்லோரையும்
விட நம்ம கம்பெனி ஸ்டாபுக்கு சம்பளம் அதிகமாகக்
கொடுக்குது. அதை நான் டிஸ்பியூட் பண்ணலியே..’

‘பின்னே என்னப்பா… எதற்கு இந்த டிமாண்ட்..
கலாட்டா எல்லாம்..’

‘எக்ஸ்கியூஸ்மி ஸார்.. லெட் மீ கம்ப்ளீட்.. ஸார்
உங்களையெல்லாம் கொஞ்சம் எபீஷியன்ஸி ரேஷியோவை
பார்க்கணும்னு கேட்டுக்கறேன்.. உற்பத்தி லெவலை
எடுத்துக்கிட்டீங்கன்னா நம்ம  கம்பெனி ஸ்டாஃப் ஒருத்தருடைய
உற்பத்தி லெவல் நம்ம காம்படிடர்ஸ விட மூணு மடங்கு
ஜாஸ்தி.. நீங்க அது எப்படி சாத்தியம்னு கேட்கலாம்…
நம்ம கம்பெனி  அஸோஸியேஷனைப் பொறுத்தவரை அது
‘எப்படீடா அதிகமாக பணம் கறக்கலாம்.. என்னென்ன
சலுகைகள் வாங்கலாம்.. எப்போ ஸ்டிரைக் பண்ணலாம்’ என்று
அலையற அஸோஸியேஷன் கிடையாது. எங்களுக்குள்ளே
நாங்க ஒரு ரிஸர்ச் விங்க் வெச்சிட்டிருக்கோம். டெய்லி
சாயந்திரம் கூடி ‘எப்படி உற்பத்தியைப் பெருக்கலாம்..
எப்படி தரத்தை இம்ப்ரூவ் பண்ணலாம்’னு யோசிச்சிட்டேயிருக்கோம்… முடிந்தவற்றையெல்லாம் செயலாக்கிட்டுமிருக்கோம். நம்ம  கம்பெனி இப்போ தரத்திலேயும், பிஸினஸிலேயும் இந்தியாவில் நம்பர் ஒன்னா இருக்குன்னா இந்தக் கடின உழைப்புதான் காரணம்.’

‘என்ன தற்பெருமை ஜாஸ்தியா இருக்கு..’ என்று
பெரிதாக நகைத்தார் மற்றொரு டைரக்டர்.

‘ஸாரி ஸார்.. தற்பெருமை இல்லை.. உங்களுக்குத்
தெரியாத ஒரு உண்மை.. அதை யாராவது சொல்ல
வேண்டுமில்லையா? அதுக்கு இந்த ஆப்பர்ச்சுனிடியை
எடுத்துக்கிட்டேன். இரண்டாவது நம்ம கம்பெனி கொடுக்கும்
சம்பளத்துக்கும் டேர்ன் ஓவருக்கும் – ஸேல்ஸ¤க்கும் – உள்ள
ரேஷியோ. நம்ம காம்படிடர்ஸ் ரேஷியோவில் பாதியாய்
இருக்கும்.’ என்றான் ரவி மூச்சுக்கூட விட மறந்து.

‘சுத்தம் .. இப்போ நீங்க கேட்கற மாதிரி இருபத்-
தைந்து பர்ஸென்ட் ஜாஸ்தி கொடுத்தா இந்த ரேஷியோ
வெல்லாம் தலைகீழா மாறிடும்’ என்றார் ஒரு டைரக்டர்
எகத்தாளமாக.

‘வித் டியூ ரெஸ்பெக்ட்.. இல்லே ஸார்.. நம்ம
ப்ரொடக்ஷன் லெவல், எபீஷியன்ஸி லெவல் இப்படியே
இருந்தாலும் கூட நம்ம காம்படிடர்ஸை விட பெட்டராகத்
தான் இருக்கும். ஆனா இந்த இடத்துலே நான் – ஆஸ் எ
ஸ்டா·ப் ரெப்ரெஸென்டேடிவ் – ஒன்று உறுதியாய் சொல்ல
முடியும். இது நம்ம ஸ்டாபுக்கு ஒரு மோடிவேஷனா
இருக்கும். அவங்க அயராத உழைப்பாலே ரெண்டு
வருஷத்துலே இதே ரேஷியோவை நாம் கொண்டு வந்திட
முடியும்.’

‘எப்படிப்பா.. சம்பள செலவு ஜாஸ்தியாயிடும் இல்லே.
இப்ப இருக்கிற காம்படிஷன்லே ஸேல்ஸ் க்ரோத் அதிகமா
எதிர் பார்க்க முடியாது.. பின்னே எப்படி..?’

‘அதுக்கும் எங்ககிட்டே பிளான் இருக்கு ஸார்…
நம்ம பிராடக்டுடைய தரத்தை உயர்த்தி அதிக உற்பத்தி
மூலம் உற்பத்திச் செலவைக் குறைத்து ஸேல்ஸைக் கூட்ட
முடியும் ஸார்…’

‘தம்பி .. நாங்க பணம் போட்டவங்க… எங்க வயிற்றிலே
அடிச்சிடுவே போலிருக்கே..?’

‘என்ன ஸார் இப்படி சொல்லிட்டீங்க.. நம்ம கம்பனி
இருபதிலிருந்து இருபத்தைந்து சதவிகிதம் டிவிடென்ட்
கொடுத்திட்டிருக்கு. என்னுடைய ப்ரொஜக்ஷன்ஸ் சரியா
இருந்தா உங்க டிவிடண்ட் கண்டிப்பா கம்மியாகாது ஸார்..
ஆன் தி அதர் ஹான்ட் ஜாஸ்தி ஆகலாம். அப்புறம்
கொடுக்கப் போற சம்பளத்தை இன்கம்டாக்ஸ் எக்ஸெம்ஷ-
னையெல்லாம்  க்ளெய்ம்  பண்ணற மாதிரி ஒரு பாக்கேஜாக
கொடுக்கறதுக்கும் ரிக்வெஸ்ட் பண்ணி இருக்கேன்.’

டைரக்டர்கள் எல்லோரும் ஒருவர் முகத்தை ஒருவர்
பார்த்துக் கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தார்கள். எல்லோர்
முகத்திலும் ஒரு அவநம்பிக்கை.

‘மிஸ்டர் ரவி.. நீங்க ஒரு பத்து நிமிடம் வெளியிலே
இருக்கீங்களா… நாங்க டிஸ்கஸ் பண்ணிட்டு முடிவு
சொல்றோம்’ என்றார் பரந்தாமன்.

ரவி மெதுவாக வெளியில் வந்தான்.

‘மிஸ்டர் சேர்மன்… இந்த ஆவேச உறுதி மொழியை
வெச்சுட்டு நம்ம ஒண்ணும் முடிவு செய்ய முடியாது. லெட்
அஸ் நாட் அக்ஸெப்ட் திஸ்.. நார்மலா செய்யற மாதிரி
பத்து பர்ஸென்ட் – இல்லே மிஞ்சிப்போனா 12 1/2 பர்ஸென்ட்
ஒத்துக்கலாம்’ என்று கூறினார் முகுந்தன்.

‘ஆமாம் ஸார்.. நானும் அதைத்தான் நினைத்தேன்’
என்றனர் மற்ற டைரக்டர்கள் கோரஸாக.

இன்டர்காமில் செக்ரட்ரியைக் கூப்பிட்டு ரவியை
வரச் சொன்னார் பரந்தாமன்.

ரவி உள்ளே வந்தான். உட்கார்ந்தான்.

‘ஸாரி ரவி.. உங்களுடைய எக்ஸ்பிளனேஷன்ஸ்
கன்வின்ஸிங்கா இல்லே… எங்க நிலைமையையும் புரிஞ்சுக்-
குங்க.. மாக்ஸிமம் பத்து பர்ஸென்ட்தான் ஜாஸ்தி கொடுக்க
முடியும்’ என்றார் பரந்தாமன் முடிவாக.

‘ஓகே.. எனக்கு சொல்ல ரொம்ப கஷ்டமா இருக்கு.
நீங்க எல்லோருமே எனக்கு ரொம்பத் தெரிஞ்சவங்க…
வேண்டியவங்க… எங்க டிமாண்டிலே நாங்க உறுதியாய்
இருக்கோம். எங்க டிமாண்டை ஒத்துக்காததனாலே நாங்க
ஆர்கனைஸேஷனல் ஆக்ஷன் எடுக்க வேண்டி இருக்கும்.
அதுவும் அதை நாளையிலிருந்தே ஆரம்பிக்கப் போறோம்.
தாங்க் யூ ஸார்…’ என்று வெளியே நடந்தான் ரவி.

( ரவியின் நூதன போராட்டத்தைக் காண
அடுத்த இதழுக்கு காத்திருங்கள் )

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.