அம்மா கை உணவு (6) -ஜி.பி. சதுர்புஜன்

 

நம் வீடுகளில் அன்றாடமோ அல்லது விசேஷ நாட்களிலோ தயாரிக்கும் உணவு வகைகளை வரிசைப்படுத்தி அவற்றின் மகிமைகளை வியந்து எளிய தமிழில் பாடப்படும் கவிதைப் பாடல்கள் இவை. இது ஒரு அறுசுவைத் தொடர். ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு கவிதைப் பாடலை வாசகர்களுக்கு வழங்கி மகிழ எண்ணியுள்ளேன்.

 

  1. கொழுக்கட்டை மஹாத்மியம் மார்ச் மாதம் 2018 குவிகம் மின்னிதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
  2. இட்லி மகிமை ஏப்ரல் மாதம் 2018 குவிகம் மின்னிதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
  3. தோசை ஒரு தொடர்கதை மே மாதம் 2018 குவிகம் மின்னிதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
  4. அடைந்திடு சீசேம் ஜூன் மாதம் 2018 குவிகம் மின்னிதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது
  5. ரசமாயம் ஜூலை மாதம் 2018 குவிகம் மின்னிதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

 

  1. போளி புராணம் !

Image result for போளி

போளி நல்ல போளி – இதோ

பாத்திரமே காலி !

நெய் தடவித் தின்றால்

நிறுத்த முடியா போளி !

 

பார்த்தால் ரொம்ப சாது – வெறும்

சப்பாத்தி போல் இருக்கும் !

வெல்லம் தேங்காய் போட்டால் – அதை

வெளுத்துக் கட்டத் தோன்றும் !

 

மேற்கு மாம்பலம் வந்தால்

நினைவில் நிற்கும் போளி !

சும்மா வாயை மென்றாலும் – சுவை

நாவில் நிற்கும் போளி !

 

நேரம் காலம் இல்லை – இரண்டு

போளி உள்ளே தள்ள !

தின்னத் தின்னத் தோன்றும்

திகட்டாதிந்த போளி !

 

மென்மையான மனிதர்

மெலிதாய் போளி தின்பர் !

வயது கூடி விட்டால் – அவர்

மென்று மென்று தின்பர் !

 

வெங்கட்ரமணா போளி – அது

தலையணை போல் இருக்கும் !

தேங்காய்ப் பூரணம் அதிலே – சற்று

தாராளமாய் இருக்கும் !

 

நாள் கிழமை வேண்டாம் – நான்

எந்நேரமும் தின்பேன் !

இரண்டு போளி தின்றால் – அவை

இன்னும் இரண்டு கேட்கும் !

 

பருப்பு மற்றும் தேங்காய் என

வகை வகையாய்ப் போளி !

கார மூடில் இருந்தால் – அதற்கு

காரா போளி உண்டு !

 

மேலும் எழுத மாட்டேன் – எனக்கு

உடனே வேண்டும் போளி !

நாக்கில் ஊறும் நீரை – உடன்

தணிக்க வேண்டும் போளி !

 

போளி நல்ல போளி – இதோ

பாத்திரமே காலி !

நெய் தடவித் தின்றால்

நிறுத்த முடியா போளி !

 

 

@@@@@@@@@@@@@@

 

 

 

Advertisements

 “திறன்கள் குறைந்தால், இப்படியா?” – மன நல மற்றும் கல்வி ஆலோசகர், மாலதி சுவாமிநாதன்

Related image

நானும் என் தோழியும் எப்பொழுதும்போல எங்கள் மையத்திற்குச் சீக்கிரமாகவே வந்துவிட்டோம்.  நுழைந்ததுமே, வரவேற்பாளர், “நான் வருவதற்கு முன்னாலேயே இவர் வந்து விட்டதாக ஸெக்யூரிட்டி ஆபீஸர் சொன்னார்.” அமைதியற்ற நிலையில் இருப்பவரைக் கைகாட்டி, “மேடம், அப்போதிலிருந்து இப்படியே” என்றார்.

எங்கள் மையம், போதைப் பழக்கத்திலிருந்து விடுவிப்பதற்கென மிகச் சிறிய அளவில் தொடங்கப்பட்டது. எங்கள் வழக்கப்படி நாங்கள்- ஸைக்காட்ரிக் ஸோஷியல் வர்கர், முதலில் வருபவர்களிடம் உரையாடி, அவர்களின் நிலவரத்தைக் கண்டறிவோம். அவரை அழைத்துச் சென்றேன். க்ளையன்ட் தங்களின் அந்தரங்கங்களைப் பகிர்வதால் எங்களுக்கென்று தனி அறை இருந்தது.

அவர் கலக்கம் நிறைந்த முகத்துடன், தோளில் தொங்கிய பையை அருவருப்பாகப் பிடித்தவாறு, நாற்காலியின் விளிம்பில் உட்கார்ந்தார். பையில் சாராய பாட்டில் இருப்பது தெரிந்தது.

நான் வாயைத் திறக்கும் முன்பே அவர் (நிர்மல்) ஆரம்பித்தார். எங்களுடைய மையத்தைப்பற்றி நன்றாகத் தெரியும் என்றார். கடந்த இரண்டு வாரமாக தனக்கு ஒரு அறியாத பயம், வேதன,  தாடி, கசங்கிய உடை.  பலர் “டிப்ரஷன்” என்றார்களாம்.  தான் ஆசிரியர் என்றும், வகுப்பு மாணவர் ஒருவரைப்பற்றிய கவலை இருந்துகொண்டே இருப்பதாகவும் தெரிவித்தார்.  தன் செயலற்ற நிலையைத் தாளாததால் பள்ளியிலிருந்து விடுப்பில் இருப்பதாகச் சொன்னார். மதுப் பழக்கம் என்றும் இருந்ததில்லை என்றாலும், யாரோ சொல்ல, நேற்று இரவு ஒரு மது பாட்டிலை வாங்கி விட்டார். மது அருந்தி விடுவோமோ என்று அஞ்சி, வாங்கிய பயத்தில், தூங்காமல், காலை விடிந்ததும் எங்களிடம் வந்துவிட்டார். மது அருந்தவில்லை.

நிர்மலின் வகுப்பு மாணவன் நந்தா.  நன்றாகப் படித்து, வீட்டிற்குத் தேவையானதைச் செய்து, மற்றவருக்கும் உதவுவதைப் பார்த்து, அவன் மீது கர்வப்படுவார். அவன் அம்மாவின் திடீர் மரணத்திற்குப்பிறகு சிரித்த முகம் வாடி, மதிப்பெண் சரிய, அவனைப் பார்த்தாலே மிகவும் வருத்தப்பட்டார். அவனிடம் பேசத் தயங்கினார். நிர்மலுக்கு அவன் மெதுவாகக் கரைவதுபோல் தோன்றியது. சமாதானம் சொல்ல முயன்றார், ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் பேச்சு சிக்கித் தடுமாறினார்.

அவன் படிப்பு சரிவதைத் தடுக்க முடியாததைத் தன்னுடைய இயலாமையே என்றே முடிவு செய்தார்.  ஆசிரியத் தோழர்கள், “பாவம் தான். சின்ன வயசு. போகப்போகச் சரியாகி விடும்” என்றது நிர்மலைத் தேற்றவில்லை. தன் சார்பில் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை என்று  எண்ணியதால் மனம் பாரமாக ஆவதை உணர்ந்தார். உள்ளுக்குள் பதறினார்.

யாரோ, “கொஞ்சம் குடி” என்றதும் பயந்து போனார். குடிக்க அவருடைய கோட்பாடு விடவில்லை. நேற்று மாலை நந்தாவைக் கடைவீதியில் பார்த்தார்.  இந்த இளம் வயதில் இத்தனை சுமையா என்று மனதை மிகவும் வருடியது. அந்த நிலையை சமாளிக்கத் தெரியாததால், போய் மது பாட்டிலை வாங்கினார். தன் கோட்பாட்டுக்கு எதிர்ப்பு என்றே ஒரு துளியும் அருந்தவில்லை. அதற்குப் பதிலாக வெகு காலையிலேயே எங்கள் மையத்திற்கு வந்துவிட்டார்.

அவர் இருபத்தி ஆறு வயது இளைஞன். ஆசிரிய முதுகலைப் பட்டம் பெற்று வேலையில் சேர்ந்தார்.  அவர் அப்பா, பண்ணையார். அவரும் அம்மாவும் நிர்மல் டாக்டராக அல்ல ஆசிரியராக வேண்டும் என்று விரும்பினார்கள்.  நிர்மலின் தமிழ் வாத்தியாரான குமரன் சார் தன்னை மிகவும் கவர்ந்ததால், தானும் ஆசிரியர் ஆக வேண்டும் என்றும், அவரைப்போல் மாணவர்களிடம் பாசமாக, நேசமாகப் பாடம் கற்பிக்க வேண்டும் என விரும்பினார்.  கடந்த ஒரு வருடமாக இங்கு நகரத்தில் வீடு எடுத்துக்கொண்டு தனியாக வசித்துவந்தார்.

மாலை நேரங்களில், தோட்ட வேலை, சமையல், துணிகளைத் துவைப்பது, வீட்டைச் சுத்தம் செய்வதில் பொழுதுபோனது. வகுப்புகளை அருமையாக எடுக்கவேண்டும் என்பதே அவர் குறிக்கோளாக இருந்தது. மாணவர்களைத் தன் பிள்ளைகளைப்போல் எண்ணி, நலனை விசாரித்து, உதவியதும் உண்டு.

சுறுசுறுப்பாக இருந்த நிர்மலின் தினம், தண்டால் தூக்குவது, ஐந்து கிலோமீட்டர் ஓடுவது எல்லாம் நின்றது.  செடிகளுக்குத் தண்ணீர் விடாமல் வாடிப்போனது.  நந்தாவின் வாடிய முகம் வாட்டியது. பாடம் கற்றுத்தர கஷ்டப் பட்டார். ஸ்கூல் செல்லவில்லை.

அம்மா-அப்பாவுக்குத் தகவல் சொல்லவில்லை. நிர்மல் உடும்புப்பிடியாக பிடித்திருந்தது, மனதைத் தளர விடக்கூடாது, உயிரை மாய்த்துக் கொள்ளக்கூடாது என்று. அதனாலேயும் மது அருந்தவில்லை. தன் கிராமத்தில் குடியை எதிர்த்து விழிப்புணர்வு பிரசாரம் செய்திருக்கிறார்.  “எல்லாம் தெரிந்தும் ஏன் இப்படி இருக்கிறேன்?” என்றார்.

மருத்துவ முறையில் இது மன அழுத்தத்திற்குள் வராது. அவருடைய அனுதாபத்தினால் நேர்ந்தது.  இரக்கம் காட்டுவது மிகச் சிறந்த குணம். ஆனால் நிர்மல் இரக்கத்தில்,  “நம்மால் எதுவும் செய்ய முடியவில்லை” என்று எண்ணிக்கொண்டு தன்னைத்தானே வருத்திக்கொண்டதால் இந்த நிலை நேர்ந்தது. அவர் இதுவரை கடைப்பிடித்த ஓடுவது – உடற்பயிற்சி – தோட்டவேலை மன அழுத்தம் வராத கவசமாக இருந்தன. எங்கள் மொழியில் இதை, “பாதுகாப்புக் காரணி” (protective factor) என்போம்.  இவை தானாக இயங்கும் ‘வரும் முன் காப்பு’.  நிறுத்தியதும் கவசம் நீங்க ஆரம்பித்தது.

மருத்துவரீதியாகப் பார்த்தாலும், டக்கென்று அதுவரை செய்துகொண்டிருந்ததை நிறுத்தியதும், அதிலிருந்து சுரப்பித்த ரசாயனங்கள் குறைந்து, மனதைத் தளர வைத்ததால் சஞ்சலங்கள் உண்டாயிற்று.

நிர்மலும் ஒப்புக்கொண்டார், இப்போது நேர்ந்த சூழ்நிலைகளை பெரிய சவாலாக நினைத்துவிட்டதாக.  இதுவரையில், தன் அம்மா-அப்பா-அண்ணன் நிழலில் இருந்துவிட்டதாலும், பண்ணையின் இளைய மகன் என்பதாலும், அவனுடைய எல்லாப் பிரச்சனையையும் அவர்களே தீர்த்து வைத்தார்கள். வேறு யாரும் எந்தப் பிரச்சனையையும் நிர்மலிடம் கொண்டுவந்ததும் இல்லை. எல்லோரும் அறிந்தது, யாராவது வேதனையில் இருந்தால் நிர்மலுக்கு தாங்கக்கூடிய மனதே இல்லை என்று. இளகிய மனம் உடையவராகத் தன்னை வர்ணித்தார்.

இப்படி அன்பு செலுத்துவதை, அவர் அம்மா எப்பொழுதும், “நிர்மல், உனக்கு என்ன பரந்த குணம், தயாளு மனசு” என்பாள். யார் உதவி கேட்டாலும் செய்யும் கை உடையவர்.

பிறர் வேதனையைத் தாளமுடியாதது நிர்மலின் சமூக-உணர்வுத்-திறன் (Social-Emotional Skills) மிகப் பலவீனமாக இருந்ததின் அறிகுறி. சோகம், வேதனை  உணர்வுகளை மன அழுத்தம் என்று குறிப்பிடுவதனால் குழப்பங்கள் எழுகின்றன. சர்வசாதாரணமாக  “எனக்கு ஒரே டிப்ரஷன்” என்று குறிப்பதும், “அப்படி என்றால் டிப்ரஷன்” என்ற லேபில்லை மற்றவருக்கு அணிவிப்பதாலும் நிகழ்கிறது.

நிர்மலின் நிலையைச் சுதாரிக்க முதல் முதலில் அவருடைய வாழ்க்கைக்கும் அர்த்தம் உள்ளது என்பதைப்பற்றி உரையாடினோம். அவரின் நெடுநாள் கனவான ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுத்தோம். அவர் குடியிருப்பில் ‘இரவுப் பள்ளி’. வசதி இல்லாதவர்களுக்குப் பாடம் தெளிவு செய்வது என்று இரண்டு மாணவர்களுடன் ஆரம்பித்தார்.

இத்துடன், ஓடுவது-உடற்பயிற்சி-தோட்ட வேலை அமைப்புகளை மீண்டும் தொடங்கப் பரிந்துரைத்தேன். இவற்றைச் செய்யும்போது, நாம் சுவாசிப்பதில் வித்தியாசம் உண்டு. அதிக அளவில் ஆக்ஸிஜன் உள்ளே சென்று கார்பன் டைஆக்ஸைட் வெளியே வர, உடல்-மனம் நலம் கூடும்.

செய்கையில், சுற்றி இருக்கும் பறவைகள், பட்டாம்பூச்சி, மலர்கள், வானத்தின் கோலங்கள், மற்றவரின் முக பாவம், எல்லாவற்றையும் கவனிக்கப் பரிந்துரைத்தேன். இதில் நம் கவனம் தன்னை, தன் நிலையைவிட்டு இயற்கை மீது உலாவ, மனத்திற்கு அமைதி கிடைக்கும். நிர்மல் செய்து, உணர்ந்தார்.  தினம், விடாமல் செய்ததால் வித்தியாசத்தை உணர (பார்க்க) முடிந்தது.  அதுவே பழக்கமாகி, நாளடைவில் நிர்மலின் உடல்-மன நலனை மேம்படுத்தியது.

அடுத்ததாக, நந்தாவிற்கு எப்படி உதவுவது என்ற சிந்தனையில் ஆழ்ந்தார். பலவற்றைப் பட்டியல் இட்டோம், ஆனால் எதுவும் பிடிபடவில்லை. நிர்மலை நந்தாவை கூர்ந்து கவனிக்கச் சொன்னேன். இது, அவருடைய இரக்க சுபாவத்தை,  ‘ஐயோ பாவம்’ என்ற பலவீனமாக இல்லாமல், நிலைமையைப் புரிந்துகொள்ளும் பலமாக மாற்றும் கருவியானது.  இரண்டே வாரத்தில், பரவசத்துடன் நேரம் குறித்து, வந்து பார்த்தார்.

நிர்மல்-நந்தாவை ஒரு பிராணி இணைத்தது. கிராமத்தில் வளர்ந்ததால், நிர்மலுக்கு ஆடு, மாடு, நாய், எல்லாம் பழக்கம். ஜீவராசிகளுக்கு உயிர் உள்ளதால் பெயரிட்டுக் கூப்பிடுவது நிர்மலின் வீட்டு வழக்கம்.

இவர்கள் பள்ளிக்கூடத்தின் அருகில் ஒரு தெரு நாய்க் குட்டி இருந்தது.  ‘சொரி நாய்’ என்று அழைத்து, கல்லால் அடித்ததால் பலத்த காயம் பட்டிருந்தது. நந்தா கண்கள் கலங்கி இதை நிர்மலிடம் கூறினான்.  நிர்மலுக்கு என்ன செய்வதென்று தெரிந்தாலும் சமூக-உணர்வுத்-திறன் குறைபாட்டால் வெலவெலத்து, என்னிடம் கேட்க வந்துவிட்டார்.

பழம் நழுவிப் பாலில் விழுந்ததுபோல், நிர்மலுக்கு நந்தாவுக்காக ஏதோ செய்யவேண்டும் என்பதற்கு இது அமைந்தது. முதல் கட்டமாக இருவரும் நாய்க்குட்டிக்கு  ‘விசித்திரன்’ என்று பெயர் சூட்டினார்கள். ஆகாரங்கள் கொடுத்து, விசித்திரனுடன் பேசுவது, பந்து போட்டு விளையாடுவது,  இவர்களின் உறவை வலுவாக்கியது. பாதுகாப்பாகக் கால்நடை மருத்துவரிடம் அழைத்துச்சென்று கவனித்துக் கொண்டார்கள்.

நந்தா விசித்திரனுக்குத் தன் பாடங்களை ஒப்பிப்பது, மண்ணில் கணக்கு போட்டுக் காண்பிப்பது, எனப் பல செய்துவந்தான். விசித்திரன் உற்சாகத்துடன் கேட்டுக்கொள்வது வாடிக்கை ஆனது. நந்தா படிப்பு சுதாரித்தது.

நிர்மலுக்கு நந்தாவின் சிரிப்பைப் பார்த்து, படிப்பு நன்றாவதைக் கவனிக்க, மனம் நிறைந்தது என்றார்.  மனக்கிலேசங்கள் இருப்பவருக்குப் பிரத்தியேக முறையில் ஜீவராசிகள், செல்லப் பிராணிகளைப் பராமரிப்பது ஒரு சிகிச்சை முறையே.  தற்செயலாக நிகழ்ந்து இருவரின் நலனையும், உறவையும் மேம்படுத்தியது!

நிர்மலும் தன் உடமைகளைப் பார்த்துக்கொள்ள ஆரம்பித்தார். செடிகள் உயிர் பிழைத்தன. இதை வைத்தே எங்களுடைய பல  கௌன்ஸலிங் செஷனில் நிர்மலின் பாசத்தைப் பகிர்ந்துகொள்ள வழிகளைப்பற்றி உரையாடினோம்.

நந்தாவிற்கும், மற்ற மாணவர்களுக்கும் சமூக-உணர்வுத்-திறன் பயிற்சி அளிப்பது என்று ஆரம்பித்தோம்.  திறன்கள் ஒவ்வொன்றையும் நிர்மல் புரிந்து, செயல்படுத்தும் விதங்களை ஆராய, அவரின் திறன்களும் மேம்பட்டது.

நிர்மல் பள்ளிக்கூடத்தின் நிர்வாகிகளிடம் பேசி, ஆசிரியருக்கும், மற்றவருக்கும் இந்தப் பயிற்சிசெய்யப் பரிந்துரைத்தார். அவர்கள் ஆமோதிக்க ஆலோசகராகச் செய்ய ஆரம்பித்தேன்.

நிர்மலுக்கும் புரிந்தது, மற்றவர்களுக்கு ஃபீல் பண்ணுவது இரக்கமாக இருந்தால், ‘ஐயோ பாவம்’ என்று இருந்துவிடுவது Sympathy. Sympathyயில் நம் உணர்வை வெளிப்படுத்துவோம்.  Empathyயில் நாம்  மற்றவரின் நிலையை உள்வாங்கிப் புரிந்துகொண்டு, அவர்களுக்காக அவர்களுடன் செயல்படுவோம். “எம்பதீ” என்பதில் மற்றவர்கள் உணருவதை அவர்கள் கண்ணோட்டத்திலிருந்து பார்ப்பதால் நன்றாகப் புரியும். அவர்களுக்குத் தெளிவுபடுத்தி, அரவணைத்து, அடுத்த கட்டத்திற்கு அவர்களுடன் செல்வோம்.

சமூக-உணர்வுத்-திறன் இணைந்ததால் நிர்மல் பல மாற்றங்களைக் கவனித்தார். குமார் சார் போலவே தானும் செய்துவருகிறோம் என உணர, உற்சாகம் மேலோங்கியது!

தன் பள்ளி மாணவர்களை இரண்டு மாதத்திற்கு ஒரு முறை நிர்மல் தன் ஊருக்கு அழைத்துச் செல்வதாகத் திட்டமிட்டார். பண்ணையார் இயற்கை விவசாயத்தைப்பற்றி விளக்கினார். ஒரு சிறிய இடத்தில் பள்ளி மாணவர்களை மரம் நடச்சொல்லி, அவற்றைப் பாதுகாக்கும் பொறுப்பை அவர்களிடம் விட்டுவிட்டார். ஒவ்வொன்றுக்கும் பெயரிட்டு, தங்கள் சொத்துபோல் பார்த்துக்கொள்ள வலியுறுத்தினார்.

அவர்கள் வரும் வழியில் வசதி இல்லாத அவதிப்பட்டுக்கொண்டிருந்த ஒரு கிராமத்தைக் கவனித்தார்கள். ஊருக்குப் போகும்பொழுதெல்லாம் இந்த ஊரில் பாடம் தெளிவுபடுத்துவது, பாடத்திற்குப் பொருட்கள் செய்வதில் உதவுவது எனப் பலவற்றைச் செய்து வந்தார்கள். தோழமையுடன் பல நலன்கள் கூடியது.

சிலவற்றை நாம் சொல்ல, செய்ய, அதிலிருந்து, பல உதயமாவது தான் அழகே!  நிர்மல், வாழ்வில் பலவற்றைச் செய்யத்தொடங்கினார். மனம் ஃப்ரீயாக இருந்தது. இவருக்கு நேர்ந்தது மன அழுத்தமோ மனச்சோர்வோ இல்லை. திறன்கள் மேம்பட, தெளிவடைய, சந்தேகமும் சலனங்களும் போயே போய்விட்டன.

 

திரைக்கவிதை – கண்ணதாசன் – முள்ளும் மலரும்

Image result for முள்ளும் மலரும் செந்தாழம்பூவில்

செந்தாழம் பூவில் வந்தாடும் தென்றல்
என் மீது மோதுதம்மா
பூ வாசம் மேடை போடுதம்மா
பெண்போல ஜாடை பேசுதம்மா
அம்மம்மா ஆனந்தம்

வளைந்து வளைந்து போகும்பாதை மங்கை மோக கூந்தலோ
மயங்கி மயங்கி செல்லும் வெள்ளம் பருவ நாண ஊடலோ
ஆலங்கொடி மேலே கிளி தேன் கனிகளை தேடுது
ஆசை குயில் பாஷை இன்றி ராகம் என்ன பாடுது
காடுகள் மலைகள் தேவன் கலைகள்

அழகு மிகுந்த ராஜகுமாரி மேகமாக போகிறாள்
ஜரிகை நெளியும் சேலை கொண்டு மலையை மூட பார்க்கிறாள்
பள்ளம் சில உள்ளம் என ஏன் படைத்தான் ஆண்டவன்
பட்டம் தர தேடுகின்றேன் எங்கே அந்த நாயகன்
மலையின் காட்சி இறைவன் ஆட்சி

இளைய பருவம் மலையில் வந்தால் ஏகம் சொர்க்க சிந்தனை
இதழில் வழியும் பனியின் காற்று கம்பன் செய்த வர்ணனை
ஓடை தரும் வாடை காற்று வான் உலகை காட்டுது
உள்ளே  வரும் வெள்ளம் ஒன்று எங்கோ என்னை கூட்டுது
மறவேன் மறவேன் அற்புத காட்சி

 

உயிர்மெய் !- தில்லைவேந்தன்

 

Image result for உயிர்மெய்

அன்னத்தை, அணிமயிலை, அழகு மானை,
அன்றலர்ந்த புதுமலரில் ததும்பும் தேனை,
கன்னத்தில்  பொன்னிறத்தைக் கூட்டு வாளை,
கார்முகிலைக் கூந்தலென  மாட்டு வாளை
மின்னைத்தன் புன்சிரிப்பாய்க் காட்டு வாளை,
மீனைத்தன் விழியசைப்பில் ஓட்டு வாளை,
என்னைத்தன் உளச்சிறையில் பூட்டு வாளை
இன்றமிழ்ச்சொல் ஓவியமாய்த் தீட்டு வேனே !

பாதிநிலா படுத்திருக்கும் இடமோ நெற்றி
பாயுகணை புருவவில் விடுமோ சுற்றி.
வீதியுலா வருகின்ற அம்மன் தேரோ
விண்மகளோ அமரர்பதி இவளின் ஊரோ
மீதியின்றி, மிச்சமின்றி அழகைப் பேர்த்தாள்
வேறெவர்க்கும்  தாராமல்  தன்னுள் சேர்த்தாள்.
நாதியின்றித் தவிக்கின்ற என்றன் நெஞ்சம்
நாளெல்லாம் இரவெல்லாம் அவளைக் கெஞ்சும்

உயிரெழுத்து  மெய்யெழுத்தை அணைந்த  பின்னர்
உயிர்மெய்யாய் ஆவதைப்போல் இணைவோம் நாமும்.
இயற்சீரின் ஈரசையாய்  இணங்கி  நிற்போம்
இன்பமெனும்  இசைத்தமிழின் பாடல்  கற்போம்.
குயிலெடுத்துக் கூவுகின்ற  குறிஞ்சிப் பண்ணே
கொஞ்சுமொழி கிளிபோல  பேசும் பெண்ணே
வெயிலென்றும் ,மழையென்றும் காலம் ஓடும்
விருப்பென்றும் குறையாமல்  நாளும் கூடும் !

Related image

மழை இரவு ! – பொன்விலங்கு பூ.சுப்ரமணியன்

Related image

 

மழையே மழையே

மகிழ்ந்து மகிழ்ந்து

குழந்தைபோல் விளையாட

விண்ணுக்கும் மண்ணுக்கும்

ஏணி அமைக்க வா !

 

மழையே மழையே

பகலவன் சூடு தணிய

விண்ணில் விளையாடும்

கருமேகமே மழைத்துளிகளை

மண்ணுக்கு மலர்போல்

இரவில் அள்ளி வீசு !

 

மழையே அந்தி மழையே

விண்ணில் சிந்து பாடி

மண்ணில் நொந்த உயிர்கள்

மகிழ்ந்து வாழ – நீ

மண்ணில் வந்து விளையாடு !

 

மழையே இரவு மழையே

மண்ணில் நீ வீழ்ந்தால்

மரம் செடிகொடிகள்

மகிழ்ந்து தலையாட்டும்

விண்ணில் தோன்றும்

முழுநிலவு மறைந்து

நின்று குடை பிடிக்கும் !

 

இரவில்

பெய்யும் மழைத்துளிகள்

ஏழையின் குடிசையில்

தலையாட்டும் மண்பானையில்

இனிய ஜலதரங்கம்

விடிய விடிய இசைக்கும் !

 

 

 

தவத்திரு சங்கரதாஸ் ஸ்வாமிகள் பற்றிய ஆவணப்படம்

VB0003018.jpg

 

இருபதாம் நூற்றாண்டின் தமிழ் நாடக வரலாற்றின் புத்துயிராக விளங்கியவர் சங்கரதாஸ் சுவாமிகள். அவர் தலைசிறந்த நடிகராகவும், இயக்குநராகவும், ஆசிரியராகவும் விளங்கினார். தமிழ்த் தெருக்கூத்துகளைப் புதுப்பித்தார். ஐம்பதுக்கும் மேற்பட்ட நாடகங்களை இயற்றி அரங்கேற்றினார். 1918இல் மதுரை தத்துவ மீனலோசனி வித்துவ பாலசபா எனச் சிறுவர்கள் அடங்கிய நாடகக் குழுவைத் தொடங்கினார். சங்கரதாஸ் சுவாமிகள் தாம் வாழ்ந்த காலத்தில் மற்ற நாடக ஆசிரியர்களைக் காட்டிலும் மிகுதியாகத் திருக்குறட்பாக்களைத் தம் நாடகங்களுள் புகுத்தினார். நாடகங்களை முறையாக ஒழுங்குபடுத்தி மேடையேற்றியது இவருடைய சிறப்பாகும். வள்ளி திருமணம், பவளக் கொடி, சத்தியவான் சாவித்திரி, நல்லதங்காள் நாடகம், அபிமன்யு சுந்தரி போன்ற இவரது நாடகங்கள் இன்றும் தமிழகத்தில் ஏதாவது ஓர் இடத்தில் நடந்து கொண்டுதான் உள்ளன.

சங்கரதாசர் சுமார் 40 நாடகங்களை எழுதினார். அவற்றுள் தற்பொழுது 18 நாடகங்களின் பனுவல்களே கிடைத்திருக்கின்றன.

01. அபிமன்யு சுந்தரி 

02. அரிச்சந்திரா

03 அல்லி அர்ஜூனா

04.  இரணியன்

05 இலங்கா தகனம்

06 கர்வி பார்ஸ்

07 குலேபகாவலி

08 கோவலன் சரித்திரம் 

09 சதி அனுசுயா

10 சதிசுலோசனா

11 சத்தியவான் சாவித்திரி

12 சாரங்கதரன்

13 சிறுத்தொண்டர்

14 சீமந்தனி

15 சுலோசனா சதி

16 ஞான சௌந்தரி சரித்திரம்

17 நல்ல தங்காள்

18 பவளக்கொடி

19 பாதுகாபட்டாபிசேகம்

20 பார்வதி கல்யாணம்

21 பிரகலாதன்

22 பிரபுலிங்கலீலை

23 மணிமேகலை

24 மிருச்சகடி

25 ரோமியோவும் ஜூலியத்தும்

26 வள்ளித் திருமணம்

27 வீரஅபிமன்யு

28 லவகுசா

29 லலிதாங்கி

இந்நாடகங்களில் வெண்பா, கலித்துறை, விருத்தம், சந்தம், சிந்து, வண்ணம், ஓரடி, கும்மி, கலிவெண்பா, தாழிசை, கீர்த்தனை ஆகியன உள்ளிட்ட பலவகைப்பாடல்களும் சிறுபகுதி உரையாடல்களும் நிறைந்தவையாக இருக்கின்றன.

இந்நாடகங்களை, புராண நாடகங்கள், வரலாற்று நாடகங்கள், சமய நாடகங்கள், மொழிபெயர்ப்பு நாடகங்கள், கற்பனை நாடகங்கள் என வகைப்படுத்துகின்றனர் ஆய்வாளர்கள்.

1921 ஆம் ஆண்டில் பக்கவாதத்தால் பாதிக்கப்பட்ட சங்கரதாசருக்கு வலதுகையும் இடதுகாலும் முடங்கிவிட்டன. வாய்திறந்து பேச இயலாது போய்விட்டது.  இந்நிலையிலேயே 1922 நவம்பர் 13 ஆம் நாள் திங்கட்கிழமை இரவு புதுச்சேரியில் மரணமடைந்தார்.

சங்கரதாசு சுவாமிகள் இலங்கைக்குச் சென்றிருந்தபொழுது, யாழ்ப்பாணத் தமிழ்ச் சங்கத்தில் அவரது முத்தமிழ்ப் புலமையை ஆராய அங்குள்ள புலவர்களால் வினாக்கள் தொடுக்கப்பட்டன. அவற்றிற்கு சங்கரதாசர் வழங்கிய விடைகளைப் போற்றிய அச்சங்கத்தினர் அவருக்கு வலம்புரிச் சங்கு ஒன்றைப் பரிசளித்தனர்.[17]

சங்கரதாசர் நூற்றாண்டு நிறைவையொட்டி, 1967ஆம் ஆண்டில் சென்னையில் நூற்றாண்டு விழாவைக் கொண்டாடி, தவத்திரு சங்கரதாஸ் சுவாமிகள் நூற்றாண்டு மலர் ஒன்றை வெளியிட்டும் 1968 ஆம் ஆண்டில் மதுரை தமுக்கம் திடலின் வாயிலில் அவருக்குச் சிலை எழுப்பியும் அவருக்கு தி. க. சண்முகம் சிறப்புச் சேர்த்தார். 

மதுரை தமுக்கம் திடலில் உள்ள நாடக அரங்கிற்கு தவத்திரு சங்கரதாஸ் சுவாமிகள் அரங்கம் எனப் பெயரிடப்பட்டு உள்ளது. மதுரை ஒப்பனைக்காரத் தெருவில் இயங்கிவரும் நாடகக் கலைஞர்கள் சங்கத்திற்கும் சங்கரதாசரின் பெயர் இடப்பட்டு உள்ளது. புதுச்சேரியில் உருவாக்கப்பட்டுள்ள பாண்டிச்சேரி பல்கலைக்கழகத்தின் நாடகத்துறைக்கு தவத்திரு சங்கரதாஸ் சுவாமிகள் நிகழ்கலைத் துறை எனப் பெயரிடப்பட்டு உள்ளது.

சங்கரதாசர் மறைந்து பல ஆண்டுகளுக்குப் பின்னர் அவருடைய நாடகப் பனுவல்களைத் திரட்டி அச்சேற்றும் முயற்சிகள் நடைபெற்றன. அவ்வகையில் அபிமன்யு சுந்தரி, சுலோசனா சதி ஆகிய இரு நாடகப் பனுவல்களும் தமிழ்நாடு சங்கீத நாடக சங்கத்தின் ஆதரவோடு 1959 இல் வெளிவந்தன.

தி. க. சண்முகத்தின் தனிமுயற்சியால் சீமந்தனி, பக்த பிரகலாதா, அபிமன்யுசுந்தரி, பவளக்கொடி, சுலோசனாசதி, சதி அனுசூயா, கோவலன் ஆகிய நாடகப்பனுவல்கள் சங்கரதாஸ் சுவாமிகள் இன்கவித் திரட்டு என்னும் பெயரில் நூல்வடிவம் பெற்றன.

2009 ஆம் ஆண்டில் சென்னை பல்கலைக்கழகத் தமிழ்ப் பேராசிரியர் வீ. அரசு தற்பொழுது கிடைக்கக்கூடிய 18 பனுவல்களையும் தொகுத்துள்ளார். சங்கரதாஸ் சுவாமிகள் நாடகத் திரட்டு – பதினெட்டுப் பனுவல்கள் என்ற பெயரில் புதுச்சேரியைச் சார்ந்த வல்லினம் பதிப்பகம் இதனை வெளியிட்டுள்ளது.

இவைதவிர, சங்கரதாஸ் சுவாமிகளின் நாடகக் களஞ்சியம் என்னும் நூலை சென்னை காவ்யா வெளியீடு வெளியிட்டு இருக்கிறது.

 

அது ஒரு கனாக்காலம் – அன்புடன் ஆர்க்கே..

Image may contain: 2 people, people smiling

டாக்டர் ஜெ பாஸ்கர் அவர்களின் ” அது ஒரு  கனாக் காலம் ” என்ற புத்தகம்  ஜூலை 30 ஆம் தேதி சவேரா ஹோட்டலில் நூற்றுக்கும் மேற்பட்ட நண்பர் முன்னிலையில் வெளியிடப்பட்டது.  திருப்பூர் கிருஷ்ணன், ஜெ பாலகிருஷ்ணன், கிரிஜா ராகவன், அழகியசிங்கர் , ரவி தமிழ்வாணன், லோகேந்திரலிங்கம் போன்ற பிரமுகர்கள் கலந்துகொண்டு நூலையும் ஆசிரியரையும்பற்றி பாராட்டுரை நிகழ்த்தினர்.

 

Image may contain: 3 people, including Chandramouli Azhagiyasingar, people smiling, people standing

 

சிறுகதை, குறுநாவல், தொடர்கதை, நாவல், கவிதை என ஒரு மொழிக்கு அணி சேர்க்கும் பல வடிவங்கள் காலப்போக்கில் இலக்கிய அந்தஸ்து

எனும் மேடையேறுகின்றன. சுயசரிதம் என்பது கிட்டத்தட்ட கட்டுரை வகை சார்ந்து சுவராஸ்யங்கள், போராட்டங்கள்,வெற்றிதோல்விகள் விவாதித்து அதை எழுதுபவரின் சாதனைப்புகழ் உள்ளடக்கியே பிரபலத்துவம் அடைகின்றன.

தன்வாழ்வில் தன் சிறுவயதில் சந்தித்த நிகழ்வுகள், ஊர் வாசத்தின் மண்வாசனை, வளர வளர வாழ்க்கை தன் இடநகர்த்துதலில் உருவாக்கித்தரும் இட, மனித,குண, சூழல் மாற்றங்கள் தனக்குள் ஏற்படுத்தும் மாற்றங்களை நினைவணைகளில் தேக்கிவைத்து அதை வாசக/ரசிக வயல் நீர்ப்பாசன வசதிகளுக்காக மதகு மதகுகளாய் திறந்துவிட்டு நமக்குள்ளும் அந்த நினைவலைகளை அதே பசுமைப்பொசிவு மாறாமல் அனுபவக் கட்டுரைகளாக கடத்தும் எழுத்தாளுமை கொண்ட படைப்புகள் மிகச்சிலவே..!

இந்த இரண்டாவது வகை எழுத்துக்களில் தன்னை முன்னிறுத்திக்கொள்ளாமல் சம்பவங்களையும் மனிதர்களையும் முன்னிறுத்தி தன்னை ஒரு பார்வையாளனாக மட்டுமே பாவித்து அதன் போக்கிலேயே பயணித்து முடிவில் ஒரு அனுபவ சிலாகிப்பை முத்தாய்ப்பாக்கி அதை சுவாரஸ்யமாகவும் “அட எனக்கும் இப்படி நடந்திருக்கே”என அங்கங்கே காணும் வாழ்க்கைப்பொதுநிலை சம்பவங்களில் நம்மையும் ஐக்கியப்படுத்தி உணரவைப்பதை எழுத்து மூலம் பிரதிபலிக்கச்செய்வதும் கொஞ்சம் அரியவகை எழுத்துநிலை எனலாம்.

அந்தவகையில்தான் வருகிறது அது ஒரு கனாக்காலம். டாக்டர் ஜெ..பாஸ்கரனின் வாழ்நிலைசார் அனுபவங்களின் சாரம் ததும்பும் கட்டுரைத்தொகுப்பு.

அப்பாவின் டைப்ரைட்டர், தேடல்,வரிசையில் ஹாட்ரிக் அடித்து மணிமேகலை பிரசுரம் வெளியீடு செய்கிற மூன்றாவது நூல் இது.

அரஸின் காரிகேச்சரில் ஆசிரியர் புன்முறுவலாக நம்மை நூலுக்குள் வாசிப்பு அனுபவத்திற்கு வரவேற்கிறார்.

பேராசிரியர் வ.வே.சு அவர்களின் அணிந்துரை ஒரு அனுபவ தரிசனத்தை அடர்த்தியான சாராம்சத்துடன் ஆத்மார்த்தமாக சொல்கிறது..கூடவே கட்டுரை அனைத்தையும் வாசிக்கவைத்து மறுபடி ஒரு முறை அணிந்துரை வாசிக்கவைத்து வியக்கவைக்கிறது. பேராசிரியரின் ஞான தீட்சண்யம் அணிந்துரையின் நூல் அலசலில் தெளிவாவது தனியான ஒரு சிலாகிப்பு அனுபவமும்கூட..!

திருமதி கிரிஜா ராகவன் லேடீஸ் ஸ்பெஷலில் வெளியிட்ட கட்டுரைத்தொகுப்புகளின் புத்தக வடிவத்திற்கு அணிந்துரை அளித்திருக்கிறார். நறுவிசான எழுத்துக்களால் ஆசிரியரை வாழ்த்தி இருப்பதும் சில கட்டுரைகளை முன்னிறுத்தி பாராட்டியிருப்பதிலும் இருவருடைய தனித்தன்மையும் சிறப்பும் மிளிர்வது நூலின் தரத்திற்கு உரம்.

அப்பாவின் ஐயப்பசாமி பக்தி தரிசனத்தின் துவக்கத்தில் துவங்குகிறது நூல். படித்தபள்ளி, கும்பிட்ட கோயில்பற்றிய குறிப்பு அடுத்துவர..
மூன்றாவதாய் பொங்கலோ பொங்கல் நூலின் மிக முக்கிய பதிவு. பொங்கல் பண்டிகையின் எல்லா எல்லைகளையும் முழுவீச்சில் சுவாரஸ்யமாய் விவரிக்கின்ற பதிவு. அன்றும் இன்றும் எனப் பார்க்கப்படுகிற analysis பார்வை ஆசிரியரின் எழுத்து வன்மைக்குச் சான்று..! டூரிங் டாக்கீஸ் நினைவுகளும் சைக்கிள் காலம் பதிவும் என்னை பின்னோக்கி பயணிக்க வைத்த அனுபவச்சுவைச்சிதர்..(எங்க ஊர் ஜெய்லானி டாக்கீஸ் அச்சு அசல் அப்படியேதான்..!)

பிறந்த சிதம்பரம், இருக்கிற மெட்ராஸ்பற்றி சொல்லிவிட்டு, பிடித்த நடிகைகள் குறித்து தாவியது மாறுதல் ட்ராக் டிரண்ட்..!

வீடு, பள்ளி, தெரு, ஊர், கனவுக்கன்னிகள் (நடிகைகள்தான் ஸ்வாமி..!) பிறகு பஜ்ஜி மகாத்மியம் என ருசித்த உணவுவகையையும் விட்டு வைக்கவில்லை டாக்டர் பாஸ்கரனின் எழுத்து வல்லமை..! வாழைப்பூ வடை,  அடை ஆராய்ச்சியும் என்போல் சாப்பாட்டு ராமன்களின் சிறு பசிக்கும்
பெருந்தீனி தரும் சுவையான எழுத்துரகம்..!

தனக்கே உரிய வித்யாச பார்வை பாணியில் லண்டன் படிப்பு காலத்தையும் துபாய் பயணவாசத்தையும் பார்த்துப் பார்த்தப் பதிவு செய்திருக்கிறார்..

கிராமம் வளர்த்த சிறார்பருவ விளையாட்டின் பிரதான அங்கமான பம்பரத்தின் நினைவுகளையும் சுண்டிவிட்டிருக்கிறார் சுவாரஸ்யம் குறையாமல்..!

முப்பத்திரண்டு கட்டுரைகள்..தான் கடந்து வந்த பாதை மற்றும் வாழ்க்கையைப்பற்றி முன்பு சொன்னதுபோல தன்னை முன்னிறுத்தாமல் சூழலை, மனிதர்களை கலப்பு ஏதும் செய்யாமல் ஆனால் கலகலப்பாய் உணரவைக்கும் பதிவுகள்.

பெரும்பாலான கட்டுரைகள் லேடீஸ் ஸ்பெஷலில் இதே தலைப்பில் தொடராக வெளிவந்து வாசக வரவேற்பை பெருமளவில் ஈர்த்திருப்பது பின்னூட்ட வாசகர்கள் கடிதங்களில் நிதர்சனமாகத் தெரிகிறது..!

எழுத்து தவம்.. எழுதுகோல் தெய்வம். என்று முழு அர்ப்பணிப்புடன் எழுத்துலகில் வெற்றிகரமாய் இயங்குபவர்கள் இவரைப்போன்ற வெகு சிலரே என்பது முழுமைத்தன்மை உள்ளடக்கிய இவரெழுத்தில் இந்த நூலில் பரவலாக உணரமுடிகிறது..!

அணிந்துரையில் முனைவர் வ வே சு அவர்கள் குறிப்பிட்டதுபோல அரசியல், வாதப் பிரதிவாதங்கள், சர்ச்சைகள், கட்சி சார்புகள் இல்லாத இம்மாதிரியான படைப்புகளுக்கான ரசிகர் மன்றங்கள் “பாலைவன” வாழ் பனிக்கரடிபோல குறைவானதே.. ஆனாலும் எல்லோருமே மறுப்பேதும் சொல்லிவிடமுடியாத படைப்புகளை சார்பு நிலை தாண்டி வாசக சுவாரஸ்ய அனுபவத்துள் திளைக்க வைக்கிற தேவன், சுஜாதா , ஜ.ரா.சு போன்ற படைப்பாளிகளின் வரிசையை நோக்கி வலதுகாலை எடுத்து வைத்திருக்கிறார் எனும் வ.வே.சு ஸாரின் பார்வை துல்லிய கணிப்பே..!

தொகுப்பில் உள்ள கட்டுரை மொத்தத்தையும் ஒரே மூச்சில் படித்து முடித்து விடாமல் ஒரு கட்டுரையை படித்து ரசித்து நம் நினைவலைகளுடன் அதை தொடர்புபடுத்தி அசைபோட்டு ருசித்து பிறகு அடுத்த கட்டுரைக்கு கண்களை மனதை தாவவிடுவது உத்தமம். (விதி விலக்கு லண்டன் நினைவுகள்,கல்யாணமாம் கல்யாணம்.)

அது ஒரு கனாக்காலம்–ஐம்பதுகளைத் தாண்டிய வாசிப்பாளர்களுக்கு தாம் கடந்து வந்த பாதையின் நினைவுப் பெருமூச்சுவிட வைக்கும் கனாக்காலம்..!

ஐம்பதுகளுக்குள்ளிருக்கும் தலைமுறைக்கோ இதுவே “இப்படி எல்லாம் கூட இருந்ததா, நடந்ததா?” என வியப்பாய் விழி விரியவைக்கும்
கற்பனை உலக (பாவம்.. அவர்கள் என்னத்தைக்கண்டார்கள்!?)
கடந்தகால/எதிர்பார்ப்பு கால– “கனாக் காலம்..!”

+7