“அப்படியே என நம்பிவிட்டதால்” ஜூன், 2019 மனநலம் மற்றும் கல்வி ஆலோசகர் மாலதி சுவாமிநாதன்

Image result for தாழ்வு மனப்பான்மை

மதன் திருமணம் அவன் பெற்றோர் பார்த்துச் செய்தது தான். வாய்த்த மனைவி ரூபவதி மீது அவனுக்கு மிகவும் பிரியமும், பெருமையும் உண்டு. தனியார் ஐ.டீ. அலுவலகத்தில் வேலை செய்பவன். மற்றவர்களைப் போல் தானும் பொறியியல் முடித்துவிட்டு வேலையில் இருப்பதைப் பெரிதாகக் கருதவில்லை.

தன் ரூபவதி செய்யும் ஈவென்ட் மேனேஜ்மென்ட் வேலையை மிக உயர்த்தியாக நினைப்பதுண்டு. அவள் விவரிக்கும், எடுத்துச் சொல்லும் விதம் அவனுக்குப் பிடித்திருந்தது. அவள் அணியும் ஆடைகள், அதற்கு ஏற்றாற்போல் அலங்கரித்து, நடப்பதை ரசனையோடு பார்ப்பது வழக்கமானது.

அவர்கள் அவனுடைய பெற்றோருடன் ஒரே வீட்டிலிருந்தார்கள். இவர்கள் இருவரும் வேலையிலிருந்ததால் நான்கு வயதுடைய மகள் நிலா பெற்றோரின் கவனிப்பில் அதிகம் இருந்தாள். ஒருவருக்கு ஒருவர் அவ்வளவு பாசம்!

திடீரென ஒரு நாள், மதன் வழக்கம் போல் தன் அலுவலக பேருந்தில் வீடு திரும்பி வரும் போது நெஞ்சு அடைப்பது போல் தோன்றியது. கூடவே தூக்கி வாரிப் போட்டது. உடனே பேருந்தை நிறுத்தச் சொல்லி, இறங்கி விட்டான். ரூபவதியை கைப்பேசியில் அழைத்து விஷயத்தைச் சொல்லித் தான் பக்கத்தில் இருக்கும் டாக்டரைப் போய் பார்ப்பதாகத் தெரிவித்தான். அவளும் ஆலோசிப்பது நல்லது என ஆமோதித்தாள்.

டாக்டரைப் பார்ப்பதற்குள் மதன் தனக்கு என்னவாயிற்று, ஏன் இவ்வாறு நேர்ந்தது என யோசித்து, விடை கிடைக்காததால் அமைதியற்ற நிலையிலிருந்தான். டாக்டரைப் பார்த்ததும் தன் நிலையை விவரிக்க முயன்றான். சொல்ல வந்த வார்த்தைகள் சிக்கிக் கொண்டு வந்தது. டாக்டர் ஆசுவாசப் படுத்தினார். அவன் நிலையைப் புரிந்து கொள்ளப் பல கேள்விகள் கேட்டார்.

இந்த முறை ஆனது போல் எப்போதாவது லிஃப்டில், விமானத்தில், நடந்ததா என விசாரித்தார். மதன் அப்படி எதையும் தான் அனுபவிக்கவில்லை என்றதும் டாக்டர் பயப்படத் தேவையில்லை என்றார். பல முறை இப்படிக் குறுகிய இடங்களில் நேர்ந்தால் அப்பொழுது அதற்காகச் சிகிச்சை தேவைப் படும் என்றார். எதனால் அப்படி என்று மதன் கேட்க, டாக்டர், அப்படி நடந்தால் அது “க்ளாஸ்ட்ரோ ஃபோபியா” (claustrophobia)வின் அறிகுறி என்றார். இப்போதைய நிலைமைக்கு ஓரிருநாளைக்கு மாத்திரைகள் எழுதிச் சாப்பிடச் சொன்னார்.

மதன் வீடு திரும்பும் வழியிலேயே தன்னுடைய ஸ்மார்ட்போனில் க்ளாஸ்ட்ரோ ஃபோபியா பற்றி குறிப்புகளைத் தேட ஆரம்பித்தான். தற்சமயம் டாக்டரிடம் போகும் முன்னும், அதன் பின்னும் வலைப்பூ (Google) பார்த்து விளக்கம் தேடுவது, கௌண்டமணி சொல்வது போல், “இதுவெல்லாம்…சகஜம்ப்பா” என ஆகிவிட்டது. எதையோ படித்து என்னமோ புரிந்து கொள்வது, இதனால் பயன் உண்டோ இல்லையோ, துன்புறுத்தல் அதிகம்

மறுநாள் எழுந்ததும் மதன் வலைப்பூவில் படித்த குறிப்புகள் தன்னிடம் இருக்கிறதா எனக் கவனித்துப் பார்த்தே ஆக வேண்டும் என முடிவு செய்தான். கவனிக்கக் கவனிக்க,”இது இருக்கிறதோ?”, “இதுவும்?” என்று, வார முடிவில் “ஆம் எல்லாமே இருக்கிறதே” எனத் தோன்றியது. வியந்து, ஸ்தம்பித்துப் போனான். பயம், கலக்கம் மேலோங்கியது. தனக்கு க்ளாஸ்ட்ரோ ஃபோபியா உண்டு என்று தானே தீர்மானித்துக் கொண்டு விட்டான்.

ரூபவதி மதன் சொல்வதைக் கேட்டதும் வழக்கமாகப் போகும் குடும்ப டாக்டரிடம் போகலாம் என ஆலோசனை சொன்னாள். நிராகரித்து விட்டான் மதன். தான் படித்ததைப் பட்டியல்போட்டு அடுத்த வார முழுவதும் கவனிக்கப் போவதாகக் கூறினான். மறுபடியும் எல்லாமே இருக்கிறது என்ற முடிவிற்கு வந்தான். உடனே, திடீரென்று, அன்று போல் அதே பீதியை உணர்ந்தான். ரூபவதி மதனைப் பார்த்ததும் பயந்து விட்டாள். இரவை எப்படியோ கழித்தார்கள்.

மறுநாள் அவர்கள் எப்போதும் பார்க்கும் டாக்டரிடம் வந்து விவரித்தார்கள். விவரங்களைக் கேட்டவுடன் மதனுக்கு “க்ளாஸ்ட்ரோ ஃபோபியா” இல்லை என்றார். பயம் மேலோங்கி இருப்பதைப் புரிந்து கொள்ள என்னைப் பார்க்கப் பரிந்துரைத்தார்.

மதனும் ரூபவதியும் சிலை போல் உட்கார்ந்து என்னை உற்றுப் பார்த்தார்கள். நடந்ததை முழுமையாக விவரிக்கச் சொன்னேன். ஆரம்பித்தான் மதன். குறிப்பாக அந்த முதல் அனுபவத்தை உன்னிப்பாகக் கவனித்துப் பல கேள்விகள் கேட்டேன்.

ஆலோசிப்பவர்களின் அனுபவங்களை, உணர்வுகளை முழுமையாகப் புரிந்து கொண்டு உட்கொள்வது எங்கள் கடமையாகும். இதிலிருந்து எங்களுக்குப் பல ஆதாரங்கள் கிடைக்கும், அவர்கள் அனுபவித்ததை வைத்தே அவர்களுக்குப் புரிய வைக்க உதவும். நடந்த சூழல், அதற்கு முன் நடந்தவை, அவர்களின் சூழ்நிலை (context) எல்லாம் முக்கியமானவை.

மதனுடைய டீம் லீட் ஒரு முக்கியமான ப்ராஜெக்டில் மற்றவர்கள் செயல்களின் ஒருங்கியக்குனர் (coordinator) என்ற பொறுப்பை அவரிடம் தந்திருந்தார். தன் உழைப்பிற்கு இது ஒரு சான்றிதழ், கவனமாகச் செய்து தர வேண்டும் என மதன் எண்ணினான். மனதின் ஓரத்தில் “தன்னால் செய்ய இயலுமா” என்ற கவலை ஒலித்துக் கொண்டே இருந்தது.

பலருடன் பேசி, ஒவ்வொருவர் செய்வதையும் அறிந்து கொண்டு மற்றவரின் செயலுடன் ஒற்றுப் போகிறதா என்று ஆராய்ந்து, இடுக்குகளையும் முட்டல்களையும் கண்டெடுத்து, கலந்து பேசி சரி செய்வது எனப் பல பொறுப்புகளைக் கையாள வேண்டி இருந்தது. ஆரம்பக் கட்டத்தில் தனக்குக் கிடைத்த பரிசு போல் உற்சாகமாக மதன் செய்தான். போகப் போக ஓரிரு இடையூறுகள் சந்தித்ததில் சந்தேகங்கள் எழ ஆரம்பித்தது. “அடடா, இதைச் சரியாக முடிப்போமா?” போன்ற கேள்வி மனதைக் குடைந்தது.

குறிப்பாக, ஒவ்வொருவரிடமும் தன்மையாகப் பேசி புரியவைப்பது மதனை வதைத்தது. சுபாவத்தில் மற்றவரிடம் அதிக பேச்சு வார்த்தை வைத்துக் கொள்ளாதவன். இப்போது நிறையப் பேச வேண்டியதாயிற்று. தன்னிடம் பேச்சுக்குறை எனக் கருதியவன் மதன். கல்யாணம் செய்ததிலிருந்து ரூபவதியின் பேசும் திறன் அவனை ஈர்த்தது. இந்த ப்ராஜெக்ட் செய்ய ஆரம்பித்ததும் அவள் பேசுவதை உற்றுக் கவனிப்பான். அவள் இவ்வளவு எளிதாகப் பேசுகிறாளே என்பதே அவனை வாட்டியது. சட்டென்று அவளை ஏசுவான்.

கடந்த சில நாட்களாக அவன் பெற்றோர் சொல்வதும் மதனை வாட்டியது. கல்யாணம் ஆனதிலிருந்து அவர்களுக்கு என்ன வேண்டுமோ அவற்றை ரூபவதி செய்து முடிப்பாள். ஒரு உரையாடலில் அவர்கள் “ரூபவதியிடம் சொன்னால், அலட்டிக்காம செய்வா” என்றார்கள். மதனை இது சுருக்கெனக் குத்தியது.

அன்றைக்குத் தான் மதனும் கவனித்தான், வீட்டில் யாரும் அவனிடம் எந்த வேலையையும் தருவதில்லை என்று. இதை உணர்ந்ததும் தன்நம்பிக்கை ஊசலாடியது. தன் மேல் சந்தேகங்கள் அதிகரித்தது. அப்போதிலிருந்து தினசரி வேலைகளைச் செய்யவே “முடியுமா?” என்றே ஆரம்பித்தான். சமீபகாலமாக எதையும் முழுதாகச் செய்ய இயலவில்லை.

மொத்தத்தில் மதனுக்கு தன் அவநம்பிக்கை, சந்தேகம் இவை தென்பட்ட விதங்கள் தாம் பதட்டம், வியர்வை, கை நடுக்கம், படபடப்பு. இந்த கலவையை மதன் புரிந்து கொள்ள, முதல் அனுபவத்தில் ஆரம்பித்தோம்.

டாக்டர் வர்ணித்ததை வைத்து, “இது எனக்கு இருக்கா?” என்ற தேடலில் “ஆம், இருக்கிறது” என்றே மதன் முடிவெடுத்தான். எதனால் இப்படி நேர்ந்தது என்று புரிய அவன் வலைப்பூவில் தேடியதை, பட்டியலிட்டதை வைத்துக் கொண்டு அவற்றை எவ்வாறு கணித்தான் என்று ஆராய்ந்தோம்.

முன் போலவே தான் செய்வதைக் கூர்ந்து கவனித்து, அவைகளில் எது இருக்கிறது என்றும், எது இருக்கக் கூடும் என்றும் பதிவிடச் சொன்னேன். அரை மணி நேரத்தில் முடிந்தவரைக் குறித்ததில், பதட்ட நிலைக்குப் பிறகு ஆனதை குறித்துக் கொள்ளப் பரிந்துரைத்தேன்.

முதலில் பதிவுகள் சடசடவென செய்ததில் பூரண தகவல்கள் இல்லாததால் உபயோகப் படவில்லை. இதன் காரணி எங்கள் உரையாடலில் புரிய வந்தது.

மதன் செய்து வந்ததை உன்னிப்பாகப் பார்த்து வர்ணிப்பு கூட்டி விவரிக்க ஆரம்பித்தான். இதை ஒவ்வொரு ஸெஷன்களில் எடுத்துப் பார்க்கையில் மதனுக்குத் தன்னை மனக்கண்ணாடியில் பார்ப்பது போல் தோன்றியது என்றான். இதில் தெளிவாகியது, எவ்வாறு வலைப்பூவில் படித்ததைத் தீவிர ஆராயாமல், பொதுவான அனுபவத்தையும் ஏதோ என எண்ணி, “ஆம், தனக்கு மெய்யாக அந்த ஃபோபியா உள்ளது” என்று தீர்மானித்து விட்டோம் என்று. இவ்வாறு செயல் பட்டான் என உணரப் பல வாரங்கள் ஆயிற்று. கொஞ்சம் மெதுவாக நடந்தாலும், தெளிவு பிறந்தது.

இப்போது ஏற்றுக்கொள்ள மதன் தயாராக இருந்தான். குறுகிய இடங்களில் சிலருக்கு உபாதை இருக்க நேரிடலாம். அதன் ஒரு தோற்றம் ஃபோபியா. மதனுக்கு நேர்ந்ததோ சஞ்சலம், அதிலிருந்து பதட்டம். படித்ததை ஒரு வகையில் புரிந்து கொண்டுஅவை எல்லாம் தனக்கு இருக்கிறது எனத் தவறாக ஒப்புக் கொண்டு விட்டான். நோய்களைப் பற்றிப் படிக்கும் போது சிலருக்குப் படிப்பதெல்லாம் தங்களுக்கு இருப்பதாகத் தோன்றுவதுண்டு. வலைப்பூவில் பார்த்து கோளாறு, சிகிச்சை முடிவு செய்வது சரியல்ல.

மதனுக்கு தன்னிடம் குறைகள் இருப்பதாகத் தோன்றியது. தன்னால் எதுவும் செய்ய முடியாது என நினைத்தான். தாழ்வு மனப்பான்மை தலைதூக்கி நின்றது. அடுத்ததாக, இதைப் பரிசீலனைக்கு எடுத்துக் கொண்டோம்.

தனக்கு வரும் மனைவியை எல்லோரும் புகழ வேண்டும் என்பது மதனின் விருப்பம். அப்படியே நிகழ்ந்தது. அதனால் தன் பெருமையும் மேலோங்கும் என்று நினைத்தான். தற்சமயத்தில் தன் திறமைகளைச் சந்தேகக் கண்ணோட்டத்துடன் பார்த்து, தன்னை ரூபவதியுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்த்து மனம் தளர்ந்தான். இதை மையமாக வைத்து ஆராய்ந்தோம்.

அவனுடைய எதிர்பார்ப்பு என்ற கண்ணாடியில் இப்படிப் பட்ட மனைவி வேண்டும் என்றான், கிடைத்தாள். அவள் அழகு, திறமை, எல்லாம் ஏ ஓன்! எல்லா வேலையையும் அருமையாக முடித்ததில் எல்லோரும் அவளைப் பாராட்டிப் புகழ்ந்தார்கள்.

இப்போது மனதிற்குள் பொறாமை. இந்த நேரம் பார்த்து தன் வேலைக்குத் தேவையான திறன் சற்றுப் பின்தங்கி இருந்ததால் வேலையைச் சமாளிக்கச் சிரமப்பட்டுத் தளர்ந்து போகையில் பயந்தான், வேதனை அடைந்தான். தான் ரூபவதி அளவிற்கு இல்லை என்று முடிவெடுத்துக் கொண்டு அந்த கண்ணோட்டத்திலேயே இருந்தான். மதன் தன்னுடைய இந்த உணர்வையும் எதிர்பார்ப்புடன் சேர்த்துப் பார்க்க வைத்தேன். வாரங்கள் ஓடின.

உணர்வுகள் நம் நிலையைக் காட்டும் யுக்தி. அதைக் கண்டு கொள்வதே நிலையைச் சரிசெய்யும் முதல் கட்டமாகும். படிப்படியாக எதிர்பார்ப்பு-உணர்வைப் பற்றி மேலும் பேசினோம். பொதுவாகப் பொறாமை உணர்வு நம்மிடம் உள்ளது என ஏற்றுக்கொள்வதே அபூர்வம். மதன் இதை ஒப்புக் கொண்டது பாராட்டத்தக்கது. தன்னால் ரூபவதி போல் செய்ய இயலவில்லை என்றதே இந்த ஒப்பீட்டிற்கு ஆரம்பமானது. இதை ஆராய்ந்தபின் ரூபவதியை ஸெஷனுக்கு வர அழைத்தேன்.

மதன் தன் நிலையை விவரித்தான். அவனுடைய மனக்கலக்கம் தெளிய, அவள் செயல்படும் விதத்தை விவரிக்க வைத்தேன். ரூபவதி செய்த வெவ்வேறு ஈவென்டுகளை எவ்வாறு செய்தாள் என்றும், செய்த முன்னேற்பாடுகளைக் குறித்துப் பல விவரங்களையும் கேட்டேன்.

அதிலிருந்து மதன் தன் அணுகுமுறையைப் பற்றிப் பேசத் தொடங்கினான். அவன் செய்யாததை அடையாளம் காண ஆரம்பித்தோம். சூழ்நிலைகளைச் சந்திக்கும் சமயங்களில் நிலைத்த தன் மனோநிலை, அதை வெளிப்படுத்தும் விதங்களைப் பார்க்க, மதனுக்கு தன் மனோபாவங்களால் தன் மனத்தின்-உடலின் நிலையை இன்னும் நன்றாக அறிந்து, அதனால் விளைந்த பயம், பதட்டத்தை அடையாளம் காண முடிந்தது. இந்த புரிதல் பெரிய பாரத்தை இறக்கி வைத்தது போல் இருந்தது என்றான்!

அடுத்த படியாக ரூபவதி தான் வடிவமைப்புகள் செய்வதை வர்ணித்தாள். மதன் தனக்குப் புரிந்து கொள்ளப் பல கேள்விகள் கேட்டுக் கொண்டான். சலிக்காமல் விளக்கம் அளித்தாள். அவள் திறமையைச் சோதனை செய்வது போல் கேட்டதிலிருந்து எப்படிச் செயல் பட்டாள் என அறிந்து கொள்வதில் மாறியதில் போட்டியோ பொறாமையோ இன்றி பார்த்தான். அவன் அடுத்த கட்டத்திற்குச் செல்வதை உணர்ந்தேன்.

ரூபவதியுடன் ஒரிரு ஸெஷன்கள் தேவையானது. அவள் தன் பங்கிற்கு ஏதாவது உதவ வேண்டும் எனச் சொன்னாள். மதன் அவளை இப்படி உயரத்தில் வைப்பது தனக்குக் கூச்சமாக இருப்பதாகக் கூறினாள். அவள் மாமியார் எல்லாவற்றையும் கவனித்துக் கொள்வாள். அவர்களுக்குத் தான் ஒத்துழைப்பு தராததை உணர்ந்தாள். இதுவரையில் அவள் இல்லத்தரசியாக இல்லாமல் ஒரு விருந்தாளி போல் சாப்பிடுவது தூங்குவது என இருந்தாள்.

இதன் விளைவுதான் மதன் அவளைச் சக ஊழியராகப் பார்த்தானோ? அதை மாற்ற அவள் வீட்டின் பொறுப்புகளில் பங்கெடுக்க முடிவெடுத்தோம். மாமியாரும் புரிந்து கொள்ள, அவர்களை அழைத்து விவரித்து, எப்படிச் செய்யப் போகிறார்கள் என ஆராய்ந்தோம். பல பாதைகளை வகுத்தோம். அதைத் தினசரியாக்க, இரண்டு வாரத்திற்குப் பிறகு வரச் சொன்னேன்.

இந்த இடைவேளையில் மதனுடன் ஸெஷன்கள் சென்றது. இதே நேரத்தில் தன் வேலையில் பல மாற்றங்களைச் செய்ய முயன்றான். வெற்றிகரமாக அந்த ப்ராஜெக்ட் முடிக்க முடிந்தது. வேலையும், உடற்பயிற்சிகளும் செய்து வர, மதனின் உடல் மனம் இரண்டும் நன்றாக, தாழ்வு மனப்பான்மை நகர்ந்தது.

வேலை இடமாற்றம் ஏழாவது மாடியில் என ஆயிற்று. லிஃப்டில் எந்த இடைஞ்சலும் உணராமல் போவதை மிக உற்சாகத்துடன் சொன்னான். வீட்டிலும் ரூபவதியை வீட்டு வேலைகளை அவ்வளவு அழகாக அம்மாவுடன் செய்வதைப் பார்ப்பது வித்தியாசமாகவும் இருக்கிறது, அவளிடம் இன்னும் அன்புடன் பார்ப்பதாகவும் கூறினான்!

காணாமல் துடிக்கின்றேன்! – தில்லை வேந்தன்

Image result for காதல் பெண்ணே

காதல்புரி விண்மீன்கள் கதைகள் பேசிக்
கண்ணடித்துக் கண்ணடித்துக் களிக்கும் வேளை,
பாதிநிலா, மீதிநிலா தன்னைத் தேடிப்
பால்போன்ற ஒளிவீசித் தவிக்கும் வேளை,
மோதுகுளிர் வாடையிலே துளிர்க்கும் வேளை,
முல்லைமணம் தொல்லைமிக வளர்க்கும் வேளை,
காதளவு நீண்டவிழிப் பெண்ணே, உன்னைக்
காணாமல் துடிக்கின்றேன், உடனே வாராய்!

நீரோடும் ஆற்றுவெள்ளம் நித்தி லம்போல்
நிலவொளியில் பளபளத்துச் சிரிக்கும் வேளை,
தேரோடும் நெடுவீதி அமைதி காக்கத்
தென்னையெலாம் குளிர்நடுங்கிச் சிலிர்க்கும் வேளை,
ஊராரும், களைத்திருக்கும் உறவும், நட்பும்
உறக்கத்தில் திளைத்திருக்கும் இரவு வேளை,
காரோடும் முகில்கூந்தல் பெண்ணே, உன்னைக்
காணாமல் துடிக்கின்றேன், உடனே வாராய்!

 

சரித்திரம் பேசுகிறது – யாரோ

திருஞானசம்பந்தர்-தொடர்ச்சி

Image result for மந்திரமாவது நீறு

 

(முன் கதை: பாண்டியமன்னன் நெடுமாறன் வெப்புநோயால் துடிக்கிறான்..அவனைக் குணப்படுத்த சமணர்களும் திருஞானசம்பந்தரும் முனைகிறார்கள்)

 

சமணர்கள்- மந்திரங்களை ஓதினர்.. மன்னனது இடப்பகுதியின் வெப்பு பன்மடங்காக அதிகமாயிற்று..  

துடி துடித்த மன்னன் திருஞானசம்பந்தரைப பார்வையாலே வேண்டினான்.

திருஞானசம்பந்தர் ‘மந்திரமாவது நீறு..’ என்ற பதிகம் பாடி..திருநீறை எடுத்து மன்னனது வலது பக்கம் தடவினார்..

தொட்ட இடம் குளிர்ந்தது!

அதே சமயம் இடப்பக்கம் மேலும் கொதித்தது.

‘கடவுள் பாதி..மிருகம் பாதி’ – போல மன்னன் உணர்ந்தான்.

அருகிலிருந்த சமணர்கள் – அந்த வெப்பத்தின் வீரியம் தாங்காது – சற்றே விலகி நின்றனர்.

மன்னனுக்கு திருஞானசம்பந்தர் மீது அன்பும் –சமணர்கள் மீது கடுங்கோபமும் வந்தது.

மன்னன் திருஞானசம்பந்தரைப் பார்த்து : “ஞான வள்ளலே! இந்த இடப்புறத்திலும் நோயை அகற்றி அருளவேண்டும்”

திருஞானசம்பந்தர் ஐந்தெழுத்து மந்திரத்தை மனதில் தியானித்து – திருநீரை மன்னனது இடப்புறத்தில் தடவினார்.

மன்னன் முழுக் குணம் அடைந்தான்.

திருஞானசம்பந்தரின் திருப்பாதங்களில் விழுந்து வணங்கினான்.

சமணர்கள் வெட்கித்தலை குனிந்தனர்.

ஆயினும் விடுவதாயில்லை!

“மன்னரே! அவரவரது சமயக் கொள்கைகளை ஏட்டில் எழுதி நெருப்பில் இடவேண்டும். யாருடைய ஏடு எரியாமல் இருக்கிறதோ அவர்களே வெற்றி பெற்றவர் ஆவர். சம்பந்தரே!  நெருப்புப் போட்டிக்குத் தயாரா?“

மன்னன் அதை நிறுத்து முன், திருஞானசம்பந்தர் : “மகிழ்ச்சி! உங்கள் எண்ணம் அதுவானால் மன்னர் முன்பே அது நடக்கட்டும்”

சூப்பர் சிங்கர் பைனல்ஸ் போல… ஒரு அரங்கம் அமைக்கப்பட்டது.

தீ மூட்டப்பட்டது.

திருஞானசம்பந்தர் தனது பதிகப் புத்தகத்திலிருந்து ..’போகம் ஆர்த்த பூண் முலையாள்’ என்ற திருநள்ளாற்றுப் பதிகத்தை எடுத்து ‘தளிர் இள வளர் ஒளி’ என்று தொடங்கும் திருப்பதிகம் பாடி ஏட்டை அனலில் இட்டார்.

அனலில் விழுந்த ஏடு .. எரியாமல் பளபளப்பாக மின்னியது..

சமணர்கள் முகம் கருத்தது..

அவர்கள் தீயிலிட்ட ஏடு எரிந்து சாம்பலானது.

அதை எடுத்து தண்ணீரில் குழைத்துப் பார்த்தனர்..

“அரித்துப் பார்க்கிறீர்களோ?” – நெடுமாறன் நகைத்தான்.

“வெப்புநோய் தீர்க்க இயலாமல் முன்பே தோற்றீர்கள்.. அனல் வாதத்திலும் தோற்றீர்கள். சென்று விடுங்கள்”.

திருஞானசம்பந்தர்: ”இனி என்ன வாதம் செய்ய வேண்டும்’ – என்றார் அமைதியாக.

சமணர்கள் பிடிவாதத்தில் :”புனல் வாதம்..அவரவர் ஏடுகளை நதி நீரில் விடவேண்டும். யாருடைய ஏடு நீரை எதிர்த்து செல்கிறதோ அவரே வென்றவராவர்”.

மன்னன் பொறுமை எல்லை கடந்தது.

மந்திரி: “இந்தப் போட்டியிலும் சமணர்கள் தோற்றால் அவர்களை என்ன செய்யலாம்?”-என்றார்.

சமணர்கள் அவமானத்தில் குறுகினாலும்..

“இம்முறை தோற்றால் எங்களைக் கழுவிலேற்றுங்கள்”

அவர்களது நாக்கில் சனியன் போலும்!

கார்காலம்.. வைகை நதி.. கரைபுரண்ட வெள்ளம்..

கரைதனில் மக்கள் வெள்ளம்..

மன்னன் சமணர்களிடம்:”முதலில் உங்கள் ஏடுகளை நீரில் எறியுங்கள்”

சமணர்கள் எறிந்த ஏடு நீரின் வழியே சென்று மறைந்தது..சமணர்கள் நட்டாற்றில் நின்றனர்.

திருஞானசம்பந்தர்  ‘அந்தணர் வானவன் ஆனினம்’ என்று தொடங்கும் பதிகத்தை ஏட்டில் பதித்து…வைகையில் இட்டார்.. ஏடு நீரை எதிர்த்து சென்றது..

ஆனந்தம் பொங்க கூன்பாண்டியன் நெடுமாறன் எழுந்தான்…

அக்கணமே..அவனது ‘கூன்’ நிமிர்ந்த்தது..

திருஞானசம்பந்தர் – அந்த (நீரில் இட்ட) பதிகத்தில் ‘வேந்தனும் ஓங்குக’  -என்று எழுதியிருந்தார்..

இப்பொழுது  ஒரு சின்னப் பிரச்சினை..

திருஞானசம்பந்தர்  போட்ட ஏடு நதியை எதிர்த்து ஓடிக்கொண்டே இருந்தது.

மந்திரி குலச்சிறையார் குதிரையில் ஏறி அதன் பின்னர் கரையோரமாக ஓடிக்கொண்டிருந்தார்.

திருஞானசம்பந்தர்  மந்திரியாரின் நிலைமை அறிந்து – வேறு பதிகம் பாடி அந்த ஏட்டை நிறுத்தினார்.

மந்திரி அந்த ஏட்டை – திருஞானசம்பந்தரிடம் கொணர்ந்தார்.

கூன் பாண்டியன் – ‘நின்றசீர் நெடுமாற நாயனார்’ என்று பெயர் பெற்று உலகு போற்ற வாழ்ந்தான்.

சமணம் மெல்ல அழிந்தது. சைவம் தழைத்தது..

திருஞானசம்பந்தர்.. மதுரையை விடுத்து… தமிழ்நாட்டின் பல சிவத்தலங்களைத் தரிசித்து பல அற்புதங்கள் செய்து- சீர்காழி வந்தார்.

பூம்பாவை என்ற சிவ பக்தை அரவம் தீண்டி இறந்து போனாள்.

திருஞானசம்பந்தர்  பூம்பாவை கதையை கேள்வியுற்றியிருந்தார்.

அவளது எலும்புகள் வைக்கப்பட்ட குடம் முன் நின்று.. பதிகம் பாட… பூம்பாவை உயிருடன் வந்தாள்.

பூம்பாவையின் தந்தை திருஞானசம்பந்தரிடம் “தாங்கள் என் மகளை மணந்து கொள்ள வேண்டும்” என்று விண்ணப்பித்தார்..

திருஞானசம்பந்தர்   ‘மறுவாழ்வு பெற்ற இந்த பூம்பாவை என் மகள் போல’- என்று மறுதளித்தார்.

 

இன்னொரு நாடகம் அரங்கேற உள்ளது..

இடம்:சீர்காழி

திருஞானசம்பந்தரின் பெற்றோரும் – சுற்றத்தினரும்:” சம்பந்தா! உனக்கு பதினாறு வயதாகிறது..மண வாழ்வு கொண்டு முறைப்படி வேள்விகள் செய்வாயாக”

திருஞானசம்பந்தர்  மறுத்தார்.

அடி மேல் அடி வைத்தால்..அம்மியும் நகரும் என்பார்கள்..

திருஞானசம்பந்தர்  ஒருவழியாக திருமணத்துக்கு ஒத்துக்கொண்டார்.

திருப்பெருணா நல்லூர் நம்பியாண்டார் நம்பியின் மகளை திருஞானசம்பந்தருக்கு மணமுடிக்க முடிவு செய்தனர். திருமண நிகழ்வுகள் வெகு சிறப்பாக நடந்தது..நம்பியாண்டார் நம்பி திருஞானசம்பந்தரின் கரத்தில் மங்கள நீரை மும்முறை வார்த்து தன் மகளை தாரை வார்த்துக் கொடுத்தார். திருஞானசம்பந்தர்   மங்கையின் கரம் பற்றி ஓமத்தை சுற்றி வலம் வந்தார்..

அப்பொழுது.. அவர் எண்ணங்கள் அலை மோதியது.

‘எனக்கு ஏன் இந்த இல்வாழ்க்கை வந்தடைந்தது?சிற்றின்பத்தில் உழலுவதை விட இறைவனது திருவடி  நிழலில் பேரின்பம் காண்பதல்லவா உத்தமம்’ –என்று எண்ணமிட்டார்..

அனைவரும் கோவிலை அடைந்தனர்.

சிவனை மனதில் நிறுத்தி..அவர் திருவடியில் தன்னை சேர்த்துக்கொள்ளும்படி விண்ணப்பம் வைத்து ‘நல்லுர்ப்பெருமணம்’ என்று திருப்பதிகம் பாடினார்.

வானில் அசரீரி : “நீயும், நின் மனைவியும்,திருமணத்துக்கு வந்தவர் அனைவரும் எம்மிடம் சோதியாகக் கலந்துகொள்ளவும்”

அங்கு உடனே பெரிய ஒளிவடிவில் ஜோதிலிங்கம் காட்சியளித்தது. அதில் ஒரு வாயிலும் தென்பட்டது.

திருஞானசம்பந்தர்  :

‘காதல் ஆகி, கசிந்து, கண்ணீர் மல்கி,

ஓதுவார் தமை நன் நெறிக்கு உய்ப்பது;

வேதம் நான்கினும் மெய்ப்பொருள் ஆவது

நாதன் நாமம் நமச்சிவாயவே’

என்று பதிகம் பாடினார்.

திருமணத்துக்கு வந்த அனைவரையும் பார்த்து :”சிவஜோதியில் கலந்து கொள்ளுங்கள்.இந்த வாயில் வழி செல்லுங்கள்” – என்றார்.

அனைவரும் சென்ற பின், திருஞானசம்பந்தர் தனது மனைவியுடன் அந்த ஒளிவாசலில் சென்று சிவஜோதியுடன் கலந்தார். அந்த வாயில் மூடியது..சிவஜோதியும் மறைந்தது..

இத்தனை அற்புதங்கள் செய்து சைவத்தை நிலை நாட்டிய திருஞானசம்பந்தர் வாழ்ந்த காலம் ‘பதினாறு வருடங்கள்’ மட்டுமே!

இப்படிப்பட்ட மகான்களைப் பற்றி எழுதி சரித்திரம் தன்னை புனிதமாக்கிக் கொள்கிறது..

விரைவில் வேறு கதைகள்..

 

 

 

 

திரைக்கவிதை – பனி விழும் மலர் வனம்

 

பனி விழும் மலர் வனம் – ரம்மியமான பாடல் வரிகள் மற்றும் இசை

படம் : நினைவெல்லாம் நித்யா  

இயக்குனர் : ஸ்ரீதர் 

பாடல் : வைரமுத்து 

இசை: இளையராஜா 

பாடியவர்: எஸ் பி பாலசுப்ரமணியன் 

 

பனி விழும் மலர் வனம் உன் பார்வை ஒரு வரம்

இனிவரும் முனிவரும் தடுமாறும் கனிமரம்

சேலை மூடும் இளஞ்சோலை, மாலை சூடும் மலர்மாலை
இருபது நிலவுகள் நகமெங்கும் ஒளி விடும்
இளமையின் கனவுகள் விழியோரம் துளிர் விடும்
கைகள் இடைகளில் நெளிகையில் இடைவெளி குறைகையில்
எரியும் விளக்கும் சிரித்து கண்கள் மூடும்(பனி விழும்………..)காமன் கோயில் சிறைவாசம் காலை எழுந்தால் பரிகாசம்
தழுவிடும் பொழுதிலே இடம் மாறும் இதயமே
வியர்வையின் மழையிலே பயிராகும் பருவமே
ஆடும் இலைகளில் வழிகிற நிலவொளி இருவிழி
மழையில் நனைந்து மகிழும் வானம்பாடி..

(பனி விழும்………)

பூரி ப்ரேயர் ! – சதுர்புஜன்

Image result for அம்மா தரும் பூரி

அம்மா கை உணவு (16)

நம் வீடுகளில் அன்றாடமோ அல்லது விசேஷ நாட்களிலோ தயாரிக்கும் உணவு வகைகளை வரிசைப்படுத்தி அவற்றின் மகிமைகளை வியந்து எளிய தமிழில் பாடப்படும் கவிதைப் பாடல்கள் இவை. இது ஒரு அறுசுவைத் தொடர். ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு கவிதைப் பாடலை வாசகர்களுக்கு வழங்கி மகிழ்கிறேன்.

1. கொழுக்கட்டை மஹாத்மியம் – மார்ச் 2018 .
2. இட்லி மகிமை – ஏப்ரல் 2018
3. தோசை ஒரு தொடர்கதை – மே 2018
4. அடைந்திடு சீசேம் – ஜூன் 2018
5. ரசமாயம் – ஜூலை 2018
6. போளி புராணம் – ஆகஸ்ட் 2018
7. அன்னை கைமணக் குறள்கள் – செப்டம்பர் 2௦18
8. கலந்த சாதக் கவிதை – அக்டோபர் 2018
9. கூட்டுக்களி கொண்டாட்டம் – நவம்பர் 2018
10. சேவை செய்வோம் – டிசம்பர் 2018
11. பஜ்ஜி பஜனை – ஜனவரி 2019
12. பருப்புசிலி பாசுரம் – பிப்ரவரி 2019
13. வெண்பொங்கல் வேண்டுதல் – மார்ச் 2019
14. பாயசப் பாமாலை – ஏப்ரல் 2019
15. ஊறுகாய் உற்சாகம் – மே 2019

16. பூரி ப்ரேயர் !

அதி காலைப் பொழுதினிலே அடிவயிறு பேசும் –
அன்றைக்கு எது வேண்டும் என்றழகாய் சொல்லும் !
அம்மா என்ற தெய்வம் எந்தன் முகம் பார்ப்பாள் –
இன்று என்ன தேவை என்று சொல்லாமலே செய்வாள் !

ஒரு சில பொழுதுகள் அமைதியாக விடியும் –
இட்டிலியும் சட்டினியும் போதும் என்று தோன்றும் !
வேறு சில நாட்களிலே நா நமநமவென நீளும் –
முறுகலான தோசை இரண்டு தின்றால்தான் தீரும் !

பூரிக்கென்றே சில நாட்கள் பூரித்தே நிற்கும் ;
புருபுருவென உடலெல்லாம் புதிய நாதம் கேட்கும் !
பரபரவென பூரியினை உடலும் மனமும் தேடும் ;
கேட்டது கிடைத்தால்தான் ஆசைத்தீயும் அடங்கும் !

உருளை இரண்டு போதும் அவை உறுபசியைப் போக்கும் ;
அம்மா கையை வைத்தால் அதில் மணமும் ருசியும் சேரும் !
வெங்காயம் இல்லாமலே விறுவிறுவென்று இருக்கும் ;
இருந்து விட்டால் சேர்த்திடலாம் – ருசியும் மணமும் கூடும் !

மசால் மசால் என்று சுவைகள் பல இருந்திடினும் –
அம்மா செய்யும் மசாலா தான் பூரி கேட்டு வாங்கும் !
அப்பப்பா என்ன சுவை – நான் என்னவென்று சொல்வேன் !
ஒன்றிரெண்டு, மூன்று பூரி கணக்கில்லாமல் தின்பேன் !

கரகரவென பூரியென்றால் சிறு வயதில் பிடிக்கும் !
மெத்தென்ற பூரி சிலர் நாவில் மெல்லக் கரையும் !
பார்த்தாலே பூரிக்கும் எந்தன் மனம் என்றும் –
புசுபுசுவென பூரி பொங்க மனமும் கூட பொங்கும் !

எனக்குப் பிடித்த பூரி எந்தன் அம்மாவுக்கும் பிடிக்கும் –
என்றைக்கும் அவள் வளர்ந்த சிறு பிள்ளை போல் தான் !
என்ன வேண்டும் என்றாலே பூரி என்று சொல்வாள் –
ரசித்து ருசித்து உண்பாள் ; ஆஹா என்றே சொல்வாள் !

பூரி பூரி பூரி இன்று பூரி எனக்கு வேண்டும் !
எண்ணெய்ச் சட்டி ஏற்று – அதில் இரண்டு பூரி போடு !
மசாலா வாசம் வந்து என் மூக்கைத் துளைக்க வேண்டும் !
மூக்குப் பிடிக்க உண்டு எந்தன் மூளை மறக்க வேண்டும் !

***********************************************

ஜி.பி. சதுர்புஜன்
E Mail: kvprgirija@gmail.com
Ph: 98400 96329