ஷாலு மை வைஃப் -எஸ் எஸ்

 

‘ஷாலு என் வைப் ‘   என்று என் குடும்பத்தைப் பற்றி ஒரு நகைச்சுவைத் தொடராக சும்மா எழுதிக்கொண்டிருந்த எனக்கு இப்போது ஒரு சீரியஸ் திருப்பம் வந்திருக்கிறது என்பதை உணர்ந்து கொண்டேன். நான் இப்போது மிகப் பெரிய எலிப் பொறியில் மாட்டிக் கொண்டிருக்கிறேன்.

குவிகம்  ஆசிரியரின் குரல் என் காதில் மீண்டும்  மீண்டும் ஒலித்துக் கொண்டே இருந்தது.

” நகைச்சுவைத்  தொடர் என்று சொல்லிவிட்டு ஏதோ சம்பந்தம் சம்பந்தம் இல்லாமல் பினாத்திக் கொண்டே போகிறீர்களே? தேவையில்லாமல் மோடிஜியை இழுத்திருக்கிறீர்கள். யோகாவையும் நமது கலாச்சாரத்தையும் கிண்டல் செய்கிறீர்கள். பெண்களை மிகவும் கேவலப்படுத்துகிறீர்கள். ஹிந்து மதத்தையும்  கோமாதா பூஜையையும்   பஜ்ரங் பலியையும்  தவறாகச் சித்தரித்திருக்கிறீர்கள். குழந்தைகள் மனதில் தீவிரவாத எண்ணத்தை விதைக்கிறீர்கள்.  ஆர்குமெண்ட் என்ற பெயரில் அராஜகம் செய்கிறீர்கள்.

இதனால்  சில அரசியல் கட்சிகள் குவிகத்தைத் தடை செய்யவேண்டும் என்று போராட்டம் நடத்தத்  திட்டமிட்டிருக்கிறார்கள். இந்தக் குற்றங்களுக்கு  அடுத்த மாதக் கதையில் சரியான பதில் சொல்லவில்லை என்றால் அத்துடன் கதை நிறுத்தப்படும். விட்டுப்போன செய்திகளை பொன்னியின் செல்வன் மாதிரி நாலைந்து கேள்வி-பதிலில் நானே முடித்து விடுவேன்”

மோடி, யோகா, பெண் சாமியாரிணி, கோமாதா அவற்றைப் பற்றி எழுதியதால்  நான் ஹிந்துத்துவத்துக்கு விரோதி என்று யாரோ ஒருவர் பேஸ்புக்கில் முத்திரை குத்த அதை ஒரு ஆயிரம் பேர் லைக் வேற போட பிரச்சினை பூதாகரமாக வளர்ந்து கொண்டே போயிற்று. மக்கள் எழுதிய கமெண்ட்களை எல்லாம் படித்த பிறகு எங்கே போய் என் முகத்தை வைத்துக் கொள்வதென்றே தெரியவில்லை. அந்தக் காலத்தில் பிடிக்காதவர் போஸ்டருக்கு சாணி அடிப்பது போல இப்போ கமெண்ட் என்ற பெயரில் நம்மைக் கிட்டத்தட்ட உரிச்ச கோழி ஆக்கிவிடுகிறார்கள்.

உதாரணம் சொல்லும் போது கூட ஜாக்கிரதையாய் இருக்க வேண்டியிருக்கு. சல்மான் கான் ஏதோ உளறப் போக  இப்போ கோர்ட் அது இதுன்னு பிரச்சினைக்கு மேல் பிரச்சினையா வந்திருக்கிற மாதிரி ஆகி விடக் கூடாது. இன்னும் கொஞ்சம் போனா ‘ இனிமே நான் கீ போர்டைத் தொட மாட்டேன். என் பிளாக்லே நானே வைரஸ் விட்டு அழிச்சுக்குவேன்’ அப்படின்னு  அறிக்கை கொடுக்க வேண்டியிருக்கும். கந்து  வட்டிக்காரங்களை விட இந்த கமெண்ட் போடற  மக்கள் ரொம்பவும் மோசம்.  ஆராய்ச்சி செய்து நம்ம ஜாதியைக் கண்டுபிடித்து அந்த ஜாதியைச் சொல்லித் திட்டத் தொடங்கிவிடுவார்கள்.

சரி, பொதுவான விஷயத்தைவிட்டு என் பிரச்சினைக்கு வருவோம். குவிகம் ஆசிரியர் காப்புரிமை ஆசிரியருக்கே என்று சொல்லி எல்லாவற்றிக்கும் நான் தான் காரணம், தனக்கும் அதற்கும் எந்தவித சம்பந்தமும் இல்லை என்கிற பாணியில் ஒரு அறிக்கை வெளியிட்டுவிட்டார்.  

அந்தக் காலத்தில்  குமுதம் ஆசிரியர்  எழுதிய ஒரு பிராக்டிகல் ஜோக்கிற்காக நீதிமன்ற வாசப்படியை அடிக்கடி மிதிக்க வேண்டி வந்ததை நினைத்து இப்போ இந்த ஆசிரியரும் ரொம்ப ஜாக்கிரதையா காரியம்  செய்கிறார் .

இறைவி படத்தில தயாரிப்பாளரைக் கேவலமாகச் சித்தரித்திருக்கிறார் என்று தயாரிப்பாளர் சங்கம் கார்த்திக் சுப்பராஜ் மேல வரிந்து கட்டிக் கொண்டு  சண்டைக்கு வரவில்லையா? அது மாதிரிதான்.

 அவரைச் சொல்லியும் குற்றமில்லை. ” பத்திரிகையைத் தடை செய்யவேண்டும் . எழுதிய எழுத்தாளரை குண்டா சட்டத்தில் உள்ளே போடவேண்டும் ” என்று சில நற்பணி மன்றங்கள் அவருக்கு  எச்சரிக்கைக்   கடிதங்கள் அனுப்பியிருக்கிறார்கள்.

மீடியாக்களும் இதை சும்மா விடவில்லை. ஊதி ஊதிப் பெரிதாக மாற்ற முயல்கிறார்கள்.  

ஓர்  அரசியல் தலைவர்  இது ‘ வலையில் வளரும் விஷக் களைகள்’ என்று கவித்துவமாகத் திட்டினார்.

இன்னொருவர் ‘இப்படி எழுதறவங்களோட விரலை முறிக்கணும்னு’  ஜாடையா சொன்னார்.

இன்னொரு கூட்டணித் தலைவரோ எனக்கு எதிராக இணைய தளத்தில் ப்ரவுஸ்   யாத்திரை போவதாகப் பயமுறுத்தியிருக்கிறார்.

மற்றொரு தேசிய மதச் சார்பற்ற கட்சியின் தலைவர்கள், மாறுபட்ட கருத்தைக் கூறியதால் அவர்கள் ஆதரிக்கிறார்களா எதிர்க்கிறார்களா என்பது யாருக்குமே புரியவில்லை.

ஆங்கில சேனலில் என் தொடரைப் பற்றிக் கூறி அரைமணிநேரம் கார சாரமாகக் கத்திக் கொண்டிருந்தார்கள்.

இன்னொரு கட்சிப் பத்திரிகை ‘ ஆப்பசைத்த குரங்கு’ என்று  என் படத்தைப் போட்டுக் கார்ட்டூன் போட்டது.  

இன்னொரு பெரிய மனிதரோ ‘  இவன்  தன்னை ஆர்.பி.ஐ. கவர்னர் என்று நினைத்துக் கொண்டு  எழுதுகிறான் ‘ என்று என்னை மரியாதையாகச் சாடினார்.

என் நண்பர்கள் எல்லாரும் கொஞ்ச காலம் என்னைத்  தலை மறைவாய்ப் போகும்படி வலியுறுத்தினார்கள்.  ஆபீஸில் என் பாஸ்,  இந்தப் பிரச்சினை முடியற வரைக்கும் ஆபீஸ் பக்கம் தலைவைத்துப் படுக்கவேண்டாம் என்று அன்போட எச்சரித்தார். மொத்தத்தில் என்னை -சாதாரணமா குடும்பக் கதை எழுதிய என்னை – ஒரு  மெட்ராஸ் ஐ  வந்தவன் மாதிரி -ஒரு தீவிரவாதி அளவில் மாற்றி விட்டார்கள். சில எழுத்தாளர் அமைப்புக்கள்  எனக்காக வரிந்துகட்டி ஆதரவாகப் பேச அது எரிகிற நெருப்பில் எண்ணை விடுவதைப்போல  ஆயிற்று.

‘ சரி,  சக எழுத்தாளர் நண்பர்களிடம் யோசனை கேட்கலாம்’  என்று போனால் அவர்கள் என்னை மேலும் குழப்பமடையச் செய்துவிட்டார்கள். மன்னிப்பு அறிக்கை எழுதுவதிலிருந்து ஜனாதிபதிக்குக் கருணை மனு போடும் வரையான அத்தனை யோசனைகளும் வந்தன.

சரி குவிகம் ஆசிரியர் குழுதான் இதற்கு ஒரு முடிவு சொல்ல வேண்டும் என்ற  தீர்மானத்துடன் குவிகம் அலுவலகத்திற்குச் சென்றேன். அங்கே ஆசிரியர், துணை ஆசிரியர், இணை ஆசிரியர் மற்றும் ஆலோசனைக் குழு  என்று எல்லோரும் எனக்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தனர். நான் உள்ளே நுழைந்ததும்  கதவு சாத்தப்பட்டது.  எல்லோரும் மிகுந்த யோசனையில் இருந்தார்கள். ‘இப்போ என்ன செய்வதாக உத்தேசம்?” என்று புதிதாக வந்த துணை ஆசிரியர் கேட்டார்.

” ஒரு வருஷத்துக்கு மேலா இந்தத் தொடரை நான் எழுதி வருகிறேன். இத்தனை  நாளும்  நீங்கள் அனைவரும் தான் இது நன்றாகப் போகிறது என்று சொல்லி என்னைத் தூண்டிவிட்டீர்கள். பேஸ்புக்கில் இதைப் பெரிதாக விளம்பரம் செய்து உங்கள் சர்குலேஷனை ஏற்றிக் கொண்டீர்கள். ‘ஷாலு  ரசிகர்கள் மன்றம்’ என்று ஒரு  வாசகர் வேறு பேஸ்புக் பக்கம் ஒன்றை ஆரம்பித்திருக்கிறார். அப்படி இருக்கும் போது இப்போ பிரச்சினை என்று வந்ததும் எல்லோரும் என் மீது பழியைப்  போட்டுவிட்டுத் தப்பிக்க முயலுகிறீர்கள். இது நியாமா?”

“பத்திரிகை தர்மம் என்று ஒன்று இருக்கிறதல்லவா? ” என்று கேட்டார் ஆசிரியர்.

” எது பத்திரிகை தர்மம்? எழுத்தாளரைக் காவு கொடுப்பது தான் பத்திரிகை தர்மமா?’ நானும்  சூடாகக் கேட்டேன்.

” இங்கே பாருங்க! இந்தப் பிரச்சினைக்கு நான் ஒரு வழி சொல்றேன். அதுபடி நீங்க செஞ்சீங்கன்னா நீங்களும் தப்பலாம் , நம்ம பத்திரிகையும் தப்பும்’ என்றார் குவிகம் ஆசிரியர்.

” என்ன ? என்ன  ? என்று எல்லோரும் ஒருமித்துக் கேட்டனர். நானும் கேட்டேன்.

” இந்தத் தொடரை எழுதியதற்காக உங்கள் கைப்பட எழுதிய மன்னிப்புக் கடிதத்தை அட்டையில் போட்டுவிடுவோம்.  ‘இந்தத் தொடர் இனி வராது’  என்று நாங்களும் முதல் பக்கத்தில் போட்டுவிடுகிறோம்.”

“இது கோழைத்தனம். நாம் தைரியமாக இந்தத் தொடரைத் தொடர வேண்டும். இதனால் நாம் இழப்பது ஒன்றுமில்லை. எழுத்துரிமையைப் பறிக்க யாராலும் முடியாது. என்ன நடக்கிறது என்று பார்த்து விடுவோமே?’  என்று ஒரு ஆலோசகர் குழுவில் உள்ள இளைஞர் ஒருவர் கூறினார்.  அவர் மூட்டிய  தைரியம் மற்றவர்களையும் பற்றிக் கொண்டது – குவிகம் ஆசிரியரைத் தவிர.

எனக்கு ஆச்சரியமாக இருந்தது. ஆனால் குவிகம் ஆசிரியர் மசிகிறவராகத்  தெரியவில்லை. மற்றவர்களை எப்படி  கன்வின்ஸ் செய்வது என்று ஆலோசித்துக் கொண்டிருந்தார்.

குவிகம் ஆசிரியருக்குப் புதிய யோசனை தோன்றியது. ” இதுவரை நீங்கள் ‘ஷாலு மை வைஃப் ‘ என்று எழுதிவந்தீர்கள். இப்போ ‘ என் ஹஸ்பெண்ட் என் எனிமி’ என்று ஷாலுவை எழுதச் சொல்வோமே?. பெண்ணீயமும்  திருப்தி அடைந்த மாதிரி இருக்கும். சபாஷ் சரியான போட்டி என்று மக்களும் ரசிக்க ஆரம்பித்துவிடுவார்கள். அப்புறம்  சில மாதங்கள் கழித்து – மக்கள் எல்லாரும் மறந்த பிறகு ‘ஷாலு மை வைஃபை ‘ நீங்கள் தொடரலாம். குமுதத்தில அந்தக் காலத்தில சுஜாதா ஒரு கதை எழுதினார். அதில சில பிரச்சினை வந்ததுன்னு அதை அப்படியே நிறுத்திவிட்டார் ஆசிரியர். கொஞ்ச நாள் கழிச்சு அதே கதையை வேற பெயரில்  சுஜாதாவே எழுதினார். மக்களும் ஏத்துக்கிட்டாங்க ‘  என்று வயா- மீடியாவுக்கு வந்தார்.

மற்ற ஆசிரியர்களும் இந்தப் புதுமைக்கு ஒப்புக் கொண்டார்கள்.

‘ஷாலுவையும் குருஜினியையும் கிண்டல் செய்து எழுதியதற்கு இந்தத் தண்டனை எனக்குத் தேவை தான்’ என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

” சரி ஷாலுவிடம் சொல்கிறேன்.” என்று சொல்லி விட்டுக் கிளம்பும் போதுதான் அந்த சம்மன் எஸ்‌எம்‌எஸ் . குருஜினியிடமிருந்து வந்தது.  கிட்டத்தட்ட வக்கீல் நோட்டீஸ் மாதிரி இருந்தது  அந்த எஸ் எம் எஸ். இது என்ன கிணறு வெட்ட தண்ணி வந்து அதிலேர்ந்து திமிங்கிலம் வந்த மாதிரி இருக்கே என்று பயந்து கொண்டே படித்தேன். 

என்னுடைய இந்தத் தொடரைப் படித்துவிட்டு ஷாலு என்னைப் பத்தி குருஜினியிடம் போட்டுக் கொடுத்துவிட்டாள் போலும்.   

” நீங்கள் என் சிஷ்யையிடம் தகாத முறையில் நடந்து கொண்டதற்காகவும்,    (அடிப்பாவி!) அவர்களின் கவுரவத்திற்குக் குந்தகம் ( குந்தகம் அப்படின்னா  என்னா   சார்)   விளைவித்ததற்காகவும் உங்கள் மீது குருஜினி நீதிமன்றத்தில் மான நஷ்ட வழக்குடன்  ஒரு விசாரணைக் கமிஷன் வைத்திருக்கிறோம்.

ஜட்ஜ்  ‘என்னம்மா இப்படி பண்ணறீங்க’ புகழ் விஜயலக்ஷ்மி அம்மையார்.

அடுத்த ஜூலை மாதம் 15ஆம் தேதி நீங்கள் ஆஜராகவேண்டியது. உங்கள் சாட்சியங்கள் ஷிவானி , ஷ்யாம், ஷாலுவின் அப்பா , அம்மா மற்றும் பிளாட்டில்  இருக்கும் சில்க் ஸ்மிதா அவர்களுக்கும் சம்மன் அனுப்பியிருக்கிறது.  உங்களுக்குத் தேவையானால் ஒரு வக்கீலை நியமித்துக் கொள்ளலாம்.  “என்னையும் என் குழந்தைகளையும் கேவலப்படுத்துவதற்காகவே  இந்தத் தொடர் எழுதப்பட்டு வருகிறது . இதனை  உடனே தடை செய்யவேண்டும்  ” என்று  புகார் கொடுத்த ஷாலு தனக்குத் தானே வாதிடுவதாக அறிவிப்பு அனுப்பியிருக்கிறாள்.

எனக்குத் தலை சுற்றியது.  ‘குவிகம் பிரச்சினையை ஒருவாறு முடிக்கலாம் என்றாலும் குடும்பப் பிரச்சினை இப்போ எங்கேயோ போயிக்கிட்டிருக்கே.  இது ரொம்ப ரொம்ப முக்கியமான சமாசாரம். இதற்கு உடனே  முடிவு கட்டிவிட வேண்டும் ‘ ‘ என்று யோசித்துக் கொண்டே வீட்டுக்குப் போனேன்.

வீடு பூட்டியிருந்தது.

(அடுத்த இதழில்  முடியும்)   அனைவரும்: அப்பாடா!!! 

 

ஷாலு மை வைஃப் – எஸ் எஸ்

 

குருஜினியும் ஷாலுவும் பஜ்ரங்க்பலி ஷர்மாவும் சேர்ந்து கோமாதாவின் கோவிலுக்காக்கத்  தயார் செய்து கொண்டிருக்கும்போது  அவர்களின் எதிரணியின் பிரசார பீரங்கி பலமாக வேலை செய்தது.  எருமையும்தான் நமக்குப் பால் தருகிறது. சொல்லப்போனால் எருமைமாட்டுக் காபிதான் டிகிரி காபி மற்றவையெல்லாம் வெறும் பிளஸ் டூ தான். எமனுக்கு வாகனம் எருமை. எமன் தமிழன். காமதேனு – கோமாதா எல்லாம் ஆரிய மாயை என்று  அவர்கள் பிரசாரம் செய்யும் அளவிற்குப் போய்விட்டது.

தமிழ்நாட்டில் எப்பவும் எல்லாத்திலும் ரெண்டு கட்சி இரு
க்கும். அந்தக் காலத்தில தெருக்கூத்திலக்கூட எரிஞ்ச கட்சி எரியாத கட்சி என்று ரெண்டு இருக்குமாம். காப்பிக்கு டபரா டம்ளர் என்று இருப்பது போல. இட்டிலுக்கு சட்னி சாம்பார் என்று இருப்பது போல. 

முன்னாடி சோழன்-பாண்டியன் என்று அடிச்சுக்கிட்டோம். அப்புறம் சிவன்-.விஷ்ணு என்று அடிச்சுக்கிட்டோம். சினிமாவில   எம் ஜி ஆர் – சிவாஜி, கமல்-ரஜினி, அஜித்-விஜய், விஜய் சேதுபதி – சிவகார்த்திகேயன் என்று எப்பவும் நாம் ரெண்டு பிரிவா பிரிஞ்சே  நிப்போம்.  அரசியல்ல   திமுக – அதிமுக, கருணாநிதி – ஜெயலலிதா  இப்படி எல்லாத்திலேயும் ரெட்டை ரெட்டையா நாம பிரிஞ்சே இருப்போம். அது தான் இரண்டின் உருபும் பயனும் உடன் தொக்கத் தொகையோ?

எங்க வீட்டிலேயே  எடுத்துக்கங்களேன்.ஷாலு ஆளுங்கட்சி. நான் எதிர்க்கட்சி. ஷிவானி, ஷ்யாம் இருவரையும்  சேர்த்துக்கொண்டு மக்கள் நலக்கூட்டணி அமைப்பேன். ஷிவானி,  ஷாலுகூட  எல்லாத்துக்கும் சண்டைபோடுவா. என்கூட இருப்பது போலத் தோன்றும். ஆனா எங்கட்சிக்கு வரமாட்டா. ஷ்யாம் சுயேச்சை எம் எல் ஏ ராஜ்யசபா தேர்தலில்  ஓட்டுப் போடுவதுபோல யாருக்குப் போடுகிறான் என்பது அவனுக்கே தெரியாது.  என் சைடுன்னு நினச்சுக்கிட்டிருப்பேன் ஆனா பல சமயம் சேம் சைடு கோல் போடுவான்.   ஒவ்வொரு முறையும் எனக்கு சாதகமா  ஓட்டுப் போட நான் காசு அல்லது மற்ற சமாசாரங்கள் கொடுக்கவேண்டியிருக்கும். ஷாலு அம்மாவாச்சே. குழந்தைகளுக்கு இலவசங்களைக் கொடுத்தே என்னைக் கவுத்திடுவா.

இதெல்லாம் படிக்கும் போது உங்களுக்கு ஷாலு ஒரு கொடுமைக்கார அரக்கி மாதிரி,  நம்ம சீரியல்களில்  வரும் வில்லிகள் மாதிரி தோன்றியிருக்கும்னா அதற்கு நான் பொறுப்பில்லை.   நானும் கொஞ்சம் சாதாரண நிகழ்ச்சிக்குக் கண்ணும்  காதும் வைத்து எழுதுவதுண்டு. ஷாலு இதைக் கண்டு கொள்வதில்லை என்பதால் என் தெனாவட்டு  பல மடங்கு அதிகரித்துவிட்டது.

ஆனால் இது எனக்கும் ஷாலுவுக்கும் இருக்கிற கல்யாண அக்ரிமெண்ட்டின் அடிவாரத்தையே ஆட்டிவிடும் என்பதைத் தெரிந்து திடுக்கிட்டுப்போனேன்.  அது என்ன அக்மெரிண்ட் என்கிறீர்களா?

நானும் ஷாலுவும் எப்படி லவ் பண்ணிக் கல்யாணம் செய்துகொண்டோம் என்று உங்களுக்கு விலாவாரியா சொன்னேன். கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி எவ்வளவுக்கெவ்வளவு இன்னோசெண்ட் ஆக இருந்தாளோ அந்த அளவுக்கு இப்போ  இண்டெலிஜெண்டா  இருக்கா.  கல்யாணம் முடிஞ்சு முதல் இரவில ஷாலு என்கிட்டே சொன்னாள்:

“இங்கே பாருங்கோ! இப்போ உங்க கிட்டே சில முக்கியமான சமாசாரம் பேசப்போறேன். என்னன்னா   லவ் பண்ணும் போது நாம நிறைய பொய் சொல்லியிருப்போம். நிறைய சமாசாரங்களை மறைச்சிருப்போம். அதெல்லாம் காதல்  பண்ணும் போது ஓகே. ஆனால் கல்யாணம் ஆனப்புறம் நம்மகிட்டே எந்த விதமான ஒளிவுமறைவும் இருக்கக்கூடாது.

“கரெக்ட் ஷாலு , நம்மகிட்டே எந்த விதமான ஒளிவுமறைவும் இருக்கக்கூடாது. கிட்ட வா “

:”கொஞ்சம் இருங்கோ! நாம நிறைய பேசணும். எங்க தமிழ் டீச்சர் எங்களுக்கு இதைப்பத்தி கிளாஸ் எடுத்திருக்கா. நாம மனம் விட்டுப் பேசணும். அப்பறம்தான் மத்த எல்லாம். “

” தமிழ் டீச்சர் எல்லாம் அப்படித்தான் சொல்வாங்க. அவங்களுக்குத் தெரிஞ்சதெல்லாம் பேச்சுதான். எங்க என் சி சி  மாஸ்டர் கூட சொல்லிக் கொடுத்திருக்கிறார் ஸ்கூலில. பேச்சைக் கொறை  செயலில் இறங்குன்னு”

“நான் சீரியஸா பேசறேன். நீங்க ஜோக் அடிக்கிறீங்க. இந்த சமயத்திலதான் நாம ஒருத்தரை  ஒருத்தர் நல்லாப் புரிஞ்சுக்கணும்.

“நானும் அதையேதான் சொல்றேன்- நாம ஒருத்தரை  ஒருத்தர் நல்லாப் புரிஞ்சுக்கணும்”

“கொஞ்சம் கேளுங்க! நான் உங்ககிட்டே மறச்சதை  முதல்ல சொல்லிடறேன். அப்பத்தான் நான் எந்தவித குற்ற மனப்பான்மையும் இல்லாம உங்க கூட இருக்கமுடியும். அதுக்கப்பறம்  நீங்க உங்களைப் பத்தின எனக்குத் தெரியாத  உண்மையெல்லாம் சொல்லணும். “

“ஷாலு, உன்னைப்பத்தின எந்த உண்மையையும் என்னால ஏத்துக்கமுடியும். பழசு ஏதாயிருந்தாலும் அதை மறந்துட்டு நம்ம வாழ்க்கையைத் தொடங்குவோம். நேரமாகுது.”

“நீங்க பழசு வேண்டாமுன்னு சொல்றதைப் பாத்தா எனக்கு சந்தேகமாயிருக்கு”

“நீ பழசைச் சொல்லத் துடிக்கிறதப் பாத்தா எனக்கு பயமாயிருக்கு”

” நான் சொல்லவேண்டியதை  சொல்லிவிடறேன். நீங்க பெருந்தன்மையோட அதை ஏத்துப்பீங்கன்னு எனக்கு நம்பிக்கை இருக்கு”

” ஷாலு, இதெல்லாம் சினிமாவிலேயும் கதையிலும் தான் வரலாம்.  நிஜ வாழ்க்கையில முதல் இரவில் யாரும் இப்படிப் பேசிக்கிட்டிருக்க மாட்டாங்க.”

” ப்ளீஸ், நான் சொல்ல வந்ததைச் சொல்லவிடுங்க! நான் உங்களை லவ் பண்ணறதுக்கு முன்னாடியே…….

முன்னாடியே?

சொன்னாள்.

என் தலை வெடித்தது. காலேஜ் படிப்பு  முடிஞ்சப்புறம்  ஒரு வருஷமா அவள்  லவ் பண்ணியிருக்காளா? அவ அம்மா அப்பாவுக்கும் தெரியாமலா? மகாபலிபுரம் லைட் ஹவுஸ் ஜோசியன் இதைப் பற்றி ஒண்ணும் சொல்லவில்லையே?  எத்தனை  நாள் நானும் இவளும் மணிக்கணக்கா பேசிக்கொண்டிருந்தோமே ? அப்பல்லாம் சொல்லலையே? வெறும் லவ் தானா? அதுக்கும் மேல உண்டா?

“அந்த வயசில தெரியாம வந்த ஆசை.  அதில ஒரு கிக். மொள்ள அம்மா அப்பாகிட்டே சொன்னேன்.  எனக்கு வந்த கடிதங்களையெல்லாம் காட்டினேன். அவர்கள் ஒத்துக்கவேயில்லை.  எல்லாவற்றையும் கிழித்து எறிந்தார்கள். அதற்குப் பிறகு என்னை சென்னைக்கு அனுப்பி வைத்தார்கள்.”

இதை  நான் எதிர்பார்க்கவில்லை.

“விடு ஷாலு,  கீதா சொன்னாளே?” என்று ஏதோ பேசவேண்டும் என்று உளறினேன்.

“யார் கீதா?”  – அவள் குரல் உயர்ந்தது.

“கீதா .. பகவத் கீதா .. நடந்தது ஓடட்டும் . நடப்பவை நடக்கட்டும்.  அது சரி..”   கொடேஷன் சரியா சொல்லத் தெரியாமல் தடுமாறினேன்.

“இப்ப தான் எனக்கு நிம்மதியாச்சு. உங்களுக்கு அதில ஒண்ணும் வருத்தமில்லையே?”

விஷத்தைக் கொடுத்துவிட்டு அதில் சர்க்கரை போதுமோ என்பது போலல்லவோ  கேட்கிறாள் என்று நினைத்தேன்.

“இந்தாங்கோ! இந்தப் பாலைக் குடிச்சுட்டு உங்க கதையைச் சொல்லுங்கோ!” என்றாள்.

“ஷாலு,  ஒரே ஒரு கேள்வி உன்னுடைய பழைய சமாசாரத்தைப் பத்தி. நீ லவ்  பண்ணிணியே அவன் பேர் என்ன? “

“வாட். லவ்வா?”  அலறினாள் ஷாலு.  :யாரு சொன்னா நான் லவ் பண்ணினேன்னு ? நான் லா பண்ணினேன்னு   சொன்னது உங்களுக்குக் காதில விழலையா?  சட்டம். பி ஜி எல். கரெஸ்பாண்டில் பண்ணினேன். உங்களுக்கு லவ்வுன்னா விழுந்தது?”

“அப்பாடா,  என் வயத்தில கூஜா நிறைய பாலை வார்த்தாள்.  நீ  ‘லா’ பண்ணினேன்னு சொல்லணுமா என்ன? உன் ரத்தத்திலேயே ஆர்குமெண்ட் ஊறியிருக்கு.”

இந்தக் களேபரத்தில என்னோட பழய கதையைக் கேட்க மறந்துட்டா. நல்லதாப் போச்சு!

“நீங்க எப்படியிருந்தாலும் நான் உங்களை மனசார ஏத்துக்கறதா அன்னிக்கு ஆஞ்சநேயர் ஸ்வாமி கிட்டே  வாக்குக் கொடுத்துட்டேன். சரி, நம்ம அக்ரிமெண்டுக்கு வருவோமா?”

“அதென்ன அக்ரிமெண்ட்? ஓஹோ ! கல்யாணத்துக்கு முன்னாடி லா(வ் ) பண்ணின குசும்பா?”

“உங்களை நான் மகாபலிபுரத்தில  பாத்த அன்னிக்கு எனக்குத் தூக்கமே வரலை. கனவில நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் அன்னைக்கே கல்யாணம் ஆயிடுச்சு. நடு ராத்திரி எழுந்திருச்சு  உங்க  பேரை மேஜை மேலேயிருந்த பேப்பரில் எழுதினேன். அப்போதான் தெரிஞ்சுது அது ஒரு ஸ்டாம்ப் பேப்பர் என்று.   அதில நம்ம ரெண்டு பேருக்கும் கல்யாணம் ஆனபிறகு நடக்கப்போற ஒரு அக்ரீமெண்டைக் கற்பனையா எழுதினேன். இது தான் அது”  என்று காட்டினாள்.

அதை நான் சத்தமாகப் படிக்கப் படிக்க ஷாலு வெட்கத்தில் நெளிந்தாள். அதில் எழுதியிருந்ததைப்  படிக்கும்போது  எனக்கே சந்தோஷமாக இருந்தது.  இந்த மாதிரி அக்ரிமெண்ட் போட்டா எந்தக் கல்யாணத்திலும் பிரச்சினை வராது. “இவ்வளவு ஆசையாடா  ஷாலுக்குட்டி” என்று கேட்டுவிட்டு அவளை இறுக்கப் பிடித்தேன்.

அந்த அக்ரிமெண்டில் என்ன எழுதியிருந்தது என்று தெரிந்துகொள்ள ஆசையாய் இருக்கிறதா?  சாரி! லேடீஸ் மற்றும்  ஜெண்டில்மென். அதெல்லாம் கண்டிப்பா பர்சனல்.  உங்க ஆசையைத் தூண்டிவிட்டதற்காக ஒரே ஒரு ஐட்டம் மட்டும் சொல்லுகிறேன்.

கண்டிஷன் நம்பர் 7: என்ன தகராறு வந்தாலும் ராத்திரி பத்து மணிக்குக் கட்டிலில் கட்டிப் பிடித்துக் கொண்டு ‘மன்னிக்க வேண்டுகிறேன்’ என்ற பழைய பாடலின் முதல் வரியை மூன்று முறை பாடவேண்டும்.

ஆனால் குவிகத்தில் எழுதிவரும்  இந்தத் தொடர்  எனக்கும் ஷாலுவுக்கும் இருக்கிற கல்யாண அக்ரிமெண்ட்டின்  அடிவாரத்தையே அசைத்துவிடும் போலிருக்கிறதே !

அப்போது போன் அடித்தது. குவிகம் ஆசிரியர்தான். கசாமுசான்னு கத்தினார்.

” நகைச்சுவைத்  தொடர் என்று சொல்லிவிட்டு ஏதோ சம்பந்தம் சம்பந்தம் இல்லாமல் பினாத்திக் கொண்டே போகிறீர்களே? தேவையில்லாமல் மோடிஜியை இழுத்திருக்கிறீர்கள். யோகாவையும் நமது கலாச்சாரத்தையும் கிண்டல் செய்கிறீர்கள். பெண்களை மிகவும் கேவலப்படுத்துகிறீர்கள். ஹிந்து மதத்தையும்  கோமாதா பூஜையையும்   பஜ்ரங் பலியையும்  தவறாகச் சித்தரித்திருக்கிறீர்கள். குழந்தைகள் மனதில் தீவிரவாத எண்ணத்தை விதைக்கிறீர்கள்.  ஆர்குமெண்ட் என்ற பெயரில் அராஜகம் செய்கிறீர்கள். இதனால்  சில அரசியல் கட்சிகள் குவிகத்தைத் தடை செய்யவேண்டும் என்று போராட்டம் நடத்தத்  திட்டமிட்டிருக்கிறார்கள். இந்தக் குற்றங்களுக்கு  அடுத்த மாதக் கதையில் சரியான பதில் சொல்லவில்லை என்றால் அத்துடன் கதை நிறுத்தப்படும். விட்டுப்போன செய்திகளை பொன்னியின் செல்வன் மாதிரி நாலைந்து கேள்வி-பதிலில் நானே முடித்து விடுவேன்”  என்று ஒரே மூச்சில் சொன்னார்.

அதைதொடர்ந்து ஒரு சம்மன் எஸ்‌எம்‌எஸ் . குருஜினியிடமிருந்து வந்தது

என்னுடைய இந்தத் தொடரைப் படித்துவிட்டு ஷாலு என்னைப் பத்தி குருஜினியிடம் போட்டுக் கொடுத்துவிட்டாள்.   கிட்டத்தட்ட வக்கீல் நோட்டீஸ் மாதிரி இருந்தது  அந்த எஸ் எம் எஸ்.   ” நீங்கள் என் சிஷ்யையிடம் தகாத முறையில் நடந்துகொண்டதற்காகவும், (அடிப்பாவி!) அவர்களின் கவுரவத்திற்குக் குந்தகம் ( குந்தகம் அப்படின்னா  என்னா   சார்)   விளைவித்ததற்காகவும் உங்கள் மீது குருஜினி நீதிமன்றத்தில் மான நஷ்ட வழக்குடன்  ஒரு விசாரணைக் கமிஷன் வைத்திருக்கிறோம்.

ஜட்ஜ்  ‘என்னம்மா இப்படி பண்ணறீங்க’ புகழ் விஜயலக்ஷ்மி அம்மையார்.

அடுத்த ஜூலை மாதம் 15ஆம் தேதி நீங்கள் ஆஜராகவேண்டியது. உங்கள் சாட்சியங்கள் ஷிவானி , ஷ்யாம், ஷாலுவின் அப்பா , அம்மா மற்றும் பிளாட்டில்  இருக்கும் சில்க் ஸ்மிதா அவர்களுக்கும் சம்மன் அனுப்பியிருக்கிறது.  உங்களுக்குத் தேவையானால் ஒரு வக்கீலை நியமித்துக் கொள்ளலாம்.  “என்னையும் என் குழந்தைகளையும் கேவலப்படுத்துவதற்காகவே  இந்தத் தொடர் எழுதப்பட்டு வருகிறது . இதனை  உடனே தடை செய்யவேண்டும்  ” என்று  புகார் கொடுத்த ஷாலு தனக்குத் தானே வாதிடுவதாக அறிவிப்பு அனுப்பியிருக்கிறாள்.

இந்தக் கதை இப்போது நீதி மன்றத்தின் பார்வையில் உள்ளது.  இடைக்காலத் தடை இல்லையென்றால்  கதை தொடரலாம்.

(வாய்தா ஏதும் இல்லையென்றால் அடுத்த மாதம் முடியலாம்)

ஷாலு மை வைஃப் -எஸ்எஸ்

ஷாலு முதலில்  மோடிஜியைப் பார்த்ததைப் பத்திக் கொஞ்சம் பிகு பண்ணிக்கொண்டு சஸ்பென்சில் என்னை நிறுத்தி வேணுமென்னே என்னை டீஸ் செய்து, பிறகு  கொஞ்சம் கொஞ்சமாக மெகா சீரியல் மாதிரி நடுநடுவே கமர்சியல் பிரேக்குடன் சொன்னாள்.  என்ன இருந்தாலும் நம்ம நாட்டுப் பிரதமரை வெளிநாட்டிலே பார்த்து, அவரோட பேசி, அவர் கொடுத்த டீயைக்  குடித்த அனுபவம்  யாருக்குக் கிடைத்தாலும்  அவர்கள் தலைகால் புரியாமல் ஆடுவதில் கொஞ்சமும் தப்பில்லை. ஷாலு ஆனாலும் ரொம்பவே அடக்கி வாசிக்கிறாள் . ஒருவேளை குருஜினியோட … Continue reading

ஷாலு மை வைஃப் (எஸ் எஸ் )

 

South Indian parents and children operating laptop MR748S 748T 748U 748V

ஷாலு சொன்னதைக் கேட்டு அதை என் மனசில் உள்வாங்கி நான் அதைப் புரிந்து கொள்ளக் கொஞ்சம் நேரம்  பிடித்தது. அப்படியும் சரியாகப் புரியவில்லை.

இதற்கு ஷாலு அடிக்கடி சொல்லும் வார்த்தை – “இந்த ஆம்பிளைங்களே இப்படித்தான். பொண்டாட்டி   சொன்னா  அதைப் புரிஞ்சிக்க முயற்சியே செய்ய மாட்டாங்க” இதற்குப் பதில் எப்பவும் என் மனசில் ஓடும் ‘ ஏம்மா, தாயிங்களா! புருஷன் காரன் புரிஞ்சிக்கிற மாதிரி என்னிக்காவது சொல்லியிருக்கீங்களா?” ஆனால் அதைச் சொல்லிவிட்டு அதனால் விளையும் பக்க விளைவுகளை  நன்றாகப் புரிந்துகொண்டதால் அந்தப் பதில் மண்டையில் உருவாகி தொண்டையிலேயே நின்றுவிடும் .

அதுக்கு மேலே  போய் “உங்களுக்கெல்லால் எதையும் ரெண்டாந்தரம் சொன்னாத் தான் புரியும். ஏன்னா முதல் தரம் எதைச் சொன்னாலும் நீங்க அதைக் காது கொடுத்துக் கேட்க மாட்டீங்க! ”  இந்த டயலாக்கை எப்போ கேட்டாலும்  எனக்கு ரெண்டாம் தாரம் – முதல் தாரம் அப்படின்னு காதில் விழுந்து நமுட்டுச் சிரிப்பு வரும். அதைப் பாத்தா ஷாலுவுக்குப் பத்திக்கிட்டு வரும்.

சமீபத்தில வாட்ஸ் அப்பில  ஒரு ஜோக் வந்திருந்தது. மனைவிக்கும் கேர்ள் பிரண்டுக்கும்  என்ன  வித்தியாசம் என்று விலாவாரியா சொல்லியிருந்தாங்க.

மனைவி இருக்கா.ளே  அவ டி வி மாதிரி. கேர்ல்பிரண்ட் மொபைல் மாதிரி.

வீட்டிலே டி‌வி பாப்போம். ஆனால் வெளியே போகும் போது மொபைலத் தான் எடுத்துக்கிட்டு போவோம்.

சிலசமயம் டி‌வி ஐப் பார்த்து ரசிப்போம். அதுவும் புதுசா வந்த போது. ஆனால் மொபைலோடத் தான்  எப்பவும் விளையாடிக் கிட்டே இருப்போம்.

டிவி ஆயுசுக்கும் ப்ரீ. ஆனால் மொபைலுக்கு நீங்க சரியா பணம் போடலைன்னா கனெக்ஷன்  துண்டாயிடும்

டிவி எப்பவும் பெருசா குண்டா இருக்கும். சிலது ஒல்லியா குச்சி மாதிரியும் இருக்கும். ஆனால் எல்லாம் பழசு. மொபைல் கவர்ச்சியா வளைவும் சுழியுமா கைக்கு அடக்கமா இருக்கும்.

என்ன, டிவிக்கு செலவு கொஞ்சம் கம்மி தான். ஆனால் மொபைல் உபயோகத்துக்கு தகுந்த மாதிரி செலவும் எகிறிக் கிட்டே  போகும்.

மொபைல்ல இன்னொரு  சவுகரியம். அதுக்கு ரிமோட் கிடையாது.

முக்கியமான சமாசாரம். மொபைல்ல கேட்கவும் செய்யலாம். பேசவும் செய்யலாம். ஆனால் டிவி , அது மட்டும் தான் பேசிக்கிட்டே இருக்கும். பிடிச்சாலும் பிடிக்காட்டியும் கேட்டுத்தான் ஆகணும்.

டிவியை கொஞ்சம் தள்ளி நின்னு பார்த்தா தான் நமக்கு நல்லது. மொபைல் அப்படி இல்லே. நெருக்கமா பாக்கெட்டில வைச்சுக்கலாம்.

இதை ஷாலு கிட்டே படிச்சுக் காட்டினேன். ” ஆனாலும் இந்த ஆம்பிளைங்களுக்கு ஏன் புத்தி இவ்வளவு சீப்பா போகிறது? நாங்களும் தான் மொபைல் வச்சுக்கிறோம். எப்பவாவது அதை பாய் பிரண்டு . புருஷன்காரனை  குத்துக்கல்லு, கிரிக்கெட் பாக்கிற மிஷின், தின்னுட்டு தூங்கற  ஜடம்,  கம்ப்யூட்டர் பைத்தியம், பக்கத்து வீட்டை எட்டிப் பாக்கிற  ஆந்தை, ஜொள்ளு பைப் அப்படின்னு அடிக்கடி சொல்றோமா?” என்று அடி மேல் அடி போட்டுத் தாக்கினாள்.

சும்மா ஒரு ஜோக் சொன்னா இப்படிக்  கோவிச்சுக்கிறியே?

பெண்கள்னா  உங்களுக்கு எப்பவுமே இளக்காரம்.   நானும் ஆம்பளைங்களைப் பத்திச் சொல்லுறேன் கேட்டுக்கோங்கோ ! நாங்க நாலு பெண்கள் சந்திச்சா பேரைச் சொல்லிக் கூப்பிட்டுக்குவோம் ! ஆனா நீங்க தடியா, மாமு, லூசுன்னு அப்படன்னு தானே கூப்பிடறீங்க?

அது சரி, நாங்க எங்களுக்குத் தேவையானா  பத்து ரூபாய் பெருமான சாமானை 20 ரூபாய் கொடுத்து வாங்குவோம். ஆனா நீங்க 20 ரூபாய் சாமானை 10 ரூபாய்க்கு உங்களுக்குத் தேவையில்லாட்டி கூட    தள்ளூபடின்னா  வாங்குவீங்க!

இதுக்கு ஒண்ணும் கொறைச்சல் இல்லே! நாங்க  ஏன் உங்க மாதிரி ஆட்களைக் கல்யாணம்  பண்ணிக்கறோம்னு தெரியுமா? அதுக்கக்கப்பறமாவது நீங்க திருந்துவீங்கன்னு தான். ஆனா நீங்க மாறறதேயில்லை.

நாங்க ஏன் உங்களைக் கல்யாணாமா செஞ்சுகறோம்னு தெரியுமா? நீங்க முன்னாடி இருந்த மாதிரி தேவதையா எப்பவும் மாறாம இருப்பீங்கன்னு நினைச்சு தான். ஆனா நீங்க கல்யாணம்  ஆன உடனே பத்ரகாளியா மாறிடறீங்க!

அதுக்கு என்ன காரணம்  தெரியுமா?   நாங்க கல்யாணம் ஆகிற வரைக்கும் எப்பவும் எங்க எதிர்கால நிலமையை நினைச்சு பயந்துகிட்டிருப்போம்.

ஆனா , எங்களுக்கு எங்க எதிர்காலத்தைப் பத்திய கவலையே கல்யாணத்துக்கு அப்புறம் தான்   வருது.

அது எப்படியோ போகட்டும்! நாங்க எப்பவும் எவ்வளவு டீஸண்டா  டிரஸ் பண்ணிக்கறோம். நீங்க எப்பவும் லுங்கி -கிழிசல் பனியன் தான்.   கொஞ்சம் கூட விவஸ்தையே கிடையாது.

அதெல்லாம்  விடு, நீங்க எத்தனை தடவை டிரஸ் மாத்துவீங்க ? காலையில எந்திரிச்சதும்,, குளிச்சிட்டு வந்ததும். கோவிலுக்கு போகும்  போது , குப்பையைக் கொட்டும் போது , புஸ்தகம் படிக்கும் போது, செடிக்கு தண்ணி ஊத்தும் போது – இப்படி ஒவ்வொரு வேளைக்கு ஒவ்வொரு டிரஸ். தேவை தானா? நாங்க கல்யாணத்துக்கோ எழவுக்கோ போனா தான் டிரஸ்சே மாத்திக்கறோம்.

நிறுத்துங்க ! உங்களுக்கு நம்ம ஷாSouth Indian parents and children MR748S 748T 748U 748Vலினி ,ஷ்யாம் அவங்களைப் பத்தி என்ன தெரியும்? போன காப்பரிக்ஷையில  ரெண்டு பேரும் என்ன ரேங்க் வாங்கினாங்கன்னு சொல்லுங்க பாப்போம்.

ரேங்க் கார்டை என்  கண்ணிலே  காட்டவே இல்லையே ?

உங்களை மாதிரி ஆளுங்களை எல்லாம் திருத்தவே முடியாது. இதைப் பத்தி தான் போன மாசம் எங்க மகிளா சபாவிலே .. “

இத நான் நூறு தடவை கேட்டுட்டேன். அதுக்கு மேல கேக்கிற பொறுமை எனக்கு அப்போ இல்லை.

அதெல்லாம் விடு, ஷாலு,  உன்னோட புது போஸ்ட் பத்தி நீ சொன்னது உண்மையா? நீ தமிழகக் கோமாதா-காமதேனு முன்னேற்றக்   கழகத்தின் கொ.ப.செ யா? GKMK பேரு நல்லா இருக்கு.

“சே! எவ்வளவு பெரிய  கான்செப்ட். அதைப் போய் இப்படிக் கழகம், கொ.பா.செ ஈனு கொச்சையா சொல்றீங்களே? பை த பை , அதென்ன கொ.ப.செ. கேட்டு ரொம்ப நாளாச்சு?

கொள்கை பரப்புச் செயலாளர். அம்மாவுக்கு  அந்தக் காலத்தில எம்.ஜி.ஆர் இருந்த போது கிடைச்ச போஸ்ட். அது என்ன கோமாதா? காமதேனு?           நீ கொஞ்சம் விவரமா சொன்னாத் தானே புரியும்?     என்று சொல்லி நாக்கைக் கடித்துக் கொண்டேன். இனிமே அரை  மணிக்கு ஷாலுவை யாரும் நிறுத்தமுடியாது.

டி வி ஆரம்பமாகிவிட்டது.

உங்களுக்குப் புரியற  மாதிரி விளக்கமா சொல்றேன். நடுவில குறுக்க பேசக்கூடாது.

நாங்க  சிங்கப்பூர் போறதுக்கு முன்னாடி வீட்டிலே ஆபூஜை பண்ணினோமே  ஞாபகம் இருக்கா?

எனக்கு ஆயுத பூஜை தான் சட்டென்று ஞாபகம் வந்தது. அப்பறம் தான் குருஜினியும் இவளும் சேர்ந்து கோமாதா பூஜை செய்தது ஞாபகம் வந்தது.  அதிலிருந்து அவ ஆரம்பிச்சா இன்னும் மூணு மணிநேரம் பழைய சரஸ்வதி சபதம் மாதிரி ‘கோமாதா வண்ணக் குல மாதா’ அப்படின்னு ஈஸ்ட்மேன் கலரில் ஆரம்பிச்சிடுவா. அதனாலே பேச்சை மாற்றி ,   “அதில்லை. ஷாலு, சிங்கப்பூர் ஏர்போர்ட்டில் மோடிஜியை பாத்ததிலிருந்து சொல்லு.”

ஒரு பத்துப் பதினைஞ்சு நாளை பாஸ்ட் பார்வேர்ட் செய்ய முயற்சித்தேன்.

உங்களுக்கு நல்லா புரியனும்னா அந்த பூஜையிலிருந்து தான் ஆரம்பிக்கணும்.

விதி வலிது தான். சும்மாவா சொன்னாங்க ‘மனைவியோட ஆர்கியூ பண்ணற போது கடைசி ஆர்குமெண்ட் அவளோடது தான். அதுக்கப்பறம் கணவன் பேசறதெல்லாம் அடுத்த ஆர்கியூமெண்டுக்கு  ஆரம்பம்’ என்று. ஷாலு அப்படித்தான். ஏதோ ஒரு படம் வந்ததே. அது என்னா ஸ்பீட் இல்லே அன்ஸ்டாப்பபிள் . ஒரு ரயில் நிக்காமே ஓடிக்கிட்டிருக்குமே. அது தான் ஷாலு.

” சும்மா இருங்க! நம்ம குருஜினி நம்ம வீட்டிலே ஆபூஜை செஞ்ச நியூஸ் டெல்லி வரைக்கும் போயிடுச்சு. அதனால தான் குருஜினியை சென்னை ஏர்போர்ட்டிலே உலக யோக தினத்தில யோகா எல்லாம் செய்யச்சொன்னாங்க.   நாங்க சிங்கப்பூர் போற அன்னிக்கு அதைச் செஞ்சதில மோடிஜி  ரொம்ப  குஷி ஆயிட்டாராம்.  அதனால எங்களை சிங்கப்பூரிலேயே பாக்கணும்னு திட்டம் போட்டாராம். ஆனா அவர் வந்து சேர்ர  அன்னைக்குத் தான் நாங்க அங்கிருந்து கிளம்பற நாள்.  அன்னிக்கு சிங்கப்பூரில அவர் எக்கச்சக்கமான ஒப்பந்ததிலே கையெழுத்து வேற போடணுமாம்.

சரி, அடுத்த நாளைக்கு நான் பிரயாணத்தைச் சேஞ்ச் பண்ணிக்கலாம்னு பாத்தா எங்க விசா அன்னிக்கோடா முடிஞ்சு போகுது. அதனால ஏர்போர்ட்டில  சந்திக்க முடிவு செஞ்சோம். டெல்லி பஜ்ரங்க்பலி அங்கிள் தான் போனிலே குருஜினியோட பேசி எல்லா ஏற்பாடும் செஞ்சார்.

சிங்கப்பூர் ஏர்போர்ட்டிலே நானும் குருஜினியும் வி ஐ பி லவுஞ்சில் உக்காந்திருக்கோம். சுத்திலும் செக்யூரிட்டி. எனக்கு ஹார்ட் படபடன்னு அடிச்சுக்கிட்டிருந்தது. குருஜினியோ அலட்டிக்காம தைரியமா இருந்தாங்க. அப்போ தான் சொன்னாங்க. “எனக்கு மோடிஜியை ரொம்ப வருஷமா தெரியும். அவர் காந்திநகரில முதன் முதலா முதல் அமைச்சரா ஆன போது வாழ்த்து சொன்ன முதல் ஆள் நான் தான். அப்போ  அவர் வீட்டுக்கு எதுத்தாப்போல இருந்த ‘க பார்க்கில’  கோமாதா பூஜை செஞ்சுகிட்டிருந்தேன். ( ஷாலுவின் எக்ஸ்ட்ரா நியூஸ்: அந்த ஊரில ரோட்டுக்கு சர்க்கிளுக்குப் பேர் எல்லாம் க, கா, கி, கீ ,  என்று இருக்குமாம்.)

நடுவில நான் ஒரு கேள்வி மடத் தனமா கேட்டதில குருஜினிக்குக் கெட்ட கோபம் வந்திடிச்சு தெரியுமா?

எனக்கெப்படித் தெரியும்? நீ வழக்கமா கேக்கற மாதிரி கேட்டிருப்பே?

கதை சொல்ற ஜோரில் என்னோட கிண்டலை அவ கவனிக்கவில்லை.  அதனால நான் தப்பிச்சேன் 

“மோடிஜி எப்ப அடையார் காந்திநகரில் இருந்தார்னு கேட்டேன்”

இப்படிக்  கேட்டா குருஜினிக்கென்ன, எனக்கே கோபம் வரும். குஜராத்தின் கேபிடல் காந்திநகர்னு தெரியாதா? ஜியாக்கிரபி கிளாசில அதைச் சாய்ஸில  விட்டிட்டியா? இனிமே ஷிவானிக்கு வேற டீச்சர் பாக்க வேண்டியது தான்.

“எல்லாம் தெரிஞ்சவங்க நீங்களே இனிமே ஷிவானிக்கும் ஷியாமுக்கும் பாடம் சொல்லிக் குடுங்க. இனிமே எனக்கு எக்கச்சக்க வேலை இருக்கு”

இப்போ நான் ஜகா வாங்கவேண்டிய நேரம்.

” அத்தை விடு ஷாலும்மா,  நீ மோடிஜியை மீட் பண்ணினதைப் பத்தி இன்னும் சொல்லவே இல்லையே?

அந்த கோமாதா பூஜை பிரசாதத்தை  குருஜினி  மோடிஜி  கிட்டே கொடுத்த  அன்னிக்கு தான் அவர் சி எம் ஆகிட்டாராம். அதே மாதிரி 2014இல் குருஜினி டெல்லியில கோமாதா பூஜை செஞ்சு  மோடிஜி கிட்டே பிரசாதம் குடுத்த அன்னிக்கு தான் அவர் பி எம் என்ற நியூஸ் வந்ததாம். இதைப் பத்தி என்ன சொல்றீங்க? ரெண்டு தடவையும் பஜ்ரங்கி அங்கிள் தான் கூடவே இருந்திருக்காராம்.

என்ன சொல்வது? காக்கை உட்கார பனம்பழம் விழுந்த கதைன்னு ஷாலுக்கிட்டே அப்போ சொல்ற தைரியம் எனக்கில்லே .

அப்படி நாங்க பேசிக்கிட்டிருக்கும் போது மோடிஜி அந்த ல
வுஞ்சுக்கு வந்தார். எனக்கு அப்படியே “36 வயதினிலே ” ஜோதிகா மாதிரி மயக்கம் போட்டு விழுந்திடுவேனோன்னு பயம் வந்திடுச்சு. தலை சுத்தற மாதிரி இருந்தது.

கொஞ்சம் இருங்கோ ஷிவானி கூப்பிடற மாதிரி இருக்கு.” என்று என்னை சஸ்பென்ஸ் லவுஞ்சில் நிறுத்தி விட்டு ஷாலு பறந்துவிட்டாள்.

எப்பவும் அவ இப்படித்தான். நல்ல மூடிலே இருக்கும்
 போது ‘ போன் அடிக்கிற மாதிரி இருக்கு . எங்க அப்பாவாத் தான் இருக்கும் ‘ னு ஓடிப் போய் விடுவாள்,

“காத்திருந்தேன்.. காத்திருந்தேன்.. “

 

ஷாலு மை வைஃப் (எஸ் எஸ் )

swami1

 

“நேனு  பேரு  அருண் ஷர்மா. டெல்லி பஜ்ரங்கபலி ஹெட்டு . என்ன  இப்படி சொஸ்த்தமா  சென்னைத் தமில்லே  பேசரான்னு  உனக்கு   வொண்டரா இருக்குடா? நான் பச்சாவா இருந்த அன்னிக்கு மெட்ராசிலே மூணு கிளாஸ் பாஸ் பண்ணியிருக்கான்.”

வி ஐ பி லவுஞ்ச்சில் அந்த சிவப்புக் குர்தாக் காரரோட சட்டை, வேஷ்டி குங்குமப்பொட்டு,  பம்ப்ளிமாஸ் முகம்,  தொப்பி, பான் போட்ட வாய் , அவரோட நடவடிக்கை  எல்லாமே ஆச்சரியமா இருக்கும் போது அவருடைய சென்னைத் தமிழ்  மட்டும் பெரிசா எனக்கு ஆச்சரியமா இல்லை.

அவர் சொன்ன பிறகு  தான் தெரிஞ்சுது அவர் தமிழ்லே பேசிக் கிட்டிருக்கார்னு. ஏதோ தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம் எல்லாம் கலந்த திராவிட மொழியை ஹிந்தியில் தொட்டுக்கிட்டு பேசற மாதிரி இருந்தது. சௌகார்பேட்  சேட் மாதிரி நம்பிள்கி நிம்பிள்கி  அப்படீன்னு பேசாம இருந்தவரைக்கும் சரி.அவர் ஏன் பேசறார்னே புரியலை. அப்பறம் தானே அவர் என்ன பேசறார்னு புரியறதுக்கு.ஷியாமும், ஷிவானியும் அவரை ஏதோ வித்தை காட்றவர் மாதிரி பார்த்துக்கிட்டு கெக்கே பிக்கேன்னு சிரிச்சுக்கிட்டிருந்தாங்க. நல்ல வேளை பயந்துக்கலை.

“சிங்கப்பூர் ஏர்போர்ட் மேலே மோடிஜி கூட மாதாஜியும் மேடமும் மீட் செஞ்சு  டீ கொடுத்துச்சே,தெலுசா? “

இதுக்கு மேலே அவரைத் தமிழ் பேச விட்டா எனக்குத் தமிழ் சுத்தமா மறந்து போயிடும். அதனால நான் ஹிந்தியில் பேச ஆரம்பித்தேன். நானும் கான்பூரில நாலு வருஷம் குப்பைகொட்டியிருக்கேன். ஷர்மாஜி ரொம்ப குஷியாயிட்டார்.

ஷாலுவோட குருஜினி தமிழ் நாட்டுக்கு வர்ரதுக்கு முன்னாடி குஜராத்தில காந்திநகர்லே இருந்தாங்களாம்.  அப்போ அங்கே மோடிஜி  தான் குஜராத்துக்கு முதலமைச்சர் .காந்திநகர் தானே குஜராத்தோட தலைநகரம்.  குருஜினியை  மோடிஜிக்கு நல்லா தெரியுமாம். காந்திswamiநகரில் குருஜினியின் கோமாதா பூஜைக்கு மோடிஜி கூட வந்திருக்காராம்.

அதுக்குள்ளே சர்மாவின் போன் அடித்தது. “கொஞ்சம் இருங்கோ அமிட்ஜி கூப்பிடறது.” என்று சொல்லி ஹிந்திக்கு எண்   ஏதோ ஒன்றை அழுத்தினார். ” யாரு, அமிதாப் பச்சனா ? ” என்று நான் கேட்க,  நஹி ! அமித் ஷா ” என்று சொல்லிவிட்டு லவுஞ்சின் ஓரத்துக்குப் போனார்.

” யாருப்பா இவர்? ராமாயண் சீரியல்ல வர்ற அனுமார் மாதிரி இருக்கார்? – ஷிவானிக்குக் கொழுப்பு கொஞ்ச நஞ்சமில்லை.

‘டீ லூசு ! அவருக்குக் கேட்டிருந்தா உன்னை பே  ஆப் பெங்கால்ல தூக்கிப் போட்டிடுவாரு”ஷ்யாம் மிரட்டினான்.

நான் குறுக்கே புகுந்தேன். “ஷ்யாம்! நீ சொல்றது தான் தப்பு. அவர் ஷிவானி சொன்னதைக் கேட்டா அப்படியே குஷி ஆயிடுவார். ஏன்னா அவர் பஜ்ரங்கபலி தலைவர்”

“பஜ்ரங்க்பலின்னா என்னப்பா பாகுபலியோட பிரதரா ?” ஷிவானி  கேட்டாள்.

“ஆஞ்சநேயருக்கு இன்னொரு பேரு, பஜ்ரங்கி  பாயிஜான் ‘ படம் டிவியில பாக்கலே? “

“கரெக்ட். அப்பா! இவரைப் பாத்தா சல்மான்கான் மாதிரி தான் இருக்கு.” என்றான் ஷ்யாம்.

” ஷ்யாம், இதுக்கு வேணுமுன்னா அவர் கோவிச்சுக்கலாம். “

“ஏம்ப்பா, இன்னும் அம்மாவைக் காணோம்?. நாம ஏன் இங்கே உக்காந்திருக்கிறோம்? பிளேன் வர்ற இடத்துக்கே போலாம்  ” ஷிவானி சிணுங்க ஆரம்பித்துவிட்டாள்.

” ஏன் குழந்தை அழுறாங்க?  ஏதோ பஜ்ரஞ்கின்னு பேச்சு கேட்டுதூ? ” என்று  அமித் ஷா வோடு பேச்சை முடித்துவிட்டு வந்த சர்மா கேட்டார்.

இந்த அரைகுறை தமிழ் பேசறவங்க எப்பவும் கார் ரயில் அதையெல்லாம் வர்ராருன்னு சொல்வாங்க,  மனுஷங்களை அதுவும் குறிப்பா பெரியவங்களை வருது போகுது இல்லாட்டி வர்ரான்னு  சொல்வாங்க. திருத்தவே முடியாது. நாமளும் அப்படித்தான் ஹிந்தியில ஆண்பால் பெண்பால் எல்லாத்தையும் உல்டாவா சொல்வோம்.

ஒண்ணுமில்லே ஷர்மாஜி ! உங்களைப் பாத்தா அப்படியே ஹனுமார்ஜி மாதிரியே இருக்குதாம் ” என்று நான் ஹிந்தியில் சமாளிபிகேஷன் செய்ய அவர் புல்லரித்துப்போய் ஷிவானியைத் தூக்கித் தோள் மேல் வைத்துக் கொண்டார். விட்டா அப்படியே ஸ்ரீலங்கா ஏர்வேய்ஸ்சுக்குப் போட்டியா பறந்தே போயிடுவார் மாதிரித் தோன்றியது.

South Indian woman smiling : Stock Photo

அதற்குள் டிராலியில் பொட்டிகளைத் தள்ளிக் கொண்டு குருஜினியும் ஷாலுவும் அந்த லவுஞ்சுக்குள் பிரவேசித்தார்கள். ‘மாதாஜி’ என்று இவர் கத்த ஷர்மாஜி என்று குருஜினி கத்த – இந்த இரண்டு கத்தலுக்குப் பிறகு அந்த ஏர்போர்ட் வளாகத்தில் இருந்த  இரண்டு கண்ணாடிகள் விழுந்து நொறுங்கின.

( அடுத்த நாள் ஏர்போர்ட்டில் கண்ணாடி 59,60 வது தடவையாக முறையே விழுந்தன என்று    எல்லா பத்திரிகைகளும் பிரசுரித்தன.ஆனால் அதற்கான காரணத்தை யாரும் சொல்லவில்லை)

‘கண்டேன் சீதையை ‘ என்ற பாணியில் ஷர்மாஜி குஷியாகி மாதாஜி காலில் விழுந்தார். அது தான் சாக்கு என்று ஷிவானி ஓடிப்போய் ஷாலுவைக்  கட்டிக் கொண்டாள்.ஷியாமும் ஓடிப்போய் அம்மாவுடைய ஹேன்ட்பேகை வாங்கி அங்கேயே திறந்து பார்க்க ஆரம்பித்தான். யாரும் இல்லையென்றால் அவன் முதுகில் என் கை பாய்ந்திருக்கும்.  குருஜினியும் ஷர்மாஜியும் குஜராத்தியில் பேசிக்கொள்ள ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். அவர்கள் சத்தமா பேசினாலும் எனக்கு சுத்தமா ஒண்ணும் புரியலை.

ஷாலு  அவர்கள் இருவரும் பேசுவதையே மாறி மாறி ஏதோ புரிவது போல் பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.

பிரகாஷ் ராஜ் பாணியில், ” இங்கே என்ன நடக்குது? ” ன்னு கத்தணும் போல இருந்தது எனக்கு.

ஷர்மாஜி ஷாலுவிடம்,  நீங்க உங்க வீட்டுக்குப் போய் விஷயத்தை உங்க ஹஸ்பெண்டிடம் சொல்லுங்க. அவர் உதவியோட நீங்க வெற்றிப் பாதையில் போகலாம்’ என்று  ஹிந்தியில் சொல்ல ஷாலு ஹிந்தி புரியாமல் முழி முழியென்று முழித்தாள். அப்போது தான் அவள் ஹிந்தியில் விஷாரத் எழுதியிருக்கிறாள் என்று அவள் அப்பா கல்யாணத்துக்கு முன் சொன்னது பொய்யின்னு எனக்குத் தெரிஞ்சுது.       ஆளாளுக்குப் பேசிக்கிட்டேபோறீங்க. என்னன்னு  சொல்லுங்களேன். சஸ்பென்ஸ் தாங்கலே” என்று கோபமா சொல்ல முயற்சி செய்தேன். ஆனால் அது காமெடி பீஸ் மாதிரி தான் வெளிவந்தது.

“மாதாஜியை நானே வீட்டிலே கொண்டு போய் விட்டிடறேன். ஷாலு மேடம், நீங்க நிதானமா யோசிச்சு வையுங்க. நாளைக்கு மத்தியானம் உங்க வீட்டுக்கு லஞ்சுக்கு நானும் மாதாஜியும் வர்ரோம்” என்று அழகான ஆங்கிலத்தில் அவர் சொன்னது, என்னடா, அவர் வீட்டுக்கு சாப்பிட வாங்கண்ணு கூப்பிடறமாதிரி  சொல்றாரேன்னு தோணிச்சு.

ஷாலு நமுட்டுச் சிரிப்பு சிரித்துக் கொண்டே என் பின்னாடி வந்தாள். நான் என் பொண்டாட்டியையும்  குழந்தைகளையும் பொட்டிகளையும் இழுத்துக் கொண்டு காருக்கு வந்தேன்.

” பத்து நாளிலே நீங்க மூணு பேரும் இளைச்சுப் போயிட்டீங்க ” என்று ஷாலு சொன்னாள். ” நீயும் தான் இளைச்சுப் போயிட்டே ” ன்னு சொன்னதும் தான் அவளுக்கு நிம்மதியாச்சு. உண்மையில எல்லாரும் ஒரு கிலோ எடை கூடித் தான் போயிருக்கோம். ஷாலுவும் வெயிட் போட்டிருக்கிறாள் என்பதை அவள் ஜாக்கெட்டே சொல்லுது.

“அப்பா பிளீஸ், நாங்க மூணு பேரும் பின் சீட்டில உக்கார்ந்துக்கிறோம்” என்று சொல்லி விட்டு பொட்டிகளை டிக்கியில் வைத்துவிட்டு அவர்கள் பின் சீட்டில் ஏறிக் கொண்டார்கள். நான் காரை ஸ்டார்ட் செய்துவிட்டு உடனே ஆப் பண்னினேன்.

” ஷாலு ! ” சிங்கப்பூர் – ஏர்போர்ட்- மோடி – ஷர்மா- குருஜினி- குஜராத்தி இதெல்லாம் என்ன ? எனக்கு ஒண்ணும் புரியலை. என்னன்னு சொல்லு அதுக்கப்பறம்  காரை ஸ்டார்ட் பண்றேன்” என்றேன்.

” சுருக்கமா  சொல்றேன். கேட்டுக்கோங்கோ!  என்று ஷாலு சொல்ல ஆரம்பிக்கும் போது என் போன் அடித்தது. வேற யாரும் இல்லை. என் அருமை மாமனார் தான்.

” மாப்ளே! ஷாலு வந்துட்டாளா? நான் கேள்விப்பட்டதெல்லாம் உண்மையா? எனக்கு தலையெல்லாம் சுத்துது மாப்ளே!” என்று சொன்னார்.

‘அவராவது ஏதோ கேள்விப் பட்டிருக்கிறார். நான் எதுவும் இன்னும் கேக்கவேயில்லை’  எனக்குக் கெட்ட கோபம் வந்தது. ” உங்க பொண்ணு கிட்டேயே பேசுங்கோ ” என்று சொன்ன என்னை மறிச்சு ” வேண்டாம் மாப்ளே! வேண்டாம்! அவ ஏற்கனவே சொல்லிட்டா! இரண்டு குழந்தை பெத்தபிறகு இனிமே டிரவுசர் எல்லாம் போட்டுகிட்டு, வேண்டாம் மாப்ளே வேண்டாம். அவ அம்மாவுக்கும் இது சுத்தமா பிடிக்காது’ என்று சொல்லி வாயை மூடுவதற்குள்  அவர் போன் பிடுங்கப்பட்டு ஷாலுவின் அம்மா – என் மாமியார் பேசினார். ” மாப்பிள்ளை, தப்பா நினைச்சுக்காதீங்கோ, ஷாலு செய்றது தான் கரெக்ட். இந்த மனுஷனுக்கு விவஸ்தையே போறாது. நேத்திக்கு பக்ஷி ஜோசியம் பாத்தேன்,   ஷாலு ஓஹோன்னு வருவா அப்படின்னு அவன் சூசகமா சொன்னான். ” என்று கூறினாள் என் மாமியார்.

 சரி, விஷயம் தலைக்கு மேலே போயிடுச்சு . நமக்கு ஒண்ணும் புரியலை. வீட்டுக்குப் போய் நிதானமாக் கேட்டுக்கலாம் ” என்று  முடிவு செய்து காரைக் கிளப்பினேன்.

வீட்டுக்குப் போகும் போதே குழந்தைகள் தூக்கம் பிடித்துவிட்டன. பிளைட்டில் அவள் சாப்பிடாமல் பையில் போட்டுக் கொண்டு வந்த சாப்பாட்டு ஐட்டங்களைக் குழந்தைகளுக்குக் கொடுத்தாள் ஷாலு. ஐஸ்கிரீம், சாக்லேட், பிஸ்கட், கட்லட், ஜூஸ் , குழந்தைகளுக்கு இதுவே போதும் என்று சொல்ற அளவுக்கு சந்தோஷம்.  “ஹப்பா உதக்கு பிஸ்கத்து” பாதி சாப்பிட்டுக் கொண்டே பேசியதில் ஷிவானிக்கு வார்த்தை குளறியது. ஷ்யாம் பையைத் திறப்பதிலேயே குறியா இருந்தான்.

வீட்டுக்கு வந்ததும் வாட்ச்மேன் உதவியால் பெட்டிகளையும் குழந்தைகளையும்  எடுத்துக் கொண்டு    உள்ளே நுழைந்தோம்.” இருப்பா வாட்ச்மேன் , இந்தா நீ கேட்டது ” என்று சொல்லி அவனுக்கு ஒரு வாட்ச் கொடுத்தாள்.  “ஜாக்கிரதையா வைச்சுக்கோ, சிங்கப்பூர் வாட்ச் இது” என்று சொன்னாள். “அம்மா! அம்மா தான். போன தடவை ஐயா டெல்லிக்குப் போகும் போதே சொன்னேன் வாங்கி வரலே. அது நல்லதாப்  போச்சு, இப்ப சிங்கபூர் வாட்சே  கிடைச்சிருச்சு, ஐயாவுக்குத் தான் தேங்க்ஸ் சொல்லணும்” என்று போகிற போக்கில் என்னைக்  குத்திவிட்டுப் போனான்.  அவனுக்கென்ன ஒரு விலையிலா வாட்ச் கிடைச்சுது.

” பரவாயில்லை . பத்து நாளிலே வீட்டைக் குட்டிச்சுவர் பண்ணாம நல்லாவே வைச்சிருக்கீங்க ” என்று எஃப் ஐ ஆர் போட்டாள் ஷாலு. இதுக்காக இன்னிக்கு காலைலிருந்து நானும் பசங்களும் எவ்வளவு மெனக்கிட்டிருக்கிறோம்? வசிஷ்டர் வாயாலே பிரும்ம ரிஷின்னு பட்டம் கிடைச்சா மாதிரி இருந்தது. ” ஆனாலும் குப்பையெல்லாம் கட்டிலுக்கு அடியில் போட்டிருக்கக் கூடாது” என்று அடுத்த பாலில் ஒரு சிக்ஸர் அடித்தாள். இப்போ  வசிஷ்டர்  வாயாலே பிரும்ம ராக்ஷஷன்னு பட்டம் கிடைச்சா மாதிரி இருந்தது.

ஷாலு,!  சிங்கப்பூர் போய்ட்டு வந்தப்பறம் உன்கிட்டே ஒரு ஒரு கிக் ஜாஸ்தியாயிருக்கு ” என்று சொல்லி அவளை மெல்ல என் பக்கம் இழுத்தேன். “ஐயோ ஷிவானி வந்துடுவா  ” என்று வழக்கமா சொல்ற பாட்டைப் பாடினாள்.  பிறகு லைட்டையும்  அவளையும் மெல்ல அணைத்தேன். என்னருகே படுத்துக் கொண்டாள். “என்னாச்சு வழக்கமா லைட்டை அணைச்சதும் நீங்க சொல்ற ஜோக்கைச் சொல்லலே . இருட்டிலே நான் ரொம்ப அழகாயிருக்கேன்னு.”

” ஷாலும்மா .. உண்மையிலேயே நீ இன்னிக்கு ரொம்ப  ரொம்ப அழகா  இருக்கே”

“அது சரி, சிங்கப்பூர் ஏர்போர்ட்டிலே என்ன நடந்ததுன்னு இப்போ சொல்லட்டுமா? என்று என் காதருகே கொஞ்சினாள்.

“அதெல்லாம் நாளைக்குப் பார்த்துக்கொள்ளலாம் ” என்றேன்.

அடுத்த நாள் அது என்னவென்று எனக்குத் தெரிந்த போது தூக்கிவாரிப்போட்டது ! 

(பிறகு)

ஷாலு மை வைஃப்

ஷாலு இன்னும் கொஞ்ச நேரத்தில் வரப்போகிறாள். எனக்கே ரொம்ப சந்தோஷமாயிருக்கு. குழந்தைகளுக்கு எப்படி இருக்கும்? அவர்களையும் அழைத்துக் கொண்டு ஏர்போர்ட்டுக்கு வந்தேன்.

pic8

சிங்கப்பூரிலிருந்து கிளம்பறதுக்கு முன்னாடி  ஷாலு போன் பண்ணி ச்  சொன்னாள் – சிங்கப்பூர் ஏர்போர்ட்டில  ஒரு வி‌ஐ‌பி இருக்காராம். குருஜினியும் அவளும் அவரைப்பார்த்துப் பேசிவிட்டுக் கிளம்பி வருவோம் என்று சொன்னாள்.

“யார் அந்த வி‌ஐ‌பி ” என்று கேட்டதுக்கு “அதை யார் கிட்டேயும் சொல்லக் கூடாதுன்னு  சொல்லியிருக்காங்க ” என்றாள்.

“சரி யார் கிட்டேயும் சொல்லல , நீ சொல்லு”  என்றேன்.

“அட, குறிப்பா உங்க கிட்டேயும் குழந்தைகள் கிட்டேயும் சொல்லக்கூடாதுன்னு சொன்னாங்க” என்றாள்.

” சரி, ஷிவானி கிட்டே கொடுக்கறேன். அவ தான் லாயக்கு. உங்கிட்டேயிருந்து உண்மையை வரவழைக்க” என்றேன்.

” ப்ளீஸ் அவ கிட்டே இதை சொல்லிடாதீங்கோ , அவ ஏதாவது கேட்டா நான் உளறிடுவேன் அப்பறம் பிரச்சினையா போயிடும்.”

“ஓகே , சொல்லல, ஒரு சின்ன க்ளூ கொடேன். “

” ப்ளீஸ், நான் நேரில வந்து எல்லாத்தையும் சொல்றேன். அப்புறம் சிங்கப்பூரிலிருந்து உங்களுக்குப் பிடிச்ச சென்ட் வாங்கி வைச்சிருக்கேன்”

” நீ போட்டுக்கற சென்ட் தானே? உனக்குப் பிடிச்ச சென்ட்டுன்னு  சொல்லு”

” நீங்க தானே அதையே போட்டுக்கோன்னு சொல்வீங்க! அப்பறம் பசங்களுக்குக் கேட்டதெல்லாம் வாங்கிட்டேன்.”

“எனக்கு என்ன வாங்கிட்டு வர்ரே? “

” நீங்க தான் ஒண்ணும் வேணாம். எல்லாம் சென்னையிலேயே கிடைக்குதுன்னு சொன்னீங்களே?”

“அடிப்பாவி, எங்க மேனேஜர் ஒரு லேப்டாப் கேட்டாரே வாங்கிட்டியா ?  “

“சாரி, எலெக்ட்ரானிக்ஸ் சாமான் எல்லாம்  வாங்கிட்டு வந்தா சிக்கல் வருமுன்னு குருஜினி சொன்னாங்க. அதனால் அதை வாங்கலை . அதுக்குப் பதிலா எனக்கு ஒரு ஜோடி வளையல் வாங்கிக்கிட்டேன். பின்னாடி ஷிவானி கல்யாணத்துக்கு உதவும்”  .

” நல்லதாப் போச்சு, நானே வேண்டாமுன்னு சொல்லலாம்னு நினைச்சேன். மறந்து போயிட்டேன். அந்த மேனேஜர் சாவு கிராக்கி போன வாரம்  வேலையை ரிசைன் பண்ணிட்டு ஓடிட்டான்.”

” அடப் பாவமே! என்ன பண்ணப்போறார்? “

” புதுசா ஒரு ஸ்டார்டப் ஆரம்பிக்கப் போறாராம். காபி கிளப்!  கும்பகோணம் டிகிரி காபி !  வேணுமுன்னா சிங்கப்பூரிலிருந்து அவருக்கு ஒரு காபி பில்டர் வாங்கிக் கொடுக்கலாம்”

” அவர் காபிக் கடை  வைச்சா என்ன ? டீ கடை  வைச்சா என்னா?  நான் மோடியைப் பாக்கப் போறேன்னு யாரு கிட்டேயும் சொல்லிடாதீங்க! ஐயையோ ! உங்க கிட்டே சொல்லிட்டேனே!”

“அடடா, பேரு சரியா காதிலே விழலையே ! எந்த லேடியப் பாக்கப் போறே?”

” சும்மா நடிக்காதீங்கோ, உங்களுக்குப் பாம்புச்செவின்னு எனக்கு நல்லாவே தெரியும்! “

“பாம்புக்குக் காதே  இல்லையாம்”

” சரி சரி,  உங்க கிட்டே சொல்லவும் முடியலை சொல்லாம இருக்கவும் முடியலை”

“சரி, சொல்ல வந்ததை முழுசா சொல்லிடு, இல்லாட்டி உனக்குக் கையும் ஓடாது காலும் ஓடாது. அப்புறம் சென்னை பிளைட்டுக்குப் பதிலா டெல்லி பிளைட் பிடிச்சுப் போயிடுவே”

” சரி, மனசில வைச்சுக்குங்கோ, யாரு கிட்டேயும் சொல்லக்கூடாது “

“பைத்தியமே, மனசில வைச்சுக்குங்கோன்னு  மனசுக்குள்ளேயே பேசினா எனக்கு எப்படிக் கேட்கும்? சொல்லறதுன்னா சொல்லு,  இல்லாட்டி விட்டுடு. “

“அட, நீங்க வேற,  யாரோ நான் பேசறதை ஒட்டுக்  கேட்கிற மாதிரி இருந்தது. “

” .ஓகே ஷாலு, ஒரு விஐபின்னு நீ சொன்னதும், ரஜினிகாந்த் தான் கபாலி ஷூட்டிங் முடிச்சு சிங்கப்பூர் ஏர்போர்ட்டுக்கு வறார்னு நினைச்சேன். நீ சொல்றதைப் பார்த்தா இது ரொம்ப ரகசிய மிஷன் மாதிரி இருக்கு. நேரில வந்தப்பறமே சொல்லு”

” சொல்றதை முழுசாக் கேளுங்கோ!  நானும் குருஜியும் சென்னை ஏர்போர்ட்டில செஞ்ச யோகா பயிற்சியைப் பாராட்டி வி ஐ பி லவுஞ்சில எங்களுக்கு டீ கொடுக்கப் போறார். “

” ஹை ! அவர் கையாலே டீயா? நீ ரொம்ப லக்கி கேர்ள். அவரும் உங்க கூட தான் சென்னைக்கு வர்ராரா? வந்தா  இவர் தான் என் ஹஸ்பெண்டுன்னு அறிமுகப் படுத்துவியா? “”

” அவர் வேற பிளைட் பிடிச்சு டெல்லி போறாராம்”

” அவ்வளவு தானா? வெறும் டீ யோட மீட்டிங் ஓவரா? “

இன்னொரு சமாசாரமும் இருக்கு , அதை சென்னை வந்த பிறகு சொல்றேன்”

” ஷாலு, உனக்கும் சஸ்பென்சுக்கும் ஆகாதுன்னு உனக்குத் தெரியுமில்லே? பின்னே ஏன் முயற்சி பண்றே? “”

” அப்படியா சொல்றீங்க? மற்றவை நேரில் தான் ” அப்படின்னு  போனை வைத்து விட்டாள்.

என்னவா இருந்தாலும் சரி, நேரிலேயே சொல்லட்டும். இன்னும் விலாவாரியா சொல்லுவா! அவ கதை சொல்றதைக்  கேட்கிறது ரொம்ப நல்லா இருக்கும். நடுவில நான் ஏதாவது ஏடா கூடமா பேசினா  அவளுக்கு வருமே ஒரு கோபம். காது சிவந்து போய், கண் பெரிசா விரிஞ்சு உதடு துடிக்கும்.இந்த ஷிவானியும் அப்படியே அவ அம்மா  தான். அவளுக்கும் ஷாலு மாதிரியே கோபம் வரும். அப்படியே பிஞ்சுக் கையாலே நெஞ்சிலே  குத்துவா.

pic6

“அப்பா , நாங்க ரெடின்னு ”  ஷியாமும், ஷிவானியும் வந்தார்கள். கார் ஏர்போர்ட்டை நோக்கிப் பறந்தது. பார்க் செய்யும் போதே  மொபைல் அடித்தது. “

” நீங்க தானே ஷாலு மேடத்தின் ஹஸ்பெண்ட்? ” என்ற அதிகாரக் குரல் கேட்டது.

“ஆமாம், நீங்க யாரு ? ‘  என்று கேட்டேன்.

” நான் டெல்லி பஜ்ரங்க்பலி சேனா தலைவர் ! உங்க கூட கொஞ்சம் தனியா பேசணும்”

” என்  கூட என் குழந்தைகள் வந்திருக்காங்க. நீங்க யாரு? உங்களுக்கு என்ன வேணும் ? “

pic7

” பயப்படாதீங்க !  நீங்க ஏர்போர்ட்டுக்கு உள்ளே போக டிக்கட் எடுக்க வேண்டாம்.  உங்க கூட  உங்க குழந்தைகளையும் அழைத்துக் கொண்டு வாங்க . ஷாலு மேடம் வர்ற வரைக்கும் வி ஐ பி லவுஞ்சில் உட்கார்ந்து பேசலாம் . நான் ரெண்டாம் நம்பர் கேட் வாசலில் சிவப்பு குர்தா போட்டுக்கொண்டு உங்களுக்காகக் காத்துக் கொண்டிருக்கிறேன் ”  என்றார்.

எனக்குக் கொஞ்சம் தலை சுற்றியது.

மற்றவை பிறகு

 

ஷாலு மை வைஃப்

 

ஆஞ்சநேயர் ஜோதிடத்துக்கு டோக்கன் வாங்கும் இடத்தில் ஷாலுவைப் பார்ப்பேன் என்று நான் கொஞ்சமும் எதிர்பார்க்கவில்லை. இன்றைக்கும் அவள் ரெட் கலர் தான். ஆனால் சிவப்புக் கலர் சல்வார்  துப்பட்டா அணிந்திருந்தாள்.  அவள் என்னைப் பார்த்துவிட்டு ஆச்சரியப் படுவாள் என்று எதிர்பார்த்தேன். அதுமட்டுமல்லாமல் அவள் கைவளையல் என் கையில் பட்டுக் கீறி இரத்தம் வரவழைத்தற்காக வருந்துவாள் என்றும் எதிபார்த்தேன்.

ஆனால் அவள் முகத்தில் என்னைப் பார்த்ததும் அப்படி ஒரு கோபம் வரும் என்று நான் எதிர்பார்க்கவில்லை. வளையல் உடைந்ததுக்காக சென்டிமெட்டலா கோபித்துக் கொண்டாள் என்று தான் முதலில் நினைத்தேன் . அவள் காசு கொடுத்து வாங்கின பேப்பர் டோக்கனை கிழித்து எறிந்துவிட்டு என்னைப் பார்த்து ‘ஹும்’ என்று உறுமிவிட்டு மேலே நடக்க முற்பட்டாள்.

“ஷாலு என்னைத்  தெரியலையா ? நான் தான் நேற்று உன்னை இன்டர்வியூ பண்ணினேனே , ஞாபகம் இல்லையா ?” என்று  பழைய ஸ்ரீதர் படம் ஜெமினிகணேசன்  மாதிரி கேட்டேன்.

” உங்க கம்பெனிக்கு மட்டும்   இவ்வளவு பாஸ்ட்டான கூரியர் எப்படிக் கிடைச்சான். நேத்திக்கு சாயங்காலம் தான் இன்டர்வியூ    நடந்தது. இன்னிக்குக் காலையிலேயே  ரிசல்ட் வந்து நிக்கறது”

” அதுக்கு நீ எனக்குத் தான் தேங்க்ஸ் சொல்லணும். நான் தான் உன்னை ஸ்ட்ராங்கா ரெகமென்ட் பண்ணினேன்.” என்றேன்.

” அப்படியா ! உங்களுக்கு உங்க கம்பெனியில அவ்வளவு தான் மதிப்போ? ” என்று கேட்டாள்.

” நீ என்ன சொல்லற?”

” இங்கே பாருங்கோ” என்று சொல்லி அவளுடைய ஹேன்ட் பேகிலிருந்து லெட்டரை எடுத்து என் மூஞ்சிக்கு நேரே நீட்டினாள். படித்தேன். பக் என்றிருந்தது. ‘உங்களுக்கு இந்த வேலையைத் தர இயலாமைக்கு வருந்துகிறோம்’ என்று எழுதியிருந்தது.  கீழே மிஸ்.  ஓ எம் ஆர் கையெழுத்துப் போட்டிருந்தாள்.                          ‘ பழிவாங்கி விட்டாளே ‘ என்று நொந்துகொண்டு, ‘ சாரி, ஷாலு, எங்கேயோ தப்பு நடந்திருக்கு.  நாளான்னக்கி ஆபீஸில்  இதை சரி  பண்ணிடறேன்.”

வேண்டாம் சார். நீங்க இன்டர்வியூ முடிஞ்சதும்  ‘ நீ செலக்டட்’ என்று சொன்னதை நம்பி நேத்து என் பிரண்ட்ஸ்களுக்கெல்லாம்  பார்ட்டி வேறே கொடுத்திட்டேன். இன்னிக்கு காலைல இந்த மாதிரி லட்டர் வருது. எனக்கு உங்க கம்பெனியே வேண்டாம்  “

அப்படிச் சொல்லிவிட்டு ” வாடி போகலாம்” என்று பக்கத்தில் இருந்த ஒரு குட்டிப் பொண்ணை இழுத்துக் கொண்டு போகப் புறப்பட்டாள்.  ஷாலுவின் ஜாடை அப்படியே இருந்தது.  என் பிற்கால மச்சினியாக இருக்கக்கூடும்.

” ஒரு நிமிஷம்.  நான் சொன்னதை நீ நம்பலை இல்லையா ? இதோ இந்த ராம்ஸ் கிட்டே கேட்டுக்கோ”  என்று  சொல்லித் திரும்பிப் பார்த்தா ராம்ஸைக் காணோம்.

குரங்கு ஒரு கையில்  கம்ப்யூட்டரில் விளையாடிக் கொண்டே இன்னொரு கையில் ஒவ்வொரு கடலையை  ஸ்டைலா எடுத்து வாயிலே போட்டுக் கொள்ளும் அழகை ராம்ஸ் ரொம்பப் பக்கத்தில் நின்று  ரசித்துக் கொண்டிருந்தான்.  ” ராம்ஸ், இங்கே வாயேன்” என்று நான் கத்தியதைக் கேட்டு அவசர அவசரமாகத் திரும்பியவன் குரங்குக்குப் பக்கத்தில் வைத்திருந்த கடலையைத் தட்டிவிட்டான். குரங்குக்கு வந்ததே கோபம். கம்புட்டரை விட்டுவிட்டு  அவனைத்  துரத்த ஆரம்பித்தது. அவன் ஓடி வந்து எனக்கும் ஷாலுவுக்கும் நடுவில்  நின்றான். கிட்டே வந்த குரங்கு ஷாலுவின் துப்பட்டாவைப் பறித்துக் கொண்டு பக்கத்தில் இருந்த மரத்தின் மேலே ஏறியது. துப்பட்டாவைத் தனது கைகளில் சுற்றிச் சுற்றி விளையாட ஆரம்பித்தது. ஷாலு  திக்பிரமையில் அப்படியே சிலை மாதிரி நின்றுவிட்டாள். ரொம்ப கஷ்டமாப்  போச்சு.

கும்பல் எல்லாம் அந்த மரத்தைச் சுற்றி வந்தது. கம்ப்யுட்டர் ஜோசியக்காரனுக்குக் கெட்ட கோபம். பின்னே,  அது அவன் வருமானப்   பிரச்சினை இல்லையா?

அப்போ நான் என் பாக்கெட்டில இருந்த கடலைப் பொட்டலத்தைக் குரங்குக்குத் தூக்கிப் போட்டேன். அது மறுபடியும் ஸ்டைலா கடலைப் பாக்கெட்டை ஒரு கையால் பிடித்து இன்னொரு கையிலிருந்த  துப்பட்டாவைத் தூக்கிப் போட்டது. அது நேரா  என் கழுத்தில் மாலையா விழுந்தது. ஆஹா என்ன சுகம் என்று சில வினாடி அதன் வாசனையை அனுபவித்து உடனே சுய நினைவு வந்து அதை எடுத்து அவளிடம் நீட்டினேன். அவள் திக்பிரமையில் இருந்ததால் நானே அவளுக்கு அதை மாலையா மாட்டிவிட்டேன்.

பாரதிராஜா பக்கத்தில் இருந்திருந்தா உடனே ஏழு குட்டிப்  பொண்ணுகளுக்கு தேவதை டிரஸ் போட்டு எனக்குப் பின்னாடி ஆட விட்டிருப்பார்.

கூட்டத்தில் இருந்த மக்கள் எல்லோரும்  கை தட்டி விசில் அடித்தார்கள்.

ஷாலுவும் நினைவுக்கு வந்தாள். வெட்கத்தில் நெளிந்தாள். என்னைப் பார்த்து லேசாகச் சிரித்தாள்.

குரங்குக்காரனும் ” வா ராஜா வா” என்று கெஞ்ச அதுவும் கடலையை அப்படியே ஒரே வாயில் போட்டுக் கொண்டு தாவிக் குதித்து கம்ப்யூட்டர் முன்னால்  வந்து பழையபடி தொழிலைப் பார்க்க ஆரம்பித்தது.

“முதல்ல இந்த அம்மாவுக்கும் சாருக்கும் ஜோசியம் பாத்துட்டுத் தான் மத்தவங்களுக்கெல்லாம் ” என்று ஜோசியக்காரன் சொல்லக் கூட்டம் ஆமோதித் துக் கையைத் தட்டியது.

ஷாலு வெட்கத்தோட என் கூட வந்தாள். ” கண்ணா இந்த அம்மாவுக்கு என்ன வேணும் ?  இந்த ஐயா ஆசைப்பட்டது கிடைக்குமா ?  என்று சொல்லிக் குரங்கை டியூன் பண்ணினான் அந்த ஜோசியக்காரன். குரங்கு எங்கள் இருவர் முகத்தையும் சில வினாடிகள் மாறி மாறிப் பார்த்தது.  நானும் என் பாக்கெட்டிலிருந்த இன்னொரு கடலைப் பொட்டலத்தை எடுத்து நீட்டினேன். “லஞ்சம்” லஞ்சம்” என்று பின் பக்கத்திலிருந்து ஒரு பொடியன்  வாய்ஸ்   கொடுத்தான்.

குரங்கு எதையுமே லட்சியம் பண்ணாம கொடுத்த கடலையை வாங்கி  சாப்பிடாமல் அப்படியே அருகிலிருந்த டேபிளில் வைத்துவிட்டு கீ போர்டில் ஏதோ அடித்தது. கம்யூட்டர்  கருப்பு ஸ்கிரீன் எங்களைப் பார்த்து இருந்தது. திடீரென்று அதில் நானும் ஷாலுவும் தெரிந்தோம். கூட்டத்தில் விசில் பறந்தது. குரங்கு வெப்கேமை  ஆன் செய்திருக்கு. மறுபடியும் கி போர்டில் குரங்கு கட கட . இப்போது ஸ்கிரீனில் ராமர் சீதைக்கு மாலை போடும் காட்சி  தெரிந்தது.  அந்த மாலை சிவப்பு கலரில்   இருந்தது. சீதையும் சிவப்பு கலரில் புடவை உடுத்தியிருந்தாள். எனக்கு ஜிவ்வென்று இருந்தது.

இதுக்கு மேல நான் விளக்கம் ஏதாவது சொல்லவேண்டுமா? என்று கேட்டான் ஜோசியக்காரன். கூட்டத்தில் சிரிப்பு அலை மோதியது. ஷாலுவின் முகம் வெட்கத்தில் அவள் சல்வார் கலரில் மாறியது. அவள் சட்டென்று எழுந்து போக ஆரம்பித்தாள். நான் ஒரு நூறு ரூபாயை ஜோசியக்காரனுக்குக் கொடுத்து விட்டு  அவள் பின்னால் நடந்தேன். ராம்ஸும் என் பிற்கால மச்சினியும் கூட வந்தார்கள்.

அடுத்த வாரம் ஷாலுவும்  ஸ்டெல்லாவும் எங்கள் கம்பெனியில்  சேர்ந்தார்கள்.  எங்களை மாதிரியே ராம்ஸுக்கும் ஸ்டெல்லாவுக்கும் செட் ஆகியது. அது ஒரு தனிக் கதை !

 

(அப்புறம்?)

 

 

 

ஷாலு மை வைஃப் – எஸ் எஸ்

pic8

ஷாலுவை நான் சந்திப்பதற்கு ஆஞ்சநேயர் உதவினார் என்று சொன்னேன் அல்லவா? அது எப்படித் தெரியுமா?

ஷாலுவை  நான் இன்டர்வியூ செய்த பிறகு அவளை ரெகமென்ட் செய்து வேலைக்கு எடுத்துக் கொள்ளும்படி  ரிபோர்ட்டை  மிஸ் ஒ எம் ஆருக்கு அனுப்பினேன். இன்னும் சிலநாட்களில் அவள் எங்கள் கம்பெனியில் சேர்ந்து விடுவாள். அதற்கப்புறம் .. என் கற்பனை .ரெக்கை கட்டிக்கொண்டு பறக்க ஆரம்பித்தது.

அதற்கு அடுத்த  இரண்டு நாளும் தேசிய விடுமுறை.  மகாபலிபுரத்துக்கு நானும் எங்கள் காலிக் கும்பல் ஐந்து பேரும் போவதாக முடிவு செய்திருந்தோம்.  ராம்ஸ் கார் எடுத்துக்கிட்டு வருவது  மகாபலிபுரம் அருகே உள்ள கெஸ்ட் ஹவுசில் தங்குவது. லைட் ஹவுஸ் வரைக்கும்  சைக்கிளில் போவது.  அங்கே  கொஞ்சம் வர்ற போற மக்களை வேடிக்கை பார்ப்பது –  மத்தியானம் லைட்டா பீர் அடிப்பது சாயங்காலம் இரவில் மறுபடியும் தண்ணி அடிப்பது காலையில் பத்து  கிலோமீட்டர்  ஜாகிங்  – சாயங்காலம் கிளம்பி  ஈ  சி ஆர் வழியாக வரும்போது திருவிடந்தை  கோவிலுக்கு வந்து சாமி கும்பிடுவது.சென்னை ரூமிற்கு வருவது – இது தான் எங்கள் பிளான்.

பசங்கள் எவனுக்கும் நல்ல கேர்ள் பிரண்டோ லவ்வோ செட் ஆகமாட்டேங்குது. அர்ச்சனை  செஞ்சுவிட்டு மாலையோட ஒன்பது முறை சுத்தி வந்தா கல்யாணமே நடத்தி வைக்கிற திருவிடந்தை பெருமாள் இந்த சின்னச் சின்ன ஆசைகளையெல்லாம் நிவர்த்தி செய்ய மாட்டாரா என்ன? அது மட்டுமல்லாமல் இப்போல்லாம் பொண்ணுகளைவிட பசங்களுக்குக் கல்யாணம் ஆகவில்லையே என்ற கவலை தான் அவனுகளுக்கும் அவனைப் பெற்ற அப்பா அம்மாக்களுக்கும் அதிகமா இருக்கு.  அமெரிக்காவில வேலை பார்க்கிற பசங்களுக்குக் கல்யாணம் ஈசியா இருபத்திரண்டு வயதிலேயே செட் ஆகி  விடுகிறது. நம்ம ஊர் பசங்களுக்கு முப்பத்திரண்டுக்கு மேலே தான் குருபலன் வருது. ஏதோ கேர்ல்பிரண்ட் கிடைக்குதோ பசங்க சமாளித்துக் கொண்டு காலம் கழிக்கிறாங்க. அது கிடைக்காத எங்க மாதிரி மனிதப் பிறவிகளுக்கெல்லாம் ஒவ்வொரு நாளும் நரகம் தான்.

எங்க செட்டில குமாரசாமின்னு ஒருத்தன் இருக்கான். அவன் வயசைப் பத்திப் பேசினா அவனுக்குக் கோபம் வர்ற அளவுக்கு வயசு. கல்யாணம் இன்னும் தகையல . தலை ஏற்கனவே கொஞ்சம் ஏறிப்போய் ‘பால்ட்’ ஆகிவிட்டது. இப்ப எல்லாம் பெரும்பாலான  இடங்களிலே பொண்ணு பார்க்கிறது என்கிற சம்பிரதாயம் கிடையாது. அதிர்ஷ்டம் செஞ்ச சிலருக்குத் தான் அந்த மாதிரி பஜ்ஜி சொஜ்ஜி எல்லாம் கிடைக்கும்.

இப்போ முதல்லே மீட்டிங் பாயிண்ட் தான். பையனும் பொண்ணும் அவங்க அவங்க  சொந்தக்காரர்  (அப்பா அம்மா கண்டிப்பாகக் கூடாது) ரெண்டு மூணு பேரோட  ஒரு ஸ்டார் ஹோட்டல் லாபியில் சந்திக்கிறது. அரைமணிநேரம் நிலக்கரி ஊழல் முதல்  அம்மா உப்பு வரை பேசிட்டு அந்த ஸ்டார் ஹோட்டலில் சாப்பிட்டுவிட்டு வீட்டுக்குப் போயிடணம். கல்யாணத்தப் பத்தியோ  பாய் பிரண்ட் கேர்ள் பிரண்ட் பத்தியோ அந்த முதல் மீட்டிங் பாயின்ட்டில் பேசினா அடுத்த மீட்டிங் கிடையாது. செலவெல்லாம் பையனோடது தான். அடுத்த மீட்டிங்  காரில்  நடக்கும். பையன் காரை ஓட்டிக் கொண்டு போய் பொண்ணு வீட்டுக்குப் போய் அவளை அழைத்துக் கொண்டு எங்கேயாவது பீச்சுக்கோ கோவிலுக்கோ ( சாய்ஸ் பொண்ணோடது) போய்விட்டு வரணும். அப்பப்போ ரெண்டு  பேரும் தொட்டுக்கலாம். கன்னத்தில் முத்தமிடலாம். ரொம்ப உணர்ச்சிவசப்பட்டாக் காரியம் கெட்டுவிடும். பொண்ணு உணர்ச்சிவசப்பட்டாக் கூட பையன் அடக்கி வாசிக்கணும். தப்பித் தவறிக்கூட கல்யாணம் எப்போன்னு  கேக்கப்படாது. கேட்டா பிரேக் ஆயிடும். 

மூன்றாவது , இரண்டு பேரும் ரெண்டு நாளைக்கு மகாபலிபுரம், ஏற்காடு ,ஊட்டி, அப்படி போய்ட்டு வரணும். ஹோட்டல்ல தங்கணும். அங்கே என்ன நடந்ததுன்னு யாரும் கேட்கக் கூடாது. டூர் போயிட்டு வந்த உடனே  பொண்ணு அவ அப்பா அம்மா கிட்டே ஓகேன்னு சொல்லிட்டா ரெண்டு பேரும் கல்யாணத்துக்கு ரெடின்னு அர்த்தம். எப்போ வைச்சுக்கலாம் என்கிறதை பொண்ணும் பையனும் ஹோட்டல் ரூமில் முடிவு எடுத்திருப்பாங்க . அதுக்கு ஏத்த மாதிரி பெரியவங்களுக்கு ஆசையாயிருந்தா பஜ்ஜி சொஜ்ஜி பண்ணலாம். நிச்சயதார்த்தம் பண்ணலாம். 

இன்னொரு முக்கியமான தேவை என்னன்னா இந்த மூன்று பேஸ் நடக்கும் போது குறைந்தது ஆயிரம்  மெஸ்ஸெஜ் இரண்டு பேருக்கும் இடையே நடந்திருக்கவேண்டும். பகலில் போனில் பேசக்கூடாது. ராத்திரி பன்னிரண்டு மணி சுமாருக்கு ஒருமணி நேரம் பேசணும்.  அவள் அவனை வாடா போடா என்று தான் கூப்பிடுவாள். அவன் தவறிக்கூட வாடி என்று சொல்லக்கூடாது. 

இது தான் இந்தியன் டேட்டிங். 

இந்தக் குமாரசாமி ஃபர்ஸ்ட் பேஸில் பாஸ் செய்துவிடுவான். இரண்டாவது பேஸில்  ஓலா கேப் எடுத்துகிட்டுப் போனதால ஃபெயில் ஆகிவிடுவான்.  ஏன்னா அவனுக்குக் கார் ஓட்டத் தெரியாது. 

எனக்கு இந்த சமாசாரம் எல்லாம் சரிப்பட்டு வராது. நேற்றைக்கு  இண்டர்வியூ விற்கு வந்த ஷாலு என்னை ரொம்ப இம்பிரஸ் செய்துவிட்டாள் .  அவள்  எப்போது எங்கள் ஆபீஸில் சேருவாள்  என்று மனம் ஏங்க ஆரம்பித்துவிட்டது. 

அதற்காகத் தான் பசங்களுடன் மகாபலிபுரம் போகவும்  திருவிடந்தை போகவும் முடிவு செய்தேன்.  நான் தண்ணி அடிக்கிற கேஸ் இல்லை. இருந்தாலும் எங்க கும்பலுடன் போய் அவர்கள் தண்ணி அடிக்கும் போது அரட்டை அடிக்கப் பிடிக்கும்.  கடைசியிலே ‘”மாப்பிளே! நீயும் அடி மச்சி!” நாங்க தண்ணி  அடிக்கிறதனால  எங்களுக்கு ஒண்ணும் அமைய மாட்டேங்குது.  நீ தண்ணி அடிக்காததால உனக்கும் ஒண்ணும் அமைய மாட்டேங்குது” என்று புலம்பல் எல்லாம் வரும். 

இந்த ராம்ஸ் கடைசி நிமிடத்தில் இப்படிக்  காலை வாருவான் என்று யாரும் எதிர்பார்க்கவில்லை . கார் இல்லையாம். ஓசி கார் இல்லை என்றதும் காலிக் கும்பல் ஜகா வாங்கிவிட்டது. அங்கே போய் பீர் அடிக்கறதுக்கு இங்கேயே பாருக்குப் போய் ஹேப்பி அவரில் சீப்பா அடிக்கலாம் என்று தீர்மானித்து விட்டார்கள். எனக்கு பயங்கர கடுப்பு. ‘போங்கடா நீங்களும் உங்க பாருமாச்சு பீருமாச்சு ” என்று கத்திவிட்டு பைக்கை எடுத்துக் கொண்டு கிளம்பினேன். ராம்ஸ் வந்து தொத்திக்கொண்டு “வா மச்சி, நானும் வர்றேன். நம்ம ரெண்டு பெரும்  திருவிடந்தை போயிட்டு  அப்படியே  மகாபலிபுரம் போகலாம் வா” என்றான்.

பைக்கைக் கிளப்பிவிட்டு இருவரும் புறப்பட்டோம்.

shalu 2

திருவிடந்தை பெருமாள் நல்ல சக்திவாய்ந்தவராக இருக்கவேண்டும். ஷாலு எனக்குக் கிடைக்கவேண்டும் என்று வேண்டிக்கொண்டு மகாபலிபுரம் லைட் ஹவுஸ் பக்கம் போனோம்.  அங்கே புதுமையா ஒரு குரங்காட்டி குரங்கு கிட்டே லேப்டாப்பைக் கொடுத்து ஜோசியம் சொல்லிக் கொண்டிருந்தான். கிளி, முயல், அணில் எல்லாம் போய் இப்போ ஹை  டெக்கா குரங்கு வந்திருக்கு. அதைச் சுற்றி பயங்கர கூட்டம். ஒவ்வொருவரா குரங்காட்டி கிட்டே ஏதாவது கேள்வி கேட்கிறாங்க அவன் அதே கேள்வியை குரங்கு கிட்டே கேட்கிறான். குரங்கு கீ போர்டில  ஏதாவது விளையாடும் . சற்று நேரத்தில் கம்ப்யூட்டர் ஸ்க்ரீனில் ஏதாவது படம் வரும். அதைப் பார்த்து ஜோசியம் சொல்லுவான்.

அவன் கிட்டே டோக்கன் வாங்க செம கூட்டம் .  ராம்ஸ் ” மாப்பிளே !  நமக்கு ரெண்டு பேருக்கும் டோக்கன் போடு ! குரங்கு ஜோஷியமாவது பலிக்குதான்னு பாப்போம்” என்று கெஞ்சினான். சரி அவனைக் கலாய்க்காலாம் என்று யோசித்துக்கொண்டே டோக்கன் வாங்க அதற்கான கவுண்டரில் கையைவிட்டேன். என்கூட ஒரு பெண்ணின் கையும் உள்ளே நுழைந்தது. அதன் வளையல் ஒடிந்து என் கையைக் கீறி ரத்தம் வர ஆரம்பித்துவிட்டது.  யாரது என்று கோபத்துடன் பார்த்தால்  ரெட் வளையளுடன் ரெட்கலர் சாரியுடன் ஷாலு ! என் ஷாலு !!

(மற்றவை பிறகு )

 

ஷாலு மை வைஃப்

image

“என்னடா பண்ணிக்கிட்டிருக்கே ராமசிவா!”

“டேய் மாப்ளே ! என்னை ஸ்டைலா ராம்ஸ் அப்படின்னு கூப்பிடுன்னு எத்தனை தடவை சொல்லியிருக்கேன் ! நீயும் அந்த HR மேடம்  மாதிரி முழுப் பெயரைச் சொல்லிக் கூப்பிடறயே?

“டேய்! இப்போ அதுவாடா  முக்கியம்? இன்னிக்குக் காலையிலே நான் முழிச்ச மூஞ்சி சரியில்லை !

“யார்  மூஞ்சிலடா  முழிச்சே. தினமும் என் மூஞ்சில தானே முழிப்பே ! நேத்து ஒரு நாள் நான் என் மாமா வீட்டுக்குப் போனபோது என்ன பண்ணினே ?”

“எல்லாம் அந்த HR மேடம் மூஞ்சில  தான் முழிச்சேன்  !”

“டேய் மாப்ளே! என்னடா சொல்லற? அப்ப ராத்திரி அவ கூட தான் படுத்துகிட்டிருந்தியா?”

“அடசே ! ரூமில நாம என்னிக்காவது முழிச்சிருக்கோமாடா? அப்படியே கண்ணை மூடிக்கிட்டே பல்லைத் தேய்ச்சுட்டு ஆபீஸ் பஸ்ஸில தூங்கி ஆபீஸ் வந்துதும் முழிக்கிறோமே அது தானேடா ரியல் முழிப்பு !”

“நான் உன்கூட தானடா பஸ்ஸில வந்தேன். ஏன்  உன்னை எழுப்பலே?”

“லூசு! அது நான் கேட்க வேண்டிய கேள்வி ! அந்த மாங்கா – அவன் தாண்டா நம்ம பாஸ்,  யாருகிட்டேயோ போனில மாம்ஸ் அப்படின்னு பேசிக்கிட்டு இறங்கினான். நீ லூசு மாதிரி ராம்ஸுன்னு உன்னைக் கூப்பிடறதா நினைச்சுக்கிட்டு அவன் பின்னாடியே ‘யெஸ் பாஸ் யெஸ் பாஸ் ’ னு ஓடினியே ! அப்பத் தான்  அந்த   HR மாமி என்னைத் தட்டி எழுப்பி ’  நேத்திக்கு ஹேங்க் ஓவர் இன்னும் போகலையான்னு கேட்டுட்டுப் போறாடா?  ”

“எனக்கும் அந்த சந்தேகம் இருக்கு மச்சி!  நேத்து நான் இல்லாதபோது நிலவேம்பைக் குடிக்கிறேன்னு நினைச்சுக்கிட்டு நான் வைச்சிருந்த ‘அரிஸ்டோகிரெட்டை ’ ராவா அடிச்சிட்டியா?”

“போடா ! நேத்து ராத்திரி  தூக்கத்தில ஒரு கனவு கண்ணா!  ஒரு பொண்ணு என்னை டிஸ்டர்ப் பண்ணிட்டாடா?”

“தெரியும்! பேய்ப்படம் பாத்திருப்பே ! யாரு? மாயா நயன்தாரா தானே?”

“அதில்லேடா! ஒரு அழகான பொண்ணு ! என்னைப்  பாத்த முதல் பார்வையிலேயே ‘என்னைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கிறயான்னு கேட்கிறா?”

image

“அப்ப இது பேய்க்கனவு தாண்டா !  அதுக தான் இப்படி அலையும் !”

“சே! சே! பேய் எல்லாம் இல்லடா ! நல்ல லட்சணமா ரெட் கலர் சாரி கட்டிட்டு வந்தா! ஆனா முகம் மட்டும் தெரியலைடா !”

“ அப்ப அது அந்த மிஸ் ஓ.எம்.ஆர். ஆக இருக்கும் !”

“யாருடா அந்த அழகு ராணி மிஸ்   ஓ.எம்.ஆர். ?

வேற யாரு உன்னோட HR குவீன் தான். அவ ஒரு தடவை ரெண்டு நாள் லீவு போட்டுட்டு ஊருக்குப் போனாளா? அப்ப அங்கேர்ந்து   கான்பிரன்ஸ் கால்ல கூப்பிட்டு ’ ஐ மிஸ்  ஓ.எம்.ஆர். !  ஐ மிஸ்  ஓ.எம்.ஆர்! அப்படின்னு நூறு தடவை சொன்னாளாம். அதிலிருந்து அவளுக்கு இன்னொரு பெயர்  மிஸ்  ஓ.எம்.ஆர்.”

“ஏண்டா ! எப்பப் பாத்தாலும் அவளைப் பத்தியே பேசறே ? என்னை டிஸ்டர்ப் பண்ணினது அவ இல்லேடா ! சாஃப்டா கேட்டாடா – என்னைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கிறயான்னு”

“ அவளுக்குத் தான் உன் மேலே ஒரு சோடா. இல்லே ஷர்பத்.. இல்லே  அது என்னடா.. இம்.. கிரஷ் ”

“ வேணாம். இவ  அவ இல்லே!  இன்னொரு தடவை அவ இவன்னு சொன்னே எனக்குக் கெட்ட கோபம்  வரும் . இவ என்னை  ரொம்பவே டிஸ்டர்ப் பண்ணிட்டாடா? ”

“ நீ டிஸ்டர்ப் டிஸ்டர்ப் னு சொல்லி என்னை டிஸ்டர்ப் பண்ணிட் டியே மாப்ளே ? எவடா  அவ?  சாரி இவ?  

” முகம் தான் தெரியல . ஆனால் நேத்திக்கு அவளை ஆஃபிஸ்ல பாத்திருக்கேன்னு தோணுது.“

” எல்லாம் வழக்கமா  பாக்கிற  ‘ஃபேர் அண்ட் லவ்லி’ தானே மச்சி ?

“இல்லேடா..இம். ஒருவேளை நேத்திக்கு பிரெஷ்ஷர் ஏழெட்டு பேரை இன்டர்வியூ பண்ணினேன் . அதுல ஏதாவது ஒண்ணாயிருக்குமோ?”

“என்னது.. நீ லேடிஸை இன்டர்வியூ பண்ணினியா? எப்படி எனக்குத் தெரியாமப் போச்சு?  நான் தானே சீனியர். நான் தானே இன்டர்வியூ பண்ணணும்? ”

“என்னடா சீனியர்? நீயும் நானும் ஒரே நாளிலே தானே ஜாயின் பண்ணினோம்!”

“ஆனா உனக்கு முன்னாடி நான் ரெஜிஸ்ட்டர்ல கையெழுத்து போட்டிருக்கேன் தெரியுமா?”

“எப்படிப் போட்டே! என்னத்தான்  முதல்ல கூப்பிட்டாங்க ! நீ தான் மச்சி எனக்கு ரொம்ப முட்டுது. கையெழுத்தைப் போட்டுட்டு ஓடறேன்னு கெஞ்சினே ! அதனால நீ சீனியரா? ”

“சீனியர்! சீனியர் தான் ! எப்படி யிருந்தா என்ன? இந்த மிஸ் ஓ.எம்.ஆருக்கு என்ன தைரியம் இருந்தா என்னை விட்டுட்டு உன்னை இன்டர்வியூ பண்ணச்  சொல்லியிருப்பா?

” போன தடவை நீ வழிஞ்சதை அவ கண்ணால பாத்துட்டா. காபி குடிக்கும் போது அப்படியாடா ஜொள்ளு விடறது. காபியைத் துப்பி கேண்டிடெட் மேலெல்லாம் கொட்டி- அத்தோட விடாம அதைத் தொடைச்சு விடறேன்னு நீ கர்சீபை எடுத்துக்கிட்டு அந்த லேடி கிட்டப் போக , HR மாமிக்கு ஹார்ட் அட்டாக்கே வந்திடுச்சு.  இனிமே உன்னை ஜென்மத்துக்குக் கூப்பிடமாட்டா!“

” விடுடா! இண்டர்வியூவில வந்தவங்க லிஸ்ட் எல்லாம் இந்த சிஸ்டத்தில இருக்கு. அதுலே எந்தக் குட்டி உன்னை டிஸ்டர்ப் பண்ணினான்னு பாக்கலாமா? “

” குட்டி கிட்டின்னு சொன்னே எனக்குக் கெட்ட கோபம் வரும். அவ நல்ல லட்சணமா இருந்தாடா.“

“மூஞ்சி தெரியலைங்கிரே ! அப்புறம் என்னடா லட்சணத்தைக் கண்டுட்டே? ”

“ போடா! அந்த லிஸ்டை சிஸ்டத்தில பத்து தடவை பாத்துட்டேன். அதில  என்னை டிஸ்டர்ப் பண்ணினவ இல்லேடா”

“ ஏண்டா!  ஒருவேளை இந்த பார்க்காம காதல், பேசாம காதல்,கேக்காத காதல்  தொடாம காதல் இந்த மாதிரி ஏதாவது இண்டர்வியூவுக்கு வராத பொண்ணை லுக் விட்டிருப்பியோ?”

“ ஏய்! ரைட்டா! கையைக்கொடு! இண்டர்வியூவுக்கு வராத பொண்ணு தான் என் கனவில வந்திருந்தா! அவ தான் அந்த சிவப்பு சாரிக் காரி. ”

“ என்னடா உளர்ரே? ”

“ கண்ணா!  நேத்திக்கு என்கிட்டே கொடுத்த லிஸ்டில மொத்தம் ஒன்பது பேர் இருந்தாங்க! நான் சிஸ்டத்தில ஒன்பது பேரைப் பாத்தேன். அதில ஒண்ணு தான் அந்த சிவப்பு சாரி. ஆனா இண்டர்வியூவுக்கு எட்டு பேர் தான் வந்தாங்க !. இவ மட்டும் வரலை”

“ இவ தான் ஓம்பதா?”

“ அடி வாங்கியே சாகப் போறே! அவ போட்டோ ஏண்டா சிஸ்டத்தில இல்லே? ”

“பிரதர், வராதவங்க டீடைல்ஸ் எல்லாம் HR கிட்டே தான் இருக்கும். நீ வேணுன்னா  நம்ம மிஸ் ஒ.எம்.ஆர். கிட்டே போய் வாங்கிக்கோ! டேய்! என்ன சொன்னே ! ரெட் சாரியா? டேய் நானும் நேத்திக்கு அந்தப் பொண்ணை HR ரூமில பாத்தேண்டா ! ஒருவேளை உன் மூஞ்சியைப் பாத்துட்டு இந்தக் கம்பெனியே வேண்டாமுன்னு போயிட்டாளோ  என்னவோ? ”

“ நீ அவ முகத்தைப் பாத்தியாடா? எப்படி இருந்தா? ”

“ சாரி மச்சி! எனக்கும் முதுகு தான் தெரிஞ்சுது. முதுகு ஓகே! முகத்தைப் பாக்கலாமுன்னு  மிஸ் ஒ.எம்.ஆர். கிட்டே போனேன். என் போராத நேரம் , அப்பவும் என் கையிலே காபி கப் இருந்தது.  மிஸ் ஒ.எம்.ஆர். கிட்டேயே வராதேன்னு கண்ணாலேயே மிரட்டினா! நேரா திரும்பிட்டேன்.”

“ சரி, நீ இங்கேயே இரு. நான்  மிஸ் ஒ.எம்.ஆர். கிட்டே போய் அவளைப் பத்திய  தகவலைப் பிடிச்சிட்டு வர்றேன்”

“ அவளைப் பத்தியா ? இவளைப் பத்தியா?  அப்போ இவள்ன்னு சொன்னே ! இப்போ அவள்ன்னு சொல்லிக் கன்பியூஸ் பண்ணறியே? ”

“ சும்மா இருடா!”

“ ஏண்டா!  ரைட் அபௌட் டர்ன் அடிச்சு உடனே  வர்ரே! எனக்குப் புரிஞ்சுது!  நீ போய் அவ கிட்டே ரெட் சாரி வேணும்னு கேட்டிருப்பே ! அவ இன்னிக்கு ரெட் சாரி .கட்டியிருக்கா! பளார்னு  அறைஞ்சு அனுப்பியிருப்பா? சரியா? ”

“ போடா! இடியட் ! மிஸ் ஒ.எம்.ஆர். சீட்டில காணோம். வர இன்னும் ஒன்றரை மணிக்கூர்  ஆகும்னு அந்த மலையாள  அசிஸ்டெண்ட் பறஞ்சுது. ”

“ ஒ! ஓமனக்குட்டியா ?  தப்பா நெனைச்சுக்காதே! பேரே அப்படித் தான். அட! புரிஞ்சு போச்சு! நம்ம  மிஸ் ஒ.எம்.ஆர். எங்கே போயிருக்குன்னு எனக்குத் தெரியும். இன்னிக்கு என்ன கிழமை?

” அதுக்கும் கிழமைக்கும் என்னடா சம்பந்தம்? “

” இன்னிக்கி செவ்வாய்க் கிழமை. சாயங்காலம் மூணு முதல நாலரை   வரை ராகு கால பூஜை பக்கத்தில இருக்கிற துர்க்கை கோயில்ல நடக்கும். கல்யாணம்  ஆகணுமுன்னு வேண்டிக்க நிறைய பெண்கள் அங்கே போவாங்க!. மிஸ் ஒ.எம்.ஆர்.  சிவப்புப் புடவை -ராகு காலம் – ஒண்ணும் அரையும் ஒண்ணரை.“

” உனக்கு எப்படிடா இதெல்லாம் தெரியும்? “  

“நானும் அங்கே போயிருக்கேன். முறைக்காதே! அங்கே வந்திருக்கறதில ஏதாவது நமக்குத் தோதாகுமான்னு  பாக்க!நம்ம  மிஸ் ஒ.எம்.ஆர். வர்ரதைப் பாத்தப்புறம் அந்தப் பக்கமே போகிறதில்லே!”

“இந்த ரெட் சாரியை விடுடா? நம்ம ரெட் சாரி மேட்டருக்கு வாடா? ”

“என்ன என் ரெட் சாரியைப்  பத்தி ஏதாவது காமெண்டா?” என்று கேட்டுக் கொண்டே  மிஸ் ஒ.எம்.ஆர்.  என் கிட்டே வந்தாள். இவன் சாரின்னு இடத்தை விட்டே ஓடிட்டான்.

“ என்னது? சாரியா? இது வேற சாரி மேடம்! இவன் இன்னைக்கும் காபியை என் டேபிள்ள கொட்டிட்டானாம். அதுக்குத் தான் சாரி கேட்டுட்டுப் போறான். ”  

“  நீங்க அவசரமா இன்டர்வியூ ரூமுக்கு வரணும். நேத்திக்கு இன்டர்வியூ அட்டென்ட் பண்ணமுடியாத கேண்டிடெட் இன்னிக்கு வந்திருக்காங்க . நீங்க ஃப்ரியா ?”

“ யார் ? அந்த ரெட் சாரி கேண்டிடெட் தானே? ”

“ எப்படித் தெரியும்? ஒ! நேத்திக்கு அவ வந்து என் கிட்டே பர்மிஷன் கேட்ட போது பாத்தீங்களா? ”

“ சிஸ்டத்தில புரபைலில் பாத்தது தான்”

“ எனக்கு ஒரு அர்ஜண்டான வேலை இருக்கு. முடிச்சுட்டு வர்ரதுக்கு ஒண்ணரை  மணி நேரம் ஆகும். அதனால நீங்களே சோலாவா இண்டர்வியூவை முடிச்சுட்டு ரிபோர்ட் அனுப்பிடறீங்களா? ”

“ஓகே மேடம்!”

“என்னை  மிஸ் ஒ.எம்.ஆர்.என்றே கூப்பிடலாம் . அது எனக்குப் பிடிச்ச பட்டப் பெயர் தான்.” என்று சிரித்துக் கொண்டே சொன்னாள்.

நானும் வழிந்து கொண்டே  என்னை டிஸ்டர்ப் செய்த பெண்ணை இன்டர்வியூ செய்ய   ஆவலுடன் சென்றேன்!

இன்றைக்கும் அவள் சிவப்பு சாரியில் தான் வந்திருந்தாள். ‘சிவப்பு தான் இவளுக்குப் பிடிச்ச கலரோ?’ இல்லே இருப்பது ஒரே ஒரு சிவப்பு கலர் சாரி தானா என்று நினைத்துக் கொண்டே கேட்டேன்.

உங்கள் பெயர்?

“ஷாலு” என்றாள்.

(வளரும்)

ஷாலு மை வைஃப்

image


ஷாலுவை கல்பாக்கத்தில்  பார்த்த ஞாபகம் என் கண்ணில் அப்படியே நிற்கிறது. 

கல்பாக்கத்தில் ஒரு  சிறிய எளிமையான அழகிய வீடு. அங்கே பெண் பார்க்கும் படலம் அரங்கேறிக்கொண்டிருந்தது. நான், என் நண்பன், அவன் பெற்றோர்கள் நால்வரும்  அப்போது தான் பஜ்ஜி சொஜ்ஜி எல்லாம் தின்று முடித்தோம். அவள் பட்டுப்புடவையைத் தழையத் தழையக் கட்டிக்கொண்டு  கையில் காபி  ட்ரேயுடன் தயங்கித் தயங்கி வந்தாள். வைத்த கண் மாறாமல் நான் அவளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். எனக்குத் தான் முதலில்  காபி கிடைத்தது. காபி குடிக்கவேண்டும் என்பதே தெரியாமல் அவள் மற்றவர்களுக்குத் தரும் அழகையே ரசித்துக் கொண்டிருந்தேன். பக்கத்தில் இருக்கும் என் நண்பன் காபியைக் குடித்துக் கொண்டே மெதுவாக என் காதில் கேட்கும் அளவில்  ‘எனக்குப் பிடிக்கலை’ என்றான். 

அப்போது தான் நான் கொஞ்சம் சுதாரித்துக் கொண்டேன். 

அதற்குள் அவள் அப்பா ’ பொண்ணுக்கு சங்கீதம் கத்துக் கொடுத்திருக்கிறோம். ஒரு பாட்டுப் பாடம்மா ’ என்றார்.  அவள் கொஞ்சமும் சங்கோஜமில்லாமல் ஜமக்காளத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டு தொண்டையைக் கனைத்துக் கொண்டு பாட ஆரம்பித்தாள். கர்நாடக சங்கீதம் வரும் என்று எதிபார்த்துக் கொண்டிருந்த அனைவருக்கும் ஆச்சரியம். “ சின்னஞ் சிறு வயதினிலே சித்திரம் தோணுதடி ’ என்ற ’ மீண்டும் கோகிலா’ ஸ்ரீதேவி பாட்டைப் பாடினாள். நான் அசந்து போய்விட்டேன். அதுவும் ஸ்ரீதேவி, மேலே வரிகள் ஞாபகமில்லாமல் தடுமாறிய இடத்தைப்   பாடும்போது அப்படியே ஓரிரு  வினாடி தடுமாறிவிட்டு நிமிர்ந்து எங்களைப் பார்த்து ஒரு சிறு புன்னகை செய்துவிட்டு கமல் பாடும் ‘கள்ளத்தனம் என்னடி’ என்ற வரிகளையும் அவளே தொடர்ந்து பாடினாள். நான் பிரமிப்பில் திகைத்து மனதுக்குள் ‘சபாஷ்’ என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கும் போது என் நண்பன் மீண்டும் காதில் கிசுகிசுத்தான். "எனக்குப் பிடிக்கலை’ என்று.

‘எங்கள் எல்லாருக்கும் பிடிச்சிருக்கு ஊருக்குப் போய் பெரியவாளைக் கலந்து ஆலோசிச்சிட்டு முடிவைச் சொல்லுகிறோம்’ என்று  சம்பிரதாயமாகப் பேசிவிட்டு எல்லாரும் கிளம்பினோம். 

கார் கிளம்பி அவர்கள் வீட்டைக் கூடத் தாண்டவில்லை. என் நண்பன் மறுபடியும் என் காதில்  ‘எனக்குப் பிடிக்கலை’ என்றான். 

இது காரில் இருந்த மற்றவர்களுக்கும் கேட்டு விட்டது. ‘என்ன சொல்றான் இவன்? 

அப்போது தான் நானும் சுதாரித்துக் கொண்டேன். நாங்கள் வந்திருப்பது அவனுக்குப் பெண் பார்க்கத் தான்’ என்ற உணர்வு உறைக்கத் தொடங்கியது. அதற்கு மேல் என்னால் பொறுக்க முடியவில்லை. பட்டென்று போட்டு உடைத்து விட்டேன். ” சார்! இதைக்  கேளுங்க! இவனுக்கு இந்தப் பெண் இல்லே எந்தப் பெண்ணைப் பார்த்தாலும் பிடிக்காது. ஏன்னா இவன் ஒரு பெண்ணைக் காதலிக்கிறான்.“ "டேய்..டேய்..” என்று அவன் கத்துவதைப் பொருட்படுத்தாமல் நான் மேலே சொல்லத் தொடங்கினேன். அவர்களும் காரை ஓரமாக நிறுத்திவிட்டு

அதிர்ச்சியுடன்

கேட்டார் கள். “என்னப்பா சொல்றே?”                                

 "ஆமாம் சார்!  இவன்  எங்க ஆபீஸில் இருக்கும் ஒரு பொண்ணைக்   காதலிக்கிறான்.“ 

அவர்களுக்குக் கையும் ஓடவில்லை, காலும் ஓடவில்லை. இப்படிப் படால் என்று சொல்லுவேன் என்று எதிர்பார்க்காத என் நண்பனும் என்ன சொல்லுவது என்று தெரியாமல் முழித்தான். 

"எல்லாம் அவள் சொன்னது தான் சார்.’ நீ உங்க அப்பா அம்மா சொல்ற பொண்ணைப்  பாரு. அவளையே கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு சௌக்கியமா இரு’ என்றாள்." 

"யாரு சொன்னா?”

“ஸ்டெல்லா புருஷோத்துமன்”

“யாரு புருஷோத்துமன்? ”

“அவளோட அப்பா!”

“அப்ப ஸ்டெல்லா கிறிஸ்டியனா?”

“இல்லே தெலுங்கு பிராமின் கிறிஸ்டியன்" 

"அவ அம்மா கிறிஸ்டியனாக்கும்!

"அவ அப்பா தெலுங்கு பிராமின்" 

"பாஷை தெலுங்கு வேறயா?”

“அவளுக்குத் தமிழ் டைப்ரைட்டிங்க் நல்லா தெரியம். ஹையர்  பாஸ் பண்ணியிருக்கா”

“நாம வேலைக்கா ஆள் எடுக்கிறோம்?” என் நண்பன் கத்தினான். 

இங்கே பாருப்பா! இந்த வயசுக்கப்பறம் நாங்க தெலுங்கு , சர்ச் எல்லாம் கத்துக்க முடியாது. பேசாம அவளை மறந்துட்டு, அவ சொன்னபடியே இந்தப் பொண்ணைக் கல்யாணம் பண்ணிக்கச் சொல்லு" 

“அவளும் இதைத் தான் சொல்றா?”

“எவ?”

“ஸ்டெல்லா!”

“ என்னப்பா குழப்பறே ?”

“சார்! இவன் தான் ஸ்டெல்லாவை உயிருக்கு உயிராக் காதலிக்கிறான். ஆனால் அவ இவனைக் காதலிக்கலை. ஒரு தலைக் காதல் ”

“இந்தக் கண்றாவி வேறையா?”

“ சார்! அவளும் மனசுக்குள் இவனை லவ் பண்ணறா!  ! உங்களுக்காகத் தான் அவள் தயங்கறா! நீங்க ஒத்துக்கிட்டா தான் கல்யாணம் என்று உறுதியா இருக்கா . அது இவனுக்கே தெரியாது. நேத்துத் தான் என்கிட்டே சொன்னாள். ?" 

"அப்படியாடா?”

“பின்னே எதுக்கு இந்தப் பொண்ணைப் பார்க்க ஒத்துக்கிட்டானாம்?”

“அதை அப்பறம் சொல்றேன்! இப்ப மகாபலிபுரம் பீச்  கிட்டே போய் ஒரு  நிமிஷம் அந்த பிட்ஃஜா கடைக்குப் பக்கத்தில நிறுத்துங்க”  என்றேன்.

கார் நின்றது! 

நான் அவசர அவசரமா இறங்கி அவளை அழைத்து வந்தேன்.

“ டேய்! ஸ்டெல்லா இங்கே  எப்படிடா?”

“ சார்! இவ தான் ஸ்டெல்லா ! நான் தான் இவளை இங்கே காத்திருக்கச் சொன்னேன்.”

“ இவளை எனக்குத் தெரியுமே?” என்றாள் என் நண்பனின் அம்மா. 

“ என்னம்மா சொல்றே?”

“ஆமாண்டா! சாய் பஜனிலே  நாலைந்து தடவை பார்த்திருக்கிறேன். அழகா பஜன் பாடுவா! ”

“அவ உங்களை இம்ப்ரஸ் பண்ண அங்கே வந்தது உண்மை தான். ஆனா அவளுக்கு பஜன் பண்ணவும் பிடிக்கும். சர்ச்சிலே காயர் பாடவும் பிடிக்கும். அருமையான  குரல் இவளுக்கு ”

“ ஏங்க! எனக்கு இவளை ரொம்பப் பிடிச்சிருக்கு! நம்ம பையனைக் கல்யாணம் செஞ்சிக்க இவ ஒத்துப்பாளோ?”

“என்னம்மா இப்படிக் கேக்கறீங்க?”

‘ஏதோ ஒருதலை இருதலை அப்படின்னு சொல்றானே இந்தத் தறுதலை"

“ அய்யோ !அம்மா! இதுக்காகத் தான் நான் காத்துக்கிட்டிருக்கேன்!” என்றாள் ஸ்டெல்லா!

“ இவ்வளவு நல்ல பொண்ணைப்  பத்தி முதலிலேயே சொல்லியிருக்க வேண்டியது தானே ! ஏன் இந்த விபரீத பொண்ணு  பார்க்கிற விளையாட்டு ?. அவங்க என்ன நினைச்சுப்பாங்க?  

” அதை நானே சொல்றேன் அப்பா! இவனும் அந்த ஷாலுவும் ஏற்கனவே லவ் பண்றாங்க" 

“ இதென்னடா புதுக் கூத்து?" 

” இந்த மகாபலிபுரம் லைட் ஹவுஸ் கிட்டே தான் இவனுக்கும் ஷாலுவுக்கும் காதல் பிறந்தது" 

“எங்கே! அந்தக் குரங்குகள் எல்லாம் ஒடுதே அங்கேயா?”

“ஆமாம்பா! அந்த அனுமார் சீதையையும் ராமரையும் மட்டும் சேர்த்து வைக்கலை ! இவனையும் ஷாலுவையும் சேர்த்து வைத்ததே அவர் தான்." 

“ அப்ப நீ தான் அந்த அனுமாரா?” என்று கேட்ட அவன் தந்தை  "சரி ஸ்டெல்லா நீயும் காரில் ஏறிக்கொள். நாம் எல்லாரும் அந்த  ஷாலு வீட்டுக்குப் போய்  மன்னிப்புக் கேட்போம். அதோட இவனுக்காவும் பொண்ணும் கேட்போம்.“ 

” அப்பா! நீங்க கிரேட்! இவனுக்கு நம்மை விட்டா வேறு யாரு இருக்கா பொண்ணு கேட்க! அதனால் தான் இந்த நாடகம்" 

image

அங்கே ஷாலு வீட்டில் ஆளாளுக்குப் பேசிக் கொண்டிருந்தனர் ….

“ என்னடி சொல்றே? இந்த மாப்பிள்ளைப் பையன் வேண்டாமா? அவன் கூட வந்த சினேகிதனைத் தான் கட்டிப்பியா? ”

“ நீ முதல்லே அவன் கிட்டே காபி கொடுக்கும் போதே நினைச்சேன்" 

"அந்த மாப்பிள்ளைப் பையன் காபி குடிச்சுட்டு ஏதோ விளக்கெண்ணை குடிச்சா மாதிரி இருந்தானே?  அப்பவே எனக்கு ஏதோ சந்தேகம்”

“ஐயோ நான் புது அத்திம்பேர் மூஞ்சியைச் சரியா பாக்கலையே?”

“நான் இன்னும் அவனை ஒகேயே பண்ணலை , அதுக்குள்ளே அத்திம்பேர்  உறவா? ”

“அப்பா! இது உல்டா மணிரத்னம் படம் மாதிரி. இல்லே ! தங்கச்சியைக்  கட்டிப்பேன்னு அரவிந்த்சாமி ரோஜாவில சொல்லலே?" 

“சரி! ஷாலு! உனக்கு ஓகே தானா? ”

“என்னப்பா! விடிய விடிய கதை கேட்டுட்டு சீதைக்கு அனுமார் அத்திம்பேர்   என்கிற மாதிரி கேட்குரே?”

“அது சரிடி! அவரை எங்கே பார்த்தே? ”

அது ஒரு  தனி கதைம்மா! அனுமார் சீதையும் ராமரையும் மட்டும் சேர்த்து வைக்கலை !“

"வேறென்ன பண்ணினார்? 

” எங்களையும் மகாபலிபுரம் லைட் ஹவுஸ் கிட்டே அவர்  தான்  சேர்த்து வைச்சார்!“

"அதென்னடி புதுக்கதை?”

ஷாலு சொல்ல ஆரம்பிக்குமுன் வாசலில் கார் வந்து நின்றது. 

ஷாலு மை வைஃப்

image

‘ஹய்யா! இன்னிக்கி அம்மா வரப் போறாளே!  இன்னிக்கி அம்மா வரப் போறாளே ’ காலையில்  ஷிவானி அரைத் தூக்கத்தில் – தூங்கி முழிச்சதும் சொன்ன முதல் வார்த்தை  இது தான்.

 நான் பத்து நாள் செய்ததற்குக் கிடைத்த  பரிசு! 

ஷிவானி சும்மா சொல்லவில்லை பக்கத்தில் படுத்திருந்த ஷியாமைக் காலால் உதைத்துவிட்டுச் சொன்னாள். ஷ்யாம் ஒரு  தூங்கும் புலி.  நல்ல வேளை  அவன் அதை சீரியஸாக எடுத்துக்கலை . ‘ஆமாண்டி மம்மி ரிடர்ன்ஸ். ஏன் தூங்க  விடாம கத்தறேன்னு’ கத்திவிட்டு பூனைக்குட்டி மாதிரி சுருண்டு படுத்துக் கொண்டான் . அவனுக்கு கிரிக்கெட் எக்ஸ்பாக்ஸ் அம்மா அப்பா எல்லாம் தூக்கத்துக்கு அப்பறம் தான்.

image

ஒருதடவை வெள்ளிக்கிழமை ராத்திரி கமலோட ‘தூங்காதே தம்பி தூங்காதே’ படத்தை கே டிவியிலோ வேற எந்த சானலிலோ பார்த்துட்டு ’ சே ! சனியன்! என்ன படம், என்ன பேரு’ என்று கத்திவிட்டு ஷாலு பண்ணின ரவா உப்புமாவை சாப்பிட்டுவிட்டுத் தூங்கினான்.

சனிக்கிழமை காலையில ஷாலுவும் ஷிவானியும் அவளோட குருஜினி வீட்டில நடக்கிற பூஜைக்குப் போகக் கிளம்பினார்கள்.

“சாயங்காலம் தான் வருவோம்.  எல்லாம் சமைச்சு வைச்சிருக்கேன் வேளா  வேளைக்குச் சாப்பிடுங்கோ.   (எனக்கு என்னவோ கொட்டிக்குங்கோ என்று காதில் விழுந்தது. சே! சே! ஷாலு அப்படியெல்லாம் சொல்லமாட்டாள். )

அந்தக் குட்டிக் கும்பகர்ணனை எழுப்பி சாப்பிடவைச்சு ஹோம் வொர்க் எல்லாம் முடிக்கச் சொல்லுங்கோ.

இந்தப் பேப்பர்காரன் வந்தான்னா  போனமாசம் சினேகிதியோட இலவச இணைப்பு வரலைன்னு சொல்லிக் கொண்டுவரச் சொல்லுங்கோ.

பால்காரப் பையன் கிட்டே நேத்திக்குப் பால் கெட்டுப்போச்சுன்னு சொல்லி வேற பாக்கெட் வாங்குங்கோ.

மேல்வீட்டுக்குப்  புதிசா  வந்த பாட்டி வெளக்கமாறு ஒசி வாங்கிட்டுப் போயிருக்கா .திருப்பிக் கொடுத்தா பத்திரமா வாங்கி வையுங்கோ!

இந்தக் கேபிள்காரத் தடியன் வந்தான்னா ‘நீயா நானா’ பாக்கறச்சே மட்டும் பிக்சர் எகிறி எகிறிக் குதிக்குது ஏன்னு  கேட்டுட்டு இந்த மாசக் காசைக் கொடுங்கோ!

உங்க சித்தி பொண்ணு இன்னிக்கு சாயங்காலம் வர்ரேன்னு சொல்லியிருக்கா! மறக்காம போன் பண்ணி இன்னிக்கு நான் பூஜைக்குப் போயிருக்கிறேன். அடுத்த வாரம் வான்னு சொல்லுங்கோ!

இப்படி எத்தனையோ ‘கோ’ .

அப்பறம் பழைய பேப்பர்காரன் , கத்திக்குச் சாணை பிடிக்கிறது, வேலைக்காரிக்குப் பாத்திரம் ஒழிச்சுப் போடறது, வாஷிங் மெஷின்ல துணியைப் போடறது, அயர்ன்கரன் கிட்டே நேத்திக்கு போட்டத் துணியை வாங்கி போனவாரம் அவன் தரவேண்டிய மூணு ரூபாயைப் பிடிச்சுட்டு பைசா கொடுக்கிறது  எக்ஸெட்ரா ….

"பாக்கி ஏதாவது விட்டுப் போச்சுன்னா .குருஜினி வீட்டிலேர்ந்து  ‘வாட்ஸப்’ அனுப்பறேன்.”

செய்யவேண்டிய வேலைகளை எல்லாம்  சொல்லிமுடிக்கவே அரை நாள்  ஆயிருக்குன்னா அதையெல்லாம் செய்ய எத்தனை நாளாகும் ?  போகிறபோக்கில்     ’ மறக்காம ஷேவ் பண்ணித் தொலைங்கோ! டைபாய்டில விழுந்தவன் மாதிரி இருக்கு! ( போன வாரம் ராப்பிச்சைக்காரன்). இத்தனை  வேலைகளைக் கொடுத்துவிட்டுக் காலை ஏழு மணிக்கே பறக்கப் பறக்கப் போய் விட்டாள். இதில ஏதாவது நாலைஞ்சு செஞ்சாக் கூடப் போறும். ஷாலு கிட்டே நல்ல பேர் வாங்கிடலாம்.

ஆனா ஷாலுவை நினைச்சா எனக்குப் பெருமையா இருக்கு. இவ்வளவு வேலையையும் அவள் எப்போதும் ஒண்டியா செய்வாள். நாங்க மூணு பெரும் அவளுக்குக் ஹெல்ப் பண்ணறோம்னு போனா தெனாலி  படத்தில சொல்ற மாதிரி அது கிறுக்குத்தனமாத் தான் முடியும்.

அரைச்ச மாவை எடுத்து வைக்கிறேன்னு ஷ்யாம் வருவான். மாவுல அவனோட கிரிக்கெட் பந்து விழுந்து எல்லா மாவும் கோவிந்தா!

அவள் ‘என் கணவன் என் தோழன்’ சீரியல் பாத்துக்கிட்டு இருக்கும் போது ‘பாவம் அவளுக்கு வேர்க்குமே’ன்னு ஏ‌சியை ஆன் பண்ணுவேன். கரெண்ட் டிரிப் ஆகி அவளை சீரியல் பாக்க விடாம செஞ்சுடும்.

’ ஷிவானி இந்த கிளாசை கிச்ச’னில்  வையேன்’  என்று   நான் சொல்லி முடிக்கறதுக்குள்ளே  அந்த கிளாஸ் தரையில் விழுந்து சுக்கு ஐநூறா உடையும். 

‘நீங்களும் உங்க ஹெல்ப்பும் . உபகாரம் பண்ணாட்டிக் கூடப் பரவாயில்லை உபத்ரவம் செய்யாமல் இருந்தாப் போதும்’. என்று அவள் அத்தைப்பாட்டியோட  டயலாக்கை அடிக்கடி எடுத்து விடுவாள். அதையே சாக்கா வைச்சுக்கிட்டு நாங்க மூணு பேரும் சனி ஞாயிறு எல்லாம் சோம்பேறி மூடுக்குப் போயிடுவோம்.

இதிலே என்ன வேடிக்கைன்னா, சில சமயம் ஷாலுவோட அரட்டை பிரண்டஸ்  எல்லாம் வரும்போது  ஒட்டடைக் குச்சியோட முகமூடிக் கொள்ளைக்காரன் மாதிரி வருவேன். ‘பாரு! ஷாலுவோட ஹஸ்பெண்ட்! வீட்டு வேலையெல்லாம் எவ்வளவு இண்டிரஸ்டோட செய்யறாருன்னு’ பேரு கிடைக்கும். ஷாலுவால ஒத்துக்கவும் முடியாது, மறுக்கவும் முடியாது. அவங்களெல்லாம் போனபிறகு ஷியாமுக்கு செம டோஸ்  கிடைக்கும். அது எனக்கான டோஸ் என்று தெரிந்து கொண்டு மனதுக்குள் சிரித்துக் கொள்வேன்.

ஆனா ஷாலு  காலையிலே  காப்பி பில்டரை வேகமா டங் டங் என்று மூணு தடவை தட்டும் போதே எங்களுக்குத் தெரிந்து விடும் . ‘அம்மா ஆங்க்ரி பேர்ட்’ என்று ஷ்யாம்   சிக்னல் வேறு  கொடுப்பான். நான் ஜாக்கிரதை ஆயிடுவேன். அன்னிக்கு நான் எதுக்கும் வாயைக் கொடுக்க மாட்டேன். ஹிண்டு பேப்பரைக் கூடப் படிக்க மாட்டேன்.  சட்னியில உப்பு இல்லேன்னாக்  கூட சொல்ல மாட்டேன். முடிஞ்சா ஆபீசில பாஸ் வரார்னு சொல்லி லஞ்ச் கூட எடுத்துக்காம  சீக்கிரம் ஓடிப் போயிடுவேன். ஏன்னா எதால அவ டிரிகர் ஆவான்னு சொல்லமுடியாது.  ஆனா ஒண்ணு. காலையில ஆங்கிரி பேர்ட் மூடில்  இருந்தா சாயங்காலம் ஷாலு பயங்கர  ஜாலி பேர்ட் ஆயிடுவா. அவ கோபம் ஆத்திரம் எல்லாம் கொஞ்ச நேரம் தான். சாயங்காலம் அவ கோபத்தைப்  பத்தி பயங்கரமா கலாய்ப்போம் . அப்போ அவளுக்குக் கொஞ்சம் கூட கோபம் வராது. அவ செம மூடில் இருப்பா!

image

எதை  எதையோ பேசி சொன்ன விஷயத்தை விட்டுட்டேனே! அந்த சனிக்கிழமை ஷாலு ஷிவானியோடஏழு மணிக்குக்  கிளம்பிப் போனபிறகு காப்பியைக் குடிச்சுட்டு நானும்  ஷ்யாம் கிட்டே படுத்துட்டுத் தூங்கிப்போயிட்டேன். ‘அது என் போர்வைப்பா உன் போர்வையை எடுத்துக்கோ" ஷ்யாம் கத்தக் கத்தத் தூங்கிட்டேன். ஆனா  கொஞ்ச நேரத்துக்கெல்லாம் யாரோ கதவைத் தட்டற  சத்தம் கேட்டது. மணி பாத்தா ஏழே கால். ஷாலுவும் ஷாலினியும் வாசலில். . ‘என்னாச்சு? பூஜைக்குப் போகலியா? என்று கேட்டுக் கொண்டே  கதவைத் திறந்தேன்.

அப்பறம் தான் எனக்கே புரிந்தது. நானும் ஷியாமும்  சாயங்காலம் ஏழேகால் வரை தூங்கியிருக்கோம் என்று. ஏதோ ஒரு ராமநாராயண் படத்தில ரோஜா பச்சைக் கலர் காளியா வந்து கையில சூலத்தோட டான்ஸ் ஆடுவாளே  அந்த மாதிரி ஷாலு ஆடப் போகிறா என்று நினைக்கும் போது ‘ஹாய் அண்ணா!’ என்று என் சித்தி பொண்ணு அவ பசங்களோட வந்தா! அவளை ஆபத்பாந்தகின்னு சொல்லறதா இல்லை நிலநடுக்கத்தைக் காட்டும்  ரிக்டர் ஸ்கேல் என்று சொல்லுவதா என்று தெரியலை.

அன்னிக்கு ஷாலு ஆங்க்ரி பேர்ட் இல்லை. ஆங்க்ரி டயனோசார்.

ஆனா ஷாலு ஜாங்கிரி பேர்டா இருந்தபோதே எனக்குத் தெரியும்.

இவ்வளவு நாள் நான் சொல்ற கதையைப் படிச்சுட்டு எனக்கும் ஷாலுக்கும் அம்மா அப்பா பாத்து, ஜோசியம் பார்த்து, பஜ்ஜி சொஜ்ஜி சாப்பிட்டு பொண்ணைப்  பாத்துட்டு ஊருக்குப் போய் இன்லெண்ட் லெட்டர் போட்ட கேசுன்னு தானே நீங்க நினைச்சிங்க! 

நாங்க லவ் பண்ணிக் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டவங்கன்னு சொன்னா நம்புவீங்களா? ஆனால் அது தான் உண்மை. நான் அவளை முதன் முதலா பாத்தது  ……………………………………

image
image

பக்கம் ………………………. 3 

ஷாலு மை வைஃப்

image

ஷாலுவை ஸ்வாமினியுடன் சிங்கப்பூருக்கு பிளைட் ஏற்றிவிட்டு வந்த
எனக்கு “ஏர்போர்ட்டில் பரபரப்பு என்ற செய்தியைக் கேட்டதும் டென்ஷன்
ஆகிவிட்டது. அது என்னவென்று தெரிந்து கொள்ளுமுன் கரெண்ட் கட்டாகி டிவி , இன்டெர்நெட் எல்லாம் ஆப் ஆகிவிட்டது. 

மறுபடி ஷாலுவின் அப்பாவிடமிருந்து போன்.” மாப்பிள்ளை !
ஷாலுவைப் பாத்தேளா? “ அதற்குள் போன் கட்டாகி என்
டென்ஷனை ஏற்றிக் கொண்டிருந்தது. இன்வர்ட்டரும் ஓடவில்லை. ஓர் நிமிடம் தலையைச்
சுற்றியது. 

ஷாலு  பிளைட் பிடித்திருக்க மாட்டாள்.  இன்னும் ஒரு மணிநேரம் இருக்கிறது. டிங். ஷாலுவிடமிருந்து
.மெஸேஜ் வந்தது. ‘டி வி பாருங்கோ ’ என்ற
சிம்பிள் வார்த்தை. முடியாதைத் தான் எப்பவும் ஷாலு சொல்வாள். 

இன்னிக்கு ஆபிசிலிருந்து சீக்கிரம் வந்துடுங்கோ’ என்பாள். அன்றைக்குன்னு பார்த்து ஒரு மீட்டிங்
இருக்கும். சாயங்காலம் வரும்போது கொத்தமல்லி கருவேப்பிலை வாங்கிட்டு வாங்கோ ன்னு
சொல்லுவாள். சரி, வீட்டுக்குப் பக்கத்தில இருக்கிற கடையில
வாங்கிக்கலாம்னு வருவேன். அன்னிக்குன்னு பார்த்து ‘ரெண்டும்
பழசாயிடுச்சு சார்! நாளைக்கு தர்ரேனே’ என்று பாசத்தோடு
சொல்லுவான் கடைக்காரன். திரும்ப ஆபீஸ் பக்கத்தில இருக்கற கடைக்குப் போக
சோம்பேறித்தனம். சரி பார்த்துக்கலாம்னு வீட்டுக்கு போனா கருவேப்பிலை கூட வாங்கத்
தெரியாதவன்னு ஒரு லுக் விடுவாள் ஷாலு. அது போதும் நாலைந்து நாளைக்கு எதையும்
மறக்கத் தோணாது. 

மெஸேஜ் வந்ததினாலே ஒரு திருப்தி. மேஜர் பிராப்ளம் ஏதும் இல்லை.
மொபைலில் 3ஜி இருக்கான்னு பார்த்தா நெட்வொர்க்கே
இல்லை. மாசத்தில மூணு நாளைக்கு  எங்க காலனி மொபைல் எல்லாம் அஞ்ஞான வனவாசம் போயிடும். வீட்டுக்குள்ளே நெட்வொர்க் வராது. போன் லேசா அடிச்சா அவனவன் அவசர அவசரமா போனை எடுத்திக்கிட்டு வாசலுக்கு ஓடுவாங்க. டமால் டுமீல் என்று கதவு திறந்து மூடும் சத்தம் கேட்கும். அந்த சமயத்தில எங்க காலனியில
எந்தவித ரகசியமும் இருக்காது. 

மாடி வீட்டு சேஷனோட  மாட்டுப்பொண் குளிக்காம இருக்கறதிலிருந்து, 

கீழ் வீட்டு சரோஜா மாமியின் ஓர்ப்படி கஜானாவில வளையல் வாங்கின
சேதியும், 

பக்கத்து வீட்டு லைலா அவ  பிரண்டு
( பாயோ கர்லோ ) கூட ஓகே கண்மணி படத்துக்குப் போற சேதியும்  

லக்ஷ்மி மாமி நாராயணீயம் கிளாசுக்குப் போறாள் என்ற சேதியும் 

எங்க ஆபீஸ் எம்‌டி வத்தக்கொழம்பும் சுட்ட அப்பளாமும் சாப்பிட
வீட்டுக்கு வர்ரார் என்ற சேதியும் 

நரசிம்மன் பென்ஷனுக்கு லைவ் சர்டிபிகேட் கொடுக்க மறந்துட்டார்
என்பதுவும் 

காலனி முழுதும் எல்லாருக்கும் தெரிஞ்சுடும். 

மாமனார் எப்படி பேசினார் என்று யோசித்தால் அவர் லேண்ட் லைனில்
பேசியிருக்கிறார். 

மறுபடி ஷாலு கிட்டேயிருந்து  மெஸேஜ் ” பாத்தீங்களா?“  என்று. 

மூன்று மெஸேஜுக்குப் பதில் போடவில்லை என்றால் ஷாலு அவள் அவளாகவே
இருக்க மாட்டாள். அந்தக் கோபத்தில் என்ன வேண்டுமானாலும் நடக்கும். விளைவுகளுக்கு
அவள் ஜவாப்தாரி ஆக மாட்டாள். இப்படித்தான் போன மாதம் நான் ஆபீஸில் கொஞ்சம் பிஸியாக
இருந்த போது மூணு தடவை அவளோட போனை எடுக்கலை. நேரா எங்க மேனேஜருக்கே போன்
செஞ்சுட்டாள். அவ்ர் கிட்டே என்ன சொன்னாளோ தெரியலை அவர் அஞ்சாவது நிமிஷத்தில ஆபீஸ்
காரைக் கொடுத்து வீட்டுக்கு அனுப்பிச்சு வைச்சார்னா பாத்துக்கங்களேன். 

பிராப்ளம் ஒண்ணும் இல்லையே என்று திருப்பி மெஸேஜ் அனுப்பினேன்.
பதில் ஒன்றும் இல்லை. வராது என்பதுவும் எனக்குத் தெரியும். 

டிவி பார்க்க என்ன வழி என்று தீவிரமா யோசிக்கும் போது கரண்ட்
வந்தது. ஆஹா என்று சுடச்சுட செய்திகளை சன் டிவி தானே தரும் என்று அதைப் போட்டேன்.
தமிழ் நாட்டில் எந்த மூலையில் கொலை கொள்ளை கற்பழிப்பு என்று விளக்கமாகச்
சொன்னார்களே தவிர ஏர்போர்ட் சமாசாரம் ஒண்ணும் வரவில்லை. .சானலைத் திருப்பிக்
கொண்டே வந்தேன்.பொதிகை வந்ததும் இன்று சென்னை ஏர்போர்ட்டில் நடைபெற்ற பரபரப்பான
சம்பவத்தை விளம்பர இடைவேளைக்குப் பிறகு காணலாம் என்று சொன்னார்கள். நானும்
நகத்தைக் கடித்துக் கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தேன். 

image

விளம்பரம் முடிந்தது. ஆஹா ! என்ன இது ? ஷாலு டிவியில் வருகிறாளே ! மெயின் போகஸ் குருஜினி
தான். இன்று உலக யோகா தினம். ராத்திரி பன்னிரண்டுக்கு மேல் ஆரம்பமாகி விட்டது. அதைக் கொண்டாடும் வகையில் குருஜினி யோகா பயிற்சியை  ஏர்போர்ட்டில் காத்துக் கொண்டிருக்கும் பயணிகள் அனைவரையும் செய்யச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். எப்படி சரியாகச்
செய்யவேண்டும் என்பதற்கு ஷாலு தான்   டெமோ கொடுத்து வந்தாள். இதெல்லாம் அன்று சென்னையிலிருந்து துபாய் செல்ல வந்த பி ஜே பி எம்.பி ஒருவர் மற்றும் அவரது பரிவாரங்கள் எல்லாம் பார்த்தன.  அவரை பேட்டி காண வந்த பிரஸ் மக்களை உள்ளே அழைத்து அவர்கள் முன்னிலையில் அவரும் அந்த யோகா உத்சவத்தில் கலந்து கொண்டு ’ மோடி ஜிந்தாபாத்! யோகா ஜிந்தாபாத்’ என்று குரல் எழுப்பிக் கொண்டு இருந்தார். குருஜினிக்கு அவர் முன்பே
தெரிந்தவராக இருக்கும் என்று எனக்குத் தோன்றியது.

 இது திடீரென்று நடந்ததா
அல்லது திட்டமிடப் பட்டதா என்று எனக்குச் சொல்லத் தெரியவில்லை. ஷாலுவுக்குத்
தெரிந்திருக்க வாய்ப்பு உண்டு. மத்தியானம் கூட குழந்தைகளுக்கெல்லாம் யோகா சொல்லிக்
கொடுக்கணும் என்று சொன்னாள். அப்பாவையும் சிரசாசனம் – யோகா எல்லாம்  பண்ணச்
சொல்லணும். அவரோட முழங்கால் வலி குறையும்  என்று சொன்னாள். அவருடைய மொட்டைத் தலைக்கும் முழங்காலுக்கும்
ஏன்  முடிச்சு போடுகிறாய் என்று நான்
ஜோக்காய்க் கேட்டேன். (அவள் அதை ரசிக்கவில்லை என்பது, அவள் உதட்டைக் கடித்துக் கொண்டு  பாத்திரம்
தேய்க்கிற ஸ்டைலிலேயே தெரிந்தது.).   அதற்குப் பிறகு யோகாவைப் பற்றிப்
பேசவில்லை. அதனால தான் அவளுக்கு முன்னாடியே தெரிஞ்சிருக்க வாய்ப்பிருக்கும்னு
எனக்குத் தோன்றியது.

குழந்தைகளை எழுப்பி அம்மா டி வி யில வந்திருக்கான்னு சொல்லலாம்னு
நினைச்சேன். இப்ப தான் ரெண்டும் தூங்கப்போச்சு. இப்ப எழுப்பினா அம்மா திரும்பி
வந்துட்டாளான்னு நினைச்சு ஏடா கூடாமா ரியாக்ட் செய்யுங்கள். சரி, நாளைக்கு
இதை மறுபடியும் மறு ஓளிபரப்பு வைப்பாங்க என்கிற நம்பிக்கை எனக்கு இருந்தது.

ஷாலுவை டிவியில் பாத்தா ரெண்டு குழந்தைக்கு அம்மா மாதிரி தோணலை. கொஞ்ச  நேரம் வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டே
இருந்துவிட்டேன். இந்த களேபரத்தில ஷாலுவுக்கு மெஸேஜ் கொடுக்க மறந்து விட்டேன். லேண்ட்
லைனையும் சரியாக வைக்காததால் அதுவும் ஆஃப் ஆகிக் கிடந்தது. அவளிடமிருந்து மூணாவது மெஸேஜ் வந்து நான்கு நிமிஷம் ஆகிவிட்டது. நான் பரபரப்போடு அவளைப் போனில் பிடிக்க
முயற்சி செய்யும் போது பார்த்தால் என் போனில் சார்ஜ் தீர்ந்து போயிருக்கிறது. அதைச்
சார்ஜில்  போட்டு விட்டு ஷாலுவின்
நம்பருக்கு போன் செய்ய முயலும் போது என் வீட்டு காலிங் பெல் அடித்தது. ஷாலு தான்
வந்துவிட்டாளோ  என்று பார்த்தால் பக்கத்து
வீட்டு சில்க் ஸ்மிதாவின் கணவன் நிற்கிறான். அவன் தெலுங்கையும் தமிழையும்
இங்கிலீஷையும் கலந்த ஒரு திராவிட பாஷையில ஏதோ சொன்னான். எனக்குப் புரிஞ்சுடிச்சு.
ஷாலு தான் சில்க்குக்கு போன் பண்ணியிருக்கணும். “ரொம்ப தேங்க்ஸ், நானே பாத்துக்கிறேன்” என்று சொல்லி அவனை அனுப்பி
வைத்தேன்.

அதற்குள் ஷாலுவிடமிருந்து எனக்கே நேரடியாக லேண்ட் லைனில் போன்
வந்தது.

“ஹாய் ஷாலு கங்கிராட்ஸ்”

“கங்கிராட்ஸ் எல்லாம் அப்பறம் பாத்துக்கலாம். என்னாச்சு உங்க
போனுக்கு?

“ வழக்கம் போல சார்ஜ் இல்லே. அத்தே விடு.  சூப்பரா இருந்தது யோகா எல்லாம். நீயும் உங்க குருஜினியும்
கலக்கிட்டீங்க” என்றேன்.

“ நான் போன் பண்ணினது எதுக்குத் தெரியுமா? கிளம்பற அவசரத்தில பாலை உரைகுத்த மறந்துட்டேன்.
மறக்காம பண்ணிடுங்கோ. இல்லேன்னா நாளைக்கு குழந்தைகளுக்குத் தயிர் சாதம் இல்லாம
போயிடும்”

காரில் வரும் போதே “அப்பா
நாளைக்கு தயிர் சாதம் வேண்டாம். பேசாம சரவண பவனிலிருந்து வெஜ் பிரியாணியும்
பன்னீர் பட்டர் மசாலாவும் வாங்கித் தாப்பா” என்று கெஞ்சினார்கள். நானும் உசேன்
பாய் மாதிரி வாக்குக் கொடுத்திட்டேன்.  

“டோன்ட் வொரி ஷாலும்மா! இப்பவே உரை குத்திடறேன். வேற ஏதாவது
மறந்திட்டியா “ என்று சாதாரணமாகத் தான் கேட்டேன்.

“ ஏன் நீங்க இப்படி குத்திக் காட்டிப் பேசறீங்க” என்று ஷாலு
பிடிச்சுட்டா.

“ பிளைட் என்னாச்சு ஷாலும்மா? டிலேயா
என்று கேட்டேன்.

“ யோகா டெமோவெல்லாம் முடிச்சுட்டுத் தான் நாங்க செக்யூரிட்டி
செக்குக்கே போகப்போகிறோம்” என்றாள்.

என் நாக்கில் சனி.

“அது சரி. இது நீங்க முதலிலேயே பிளான் பண்ணினது தானே “ என்று
கேட்டுவிட்டேன்.

“நீங்களும் அந்தப் பத்திரிகை நிருபர்களும் ஒரே மாதிரி தான்
கேட்கறீங்க. குருஜினிக்கு மோடி கிட்டேருந்து நேரடியா மெஸேஜ் வந்தது. ‘உலக யோகா தினத்தைச் சிறப்பா கொண்டாடுங்கோ’ என்று. அதனால தான்  ஏர்போர்ட்டில்
12 மணியிலிருந்து 12.15  வரை யோகா டெமோ பண்ணினோம்.

பிரைம் மினிஸ்டர் ஆபீசிலிருந்து இந்த மாதிரி மெஸேஜ்
எல்லாருக்கும் வரும் என்பது  அவளுக்குத்
தெரியவில்லை. எனக்கும் வந்திருந்தது.

“என்ன பேச்சே இல்லை! தூக்கம் வருதா?”

“அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லை. நாளைக்கு நீங்கள் சிங்கப்பூர் போய் எப்படி
கலக்கப் போறீங்கன்னு நினைச்சுப் பார்த்தேன். அது சரி ஷாலு! சிங்கப்பூரில் உங்க
புரோகிராம் என்ன? ”

“அதெல்லாம் அங்கே போய் சொல்லறேன். இப்போ போர்டிங் கால்
கொடுத்துட்டாங்க! குழந்தைகளை ஜாக்கிரதையாய்ப் பாத்துக்கங்க! நீங்களும் கண்ட கண்ட
இடத்தில சாப்பிடாதீங்க! பன்னீர் பட்டர் மசாலா பக்கமே போகாதீங்க. வயத்துக்கு ரொம்ப
கெடுதலாம் குருஜினி சொல்லியிருக்கார் ” என்று சொல்லி போனை வைத்தாள்.

image

ஷாலு! உன்னோட பொஸ்ஸஸிவ்
இண்டெல்லிஜன்ஸ் எனக்கு ரொம்ப பிடிச்சிருக்கு என்று மனதுக்குள் சொல்லிக்
கொண்டே படுக்கப்போனேன். ஏனோ அந்த சமயம் ஃபர்ஸ்ட் நைட்டில அவள் பேசின பேச்சு ஞாபகம்
வந்தது. “ ஐ லவ் யு ஷாலு’ என்று சொல்லிக் கொண்டே தூங்கிப்
போனேன்.

ஷாலு மை வைஃப்

ஒரு வழியாக ஷாலுவையும் அவள் குருஜினியையும் சிங்கப்பூர் விமானத்தில் ஏற்றிவிட்டு ஷ்யாம் ஷிவானியுடன் காரில் வந்துகொண்டிருந்தேன். 


image

அவ்வளவு அழகா ஆர்கியு பண்ணின ஷிவானி ஷாலு கிளம்பியதும் அழ ஆரம்பித்துவிட்டாள். அது தான் .குழந்தை  – அது தான் தாய்ப்பாசம்.ஷ்யாம் அழவில்லை ஆனால் உர்ரென்று இருந்தான்.எனக்கும் கொஞ்சம் சங்கடமாகத் தான் இருந்தது. 

திடீரென்று போன் அலறியது. என்னுடைய பாஸ்.ராத்திரி பதினொரு மணிக்கு போன் பண்றாரே என்று தடுமாறி எடுத்தால் ஸ்பீக்கர் வேறு ஆன் ஆகிவிட்டது. “ பெண்டாட்டி   ஊருக்குப் போயிட்டாளா? தங்கமணி … என்ஜாய்..” என்று ஜனகராஜ் பாணியில் சொல்லிவிட்டு வைத்து விட்டார். தேவை தானா? 

மறுபடியும் போன். இந்த தடவை ஷாலு.  இமிகிரேஷன்,செக்கப் கஸ்டம்ஸ் எல்லாம் முடித்துவிட்டாளாம்.  செக்யூரிட்டி செக் முடியர வரைக்கும் குழந்தைகள் கூட பேசலாம்னு போன் பண்ணினாளாம். ஷ்யாம் முதல்லே போனைப் பிடுங்கினான். ஆனால் எதுவும் பேசவில்லை. அவள் நிறைய கேள்விகள் கேட்கிறாள் போல இருக்கு. அவன் எல்லாத்துக்கும்  ஒரு  வார்த்தையிலே பதில் சொல்லிக் கொண்டிருந்தான். 

சரி.  

இம்ம்  

ஓகே .. 

சரி சரி.. 

ஓகே ஓகே . 

முடியாது. 

வேண்டாம். 

சரி சரி. 

அம்மா பிளீஸ்.. 


image

இதுக்கு மேல் ஷிவானிக்குப் பொறுமை போய் விட்டது. ’ என்கிட்டே கொடு அண்ணா ’ என்று போனைப் பிடுங்கிக் கொண்டாள். 

அதற்குப் பிறகு நடந்தது ஒரு பாசப் போராட்டம். ஷிவானி தேம்பித் தேம்பி அழ  ஆரம்பித்துவிட்டாள். கடவுளே! பத்து நிமிடம் கூட ஆகலை. இன்னும் பத்து நாளை எப்படி சமாளிப்பது?ஆனால் அந்த அழுகைக்கு மத்தியில என் ஆபீஸ் பாஸ் ‘பொண்டாட்டி ஊருக்குப் போயிட்டா.. என்ஜாய்!“ என்று சொன்னதை ஷாலுவிடம் போட்டுக் கொடுக்க மறக்கவில்லை. அது தான் ஷிவானி! 

அப்பா! அம்மா உன்கூட பேசணுமாம்!

என்னாச்சு உங்க பையனுக்கு?

என்னாச்சு?

எதைச் சொன்னாலும் அப்படியான்கிற மாதிரி பேசரான்!

அப்படியா?

இதே தான் ! உங்களை மாதிரி ஒத்தை வார்த்தையில் பதில் சொல்றான்?

ஓஹோ!

அப்படியே உங்களைக் கொண்டிருக்கான்! கல்லுளிமங்கன்!

நானா அவனா ? 

ரெண்டு பெரும் தான். 

அப்போ ஷிவானி?

அவளுக்கு என்னை மாதிரி  பூஞ்சை மனசு! ஏன் இப்படி அழறா? 

இப்போ நீ எதுக்கு அழறே? அதே மாதிரி தான் அவளும்.அவ அப்படியே உன்னைக் கொண்டிருக்கா?

ரொம்ப சரி! நீங்க உங்க பாஸ்சொன்னமாதிரி என்ஜாய் பண்ணுங்கோ!

ஷாலு! கொஞ்சம் கண்ட்ரோல் பண்ணிக்கோ! நீயாத்தானே சிங்கப்பூர் போகணும்னு ஆசைப்பட்டே! பாக்கிறவா எல்லாம் நான் கொடுமைப் படுத்தி உன்னைப் பிறந்த வீட்டுக்கு அனுப்பறேன்னு நினைச்சுப்பா!

ஆமா! என் பொறந்த வீடு என்ன சிங்கப்பூரா? பிளேன்ல  போறதுக்கு? 

உங்க ஊர் கோனேரிராஜகீழ்ப்பாக்கத்துக்கு உன்னைப் பொண்ணு பாக்க வந்த போதே  ஒத்தை மாட்டு வண்டியில தானே வந்தேன்!

இப்போ இது ரொம்ப அவசியமா? செத்தே இருங்கோ! குருஜினி ஏதோ சொல்கிறார். உங்களோட தத்துப்பித்துப்  பேச்சைக் கேட்க இப்ப நேரமில்லை. நீங்க வீட்டுக்குப்  போங்கோ! அப்பறம் கூப்பிடறேன்!

பாத்து ஷாலு! டேக் கேர்!

போன் ஏற்கனவே வைக்கப்பட்டிருந்தது. 

வீட்டுக்குப் போய்ச் சேரும் போதே ராத்திரி பன்னிரண்டு மணி ஆகிவிட்டது. குழந்தைகள் இரண்டும் துவண்டு  போய் தூக்கம் பிடித்து விட்டார்கள். எனக்கு வீட்டில் ஷாலு இல்லாதது என்னவோ போலிருந்தது. தூக்கமே வரவில்லை. ஷாலு பிளைட் கிளம்ப  இன்னும்  ஒன்றரை மணி நேரம் இருக்கு. கண்டிப்பா போன் பண்ணுவா. அதுவரைக்கும் டி வி ஏதாவது பாக்கலாம்னு ரிமோட்டை எடுத்து வழக்கம் போல் ஒவ்வொரு சானலா மாற்றிக் கொண்டிருந்தேன். என் பாஷையில் டி வி பிரவுஸ் செய்துகொண்டிருந்தேன். 

ஒரு சானலைக்  கூட ஒழுங்கா பாக்க மாட்டீங்க! ! தானும் பாக்காம மத்தவங்களையும் பாக்கவிடாம அப்படியென்ன உங்க மனசில ஒரு சேடிசம்?  – ஷாலு ஒவ்வொரு ஞாயிற்றுக் கிழமையிலும் நான் டி வி ரிமோட்டைத் தொட்டதும் பாடும்  முதல் பல்லவி இது! அதுக்கப்பறம் அவ அனுபல்லவி பாடுவா! நான் சரணம் என்று ரிமோட்டைக் கொடுத்துட்டு ( அப்படி தூக்கி எறியாதீங்கோ! உடைஞ்சா உங்களுக்கென்ன? என் சீரியல் தான் அம்போ ஆயிடும்) கம்ப்யூட்டர்  மவுசை எடுத்துக் கொண்டு விடுவேன். ( எப்பப் பாத்தாலும் கம்ப்யூட்டர்  

கம்ப்யூட்டர்  ! வீட்ல நாலு மனுஷா இருக்காளே அவா கூட கொஞ்சமாவது பேசணும்னு உங்களுக்குத் தோணவே தோணாதா ? – வீட்டிலே நாம மூணு பேர் தானே இருக்கோம். உன் கசின் சிஸ்டர் வந்திருக்கான்னு சொல்லவே இல்லையே! )  இந்த மொக்கை ஜோக்குக்கெல்லாம் அவள் மசிய மாட்டாள்.

அப்போது தான் நியூஸ் 7 சானலில் சென்னை விமான நிலையத்தில் பரபரப்பு என்ற சேதி முக்கிய செய்தியாக வந்துகொண்டிருந்தது. எனக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டது. என்ன என்று பார்க்க முயலும் போது திடீரென்று கரண்ட் கட்டாகி டி‌வி ஆப் ஆகிவிட்டது. இன்வர்ட்டரை சரி  பண்ணுங்கோன்னு ரெண்டு வாரமா ஷாலு சொல்லிக் கொண்டே இருந்தா. நான் தான் அசால்ட்டா இப்பெல்லாம் அம்மா கரண்ட் போறதேயில்லை தெரியுமோ? என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன். 

ஷாலுவுக்குப் போன் செய்தேன். ரிங் அடித்துக் கொண்டே இருந்தது. அவள் எடுக்கவில்லை. எனக்குப் பயத்தில் வேர்த்தது.  

image

 சென்னை விமான நிலையத்தில் பரபரப்பு  

 சென்னை விமான நிலையத்தில் பரபரப்பு  

 சென்னை விமான நிலையத்தில் பரபரப்பு

அந்த செய்தியே என் காதில் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தது. 

சட்டென்று வீட்டுக்கு வெளியே  வந்து பார்த்தேன். இன்னிக்கென்று எந்த வீட்டிலும் லைட்டே இல்லை. யார் தூங்கிட்டா இல்லே யார் முழிச்சிட்டு உட்கார்ந்திருக்கானு தெரியலை. கரண்ட் கட் ஆனாலும் இன்வார்ட்டர் கரன்ட்டில் ராத்திரி பூரா டி வி பார்க்கும் நாலாம் மாடி சில்க் ஸ்மிதா…

( அப்படி சொல்லாதீங்கோ! அவ காதிலே விழப் போகிறது! அப்பறம் அவ ஊர் கடப்பா கல்லால  தான் அர்ச்சனை  நடக்கும் –

அவ கணவனுக்கு எப்போதும்  நைட் டியூட்டி அவ என்ன பண்ணுவா?  

)

சில்க் ஸ்மிதா…

வீடு கூட இருளடைந்திருந்தது. இன்னிக்கு அந்த தாடிக்கார தெலுங்கானா பாபுவுக்கு ஆபீஸில் நைட் டியூட்டி இல்லை போலிருக்கு. 

யார் வீட்டுக் கதவைத் தட்டலாம்னு யோசிக்கும் போது மொபைல் அலறியது.  

கோனேரிராஜகீழ்ப்பாக்கத்திலிருந்து அவள் அப்பா! "மாப்பிள்ளை ! ஷாலு சௌகரியமா பிளேன் ஏறிட்டாளா?”  அவ சகட  ராசிக்காரி.எப்பவும் துருதுருன்னு இருப்பா.! என்ன!  பதிலே சொல்ல மாட்டேங்கிரேள்?  சித்தே இருங்கோ! ஏதோ டிவியில ஏதோ சொல்றான்.. மொபைல் கட்டாகிவிட்டது. ஷாலுவிற்கு ஏழெட்டு முறை போன் செய்தேன். ரிங் போகிறது. “இந்த இணைப்பாளர் உங்களுடன் பேசப் பிரியப் படவில்லை” என்ற  அர்த்தத்தில் தமிழ், ஹிந்தி, இங்கிலீஷ் பாஷையில் கைபேசி அலறியது. 

எனக்கு டென்ஷன் ஏறத் தொடங்கியது. 

ஷாலு மை  வைஃப்

image

“ஷாலு உன்னுடைய தீர்மானத்தில் மாற்றமில்லையா? ”

என் கணவன் என் தோழன் “ சீரியலில் சூர்யா,  சந்தியா கிட்டே  கெஞ்சுவது போல் கேட்டுக் கொண்டிருந்தேன் . 

"குருஜினிக்கு ஆயிரம் சிஷ்ய கேடிகள் சாரி கோடிகள்  இருக்கும் போது சிங்கப்பூர் போக உன்னை ஏன்  தேர்ந்தெடுக்கணும்? ”

 இந்தக் கேள்வியை நான் ஆக்டிவ்  வாய்ஸில பாசிவ்  

வாய்ஸில மற்றும் பல

வாய்ஸில கேட்டும் ஷாலுவிடமிருந்து சிறு புன்னகைக் கீற்றைத் தவிர எந்த மறுமொழியும் வரவில்லை. நான் நவராத்திரி சிவாஜி மாதிரி நவ ரசத்தையும் பிழிஞ்சது தான் மிச்சம். 

திடீரென்று ஞாபகம் வந்தது. இதுக்கு சரியான ஆள் ஷிவானி தான். அவள் அடம் பிடிச்சா யாரும் அவ கிட்டே குறுக்கப் பேச முடியாது. அவளிடம் நன்றாகப் புரியும்படி பத்து நிமிஷம் சொல்லி அவளை ஷாலுவிடம் அனுப்பி வைத்தேன். ‘அப்பா சொன்னேன்னு மட்டும் சொல்லிடாதே !’ என்று நன்றாக எச்சரித்து அனுப்பினேன். 

“கவலைப் படாதே அப்பா ! அம்மா நம்மளை அம்போன்னு விட்டுட்டு சிங்கப்பூர் போக மாட்டா’ என்று துர்கா படத்தில் பேபி ஷாலினி            ( அவங்களே தான் ! நாளைய டாப் டக்கர் ஹீரோயின் !  அஜீத் மச்சினி – குமுதம் அட்டைப் படம் பாக்கலையா? ) சட்டை போட்ட குரங்குகிட்டே  பேசுவது போல் அபயக் குரல் கொடுத்தாள். அதுக்கு மேல ‘ஷிவானி இருக்க பயமேன்’ என்ற டான்ஸ் போஸ் வேற ! 

எனக்கு வேணும் என்று நொந்துகொண்டு அவளை பேசச்சொன்னேன் ! அடுத்த அறையில் உட்கார்ந்து கொண்டு அவர்கள் இருவரும் பேசுவதை ஒட்டுக் கேட்டேன் ! அவர்கள் நிறைய டெசிபலில் பேசியதால் ஒட்டுக் கேட்க வேண்டிய அவசியமில்லாமல் அதுவாகவே என் செவிப்பறையைத் தாக்கியது! 


image

அம்மா ! நான் உன்கூடக் கொஞ்சம் பேசணும் !

பேசிக்கிட்டுத் தானம்மா இருக்கே !

அதில்லே! நான் கொஞ்சம் சீரியஸா பேசணும் !

உங்க அப்பா உன்கிட்டே இதைச் சொல்லச் சொன்னாரா ? 

 ஏன் அப்பா சொல்லித் தான் நான் பேசுவேன்னு நீ நினைக்கிறே ? 

நீ கேட்க வந்த தோரணையே உன்னைக் காட்டிக் கொடுத்திடுச்சு !

என்னன்னு ?

நீ அப்பாவுக்கு சப்போர்ட்டா பேச வந்திருக்கேன்னு புரியுது !

நான் உனக்கு சப்போர்ட்டா பேச வந்திருக்கேன் !

புரியலையே !

உனக்குப் புரியாதுன்னு தான் நான் விளக்கமா சொல்ல வந்திருக்கேன் !

எதைப் பத்தி ? 

எதைப் பத்தி நான் பேசப் போகிறேன்னு தெரியாம நீ ஏன் அப்பாவை நம்ம பேச்சில இழுக்கிறே ? 

நிச்சயமா இந்த மாதிரி எல்லாம் பேச உங்க அப்பாவுக்கு மட்டும் தான் தெரியும் !

நான் என்ன பேச வந்திருக்கேன்னு தெரியாம நீ ஏன் விஷயத்தை விட்டு வெளியே போற ?

ஏன்னா நீ விஷயத்தைச் சொல்லாமல்  மென்னு முழுங்குரே ! 

நீ தான் விஷயத்தைச் சொல்ல விடாமல் என்னைத் தடுக்கப் பாக்கிறே ! 

நீ சொல்ல வேண்டியதை நேரா சொல்ல வேண்டியது தானே ?

நீ சொல்ல விட்டால் தானே ?

நீ இப்பிடித் தப்பா  சொல்வேன்னு எனக்குத் தெரியும் ! 

நீ இப்பிடித் தான் சொல்வேன்கிறது எனக்கும் புரியும். 

அட! அட! ராம் ஜேத்மலானியும் பராசரன் அவர்களும்  பேசுவது போல் இருந்தது ! ஒட்டுக்  கேட்ட என் காது ஓட்டை ஆயிடும் போல இருந்தது. அம்மாவுக்கு ஏத்த பொண்ணு என்று அவளை மனசில் பாராட்டினேன். 

அம்மா ! நீ குறுக்க குறுக்கப் பேசாதே  ! நான் ஸ்ட்ரைட்டா விஷயத்துக்கு வர்றேன் !

அது தான் ..

உஸ்ஸ்.  நான் சொல்றதைக் கேளு ! நீ சிங்கப்பூர் போறது நம்ம வீட்டில ஒருத்தருக்குப் பிடிக்கலை !

இது தான் ஊர் அறிஞ்ச விஷயம் ஆச்சே! உங்க அப்பா மட்டும் தான் ஆரம்பத்திலேர்ந்து இதுக்கு முட்டுக் கட்டை போடறார். 

அம்மா ! மறுபடியும் நீ தப்பா பேசறே !

முதல்லே நான் என்ன தப்பா சொன்னேன் ? 

நான் தப்பா சொல்வேன்னு நீ சொன்னியே அது தான் உன் முதல் தப்பு !

ரெண்டாவது தப்பு ?

அப்பா மட்டும் தான் இதை எதிர்க்கிறார்னு நீ சொன்னது !

வேற யாருக்குப் பிடிக்கலை? உனக்கா? 

இல்லை ! நான் உன் கட்சி ! 

எனக்குத் தூக்கி வாரிப் போட்டது !  பப்ளிக் பிராசிக்யூட்டர்  சேம் சைட் கோல் போடற மாதிரி இல்ல இருக்கு !

ஷாலுவும் கொஞ்சம் ஆடிப் போய்விட்டாள் என்று தான் தோன்றியது ! 

வேற யாருடி இதை வேண்டாங்கிறது ?

ஷ்யாம்  அண்ணா ! 

‘இதென்ன புது குண்டா இருக்கு’ என்று நான் யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன். 

சும்மா உளறாதேடி!அவன் அன்னிக்கே ஒத்துக்கிட்டான். 

அது அன்னிக்கு! 

இன்னிக்கு மாறிடுச்சா?

ஆமாம்!

எப்படி?

அன்னிக்கு அவன் கிட்டே ஐ பேட் வாங்கித் தர்ரேன்னு  சொன்னே ! அதனால ஒத்துக்கிட்டான்.

ஆமாம். அதுக்கென்ன? 

இன்னிக்கு அவன் மைண்ட் மாறிடுச்சு ! கிரிக்கெட் பேட் தான் வேணுமாம் ! 

அதனால என்ன !  கிரிக்கெட் பேட் வாங்கித் தர்றேன் !

சாரி ஷாலும்மா ! நீ லேட்! அப்பா அவனுக்கு நேத்திக்கே பேட் வாங்கிக் கொடுத்திட்டார் !

அதனால கட்சி மாறிட்டானா?  

அதுமட்டுமல்ல. 

வேற என்னவாம்? 

நீ சிங்கப்பூரில் இருக்கப்போற பத்து நாளைக்கு அப்பா தான் சமைக்கப் போறேன்னு வேற சொல்லி அவனைப் பயமுறுத்தியிருக்கிறார் ! 

அதுமட்டுமல்ல !

எல்லாத்தையும் சேத்துச் சொல்லுடி!

அப்பா அவனுக்கு டெய்லி ஹிந்தி சொல்லித் தரப் போறாராம். கிரிக்கெட் கோச்சிங் வேற கட்டாம். இன்னும் ஒண்ணும் சொன்னாரே!

யார் ?

அதைச் சொல்ல மாட்டேன் ! ம்.  ஞாபகம் வந்திடிச்சு! “ All is fair in love and war” லவ்வுன்னா என்னாம்மா?

செவுள்ளே அறைஞ்சா காது ஜிவ்வுன்னு கேக்கும்! லவ்வாம் லவ்வு. எங்கேடி உங்க அப்பா ? 

ஐயோ ! அம்மா அப்பாவை அறையப் போரான்னு கத்திக் கொண்டே ஓடிப் போய் விட்டாள் ஷிவானி.

ஷாலு நேரா நான் இருக்கிற ரூமுக்கு வந்தாள். 

” என்ன இது! குழந்தையை இப்படிப் பேசப் பழக்கியிருக்கேள்? “

வேணுமுன்னா பாரேன் ! ஷிவானியை வக்கீலுக்குத் தான் படிக்க வைக்கப் போகிறேன் ! என்னமா ஆர்கியு பண்றா?

எனக்கும் ஷிவானிக்கும் நடந்தது ஆர்கியுமெண்ட் இல்லே ! சும்மா டிஸ்கஷன் தான் ! 

ரெண்டுக்கும் என்ன வித்தியாசம்?

யார்  கரெக்ட்டுன்னு  பாக்கிறது  

ஆர்கியுமெண்ட்,  எது  

கரெக்ட்டுன்னு பாக்கிறது டிஸ்கஷன் !

எங்கே 

கரெக்ட்டுன்னு பார்க்கிறது தான் அறிவு !

விளையாடாதீங்க ! உண்மையா சொல்லுங்க ! நான் சிங்கப்பூர் போறது உங்களுக்குப் பிடிக்கலைன்னா சொல்லுங்க நான் குருஜினி கிட்டே சொல்லி கேன்சல் பண்ணிடறேன் !

ஷாலு ! இந்தா ! உனக்கும்  உங்க குருஜினிக்கும் சிங்கப்பூர் விசா ! எங்க சிங்கப்பூர் ஆபிசில சொல்லி உடனே வாங்கிட்டு வந்தேன் !

ஷாலுவுக்குக் குஷி தாங்கல ! அப்படியே என்னைக் கட்டிப் பிடிச்சிட்டு ஒரு கிஸ் கொடுத்தாள். 

பின்னே ஏன் 

ஆர்கியுமெண்ட், டிஸ்கஷன் எல்லாம் !

இதுக்குத் தான்! 


image

அம்மா ! அப்பா ! ஷ்யாம்  அண்ணாவைக்  கன்வின்ஸ் பண்ணிட்டேன் ! அவனுக்கு இப்போ  ஓகேயாம். ஷிவானி  வர இருவரும் பிரிந்தோம் ! 

இது நீ பண்ணின மூணாவது தப்பு ! – ஷாலினி குரலில் சொன்னேன்!

ஷாலு மை வைஃப்

சென்ற
மாதத்தில் 

image

  
 
 
 
 
 
 
 
 
 

ஃபென்டாஸ்டிக்
 ஷாலு! கோமாதா பூஜையைக் கலக்கிட்டேஎன்றேன்.

அவள்
அதற்குப் பதில் சொல்லாமல் ஓடி வந்து என்னைக் கட்டிக் கொண்டாள். கோமாதா பூஜை
செய்ததற்கு உடனே பலன் வந்துவிட்டது என்றாள்.

என்ன என்னஎன்று ஆவலோடு கேட்டேன்.

மெல்லச்  ிரித்துக் கொண்டே காதில் சொன்னாள்.

அதைக்
கேட்டதும்
 எனக்குத் தலை சுற்றியது!

இனி ….. 

நான் ஏதோ
கற்பனை செஞ்சதில் அவள் என்ன சொன்னாள் என்பது காதில்
 விழவே இல்லை. அதற்குள்  தலை வேறு சுற்ற ஆரம்பித்து விட்டது. என்ன என்ன என்று கேட்பதற்குள் ஷிவானியின் அம்மா என்ற அலறலைக்  கேட்டதும் ஓடிவிட்டாள்  ஷாலு. 

என் கற்பனை
 வாயு வேகத்தில் மனோ வேகத்தில் ஆட்டோ வேகத்தில் ஓடியது!

·        
ஷிவானிக்குப்
பிறகு
 ஒரு  தமிழ்ச்செல்வன் வேண்டும் என்று ஒரு ஜாலி இடைவேளை  போது சொல்லுவாள். நான் ரெட்டை வால்களே போதும் என்று சொல்லுவதுண்டு! அது பலித்துவிட்டதோ?

·        
இல்லை என்
மாமியாரும் மாமனாரும் இங்கே வந்து ஒரு வருஷம் டேரா போட வர்ராங்களோ
?

·        
அல்லது
பெரியவனை சைனிக் ஸ்கூலில் சேர்க்கணும்னு சொல்லிக் கொண்டிருந்தா!
 நான் தான் வேண்டாம் என்று சொல்லிக் கொண்டிருந்தேன். கோமாதா தயவால  அது நடக்கப் போகுதா?

·        
அல்லது
ஷாலுவுடன்
 பிளாட்
அஸ்ஸோசியேஷன்
 பொருளாளர் பதவிக்குப்  போட்டி போட்டு ஜெயிச்ச  சுழல் மாலு யாரையாவது இழுத்துக் கொண்டு ஓடிவிட்டாளா?
     (
ஸ்பின்ஸ்டர்
என்பது சுருங்கி ஸ்பின் ஆகி அது தமிழ்ப் படுத்தப்பட்டு சுழல் ஆகிவிட்டது)

·        
இல்லை எங்க
மானேஜர் கிழம் கோமாதாவைப் பாத்து
 ரொம்ப புல்லரிச்சு எனக்கு பிரமோஷன் ஏதாவது ரெகமண்ட் பண்ணிட்டாரா

அதற்கு
மேல் என் கற்பனை ஓடவில்லை. அதற்குள் ஷிவானி
 ஓடி வந்து அப்பா ! அம்மா உன்னை   சாமி ரூமுக்கு வரச் சொன்னாஎன்று கத்தி விட்டு விளையாட ஓடிவிட்டாள். 

image

ஷாலு
ஸ்வாமி படத்துக்கு முன்னாடி தொடர் நமஸ்காரம் செய்து கொண்டிருந்தாள். ஷாலு எப்பவும்
இப்படித்தான். அவள் நினச்சது நடந்தாலும் சரி அல்லது நினைக்காதது
நடக்காமலிருந்தாலும் சரி
 தொடர் நமஸ்காரம் ஆரம்பித்து விடுவாள். 13,26,39 என்று எண்ணிக்கை 13ன் வரிசையில் போகும். சில சமயம்  இன்னிக்கு பதிமூணு  பதிமூணு  
ஆச்சு!
அப்ப மொத்தம் எத்தனை “என்று கேட்பாள். சின்ன வயசிலேர்ந்தே எனக்கு இந்த
பதிமூணாம் வாய்ப்பாடு ஒதறல். சாய்ஸ்ல விட்டுடிவேன். ஏதோ ஒரு நம்பரைச் சொல்லுவேன்.
அவளும் சரி என்று விட்டுவிடுவாள். அவளுக்கும் பதிமூணு தகராறு. எங்களுக்குள்ளே
 இருந்த ( நோட் மை லார்ட்! இருந்த)  பதிமூணு பொருத்தம் தான் எங்க கல்யாணத்துக்கே  காரணம். அந்த  ப்ளாஷ்  பேக்கைப் பின்னாடி தேவையானா பாத்துக்கலாம்.! 

போறும்
ஷாலு! இப்படி ரொம்ப நமஸ்காரம் பண்ணினா ஆர்தோபோரோசிஸ் வரப் போகுது என்று பலமுறை
சொல்லிப் பயமுறுத்திப் பார்த்தேன். அவள் பனங்காட்டு நரி.
  இது எத்தனை சக்தி வாய்ந்தது தெரியுமா?
டிவி  பாட்டியே சொல்லிட்டா? டிவி பாட்டி தான் அவளுக்கு சுப்ரீம் கோர்ட்.
தன்வந்திரி பாட்டி . எதற்கெடுத்தாலும் ஒரு பாட்டி வைத்தியம் சொல்வாள். அதனால் அவள்
பெயர் தன்வந்திரி ஆகி அதுவும் சுருங்கி டி‌வி ஆகிவிட்டது. அது தெரியாமல் இப்போ
புதுசா குடி வந்தவங்க பாட்டி
 டி‌வி சீரியல்ல நடிச்சதால அந்தப் பேர் என்று சொல்ல ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். அது உண்மையோ என்று எங்களுக்கும்
சந்தேகம் வந்துவிட்டது.

சஸ்பென்ஸ் தாங்கல ஷாலு. சொல்லித்  தொலையேன்!’  அதற்கும் ஷாலு மசியல. இன்னும் ஒரு மணி நேரத்தில
 சரியான்னு தெரிஞ்சுக்கிட்டு சொல்றேன் என்று டென்ஷனை ஏத்திவிட்டு டென்ஷனே இல்லாமல் சொன்னாள். 

உடனே தெரிஞ்சுக்கணுமா? காரை எடுங்க ! நம்ம ரெண்டு பேர் மட்டும்
கல்யாணி ஆஸ்பத்திரிக்குப் போவோம். அங்கே டாக்டர்
 லக்ஷ்மி கிட்டே கேட்டுட்டா சஸ்பென்ஸ் ஓடைஞ்சுடும்! “ 

சரி! இது –
அடி
மூணாவது கள்ளி
கேஸ் தான்!
சந்தேகமேயில்லை! ஆனால் அவ பேசற தோரணையைப் பாத்தா அது இல்லை என்கிற மாதிரியில்ல
இருக்கு.
 

image

கல்யாணி
ஆஸ்பத்திரிக்குப் போனோம். அப்பாயிண்ட் மெண்ட்
 வாங்க வேண்டாமா? என்று கேட்டேன். இதுக்கெல்லாம்  தேவையில்லை. நீங்க கொஞ்சம் வெளியே இருங்கோ! என்று சொல்லிவிட்டு . ஷாலு உள்ளே யாரோ இருக்காங்க போலே என்று நான் சொன்னதைக் காதில் போட்டுக்
கொள்ளாமல்
  டாக்டர் ரூமுக்குள் சென்றாள் .

நான் அங்கே
உட்கார்ந்து நகத்தைக் கடித்துக் கொண்டிருந்த
 ஐ‌டி பொண்ணுகளுக்கு என்ன பிராப்ளமா இருக்கும்னு யோசித்துக் கொண்டிருந்தேன். 

கொஞ்ச
நேரத்தில்
 ஒரு  மலையாள  சேச்சி நர்ஸ் ஓடி வந்து  ஷாலு மேடம் ஹஸ்பண்ட் யாருன்னு
ஏலம்
போட்டுக்கொண்டே வந்தாள்.
  அவர்கள் மத்தியில் என் இமேஜ் சைக்கிள் ஸ்டாண்டில விழுந்த சைக்கிள் மாதிரி மடமடென்னு சரிஞ்சது. (நன்றி: சித்து Wickets
are falling like  cycles in a cycle stand)

டாக்டர் உன்னை விளிக்குண்ணு என்று செந்மலையாளத்தில் மரியாதையாய்க்
கூப்பிட்டாள். என் மரியாதையைக் காப்பாத்திக் கொள்ள வேகமாக ஓடினேன்.
 

உள்ளே ஷாலு
கூட குருஜினி. மற்றும் டாக்டர் லக்ஷ்மி . குருஜினி
 எப்போ வந்தார் .ஒன்றுமே புரியவில்லை. 

கங்க்ராஜூலேஷன்ஸ்
டாக்டர்
லக்ஷ்மி
 என்னைப் பார்த்துக் கூறினார். எனக்குத் தலையும் காலும்  புரியவில்லை.

உங்க மனைவி
ஷாலு..

ஷாலு

குருஜினி
கூட சிங்கப்பூர்
 போகத்   தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டிருக்கிறார். நான் போவதாக இருந்தது. ஆனால் இங்கே ஒரு பெரிய டாக்டர் கான்பிரன்ஸ் இருப்பதாலே எனக்குப் பதிலா குருஜினியின் சீடரா ஷாலு போகிறார்கள்.
ஆ- தானம் வெற்றிகரமாக முடித்த உங்களுக்குப் பரிசு வேண்டாமா
? இது தான் குருஜினி பம்பர்  பரிசு. உங்களுக்கு ஒன்றும் ஆக்ஷேபணை இல்லையே

ஜஸ்ட் ஒரு மாதம் தான். குழந்தைகளை யெல்லாம்
இவரே நல்லா கவனித்துக் கொள்வார். ரொம்ப நன்றி குருஜினி! ரொம்ப தேங்க்ஸ் டாக்டர்!
என்று சொல்லி விட்டு நான் இவருக்கு விளக்கமா
சொல்லறேன் ! வாருங்கள் போகலாம் என்று என்னை இழுத்துக் கொண்டு வெளியே வந்தாள் ஷாலு.
 

ரூமை
விட்டு வரும் போது
  சேச்சி நர்ஸ் மீது நான் தெரியாமல் மோதப் போக , ஐ‌டி‌ பொண்ணுகள்  எல்லாம் நமுட்டுச் சிரிப்புச் சிரிக்க, ஷாலுவும் அவளுக்கு இருந்த  எக்ஸைட்மென்ட்டில் சாரிசொல்வதற்குப் பதிலா  நர்ஸுக்கும் ஒரு தேங்க்ஸ் சொல்ல சேச்சி தமிழில் விழித்தாள். !


நம்ம ஊரு சிங்காரி சிங்கப்பூரு வந்தாளா?’
ரஜினிக்காக
எஸ்‌பி பாலசுப்ரமணியன் எங்கோ கிண்டல் சிரிப்புடன்
 பாடிக்கொண்டிருந்தார்.  

பக்கம் – 3