அட்டைப்படம் – குவிகம் ஒலிச்சித்திரம்

குவிகம் ஒலிச்சித்திரம் என்ற புதிய பகுதியை மே ஒன்றாம் தேதி முதல் துவங்கியுள்ளோம் ! அவற்றை உங்களுக்காகக் கீழே  தந்துள்ளோம்.

கேட்டு ரசித்து உங்கள் கருத்துகளை  எழுதுங்கள்! ஒவ்வொரு வாரமும் ஞாயிறு மாலை 6.15 மணிக்குக் குவிகம் நிகழ்வில் வெளியிடப்படும். 

spotify இல் குவிகம் ஒலிச்சித்திரம் என்று தேடினால் எல்லா எபிசோட்களும் உங்களுக்குக் கேட்கக் கிடைக்கும் 

நீங்களும் இதில் பங்கு பெறலாம் ! உங்கள் குரலில் நல்ல ஆடியோ தரத்துடன் 4 நிமிடத்துக்குள் உங்கள் கதை/கவிதை/தகவல் போன்றவற்றை ஒலிப்பதிவு செய்து kuvikampodcast@gmail.com என்ற மின்னஞ்சலுக்கு அனுப்புங்கள்.

வாட்ஸ் அப்பில் 9442525191 என்ற எண்ணுக்கும் அனுப்பலாம். 

 

 

வ வே சு வைக் கேளுங்கள்

 

Jalamma Kids - kelvi-pathil

 

ஜூன் மாதம் 2022

 

 

1.எம். முரளி – மாதவரம்.

நீங்கள் மிகவும் சுவைத்துப் படித்த கேள்வி-பதில் பகுதி எந்தப் பத்திரிகையில் வந்தது ? ஏன்?

”கல்கண்டு” என்ற பத்திரிகையில் அதன் ஆசிரியர் தமிழ்வாணனின் “கேள்வி-பதில்” பகுதிதான் நான் சிறு வயதிலிருந்தே சுவைத்துப் படித்தது. அதற்குப் பல காரணங்கள் இருந்தாலும் , முக்கியமான காரணம் அப்பகுதியில் எதைப்பற்றிய கேள்விகள் வேண்டுமானாலும் கேட்கலாம். பதில் கிடைக்கும். வரலாறு, இலக்கியம், அறிவியல் , ஆன்மீகம், மருத்துவம், சுயமுன்னேற்றம், கவுன்சலிங் என்று பலவிதமான கேள்விகள் வரும் . அவற்றிற்கு அவர் பதில் சொல்லும் பாங்கே தனி அழகு.

உதாரணத்திற்கு ஒன்று –

கேள்வி : ஐயா ! எனது இடது கையில் ஆறு விரல்கள் உள்ளன. நான் ஆபரேஷன் செய்து கொள்ளலாமா?

ஆபரேஷன் செய்து கொள்ளலாம். ஆனால் அதற்கு முன் ஒருமுறை எண்ணிப்பார்க்கவும்.

 

2.கீர்த்திவாசன் – பெருங்களத்தூர்.

இராயப்பேட்டை முனிவர் என யாரைச் சொல்கிறார்கள் ?

திரு.வி.க. அவர்களுக்கே இப்பெயர் உரியது.

இல்லறத்தார் நல்லறம் காட்டும் தன் தலைவர் என்றனர். பெண்கள் எங்கள் அரண் – காப்பு என்றனர். துறவோர் எங்கள் ராயப்பேட்டை முனிவர் என்றனர். “ இப்படி எல்லாரும் ஒரே முகமாகப்போற்றப் பெற்ற ஒரு மனிதரை இதுவரை நாம் கண்டதில்லை. இனியும் காண்போமா என்பதும் தெரியவில்லை.

இன்னும் எத்தனையோ நினைவுகள் என் முன் வருகின்றன. இராஜாஜி, சீனிவாச ஐயங்கார் போன்ற தமிழ் நாட்டு அரசியல் தலைவர்கள், திலகர், காந்தி போன்ற வடநாட்டு அரசியல் தலைவர்கள், ஞானியார், கதிர்வேற் பிள்ளை போன்ற சமயத் தலைவர்கள், அறிவறிந்த தமிழ்ப் புலவர்கள். சைவ, வைணவ, கிறிஸ்தவ, இஸ்லாமிய, பெளத்த, சமணத் தலைவர்கள், வாடியா போன்ற தொழிலாளர், அன்னிபெசன்ட், அசலாம்பிகையார் போன்ற பெண் தலைவர்கள் நாள்தோறும் அவரை நாடியும் தேடியும் வந்தும், கண்டும், கேட்டும், உணர்ந்தும், உணர்த்தியும், வாழ்ந்து காட்டியும் அவருடன் நின்ற நிகழ்ச்சிகள் பல. குள்ளச் சாமியார் என்ற (சண்முகானந்தா) துறவியார் கடைசிக்காலத்தில் அவருடன் கூடவே இருந்தனர். அவர்களுடன் பழகிய நிகழ்ச்சிகள்-பேசிய பேச்சுக்கள்-செயல்கள் பலவற்றை அவரே தம் வாழ்க்கைக் குறிப்பில் காட்டியுள்ளார், காட்டாதன பல.

இவ்வாறு எல்லாரும் எல்லா வகையிலும் போற்றப் பெற்ற வகையில் வாழ்ந்த இராயப்பேட்டை முனிவர் திரு. வி. கலியாண சுந்தரனாருக்கு நாம் நிலைத்த நினைவாலயம் எடுக்கக் கடமைப்பட்டுள்ளோம். ” என்று டாக்டர் மு.வ. குறிப்பிடுகின்றார்.

 

3.திவ்யா ,சென்னை

தமிழிசைக்கும் இசைத் தமிழுக்கும் வேறுபாடு உண்டா ? இல்லை இரண்டும் ஒரே பொருளைத் தருகிறதா?                                   

இரண்டும் ஒன்றல்ல. தமிழிலே பாடப்படும் எல்லாப் பாடல்களும் தமிழிசை. கர்நாடக , ஹிந்துஸ்தானி ராகங்களில் தமிழில் பாடினால் அது தமிழிசைதான். ஆனால் எப்படி இசைக்க வேண்டும் என்ற இலக்கணத்தைக் கூறும் தமிழ், இசைத்தமிழ். அது மூவகைத் தமிழான இயற்றமிழ், இசைத்தமிழ் , நாடகத்தமிழ் ஆகியவற்றுள் ஒன்று. இசைத்தமிழ் பண் அதன் விரிவு, என்று இசையின் பல கூறுகளைக் கூறுவது. சங்க இலக்கியம் முதல் இவை பற்றிய செய்திகள் பல நூல்களில் உள்ளன. ஆனால் தமிழிசை பற்றி மிகுதியாகக் கூறும் நூல் சிலப்பதிகாரம். சென்ற நூற்றாண்டில் சுவாமி விபுலானந்தரால் படைக்கப்பெற்ற “யாழ் நூல்” தமிழிசை பற்றிய பல தகவல்களைத் தருகின்றது.

  1. “செம்பருத்தி”துரைராஜ்.

 வடமொழியிலோ, மற்ற பிற இந்திய மொழிகளிலோ உள்ளதுபோல்,  க, ச, ட, த, ப எழுத்துக்களுக்கு நான்கு வகைப்பாட்டில் இல்லாமல் ஒரே எழுத்தக இருப்பது சிறப்பானதா, அல்லது சங்கடமானதா?

இதிலே சிறப்பும் ஏதும் இல்லை. தமிழ்ச் சொற்களை ஒலிக்க நான்கு வகைப்பாட்டியல் தேவையில்லை. எனினும் வடமொழிச் சொற்களைத் தமிழில் ஏற்றுக்கொண்டு எழுதும் போது அவை நிச்சயம் தேவைப்படுகிறது. இந்த சிக்கல் பற்றி. மகாகவி பாரதியார் கட்டுரையே எழுதியுள்ளார்.

“தமிழில் எழுத்துக் குறை”, தமிழ் பாஷைக்கு உள்ள குறைகள்” என்று இரண்டு கட்டுரைகள் பாரதியார் எழுதியுள்ளார். இவற்றைத் தேடிக் கண்டுபிடித்து “கலைமகள்” பத்திரிகையில் வெளியிட ( பிப்ரவரி 1941) உதவியவர் பாரதி அன்பர் திரு வி.ஜி, சீநிவாசன்.

பிறமொழிச் சொற்களை உச்சரிக்க தாம் கண்டுபிடித்திருக்கும் குறிப்பு முறையைப் பற்றி இக்கட்டுரைகளில் பாரதியார் பிரஸ்தாபிக்கிறார். ஆனால் அவரது குறிப்புமுறை எங்கும் வெளியிடப் படாததால் நமக்குக் கிடைக்காமல் போய்விட்டது நமது துரதிர்ஷ்டமாகும் என்று பாரதி அறிஞர் ரா.அ. பத்மநாபன் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

5.ராஜா திருப்பூர்

கிருஷ்னணைக் கண்ணன் என்று கூறுகிறோம். கண்ணன் என்ற     இந்தப் பெயர் எந்த இலக்கியத்தில்முதன்முதலாக வந்தது? 

சங்க காலத்திலிருந்தே கண்ணன் வழிபாடு தமிழ்நாட்டில் இருந்துள்ளது.. முல்லைத் திணையின் கடவுளான தெய்வம் மாயோன் என்று அறிகிறோம்.

சிலப்பதிகாரத்தில் ஆய்ச்சியர்குரவை பகுதியில் கண்ணனின் பல லீலைகள் பற்றிப் பாடுகிறார் இளங்கோ அடிகள்.

.நப்பின்னைப் பிராட்டித் திருமணம், கண்ணன் குருந்தொசித்தது, குடக்கூத்தாடியது, ததிபாண்டனுக்கு வீடளித்தது போன்ற வரலாறுகள் வடமொழி இலக்கியங்களில் காணமுடியாது – சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, சீவக சிந்தாமணி, பழமொழி, ஆழ்வார் அருளிச் செயல்கள், பிள்ளைப் பெருமாள் அய்யங்காரின் அஷ்டப்ரபந்தம் அகியவற்றில் உண்டு.

எந்த இலக்கியத்தில் கண்ணன் என்ற சொல் முதலில் வந்தது என்ற ஆய்வுகள் பற்றி நானறியேன். ஆனால் என்னைப் போன்ற பலர் கண்ணன் என்ற சொல்லை முதலில் அனுபவித்தது ஆழ்வார் திருப்பாசுரங்களில்தான்.

”ஆழிமழைக் கண்ணா” என்று மார்கழிமாதக் காலையில் ஆண்டாள் பாசுரத்தை எம்.எல்.வி குரலில் கேட்டதுதான் முதலில் நானறிந்த இலக்கியக் கண்ணன்.

6.சந்திரசேகர் பாஸ்டன் 

பாரதியாரின் செந்தமிழ் நாடென்னும் போதினிலே என்ற பாடல் ஒரு போட்டியில் இரண்டாம் பரிசு பெற்றதுஎன்ற ஒரு செய்தி உலவி வருகிறது ! இது உண்மையா? 

பாடல் எழுந்த வரலாறு பற்றிப் பலர் பலவிதமாகக் கூறுகிறார்கள்.. பாவேந்தர் பாரதிதாசன் மதுரை தமிழ்ச்சங்கத் தலைவர் பாண்டித்துரைத் தேவரின் வேண்டுகோளின் படி நடத்தப்பட்ட போட்டியில் பாரதியாரை எழுதச் சொல்லித் தானும் நண்பர்களும் வற்புறுத்தியதாகவும், பாரதியார் முதலில் அப்போட்டியில் கலந்துகொள்ள ஒப்புக்கொள்ளவில்லை என்றும் பிறகு தங்களின் வற்புறுத்தலால் எழுதினார் என்றும் எழுதியிருக்கிறார்.

பாரதியின் நண்பர் மண்டயம் சீனிவாசாச்சர்யாரின் புதல்வி யதுகிரி அம்மாள் எழுதிய ‘பாரதி நினைவுகள்’ என்னும் புத்தகத்தில் சென்னத் தமிழ்ச்சங்கம் ஒன்று போட்டியை நடத்தியதாகவும் பாரதியின் பாடலுக்கு மூன்றாம் பரிசு கிடைத்ததாகவும் சொல்லப்பட்டுள்ளது. 

ஆனால் பாரதியைப் போட்டியில் கலந்துகொள்ளச் சொல்லிக் கடிதம் எழுதிய டாக்டர் நாவலர் சோமசுந்தர பாரதியும், போட்டியில் கலந்துகொண்டு முதல் பரிசு பெற்ற தமிழறிஞர் அ. மாதவய்யாவும் வேறுவிதமாகச் சொல்கிறார்கள். இரண்டு பேரும் குறிப்பிடுவது ஒன்றே என்பதால் இதையே சரியானதாகக் கருத வாய்ப்புகள் அதிகம். சோமசுந்தபாரதியா பாரதியின் தம்பி விஸ்வநாtதய்யருக்கு 7-3-1944ல் எழுதிய கடிதத்தில் இதைப் பற்றி விளக்கமாக எழுதியிருக்கிறார்.

 ‘தமிழ் இளைஞர்களுக்கு தேசபக்தியூட்டும் சிறந்த தேசியப் பாடல்களுக்கு இரண்டு பரிசுகள் வழங்கப் போவதாகத் தூத்துக்குடியைச் சேர்ந்த மூத்த வழக்கறிஞர் திரு எஸ் வி விசுவநாத ஐயர் பத்திரிகைகளில் விளம்பரம் செய்தார். நாவலர் சோமசுந்தரம் பாரதிக்கு விஸ்வநாதய்யர் ஒரு கடிதம் எழுதி அவருக்குத் தெரிந்த நண்பர்களுக்குத் தெரிவித்துப் போட்டியில் கலந்துகொள்ளுமாறு எழுதும் படி வேண்டினார். அதன்படி சோமசுந்ததர் பாரதி பாரதிக்கும் விவேக பாநு அசிரியர் கந்தசாமிக் கவிராயர்க்கும் கடிதம் எழுதினார். நாவலரின் வேண்டுகோளின் படி பாரதி செந்தமிழ் நாடெனும் போதினிலே என்னும் பாடலை எழுதிப் போட்டிக்கு அனுப்பி வைத்தார்.

போட்டியை விடுங்கள் . பாரதி மறைந்து நூறு ஆண்டுகள் பின்னும் நிற்கும் அப்பாடல் அழியா வரம் பெற்ற பாடலன்றோ!

  1. சுந்தரராஜன் சியேட்டில் சென்னைகோவில்களில் உங்களை மிகவும் ஈர்த்த கோவில் எது? 

நான் தி.நகர் எனப்படும் சென்னை மாம்பலம் பகுதியில் பிறந்து வளர்ந்தவன். எங்கள் வீட்டின் அருகே கிரிபித் ரோடில் ( தற்போது மகாராஜபுரம் சந்தானம் சாலை) உள்ள முப்பாத்தம்மன் ஆலயம்தான் என்னை இளவயதிலிருந்தே கவர்ந்த ஆலயம்.. நான் மாம்பலத்தில் வசிக்கின்ற காலம் வரை தினம் அக்கோவிலுக்குச் செல்வேன். பள்ளிக் காலத்தில் தேர்வு நேரங்களில் அம்மனை அருளை நம்பித்தான் எங்கள் மதிப்பெண்கள் இருந்தன. கோவிலிலும் மாணவ மாணவியர் கூட்டம் அலைமோதும்.

அந்தக் கோவில் பிராகாரத்தைச் சுற்றிவரும் போது நான் எழுதிய பாடல்களை “முப்பாத்தம்மன் பதிகம்” என்ற சிறுநூலாக 1972-ல் வெளியிட்டேன். அதுதான் என் முதல் கவிதை நூல். 

 

  1. ராமமூர்த்திலாஸ்ஏஞ்சலிஸ்

தனித்தமிழ் இயக்கத்தைப் பற்றி  உங்கள் கருத்து? 

டோட்டல் வேஸ்ட்.. எந்த மொழியும் தனித்தியங்க முடியாது என்பது உலக வரலாறு. தனித்தமிழ் வேண்டும் என்று சொன்ன மறைமலையடிகள் உரைநடையைப் படிப்பது கடினம்.

தனித்தமிழ் மோகத்தில் அக்காலத்தில் ஜி.யூ. போப் போன்றவர்கள் செய்துள்ள மொழிபெயர்ப்பை தமிழ் வளர்த்த சான்றோருள் ஒருவரான பி.ஸ்ரீ. அவர்கள் தனது நூலில் கடுமையாகச் சாடியுள்ளார். பிரிட்டனில் உள்ள “காண்டர்பரி” என்ற இடத்தை “கந்தர்புரி” என்று போப் எழுதியுள்ளதைச் சுட்டிக்காட்டி , இது போன்ற தனித்தமிழ் பித்து தேவையில்லை. பிறமொழி உச்சரிப்பை பொருத்தமான எழுத்துக் குறியீடுகளோடு தமிழில் பயன்படுத்தவேண்டும் என்பதே அவர் கருத்து.

  1. சந்திரமோகன்சென்னை

கம்ப ராமாயணம் போல வில்லி பாரதம் அதிகம்   பிரபலமாகவில்லையே! ஏன்? 

ஒரு கவிச்சக்கரவர்த்தியோடு வேறு யாரையும் ஒப்பிட முடியாது. கம்பனுக்கு நிகர் கம்பனே

மேலும் . கம்பன் அடிப்பொடி சா. கணேசன் 1939 ஏப்ரல் 23 ஆகிய நாள்களில் இரசிகமணி டி. கே. சிதம்பரநாத முதலியார் தலைமையில் காரைக்குடியில் கம்பன் விழாவை நடத்தி, கம்பன் கழகத்தைத் தொடங்கினார். அதுபோல் தமிழகம் எங்கும் கம்பன் கழகம் பல்வேறு ஊர்களில் பலரால் தொடங்கப்பட்டது. ஆயிரக்கணக்கான கம்பன் இரசிகர்களை அது உருவாக்கியது. கம்பன் புகழ் காட்டுத்தீயாய்ப் பரவியது.

வில்லிப்புத்தூரார்க்கோ அல்லது அவர் படைத்த பாரதத்திற்கோ இது போன்ற வாய்ப்பு அமையவில்லை. ஆனால் நாட்டுப்புறப் பாடல்களிலும் கூத்துகளிலும் பாரதம் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது. எனவேதான் எளிய மக்களுக்காக எழுதிய பாரதி “பாஞ்சாலி சபதம்” படைத்தான். இன்றும் புத்தாண்டில் கோவில்களில் புது வருஷப் பஞ்சாங்கம் படிப்பதும், பிறகு பாரதம் படிப்பதுமாகிய மரபு தொடர்கிறது.

10.சூரியநாராயணன், சென்னை.

சிறுகதைக்கும் நாவலுக்கும் என்ன வித்தியாசம் ?

சென்ற நூற்றாண்டின் தலைசிறந்த எழுத்தாளர்களில் பலர் சிறுகதை , நாவல் (புதினம்) இரண்டும் படைத்துள்ளனர். பலர் அதன் இலக்கணம் பற்றியும் எழுதியுள்ளனர். நான் அப்படி விளக்கப் போவதில்லை.

சிறுகதை என்பது ஒற்றைப்பழம் போல – வாழைப்பழம், மாம்பழம், போல..

நாவல் என்பது பலாப்பழம் போல பழம் ஒன்றுதான் உள்ளே பல சுளைகள் இருக்கும். ( ஆனால் ஒவ்வொரு சுளையிலும் சுவை மாறுபடும்)

சரி நாவல்பழம் என்றால் என்ன என்கிறீர்களா ? ஒளவையைத்தான் கேட்கவேண்டும்.

 

 

 

 

குவிகம் குறுக்கெழுத்து – சாய் நாத் கோவிந்தன்

குறுக்கெழுத்துப் போட்டிகுறுக்கெழுத்துப் போட்டிகுறுக்கெழுத்துப் போட்டி

 

இந்த ஜூன் மாத குறுக்கெழுத்துப் போட்டிக்கான சுட்டி 

http://beta.puthirmayam.com/crossword/A495DA361F

 

16, 17 ,18  ஆகிய மூன்று நாட்களில் மின்னஞ்சலில் வரும் சரியான விடைகளில் குலுக்கல் முறையில் தேர்ந்தெடுத்த ஒரு வாசகருக்கு ரூபாய் 100 பரிசாக வழங்கப்படும். 

உங்கள் நண்பர்களையும் பங்கேற்கச் சொல்லுங்கள் 

சென்ற மாத  குறுக்கெழுத்தின் சரியான விடை 

1
பா
2
நா
3
ம்
4
பூ
ரி
ரோ
ஞ்
5
6
த்
தா
க்
பா
7
ச்
ரா
சி
8
கோ
9
ல்
ட்
டா
10
கா
ம்
11
சி
12
கா
சி
13
க்
போ
ன்
14
ரா
ஞ்
15
லி
டி
ஞ்
16
கா
சி
17
பா
க்
யா
சி

பங்கேற்றவர்: 11 பேர் 

சரியான விடை அனுப்பியவர் :  6   பேர் 

இந்திரா ராமநாதன், சிவகுமார், கமலா முரளி, ,மனோகர், ராமமூர்த்தி ,நாகேந்திர பாரதி  

குலுக்கல் முறையில் பரிசு பெற்றவர் : இந்திரா ராமநாதன் 

வாழ்த்துகள் ! 

 

 

உலக இதிகாசங்கள் – எஸ் எஸ்

Legend Love story of 'Paris And Helena' ( Helen Of Troy ) | Legend Love storyஹெலன் கிரேக்கக் கடவுள் ஜீயசுக்கும் லீடா  என்ற பெண்ணுக்கும் பிறந்தவள்தான் பிரபஞ்ச அழகி ஹெலன். ஜீயஸ் கிட்டத்தட்ட நம் இந்திரன் போல. லீடா வேறொருவர் மனைவி. இருந்தபோதிலும் அவள் மீது ஜீயசுக்கு தீராத காதல் வந்துவிட்டது. ஒரு நாளாவது அவளுடன் சுகித்து இருக்கவேண்டும் என்ற தணியாத ஆசை வந்துவிட்டது. ஆசை வெட்கம் அறியாதல்லவா? ஜீயஸ் ஒரு அண்ணப்பறவையில் வடிவில் சென்று லீடாவிடம் கூடினான்.

விளைவு சாதாரணக் குழந்தை போலல்லாமல் லீடா முட்டை இட்டு குஞ்சு பொறித்தாள். அவளே நம் இதிகாசத்தின் நாயகி ஹெலன். அழகு என்றால் சொல்ல முடியாத அழகு,

இப்படிப்பட்ட அழகியை அடைய எண்ணற்றவர் போட்டியிட்டாலும் கடைசியில் கிரேக்கத்தின் முக்கியப் பகுதியான ஸபாரட்டாவின் அரசன் மேனிலயஸ் என்பவனுக்கு அதிர்ஷ்டம் அடித்தது. அது வரமல்ல சாபம் என்பது விரைவில் மேனிலசுக்குப் புரிந்தது.

ஸபாரட்டா நகருக்கு வருகிறான் டிராய் நாட்டு இளவரசன் பாரிஸ். அங்கே அவன் கண்ட காட்சி அவன் கண்களில் அப்படியே இருந்துவிட்டது. ஹெலன் என்ற தேவதை அவன் கண் முன்னாள் நின்றபோது அவன் தன்னை மறந்தான். தான் நாட்டை மறந்தான். உலகை மறந்தான்.பார்த்த மாத்திரத்திலே அவள்தான் தன் உயிர் என்ற எண்ணம் அவனுக்கு வந்தது. அவள் மிகவும் பராக்கிரமசாலியான  ஸபாரட்டாவின் அரசன் மெனிலயசின் மனைவி என்று அறிந்தபோது அவன் அடைந்த துயரம் அளவே இல்லை. ஆனால் ஆசை அதிகமாகும் போது அவள் அடுத்தவன் மனைவி என்ற எண்ணம் மறைந்து போனது . அவளும் இப்பேர்ப்பட்ட அழகனைக் கிரேக்க சாம்ராஜ்யத்திலேயே கண்டதில்லை. அவள் மனம் ஒரு கணம் தடுமாறியது. அந்தக் கணம் பாரிஸுக்குப் போதுமானதாக இருந்தது. அவளைக் கடத்திக் கொண்டு இலியம் என்ற தன் நாட்டுக்குச் செல்கிறான். அவளை அங்கே சிறை  வைக்கிறான்.

இது நம் ராமாயணத்தின் கிரேக்க வடிவம் என்று பலர் கூறுவது காதில் விழுகிறது.

சீதை  – ஹெலன்

ராமன் – மெனிலியஸ்

ராவணன் – பாரிஸ்

இலங்கை – இலியம்

அடுத்தவன் மனைவியைக் கடத்திக் கொண்டு செல்லல்தான் இரு  இதிகாசங்களுக்கும் மையக் கருத்து.ஆனால் இராமாயணக் கற்பு நெறி வலியுறுத்தப்படாமல் ஹெலேனே விரும்பி பாரிஸ் கூட ஓடிப்போய்விட்டாள் என்றும் ஒரு கிளைக் கதையும் உண்டு,

சீதைக்காக ராமன் ஹனுமான், சுக்ரீவன் , அங்கதன் ஜாம்பவான் போன்றோருடன் படை திரட்டிப் போர் புரிந்து இராவணனை  வதம் செய்து சீதையைச்  சிறை மீட்பது நம் ராமாயணம்.

இலியட்டிலும் போர் நடக்கிறது. கிரேக்கப்படைகளுக்கும் டிராய் நகர டிரோஜன் படையினருக்கும்.   ஆனால் மெலிலியஸ் தன் அண்ணன் அகமெம்னனைப் போருக்கு அனுப்புகிறான். அவன்தான் கிரேக்கப் படைகள் அனைத்துக்கும் தளபதி.  கிரேக்கப் படை புறப்படுகிறது . அனைத்தும் கப்பற்படை. ஆயிரத்திற்கும் மேற்பட்ட கப்பலில் கிரேக்கப்படை புறப்படுகிறது.

கிரேக்கப்படையில் இருக்கும் இன்னொரு மாபெரும் வீரன் அக்கிலியஸ். அவன்தான்  கதையின் நாயகன். பொன்னியின் செல்வர்  இருக்க   வந்தியத்தேவனை  கதாநாயகனாக கல்கி படைத்தது போல இங்கே ஆகிகிலீஸ் வீரதீரச் செயல் புரியும் நாயகனாக படைக்கப்பட்டிருக்கிறான். இந்த ஆக்கிலீஸ் நமக்கு முனனரே அறிமுகம் ஆனவன்தான். .தீட்டிஸ் கடல் தேவதைக்கும் பீலியஸ் என்ற மானிடனுக்கும் பிறந்தவன் அக்கி லீஸ் என்பதை ஏற்கனவே பார்த்தோம். அவன் குழந்தையாக இருக்கும்போதே இறவா வாரம் பெறவேண்டி புனிதமான பாதாள தண்ணீரில்  அவனைக் காலைப் பிடித்துக் குளுப்பாட்டியவள் அல்லவா அவன் தாய்!

அந்த அக்கிலீஸ் கிரேக்கப்படையின் மாபெரும்  தளபதி. அவன் வீரத்தைக்கண்டு மன்னன் மெனிலயஸ் மட்டுமல்ல அனைத்துப் படைத்தலைவன் அகமெம்னனும் அவன் மீது பொறாமைப் பட்டார்கள். இருந்தாலும் அவர்களுக்கு  ஹெலனை மீட்க பலம் வாய்ந்த டிராய் நாட்டுடன் போராட அக்கிலீஸின் உதவி மிகவும் அவசியம் என்பதால் அவனுடைய கோபாவேசத்தைப் பொறுத்துக் கொள்கிறார்கள்.     

ஆனால் ஒரு கட்டத்தில் தலைவன் அகமெம்னனுக்கும் அக்கிலீஸுக்கும் இடையே கருது வேறுபாடு பயங்கரமாக வெடிக்கிறது. அதனால் அக்கிலீஸ் இறுதிக் கட்டத்தில் தான் போரில் கலந்து கொள்ள மாட்டேன் என்றுகூறி படையைவிட்டு வெளியேறுகிறான்.

ஆனால் அக்கிலீஸின் உயிர்  நண்பன் பெட்ரோக்குளஸ் போரில் கலந்துகொண்டு டிரோஜன் வீரர்களால் கொல்லப்பட்டான் என்பதை அறிந்ததும் அக்கிலீஸ் வெகுண்டு எழுகிறான்.அவன் சாவுக்குக் காரணமான டிரோஜன்  படையின் சேனைத்தலைவன் ஹெக்டர் என்பவனைக் கொள்கிறான்.  ஹெக்டரின் மரணத்தில் கிரேக்க டிரோஜன் யுத்தம் முடிவடைகிறது. பத்து ஆண்டுகள் நடந்த இந்த யுத்தத்தில் கடைசி ஐம்பது  நாட்களில் நடைபெறும் நிகழ்வுகளை விவரிக்கும் நூலே  ஹோமர்   எழுதிய  இலியட் என்ற மகா காவியம்.     

இது கிரேக்கப் படைகளுக்கும் டிரோஜன் படைகளுக்கும் இடையே நடக்கும் யுத்தம் மட்டுமல்ல. நமது மகாபாரதத்தைப் போல கடவுளர் சிலர் கிரேக்கர்களுக்கு ஆதரவாகவும் சிலர் டிரோஜன் வீரர்களுக்கு ஆதரவாகவும் செயல் பட்டனர். அதனால் இந்த யுத்தத்தின் பரிணாமம் பல வடிவில் பிரதிபலித்தது. 

பத்து ஆண்டுகள் நடந்த இந்த யுத்தத்தில் கடைசி ஐம்பது  நாட்களில் நடைபெறும் நிகழ்வுகளை விவரிக்கும் நூலே  ஹோமர் எழுதிய  இலியட் என்ற மகா காவியம் 

முக்கியப் பாத்திரங்கள்

 

(கிரேக்கர்கள்)

 

அக்கிலீஸ்  – தளபதி

அகமெம்னன் – சேனாதிபதி

அஜாக்ஸ் – சின்ன அஜாக்ஸ் , பெரிய அஜாக்ஸ் என்று இருவர் உண்டு. 

ஆட்டோமிடன்  – அக்கிலீஸின் நண்பன் தேரோட்டி

கல்காஸ் – நடக்கப்போவதை முன்னரே கூறும் சோதிடன்

டயமீடிஸ் – கப்பல் படை உப தலைவன்

யூரிபைலஸ் – கிரேக்கப் படை வீரன்

ஹெலன் – கதாநாயகி இலியட் போரின் காரண கர்த்தா

ஹெர்குலிஸ் – கிரேக்க புராணத்தின் தலை சிறந்த வீரன்

லாபித்துக்கள்  –

மெக்கேயான் – படை மருத்துவன்

மெனிலயஸ் – ஸ்பார்ட்டாவின் மன்னன் – ஹெலனின் கணவன்

மெனீட்டியஸ்  – பெட்ரோக்குளஸஸின் தந்தை

ஓடிஸியஸ் – ஹோமரின் ஓடிஸி என்ற இதிகாசத்தின் நாயகன்

பெட்ரோக்குளஸ் – அக்கிலீஸின் உயிர்  நண்பன்

பீலியஸ் – அக்கிலீஸின் தந்தை

பீனிக்ஸ் – அக்கிலீஸின் ஆசிரியன் -நண்பன்

 

டிரோஜன்களும் அவர்களது  ஆதரவாளர்கள்

 

ஈனியாஸ் – அப்ரோ டைட்டிஸ் தேவதையின் மகன் – ஹெக்டரின் வலது கை  வர்ஜில் எழுதிய ஈனியட் என்ற இதிகாசத்தின் நாயகன்

ஆண்ட்ரோமக்கி – ஹெக்டரின் மனைவி

ஆண்டினார் – டிரோஜன் தலைவன்

பிரிசிஸ் – ஆக்கிலீஸின் அடிமைப் பெண்

கஸ்ஸான்ட்ரா – ஒரு தீர்க்கதரிசி –

க்ரிசிஸ் – அப்பலோலோ கோவில் பூசாரியின் மகள்

டெய்போபஸ் – டிரோஜன் தலைவன்

டோலன் – பணக்கார டிரோஜன் இளைஞன்

ஈட்டியான் – ஆண்ட்ரோமக்கியின் தந்தை 

ஹெக்காபி – பிரியமின் மனைவி – ஹெக்டர் – பாரிஸ்   – ஹெலீனஸ்  இவர்களின் தாய்

ஹெக்டர் – டிரோஜன் படைத் தலைவன்

ஹெலீனஸ் –       பிரியமின் மகன்

இடாயூஸ் – பிரியத்தின் அறிவிப்பாளன்

அயலஸ் – பிரியத்தின் தாத்தா

லேமேடன் – ஆரம்பகால டிரோஜன் மன்னன்  -பிரியமின் தந்தை

பாஸ்டாரஸ் – டிரோஜானின் ஆதரளவாளன். நம்பிக்கை துரோகி

பாரிஸ் – ஹெலனைக் கடத்திப் போரை உருவஈக்கிய டிரோஜன் இளவரசன்

பிரியம் – டிராயின் வயதான அரசன்

சர்ப்பிடான் – ஜியூஸின் மகன் -டிரோஜன் ஆதரவாளன்

 

கடவுளர்கள்

 

அப்ரோடைட்டி – ஜியூஸின் மகள் . ரோமானியர் இவளை வீனஸ் என்று அழைத்தார்கள்

அப்போலோ  – ஜியூஸின் மகன் -டிரோஜன்  ஆதரவாளன்

ஏரிஸ் – ஜியூஸ்-ஹீரா மகன்

ஆர்டிமிஸ் –  ஜீயஸ் லீட்டோ மகள்

ஆதீனி – ஜியூஸின் முதல் மகள் மனித உருவும் மீனின் வாலும் கொண்டவள்

கரொனஸ் – டைட்டன்களின் அரசன் 

டெலுஷன் – ஜியுசின் மகள்

அய்லஸ்தியா  – ஹீராவின் மகள்

ஃப்யூரிகள் – பாதாள உலகின் கடவுள்கள்

ஹயடிஸ் – கிரெனஸ் -ரியா இவர்களின் மகன்

ஹெபைஸ்டஸ் – ஜியூஸ் -ஹீரா விண் மகன்

டெல்பி – புனிதமான நகரம்

ஒலிம்பஸ் – கைலாய மலை போல  ஒரு மலை     

ஹீபி – ஜியஸ் -ஹீராவின்  மகள்

ஹீரா – கிரெனஸ் -ரியா இவர்களின் மகள் – ஜியூஸின் சகோதரி/மனைவி

ஹேர்மீஸ்- ஜியூஸ் -மாயா மகன்

அய்ரிஸ் – வானவில் – தூதுவன்

லீடோ – அப்போலோ ஆரடிமிஸின் தாய்

மியூஸ் – நினைவற்றலின் தேவதை

ஓஷன் – ஆறு கொண்ட கடவுள்

பொசைடன் –   கிரெனஸ் -ரியா இவர்களின் மகன்

பெர்சபோனி – அழகான பெண் கடவுள்

ஸ்டிரைபி – எரிஸின் சகோதரி

தீட்டீஸ் – அக்கிலீஸின் தாய்

டைடன் கள் – முதற்கடவுள்கள்

சாந்தஸ் – ஆற்றின் கடவுள்

ஜியூஸ் – தலைக் கடவுள்    

 

சரித்திரம் பேசுகிறது – யாரோ

ராஜராஜன்- போர்க்கோலம்

பனித்துளி...: 2015வெற்றிகளால் சரித்திரத்தில் இடம் பெற்றவர்கள் சில மன்னர்கள்.
படைப்புகளால் சரித்திரத்தில் இடம் பெற்றவர்கள் சிலர்.
இரண்டும் சேர்ந்தால் அவர்கள் சரித்திரத்தில் ஒரு சிகரம் அமைப்பார்கள்.
ஒருவர் நரசிம்ம பல்லவன் – கடற்கரையில் அழியாத கோலங்களைக் கல்லால் எழுப்பினான்.

இன்றைய நாயகன் – கலையார்வமும், பக்தியும், செல்வமும், வீரமும் நிறைந்த நமது இராஜராஜன் – தஞ்சைப்பெரிய கோவில் எனும் அழியாத ஆலயத்தை உருவாக்கினான். அதைச் சொல்வதற்கு முன் அவனது வெற்றிகளை முழுவதுமாகச் சொல்வோம். நாம் இதுவரை காட்டியதெல்லாம் ஒரு சிறு கோடு தான். இன்று ஒரு ரோடு போடுவோம்.
அந்த ராஜபாட்டை இதோ.

கி பி: 991
போர்ப்பார்வையைத் தெற்கு நோக்கித்திருப்பினான்.
இலங்கை!

இலங்கை மன்னன் ஐந்தாம் மகிந்தன் – தனது சேர பாண்டியப் போரில், தனது எதிரிகளுக்கு உதவியதை இராஜராஜன் மறக்கவில்லை. ஈழம் தனக்கு வலுவான எதிரியாக இருக்கும் போது, சேர பாண்டியர்கள் ஈழத்தின் துணையுடன் மீண்டும் மீண்டும் துளிர்த்து வருவர் என்பதை நன்கறிந்திருந்த இராஜராஜன், இராஜேந்திரன் தலைமையில் ஈழப்படையெடுப்பைத் தொடங்கினான். தோல்வியுற்ற மகிந்தன், ஈழத்தின் தென் பகுதியில் மலைப்பிரதேசமான ரோகணத்துக்குச் சென்று ஒளிந்தான். இலங்கையின் தலைநகரம் அனுராதபுரம் – அது வடபகுதியின் நகரம்.

‘இராஜேந்திரா! நரசிம்ம பல்லவனுக்கு ஒரு வாதாபி என்றால், இராஜராஜனுக்கு ஒரு அனுராதபுரம். நீ செய்து விடு” – என்று ஆணையிட்டான்.
அவ்வளவு தான்.
இராஜேந்திரன் செயதுவிட்டான். 
அனுராதபுரம் முற்றிலும் அழிக்கப்பட்டது.
தீவின் மையப்பகுதியில் பொலன்னருவா என்ற இடத்தில் புதிய தலைநகரத்தை உருவாக்கினான். அதற்கு, சனநாதமங்கலம் என்று பெயரிட்டான்.தெற்கு ஆட்கொள்ளப்பட்டது.

மேற்கே, குடகு நாட்டில், பாணாசோகம் என்ற இடத்தில் கொங்காள்வ மரபு அரசனைப் போரில் முறியடித்துத் துரத்தினான். அந்தப் போரில் ‘மனிஜன்’ என்ற பெருவீரன் இராஜராஜனுக்குப் பேருதவியாக இருந்தான். அவனை அந்நாட்டுக்கு மன்னனாக்கி அவனை தனக்குக் கீழ் சிற்றரசானாக்கினான்.
பிறகு, இந்நாள் மைசூர், சேலம், பெல்லாரி பகுதிகளை அடக்கிய அந்நாள் கங்கவாடி, நுளம்பவாடி, தடிகைபாடி, துளுவம் பகுதிகளை இராஜேந்திரன் தலைமையில் சென்ற படைகள் வென்றது.இவ்வாறு, மேற்கும் வசப்பட்டது.

அடுத்த இலக்கு வடக்கு.
மேலைச்சாளுக்கிய நாடு.
மன்னன் இரண்டாம் தைலபன் மரணத்துக்குப் பின் அவன் மகன் சத்தியாசிரயன் அரசனானான். மேற்கே, கங்கவாடி ராஜ்யங்கள் சோழ ஆதிக்கத்தில் அடங்கியது, மற்றும் ஏதோ சில காரணங்களுக்காக சோழப்படையெடுப்பு நடந்தது.

இராஜேந்திரன் தலைமையில், ஒன்பது லட்சம் வீரர்கள் கொண்ட சோழர் படை புறப்பட்டது. பீஜப்பூர் ஜில்லாவின் தேனூர் அருகே பெரும்போர் நடந்தது.
சத்தியாசிரயன் யானை மேல் ஏறிப் போர் புரிந்தான்.
இராஜேந்திரன் அந்த யானையைக் குத்திக்கொல்ல ‘இராஜமல்லன் முத்தரையன்’ என்ற படைத்தலைவலனைப் பணித்தான். அந்த யானை அவனை மிதித்துக் கொன்றது। இராஜேந்திரன் சோகமடைந்தாலும் கடும் போர் புரிந்து சத்தியாசிரயனை போர்க்களத்தை விட்டு ஓட ஓடத் துரத்தினான். சோழர் படை பெருவெற்றிபெற்றது.

ஒரே போரைப்பற்றி இருதரப்பும் தங்களுக்கு சாதகமாக கல்வெட்டில் பதிவது அரசியலில் சகஜம்.

சாளுக்கியக் கல்வெட்டுகள்: “இராஜேந்திரன் படைகள் நாட்டைச் சூறையாடி, பாழ்படுத்தி, நகரங்களைக் கொளுத்தி, இளங்குழவிகள், மறையோர் என்று பாராமல் கொன்று குவித்து, கன்னியரைக் கைப்பற்றி மனைவியாராகக் கொண்டும், பெரும்பொருளை கவர்ந்தும் சென்றன” என்கிறது.
சோழக்கல்வெட்டுகள் தங்கள் அடைந்த வெற்றியை மட்டும்  கூறுகிறது.

உண்மை நிலவரம் யாரோ அறிவர்.

வேங்கிநாடு: கிருஷ்ணா, கோதாவரி நதிகளுக்கிடையே விரிந்த ராஜ்யம். கீழைச்சாளுக்கிய மன்னர்கள் ஆண்டு வந்தனர். இரு அரச சகோதரர்களில் மூத்தவன் அம்மராசன்- இளையவன் பாடபன். இருவருக்கும் ஆட்சியின்பால் தகராறு.
வேறு வேறு அரசியல் கூட்டணி அமைத்து – ராஜ்யத்தை பாதியாக்கி இருவரும் தனித்தனியே ஆண்டு வந்தனர். முப்பது வருடங்கள் வேங்கியில் குழப்பம் நிலவியது.

மூத்தவன் வழிமுறையில் வந்த இளவரசன் சக்திவர்மன், நாட்டைவிட்டு வந்து இராஜராஜனிடம் அடைக்கலம் புகுந்தான். வேங்கி நாட்டைக் கைப்பற்றும் நாளை எண்ணிக்கொண்டிருந்ததான். அவன் தம்பி விமலாதித்தன் அவனுடன் தஞ்சாவூர் வந்தான்.

அந்த நேரம், இராஜராஜன் சீட்புலி, பாகி நாடு இவற்றை (நெல்லூர் பகுதி) ஆண்ட தெலுங்குச் சோழன் வீமன் மீது படையெடுக்கத் திட்டமிட்டுக் கொண்டிருந்தான்.

சக்திவர்மனை அழைத்து, “சக்திவர்மா! இந்த சீட்புலி, பாகி நாடு இரண்டும் பராந்தக மகாராஜா காலத்தில் சோழவசமிருந்துப் பின்னர் இழக்கப்பட்டது. அதை மீட்பது எனது முதல் கடமை. பிறகு- வேங்கியை வென்று உனக்களிப்போம்” என்று கூறினான். சக்திவர்மன்: “மன்னர் மன்னா! இந்த யுத்ததிற்கு என்னை அனுப்புங்கள். உங்களுக்கு வெற்றி தரும் இந்த படையெடுப்பில் நான் பங்கு பெறவேண்டும்.

இராஜராஜன் மகிழ்ந்தான்.

“பரமன் மழபாடியானன் தலைமையில் செல்லும் பெரும் படையுடன் நீயும் செல்வாயாக! சென்று வா! வென்று வா!” என்றான்.

சக்திவர்மனின் பெருவீரம் காரணமாக அந்தப் படையெடுப்பில் சோழர்கள் வென்று அந்த நாடுகள் சோழ வசமாயின. சக்திவர்மன் மீது இராஜராஜன் பெருமகிழ்ச்சி கொண்டான்.

கி பி 999:

சிலவருடங்களில் பல மாற்றங்கள்.

இராஜராஜன் தன் மகளுக்கு குந்தவி என்று பெயர் வைத்திருந்தான். தன் அக்காவின் மீது அவன் கொண்ட பெருமதிப்புதான் காரணம்! சாளுக்கிய இளவரசன் விமலாதித்தன், வீரத்திலும் அழகிலும் சிறந்திருந்தான். இராஜேந்திரனும், விமலாதித்தனும் நெருங்கிய நண்பராயினர். வேங்கி இளவரசனும், சோழ இளவரசி குந்தவியும், தஞ்சாவூரில் ‘பழகினர்’.

வாசகர்களுக்கு ஒரு கேள்வி:

ஒரு இளவரசனையும், இளவரசியையும் அருகில் வைத்தால் என்ன நடக்கும்.
நீங்கள் நினைத்தது தான் நடக்கும்.
அது வெகு சிறப்பாக நடந்தது.
காதல்!
காதல் இன்பத்தைக் கொடுப்பதோடு, ஏங்கவும் வைக்கும்.

விமலாதித்தன் ‘நானோ சோழரிடம் அடைக்கலம் புகுந்த ஏழை. அவளோ சக்கரவர்த்தித்திருமகள்’ என்று ஏங்கினான்.
‘ரோஜா மலரே ராஜகுமாரி’- என்று பாடினான்.

அப்புறம்:
‘ஓடும் மேகங்களே! ஒரு சொல் கேளீரோ” என்று மேகத்திடம் தூது விட்டான்.
இராஜராஜன் கவனித்தான்.
பாடல்களை ரசித்தான்!
அவன் மனதுக்குள் மழை பொழிந்தது.
காதலை அங்கீகரித்தான்.
இந்த வேங்கி நாட்டு வேங்கைதான் தன் மகளுக்கு நல்ல மணவாளன் என்று முடிவு செய்தான்.
இருவருக்கும் மணமுடித்தான்.

“இத்துணூண்டு காதல் கதை! அதுக்கு இரண்டு பாட்டு வேற!” என்று வாசகர்கள் முணுமுணுப்பது தெளிவாகக் கேட்கிறது..

என்ன செய்வது? இது சரித்திரம் பேசுவதைச் சொல்லும் தொடர் – ரணகளத்தில் கிளுகிளுப்புக்காக எழுதப்படும் நவீனமல்லவே!

ஆனால், இந்தச் சிறிய காதல் கதை – தமிழகத்தின் சரித்திரத்தைப் பின்னாளில் புரட்டி, மாற்றி எழுதப்போவதை யாரும் அன்று அறியவில்லை. இராஜராஜனும் அறியவில்லை.

இராஜராஜனின் திக்விஜயங்கள் தொடரும். பெரியகோவில் வளரும்.

அக்கதைகள் விரைவில் வரும்.

சங்கீதமு லேது  – நாகேந்திர பாரதி

சங்கீதமு லேது  

கீர்த்தனைகளுக்கு இறையருள் கொடுத்த தியாக பிரம்மம் தியாகையர்!

எனக்கு சின்ன வயசிலே இருந்தே இந்த சங்கீதம்னா ரெம்ப ஆசைங்க. எங்க தாத்தா கோயில் பேஷ்காரா  இருந்தாரா, அடிக்கடி கோயிலுக்குப் போயி இந்த நாதஸ்வர ஓசை கேட்டுக் கேட்டு சங்கீத ஆசை வந்திடுச்சுன்னு நினைக்கிறேன். அதுவும் கோயில் திருவிழா நேரங்கள்லே, சுவாமி எங்க  தெருப்பக்கம், திரு உலா வர்றப்போ எல்லாம், நாதஸ்வர ஓசைக்கு தலையாட்டிக்கிட்டு எங்க தாத்தா முன்னாலே நடந்து வருவாரு. அவருக்குத் தெரியாம  வீட்டுத்  திண்ணை ஓரம்   போர்வையை இழுத்துப் போர்த்துக்கிட்டுத் தூங்கப் பார்த்தாலும் , அந்த நாதஸ்வர ஓசையும்  தவுலுச்  சத்தமும், நம்ம தலையையும் போர்வைக்குள்ளேயே ஆட  வச்சிடும். அப்ப பள்ளிக்கூடத்திலே பாட்டு வகுப்பு எல்லாம் இருந்தாலும், பாட்டு சொல்லிக்கொடுத்த ஜெயலட்சுமி டீச்சரோட சந்தன முகத்தையே பார்த்துக்கிட்டு இருக்க தோணுச்சே தவிர, சங்கீதம் உள்ளே  ஏறவே  இல்லை.

அப்புறம், கல்லூரி எல்லாம் முடிச்சு , வேலைக்குச் சேர்ந்தப்பறம் , இந்த ‘சங்கராபரணம் ‘ படம் வந்து சங்கீத ஆசையை மறுபடி கிளப்பி விட்டுடுச்சு. ‘மானஸ சஞ்சர ரே’ ன்னு மானாவாரியா பாடிக்கிட்டுத் திரிஞ்ச காலம் அது.  ‘சங்கரா ‘ ன்னு கத்திக் கூப்பிட்ட குரலுக்கு அந்த ஊரிலே இருக்கிற எல்லா சங்கரன்களும் திரும்பிப் பார்த்தாங்க. ஆனா சங்கீதம் நம்ம பக்கம் திரும்பிப் பார்க்கலைங்க.

அப்புறம் குடும்பத்தைக் காப்பாத்த உருப்படியா வேலையிலே கவனம் செலுத்தி இருந்திட்டு, இப்ப வேலை ஓய்வு  பெற்ற பிறகு, நம்ம  விருட்சம், குவிகம் குழுமங்கள்லே , நடத்துற மீட்டிங்கள்லே சில பேரு பாடுறதைப் பார்த்ததும்  நம்மளும் முயற்சி பண்ணிப் பார்க்கலாமேன்னு , சில சங்கீத குருமார்கள் கிட்டே போய் எனக்கு சங்கீதம் கத்துக் கொடுக்கச் சொல்லிக் கேட்டுப் பார்த்தேன். அதிலே பெரும்பாலான பேரு பெண் சிஷ்யை களுக்குத்தான்  சொல்லிக் கொடுக்க ஆர்வம் காட்டுறதாய்ச் தெரிஞ்சது. அவங்களுக்குத் தானே, வளைவு , நெளிவு, அதாவது குரல்லே , வளைவு நெளிவு சரியா வர்றது. அந்த காரணத்தினாலே இருக்கலாம்.

கடைசியா ஒரு அம்மா , எனக்கு சொல்லிக் கொடுக்க சரின்னு சொல்லிட்டு, அவங்க பல் செட்டை எடுத்துச் சரி செஞ்சிட்டு  ‘ச ரி ‘ ன்னு ஆரம்பிச்சாங்க. நான் ‘ சாரி ‘ ன்னு சொல்லிட்டு கிளம்பி வந்துட்டேன். அப்புறம் யோசிச்சுப் பார்த்ததில்  ஒரு விஷயம் தெரிஞ்சது. இப்பத்தான் எல்லாமே யூடியூபில் சொல்லிக் கொடுக்கிறாங்களே , கத்தரிக்காய் சாம்பாரில் இருந்து, கராத்தே கத்துக்கிறது வரை  இருக்கே. அப்படின்னு தேடித் பார்த்தா, எக்கச் சக்கமா கிடைச்சுச்சுங்க.  இந்த ‘சாம்பார் ராகத்தை ‘ பத்தி, சாரி, சாமா ராகத்தைப் பத்தி எல்லோரும் பிரமாதமா சொல்றாங்களே, சில எழுத்தாளர்கள், அதை வச்சு கதை எல்லாம் எழுதி இருக்காங்களே, அதை முயற்சி செய்யலாமேன்னு , அந்த ராகத்தில் , ‘சாந்தமு லேக ‘ பாடலை ப்ராக்டிஸ் பண்ணலாமுன்னு  யூடியூப்பிலே தேடிப் பார்த்தேன்.

சில வித்துவான்கள், சாந்தமு லேக வை, சாந்தமே இல்லாமல் சத்தமா பாடி இருக்காங்க. சில பேரு , அந்த ஸாமா  சாஸ்திரிகளை விடாம, அதாவது , ஸாமா  ராகத்தை விடாம ஆலாபனை பண்ணிக்கிட்டு இருக்காங்களே தவிர, சாந்தமு லேக வுக்கு வரவே மாட்டேங்கிறாங்க. நம்மளாலே அந்த அளவு ஆலாபனை எல்லாம்  பண்ண முடியாதே, நேரடியா பாட்டுக்கு வந்து முயற்சி பண்ணத்தானே ஆசை. கடைசியிலே ஒரு வழியா  நமக்கு ஏத்த மாதிரி, ஒருத்தர் பாடியிருந்தார். அருமையா , சாந்தமா, சிரிச்ச முகத்தோட, இது ரெம்ப ஈஸி தம்பி ‘ங்கிற மாதிரி பாடியிருந்தார்.

அவரோட சேர்ந்து பாடி சாதகம் பண்ண ஆரம்பிச்சேன். என்ன பாதகம் பண்ணினேன்னு தெரியலே . திடீர்னு, வீட்டுக் கதவை யாரோ படபடன்னு தட்டுறாங்க. . ஓடிப் போய்த் திறந்தா, பக்கத்து வீட்டுக்காரர், ‘ சார் , நீங்க சாந்தமு லேக பாடுறதைக் கேட்டு எங்க வீட்டிலே சாந்தமே போயிடுது. கொஞ்சம் மெதுவாப் பாடுங்க. எங்களுக்கு இந்தப் பாட்டு வேணாம் ‘ ன்னு ,சொன்னவுடனே  சரின்னு சத்தத்தைத் குறைச்சு  வீட்டுக்குள்ளே மட்டும் கேட்கிற மாதிரி பாடினேன். ஆரம்பத்திலே வீட்டம்மா ஒண்ணும் சொல்லலே. ஆனா நான்  அந்த ‘ சாந்தமு லேக ‘ வைப் பத்துத் தடவை திருப்பித் திருப்பிப் பாடுனதும்  அவங்களாலேயும் பொறுக்க முடியலே.

ஏங்க , இதுக்காக , நான் ரோட்டிலே போயிப் பாட முடியுமா. தெருவிலே எல்லோரோட சாந்தமும்  போறது ஒரு பக்கம், நம்மளைப் பிச்சைக்காரன்னு நினைச்சு அவங்கவங்க வீட்டிலே இருக்கிற, பழைய சாதத்தையும் , ஊசிப் போன பதார்த்தங்களையும் , இரக்க உணர்வோடு நமக்கு போட வந்துட்டா , பெரிய பிரச்னையாயிடுமே . பார்க் பக்கம் போயி பாடலாம்னா , வாக்கிங் போறதுக்கு இடைஞ்சலா இருக்குன்னு  நியூசென்ஸ் கேசில் போலீசில் பிடிச்சுக் கொடுக்க சான்ஸ் இருக்கு.

வேற வழியில்லாம ரூமுக்குள்ளே போயி கதவைச் சாத்திக்கிட்டு பாட ஆரம்பிச்சேன்.  ‘சாந்தமு லேக .. ” ,அந்த வித்துவான் செய்யற மாதிரி தோள் உயர்த்தி சிரிப்போடு பாட வர்றது. ஆனா சுருதி தான் சேராமே, வடக்கேயும் தெற்கேயும் போயிட்டு போயிட்டு  வர்றது., இதிலே , அவரு , அந்த ‘ க’ வை மட்டும் இழுத்துப் பாடுறதை முயற்சி  பண்ணினா, அது ‘ கா, கா’ ன்னு வர்றது. சன்னல் பக்கம் பார்த்தா, ரெண்டு மூணு காக்கை வந்து  உட்கார்ந்து என்னையே ‘உர்’ ருன்னு  பார்க்குது. ரசிக்குதா, இல்லே கோபப்படுதான்னு ஒண்ணுமே புரியலே. எதுக்கு வம்புன்னு, ஜன்னலையும் சாத்திட்டு , பேனையும் அமத்திட்டு வேர்க்க விறுவிறுக்க சாதகம்.  பேன் போட்டா, அந்த சத்தம் வேற ‘துர்துர்ன்னு’ தொந்தரவு. ஒருவழியா, சுருதி சேர்ந்து, ‘சாந்தமு லேக, சௌக்யமு லேது ‘ வர்ற நேரத்திலே, ரூம் கதவு தட்டுற சத்தம்.

‘தாத்தா. ஐஸ் க்ரீம் வாங்கிட்டு வந்துருக்கேன். வேணுமா’ .  பேத்தியின் குரல். ஐஸ் க்ரீம் சாப்பிட்டா , குரல் போயிடும்னு சொல்றாங்களே, ன்னு ஒரு சந்தேகம். ‘ஐஸ் க்ரீமா, சங்கீதமா, ஐஸ் க்ரீமா, சங்கீதமா’ , மனசுக்குள் ஒரு போராட்டம். அப்புறம்  முடிவு, ‘இப்ப என்ன பெரிய குரல் இருக்கு, போறதுக்கு  ‘ என்று முடிவு செய்து கதவைத் , திறந்து  ஐஸ் க்ரீம் வாங்கி சப்பிச் சப்பிச் சாப்பிட்ட பிறகு மறுபடி கதவைச் சாத்தி படு பயங்கர சாதகம்.  என்ன ஆச்சர்யம். அந்த ஐஸ்க்ரீம், குரலை , வளுவளுப்பாக ஆக்கி சுருதி பிசகாமல் ஒரு வரி பாடியாச்சு .

தூங்கி எழுந்து, மறுநாள் காலை ஆரம்பித்தால் , அய்யய்யோ, தொண்டை கட்டிக்கிட்டு, ‘சார்ந்தமு லீக்க , சயர்க்க்கமு லோத்து ‘ என்னென்னமோ சத்தம், தொண்டையில் இருந்து. விடுவோமா நாம. யாரு. பிரிட்ஜில் இருந்த  மீதி ஐஸ் க்ரீமை எடுத்து சாப்பிட்டு , தொண்டையை மறுபடி வளுவளுப்பாக ஆக்கிக் கொண்டு தொடர்ந்து  சாதகம் செய்து ,ஒரு வழியா ,  ஒரு வலியா , ‘சாந்தமு லேக . சௌக்கியமு லேது , ஸாரஸ தள  நயனா, ஆஆஆ ‘ ன்னு பாடி ரெகார்ட் பண்ணியாச்சு. பல்லவி பாடியே, பல்வலி  வந்தாச்சு, அனுபல்லவி, சரணம் எல்லாம் அப்புறம் பார்த்துக்கலாம்  ‘ ன்னு ரெகார்ட் பண்ணினதை குவிகம் சுந்தரராஜனுக்கு அனுப்பியாச்சு , குவிகம் ஒலிச்சித்திரத்திற்கு.

அவரும் கேட்டுட்டு , வழக்கம் போல் ‘ பிரமாதம் பாரதி ‘ ன்னு சொல்லிட்டு  குவிகம் ஒலிச் சித்திரத்திலே சேர்த்திட்டாரு. கேட்கிறவங்க, என்ன சொல்லப் போறாங்கன்னு தெரியலே. 

ஆனா, முன்னாலேயே  கேட்டுட்ட குவிகம் கிருபானந்தன் மட்டும் கையாலே, ரெண்டு முறை , ரெண்டா , மூணான்னு சரியா தெரியலே, தலையிலே  அடிச்சுக்கிட்டார்னு கேள்வி.

 

திரைக் கவிஞர்கள் – முனைவர் தென்காசி கணேசன்

இந்த மாதப் பாடலாசிரியர் சங்கீதகலாநிதி பாபநாசம் சிவன் 

 

பாபநாசம் சிவன்: தமிழ் தியாகய்யர்! | பாபநாசம் சிவன்: தமிழ் தியாகய்யர்! -  hindutamil.in

ராதே உனக்கு கோபம் ஆகாதடி,

மன்மத லீலையை வென்றார் உண்டோ,

வதனமே சந்திர பிம்பமோ,

உனைக் கண்டு மயங்காத பேர்கள் உண்டோ,

என்றெல்லாம் , 40 களில் வெளிவந்த காதல் பாடல்கள் , மற்றும்,

அம்பா மனம் கனிந்து மனம் கனிந்து,

பூமியில் மானிட ஜென்மம்,

சத்வ குண போதன்,

தீன கருணாகரனே நடராஜா,

போன்ற பக்திப் பாடல்களும் , தலைமுறை கடந்தும், இன்றும் ரசிக்கப்படுகின்றன. இப்படி, இசை மற்றும் பாடல் என இரண்டு பொறுப்புக்களிலும், மஹா மேதமை பெற்றவர்தான் திரு பாபநாசம் சிவன் அவர்கள்.

ஏறத்தாழ 70 திரைப்படங்களுக்கு மேலாக,மொத்தமாக 800 பாடல்களை எழுதியுள்ளார்.

கண்ணதாசன் கூறுவார் – ஆண்டாள், மாணிக்கவாசகர், வள்ளலார் ஆகியோரின் பக்திப் பாடல்கள் காலத்தால் அழிக்க முடியாத அளவுக்கு இடம் பெற்றதற்குக் காரணம் பக்திச் சுவையின் உருக்கமே. உருக்கமான எந்தப் பாடலும் நம்மை மெய் மறக்கச் செய்கின்றன. அந்த வரிசையில் அழியா இடம் பெற்றவர் பாபநாசம் சிவன்” என்று . பாபநாசம் சிவனுக்கு மிக ஒல்லியான சரீரம் மற்றும் வசதி குறைந்த வாழ்க்கை இந்த விதமான வாழ்க்கைச் சூழலை அனுபவித்தவர்கள் கவிஞர்கள் ஆவார்கள். ஆனால், இவையே மிகுந்திருந்த சிவன், குரல் வளத்துடன் பாடுவது மட்டுமல்லாது, கவி வளத்துடன் பாடல்களைத் தாமே இயற்றிப் பாடியிருக்கிறார். எனவே தான், நூற்றாண்டு கண்ட கர்னாடக இசையுலக அதிசயம் , சிவன் என்று பாராட்டப் படுகிறார்.

தமிழ்நாட்டில், ஒரே திரை அரங்கில் 3 தீபாவளகளைக்கண்ட ஹரிதாஸ் என்ற எம் கே தியாகராஜ பாகவதர் நடித்துப் பாடிய அத்தனை பாடல்களையும் எழுதிய பெருமை திரு சிவன் அவர்களைச் சார்ந்தது.

தஞ்சை மாவட்டம் நன்னிலம் தாலுகாவில், போலகம் என்னும் கிராமத்தில் 1890 ஆம் வருடம், ராமாமிருதம்-யோகாம்பாள் தம்பதிக்கு இரண்டாவது மகனாகப் பிறந்தார். ராமையா என்ற பெயர். (இவரின் சகோதரர் தான், எம்.ஜி.ஆரின் வாழ்க்கைத் துணைவியான ஜானகியின் தந்தை), பாபநாசத்தில் சகோதரருடன் வசித்த ராமையா, கோயிலில் மனம் உருகிப் பாடுவதைப் பார்த்தவர்கள், சிவன் போல இருந்து பாடுகிறார் என்று கூற, ராமைய்யா என்ற பெயர் மறைந்து, பாபநாசம சிவன் என்று மாறிவிட்டது.

திருவனந்தபுரம் , பாலக்காடு என்று சென்றுவிட்டு, அப்புறம், சென்னையில் குடியேறினார். வீணை எஸ் பாலச்சந்தரின் தகப்பனார் சுந்தரம் அய்யர மற்றும், அவரின் மகன்கள் , மகள் ஆகியோர் நடித்த ‘சீதா கல்யாணம்’ என்கிற திரைப்படத்திற்கு தன் முதல் பாடல் இயற்றினார் பாபநாசம் சிவன். ஆனால், இவர் பாடல் எழுதி முதன் முதலில் வெளிவந்த திரைப்படம் ரத்நாவளி.

பாடலாசிரியராக, இசையமைப்பாளராக, ஒரு நடிகராகவும் தமிழ்த் திரையுலகிற்கு , தனது பங்களிப்பினைத் தந்துள்ளார் சிவன்.

1934ல் சினிமாவுக்குப் பாடல் எழுத ஆரம்பித்த பாபநாசம் சிவன் 1950 வரையிலும் தீவிரமாக இயங்கியிருக்கிறார். எம் கே தியாகராஜ பாகவதர், பி யூ சின்னப்பா, ஹொன்னப்ப பாகவதர், டி ஆர் மகாலிங்கம் போன்றோரின் பல படங்களுக்கு பாடல்கள் இயற்றி அவை, மிகப் பெரிய வெற்றியைப் பெற்றிருக்கின்றன. 1936ல் வெளிவந்த எம் கே தியாகராஜ பாகவதர் நடித்த ‘சத்திய சீலன்’ உள்ளிட்ட படங்களுக்கும், இசையமைத்திருக்கிறார். பாடல்கள் அனைத்தும் வெற்றி பெற்றன.

உனைக்கண்டு மயங்காத பேர்களுண்டோ – அசோக்குமார்

பூமியில் மானிட ஜென்மம் அடைந்தும் ஓர் – அசோக்குமார்

மன்மத லீலையை வென்றார் உண்டோ – ஹரிதாஸ்

அன்னையும் தந்தையும் தானே – ஹரிதாஸ்

ராதே உனக்குக் கோபம் ஆகாதடி – சிந்தாமணி

மனமே கணமும் மறவாதே – சாவித்திரி

வதனமே சந்திரபிம்பமோ – சிவகவி

மறைவாய் புதைத்த ஓடு – திருநீலகண்டர்

இவற்றைப்போல் இன்னும் எண்ணற்ற பாடல்கள் – இப் பாடல்களெல்லாம் அக்காலத்தில் தமிழகத்தில் ஒலிக்காத இடமே கிடையாது.

பாயில் கீழே அமர்ந்து கண்களை மூடியபடி பாடிப்பாடி பல்லவியை அமைப்பார். அதற்கேற்ற படி வரிகளை அமைப்பாராம்.

கண் இழந்தால் என்ன

கடவுட்கும் என்ன

கண் இல்லையோ நம்மைக்

காக்கும் தயாளன் என்றும்,

மனமே ஈசன் நாமத்தை

வாழ்த்துவாய் – தினம் வாழ்த்துவாய்

கனவென்னும் வாழ்வில்

கலங்கி விடாதே ,

காதலை மாதரை புகழ்ந்து பாடாதே, என்றும்,

அம்மையப்பா உங்கள் அன்பை மறந்தேன்

அறிவில்லாமலே நன்றி மறந்தேன்

அன்னையும் தந்தையும் தானே

பாரில் அண்ட சராசரம் கண்கண்ட தெய்வம்

தாயினும் கோயில் இங்கே – ஈன்ற

தந்தை சொல் மிக்கதோர் மந்திரம் ஏது. என்றும், எழுதி இருப்பது அழகு.

வதனமே சந்திர பிம்பமோ

மலர்ந்த சரோஜமோ

மின்னும் மோனத் துடி இடையாள

அன்னமோ மடப்பிடி நடையாள

புன்னகை தவள பூங்கொடியாள்

புவன சுந்தரியாள் என்றும்

கவலையை தீர்ப்பது நாட்டியக் கலையே

கணிகையர் கண்களே

மதன்விடும் வலையே

புஜமிரண்டும் மூங்கில் – தளர் நடை அஞ்சி

புருவம் இடையுடன் வளையுமே அஞ்சி என்றும்,

நின் மதி வதனமும் நீள் விழியும் கண்டு

என் மதி மயங்கினேன் – மூன்று உலகிலும்

மன்மத லீலையை வென்றார் உண்டோ ! என்று எழுதுவார்.

சாரசம் வசீகரக் கண்கள் – சீர் தரும்

முகம் சந்திர பிம்பம் என்றும்

நடை அலங்காரம் கண்டேன்

அன்னப் பெடையும் பின் அடையும்

பொற்கொடியிவள மலரடி என்றும் காதலில் விளையாடி எழுதி இருக்கிறார்.

பாபநாசம் சிவனின் பாடல்கள் இடம் பெற்ற சில முக்கியமான படங்கள்:

அசோக்குமார் – 1941

சாவித்திரி – 1941

மதனகாமராஜன் – 1941

நந்தனார் – 1942

சிவகவி – 1943

ஜகதலப்பிரதாபன் – 1944

மீரா – 1945

வால்மீகி – 1946

குண்டலகேசி – 1947

அபிமன்யு – 1948

ஞானசௌந்தரி – 1948

சக்ரதாரி – 1948

தேவமனோகரி – 1949

ரத்னகுமார் – 1949

அம்பிகாபதி

புதுவாழ்வு

செஞ்சுலட்சுமி – 1958

சீதா கல்யாணம் படத்தில், 22 பாடல்கள், பவளக்கொடி படத்தில் 60 பாடல்கள், அசோக் குமார் படத்தில், 19 பாடல்கள், ஹரிதாஸ் படத்தில் 29 பாடல்கள் என பாடல்கள் தந்தவர் பாபநாசம்  சிவன் அவர்கள்..

தன்னுடைய தாயாரைத் தெய்வமாகப் போற்றியவர் பாபநாசம் சிவன். அட்சரம்கூட எழுதவோ படிக்கவோ தெரியாத தன் அன்னை, எப்படி ஆயிரக்கணக்கான பாடல்களைக் கற்றுக்கொண்டார் என்ற வியப்பு சிவனிடம் கடைசிவரை இருந்திருக்கிறது. சங்கீத மும்மூர்த்திகளின் கீர்த்தனைகள் முந்நூறுவரை பாடமாகியிருந்தது அம்மாவுக்கு. க்ஷேத்ரக்ஞர் பதங்களும், கோபாலகிருஷ்ண பாரதி போன்ற பக்த கவிகள் பலரின் பாடல்களும் அவருக்குத் தெரிந்திருந்தன. இவை தவிர, அந்தக் காலத்துப் பெண்களுக்கே உரித்தான கல்யாணப் பரிகாசப் பாடல்களும், நலங்கு, ஊஞ்சல், ஓடம், கும்மி, கோலாட்டம் போன்ற குதித்துப் பாடும் பாடல்களும் அவருக்கு அத்துப்படி!

தனக்கு வாய்த்த இசையறிவுக்கும், ஒருவகைக் குரல் இனிமைக்கும் காரணம், இத்தகைய தாயிடம் கர்ப்பவாசம் செய்யக் கிடைத்த பாக்கியமும் அவருடைய ஆசியும்தான் என்று பூரிப்புடன் கூறிக்கொள்வார் பாபநாசம் சிவன். சிவன் அவர்களின் இரண்டு மகள்கள் – திருமதி நீலா ராமமூர்த்தி மற்றும் திருமதி ருக்மினி ரமணி , இவர்களும் இசை மற்றும் பாடல்கள் என தொடர் பரம்பரையானது.

திருவையாறு ஸப்த ஸ்தான விழாவில் 1912 முதல் 1957 வரையில், 45 ஆண்டுகள் விடாமல் பஜனை நடத்தியிருக்கிறார் சிவன். 19 ஆண்டுகள் நாகையில் ஆடிப்பூர பஜனை நிகழ்த்தியிருக்கிறார் . சென்னையில் நிரந்தரமாகக் குடியேறிய பிறகு தனது இறுதிக் காலம் வரையில் மயிலையில் மார்கழி மாதத்திலும், பங்குனி உத்திரத் திருவிழாவிலும், மகாசிவராத்திரியின் போதும், அறுபத்து மூவர் உற்சவத்திலும் சிவன் நடத்திவந்த பஜனையில் கலந்துகொண்டு மகிழாத வித்வான்களும், ரசிகப் பெருமக்களும் இல்லை. ஆண்டவன் அளித்த திருவருள் அன்றி வேறில்லை’’ என்பார் . மியூசிக் அகாடமியில் ‘சங்கீத கலாநிதி’ விருது பெற்ற வருடம் நிகழ்த்திய தலைமை உரையின் போது, தற்போது சங்கீதம், சம்பாதிக்கும், சாதனமாகிவிட்டது. ஈசுவரார்ப்பணம் என்பது மறைந்துவிட்டது. அதனால் குருபக்தி குறைந்துவிட்டது. முன்காலத்தில் நடைமுறையிலிருந்த குருகுல வாசம் தற்போது அரிதாகிவிட்டது. பலருக்குப் பொறுமையில்லை! எனவே, நல்ல சங்கீதம் மற்றும் இசைப் பாரம்பரியம் வளரவேண்டும் என்றார்.

இவரின் கீர்த்தனைகள் புத்தக உருவில் வெளிவந்திருக்கிறது. சிந்து பைரவி ராகத்தில் இவர் இயற்றி, ஆலத்தூர் சகோதர்களால் பாடப்பட்டு, இசைத்தட்டாக வெளிவந்த பாடல் ‘சந்திரசேகரா ஈசா’. இப்பாடல் இன்றும் கூட பல மேடைகளில் கர்நாடக இசைக் கலைஞர்களால் பாடப்படுகிறது. அதேபோல,

என்ன தவம் செய்தனை யசோதா – காபி

நான் ஒரு விளையாட்டுப் பொம்மையா – நவரச கானடா

கண்ணனை பணி மனமே தினமே

காணக்கண் கோடி வேண்டும்… – காம்போதி

கா வாவா கந்தா வாவா… – வராளி

ஸ்ரீ வள்ளி தேவ சேனாதிபதே… – நடபைரவி

தாமதமேன்… – தோடி

கடைக்கண்… – தோடி

பாமாலைக்கு இணையுண்டோ – சுப்ரமணிய பாரதியே நீ பக்தியுடன் தொடுத்த

கார்த்திகேயா காங்கேயா… – தோடி,

இப்படி, பல பாடல்கள் , இசை உலகம் இருக்கும் வரை , இவர் பெயர் கூறும். திரை உலகில் பாபநாசம் சிவனின் காலம், நினைவில் அகலாத ஒரு பொன் வீடு.

 

ஒரு நாள் ஒரு பொழுதாகிலும் சிவன் நாமம் உச்சரிக்க வேண்டும் என்ற வரிகள், இவருக்கும் பொருந்தும்.

 

கீழே தந்துள்ள இரண்டு காணொளிகளையும் பாருங்கள். பாநாசம் சிவன் அவர்களின் பெருமை புலப்படும். 

 

 

அடுத்த மாதம் மற்றொரு கவிஞருடன் சந்திப்போம்.

 

 

தேடல் – எல் கார்த்திக்

  Yoga in Summer | The Art of Living India                         தற்செயலாக யோகா கற்றுக் கொள்ள வகுப்புக்குக் போனபோது, அதில் ஒரு பட்டப்படிப்பு படிக்க சாத்தியக்கூறு இருக்கிறது என்று தெரிந்ததும் ரொம்ப ஆர்வமாக ரெண்டு வருட படிப்புக்குப் பதிவு செய்து முதுகலை பட்டமாக யோகா  படிக்க ஆரம்பித்தான் முருகன்.

                            யோகா என்பது உடலுக்கு மட்டுமல்ல, அது மனத்தையும் வளப்படுத்தும் மனவளக்கலை என்பது படிக்கக் படிக்க புரியவந்ததிலிருந்தே எப்போதும் ஏதோ ஆத்ம விசாரந்தான் அவனுக்குள்.  எதுக்கு மனிதப் பிறவி? இந்த வாழ்க்கையின் அர்த்தம் என்ன? நம் பிறப்பின் ரகசியம் என்ன?  இந்த உலகில் உயிர்களுக்குள் எவ்வாறு தொடர்பு ஏற்படுகிறது? அடுக்கடுக்காகக் கேள்விகள். முக்கியமாக  நான் ஏன் பிறந்தேன்? என் பிறப்புக்கென்ன அர்த்தம்?

                           தியானத்தில் அமர்ந்து சுற்றிலும் இருக்கும் எல்லோரையும்,  எல்லாவற்றையும்  நம்மை அவற்றோடு சம்பந்தப் படுத்திக் கொள்ளாமல் ஒரு  மூன்றாம் மனிதப் பார்வையாகப் பார்க்கும்போது நிறைய விஷயங்கள் புலப்பட ஆரம்பித்தன. இவ்வுலகில் வாழும் எல்லா உயிர்களுக்குமே ஏதோ தொடர்பு இருக்கிறது. காரண காரியம் இல்லாமல் இவ்வுலகில் எதுவும் நடப்பதில்லை என்பது தெள்ளத் தெளிவாகத் தெரிந்தது.

                           பெண்களின் பாதுகாப்பிற்கு ஒரு தற்காப்புக் கலை கற்றுக் கொள்வது மிக்க அவசியம் என்று தோன்ற தன் எட்டு வயது மகளை ‘களரி’ வகுப்பில் சேர்த்தான் முருகன்.  அந்த வகுப்பு தினமும் கடற்கரையில் காலை ஆறு மணிக்கு ஆரம்பித்து ஏழு மணிக்கு முடியும்.  மகளை வகுப்பில் விட்டு விட்டு  வகுப்பு முடிவதற்காக காத்திருக்கும் நேரத்தில் தினமும் கடற்கரையிலேயே யோகா பயிற்சி மேற்கொள்ள ஆரம்பித்தான். அதிகாலை குளுமையான காற்றும் இதமான கடற்கரை சூழ்நிலையும்  மனதிற்கு உற்சாகமாக இருந்தன. அந்த அமைதியான இதமான சூழலில் அவனுக்குள் வழக்கமான ஆத்மவிசாரமும் தேடலும் ஆரம்பித்து நடந்து கொண்டிருக்கும்.

                           களரி வகுப்பு ஆரம்பிக்கும் முன் குழந்தைகளை ஒரு 500 மீட்டர் தூரம்  ஓட்டப்பந்தயம் ஓட வைப்பார்கள்.  கடற்கரை மணலில் குழந்தைகள் உற்சாகமாக ஓடுவார்கள். ஏதாவது குழந்தை  வகுப்பிற்கு தாமதமாக வர நேரிட்டால் அந்தக் குழந்தை தனியாக பந்தயம் ஓட வேண்டியிருக்கும்.  கடற்கரையில் ஆங்காங்கே நாய்கள் ஒரு குழுவாக  ஒன்றையொன்று துரத்தி விளையாடிக் கொண்டிருக்கும்.  அன்று வகுப்பிற்குத் தாமதமாக வந்த ஒரு ஐந்து வயது பெண் குழந்தை தனியாக 500 மீட்டர் தூரம் ஓட ஆரம்பிக்க, அவள் தன்னுடன் விளையாடத்தான் தன்னை நோக்கி ஓடி வருகிறாள் என்று நினைத்து ஒரு கறுப்பு நிற குட்டி நாய் நாலு கால் பாய்ச்சலில் அவளை துரத்த ஆரம்பித்தது. இதைக் கண்ட குழந்தை பயத்தில் அலறி பாய்ந்து ஓட ஆரம்பித்தாள்.   களரி வகுப்பில் இருந்த ஒரு பெரிய சிறுவன் சட்டென்று பாய்ந்து ஓடி அந்த நாயை விரட்டி அந்தப் பெண்ணை பத்திரமாக திரும்ப வகுப்பிற்குக் கூட்டி வந்தான்.

                           முருகன் அந்த நாயை உற்று கவனித்தான். இப்பொழுது தன் கும்பலோடு சேர்ந்து கொண்ட கறுப்பு நாய்க்குட்டியும் பதிலுக்கு அவனையே உற்றுப் பார்த்தது.  அதன் கண்களில் தென்பட்ட ஒரு தீனமான பாவம் அவனை என்னவோ செய்தது.  கழுத்தில் ஒரு பட்டை, யார் வீட்டிலோ வளர்க்கப்பட்ட நாயோ? அதன் சேட்டையை பொறுக்க மாட்டாமல் வெளியே விட்டு விட்டார்களோ? என்னை யாராவது கவனிக்க மாட்டீர்களா? என்பது போல ஒரு பார்வை.  ஆத்ம விசாரத்தில் ஆழ்ந்திருந்த அவனுக்கு, அதற்கும் தனக்கும் ஏதோ சம்பந்தம் இருக்குமோ என்று தோன்ற ஆரம்பித்தது.

                           வீட்டிற்கு வந்தாயிற்று.  பெண்  குளித்து விட்டு ‘ஆன்லைன்’ வகுப்பிற்கு தயாராக, முருகன் கீழே தோட்டத்திற்கு வந்தான்.  அவன் வீடு தோட்டத்தோடு கூடிய பெரிய தனி வீடு.   தினமும் காலையில் சிறிது நேரம் தோட்ட வேலை செய்வது அவனுக்கு வழக்கம். தோட்டத்தில் அன்றாடம் விழும் இலைக் குப்பைகளை வாரி உரக்குழியில் போட்டு விடுவான்.   தென்னை, மா, பலா மரங்களை சுற்றி கொத்தி விட்டு நீர் பாய்ச்சி விட்டு தோட்ட மூலையில் இருக்கும் கிணற்றருகே வந்தபோது என்னவோ முனகல் சப்தம் கேட்பது போல் இருந்தது. அவர்கள் வீட்டில் கிணற்றின் மேல் ஒரு வலையைப் போட்டு மூடி வைத்திருப்பார்கள்.  அந்த வலையின் மேல் மூன்று பூனைக்குட்டிகள் தினமும் விளையாடிக் கொண்டிருப்பதை ஒரு வாரமாகப் பார்க்கிறான். இப்பொழுது பூனைக்குட்டிகளையும் காணும்.  பின்னே எங்கிருந்து முனகல்?

                           பதட்டத்தோடு ஓடிப் போய் வலையை விலக்கி கிணற்றுக்குள் பார்த்தபோது ஒரு கறுப்பு நிற நாய்க்குட்டி…..அடடா!  நாம அதிகாலையில் கடற்கரையில பார்த்த நாய் போல இருக்கே? ஆமா! கழுத்தில அந்தப் பட்டை  கூட இருக்கே…… தவறி விழுந்திருக்குமோ? ஒரு வேளை பூனைக்குட்டிகளை துரத்தி விளையாடும்போது விழுந்திருக்கலாம்.  நாய்க்குட்டி மேலே ஏறும் முயற்சியில் தன் கால் நகங்களால் கிணற்றின் பக்கவாட்டுக் கற்களை பிடித்துக் கொண்டு எம்பப் பார்த்தது.  ஊஹூம்! முடியவில்லை.  திரும்ப சறுக்கல்.  திரும்ப நகங்களால் பற்றிக் கொண்டு ஏற முயற்சி.  அவனைப்  பார்த்ததும் தன் முயற்சியை சற்றே நிறுத்தி விட்டு தீனமாக ஒருமுறை அவன் கண்களையே பார்த்தது. ‘என்னைக் காப்பாற்ற மாட்டியா?’ என்பது போல.

                           ஆனால் முருகன் கையை உள்ளே விட்டு அதைத் தூக்க முயற்சித்தபோது பயத்தினாலோ என்னவோ தன்னைக் குறுக்கிக் கொண்டு திரும்ப சறுக்கி விழுந்தது.  இப்படியே சற்று நேரம் செல்ல, காம்பவுண்ட் சுவர் வழியே இவனைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த அவன் பக்கத்து வீட்டுக்காரர்  என்ன விஷயம் என்று விசாரித்து அறிந்தார். “பேசாம தீயணைப்புக்காரங்களுக்கு சொல்லிடுங்க தம்பி.  அவங்க கயத்தைப் போட்டு சட்னு தூக்கிடுவாங்க!” என்றார்.

                           தீயணைப்பு குழு வந்தது.  பலவிதமான முடிச்சுகள் போட்டக் கயிற்றை உள்ளே வீசியதும் நாயின் இரு கால்கள் அதில் மாட்டிக் கொண்டது.  சற்றும் தாமதிக்காமல் அலேக்காக வெளியே தூக்கிப் போட பாய்ந்து வெளியே ஓடிய நாய் வாசலருகே வந்ததும் சற்றே நின்று, ‘நன்றிப்பா என்னைக் காப்பாத்தினதுக்கு!  நல்லா இரு!’ என்று சொல்வது போல அவனை ஒருமுறை ஏறிட்டுப் பார்த்து விட்டுப் பிடித்தது  ஓட்டம்.

                           முருகன் அப்படியே வீட்டு ஹாலில் உட்கார்ந்து காலையில் எழுந்ததிலிருந்து நடந்ததை மனதிற்குள் அசை போட்டான். 

                           அவன் பெண்ணிற்கு களரி வகுப்பு இல்லாவிட்டால் அவன் காலை நேரத்தில் கடற்கரைக்கு செல்ல வாய்ப்பில்லை.  அந்த நாயையும் பார்த்திருக்க முடியாது. ‘அந்த நாயை என்னைப் பார்க்க வைத்தது சற்று நேரத்திற்குப் பிறகு அதைக் காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதற்காக ஏற்பட்டட நிகழ்வா?’

                           ஒரு நாளின் ஆரம்பம் முதல் முடிவு வரை இவ்வுலகில் நடக்கும் செயல்கள் அனைத்தும்  ஏதோ திட்டமிடலுக்கு உட்பட்டு நடைபெறுகிறது.  நம் ஒவ்வொருவருக்கும் இந்தப் பிறவியில் ஏதோ வேலை இருக்கிறது. அதை நடத்த இறைசக்தி துணை நிற்கிறது என்பதெல்லாம் முருகனுக்குப் புரிய ஆரம்பித்தது.

                           இந்த மாதிரி நமக்குள்ளேயே  தேடித் தேடி அறிந்து கொள்ள முற்படுவதைத் தான் ‘அறிய அறிய கெடுவாருண்டோ’ என்று சொல்லியிருப்பார்களோ? என்று நினைத்தான்.  இது போல ஆராய்ந்து அறிய  தன்னை அறிய முனையும் முயற்சியில் அவனுடன் துணை நிற்கும் இறைசக்தியை மானசீகமாக வணங்கினான்.

கண்ணன் கதையமுது -8 – தில்லை வேந்தன்

(தேவகியிடம் இருந்த பெண் குழந்தையான மாயையின் கால்களைப் பற்றி ஓங்கி அடித்துக் கொல்ல கம்சன் முயன்றான்.
அக்குழந்தை அவனிடம் இருந்து நழுவி மேலே சென்று துர்க்கையாகக் காட்சி தந்தது…..)

Kansa Meets His Nemesis - Poster | Shakti goddess, Hindu deities, Durgaகம்சன் அஞ்சி நிற்றல்

தூண்டிற்பொன் மீனைப் போலும்,
சுடரெரிகொள் மெழுகைப் போலும்,
மூண்டபெரும் இடியைக் கேட்டு
முடங்கிடுமோர் அரவம் போலும்,
கூண்டுக்குள் மாட்டிக் கொண்ட
கொடியவரிப் புலியைப் போலும்,
மீண்டெழுந்த மாயை கண்டு
மெய்முழுதும் நடுங்க நின்றான்

(தூண்டிற்பொன்- தூண்டிலில் உள்ள இரும்பு முள்)

மாயை கம்சனிடம் கூறுவது

“மோதியே கொல்ல எண்ணி
மூடனே, நீயும் என்றன்
பாதமே பிடித்த தாலே
பரிவுடன் பிழைபொ றுத்தேன்;
ஆதியும் வேறி டத்தில்,
ஆற்றலாய் வளரு கின்றான்,
சாதலும் அவனால் என்றே
சற்றுநீ அறிந்து கொள்வாய்!”

(ஆதி- திருமால்)

மாயை மறைந்து, மண்ணில் பல இடங்களில் பல வடிவம் எடுத்தல்

மறைந்தனள் மாயை, இந்த
மண்ணிலே வேறு, வேறு,
சிறந்தநல் இடங்கள் தோறும்
திகழ்ந்தனள் பெயர்கள் மாறி;
அறந்தனைக் காக்க வேண்டி,
அவள்பல வடிவம் தாங்கிச்
செறிந்திடும் கோவில் கொண்ட
திருக்கதை சிலிர்க்கச் செய்யும்.

குறிப்பு:
விஷ்ணு துர்க்கை, பத்திரகாளி, விஜயா,வைஷ்ணவி,குமுதா,
சண்டிகை, கிருஷ்ணை, மாதவி, கன்னிகை, நாராயணி, சாரதா, அம்பிகா போன்ற பல பெயர்களில் மாயையைப் பல இடங்களில் அடியார்கள் வழிபடுவதை இன்றும் காணலாம்

தேவியைப் போற்றி வேண்டுதல்

( கவிக்கூற்று)

இம்மையும், மறுமை மற்றும்
இனிவரும் பிறவி எல்லாம்
செம்மையாய் வாழ்வ தற்குத்
திருவருள் புரிவோய் போற்றி!
வெம்மையாம் வினைகள் நீங்க
விதவித வடிவம் கொள்ளும்
அம்மையே, அன்பே, போற்றி!
ஆட்கொளும் தேவி போற்றி!

 

சேயெலாம் முகத்தைப் பார்க்கத்
தேம்பிடும் வேளை இங்குத்
தாயென இடங்கள் தோறும்
தந்தனை காட்சி அம்மா!
தீயெனத் தீமை யாவும்
தீர்த்திட வேண்டும் அம்மா!
ஈயென வரங்கள் கேட்டோம்
இரங்கிட வேண்டும் அம்மா!

தன் தவற்றை உணர்ந்து வருந்திய கம்சன் தேவகியிடம் கூறுவது

கடுஞ்சொல்லால் காயங்கள் தந்தேன் தங்காய்,
கனிவின்றிக் குழந்தைகளைக் கொன்றேன் தங்காய்,
கொடுஞ்செயல்கள்,கொலைச்செயல்கள் பலவும் செய்தேன்,
குற்றமென உணர்ந்துவிட்டேன், பொறுப்பாய் தங்காய்,
அடுஞ்செயலைப் புரிகின்ற அம்பாய் ஆனேன்,
ஆர்க்கின்ற வினைப்பயன்தான் எய்த வில்லாம்.
படுந்துன்பம் முடிந்தினிமேல் விடுத லைதான்
பதியுடனே அரண்மனைக்குச் சென்று வாழ்வாய்!

மாயை சொன்னதை எண்ணிக் கம்சன் தவித்தல்

பாங்காக வளர்கின்றான் வேறி டத்தில்,
பரந்தாமன் என்றவுண்மை அறிந்த தாலே,
பூங்காற்றும் புயல்போல வீசு கின்ற
போராண்மைப் பெருநாட்டின் மன்னன் கம்சன்,
தூங்காமல் அச்சத்தால் கலங்கி உள்ளம்
துடிதடித்தான், தன்னைக்கொன்(று) உயிரை இங்கு
வாங்காமல் விடமாட்டான், அதைத்த டுக்கும்
வழியறிய வேண்டுமென எண்ணம் கொண்டான்

பத்து நாள்களுக்குள் பிறந்த குழந்தைகளைக் கொல்ல அமைச்சர்கள் வலியுறுத்தல்

முத்தணிசெய் முடிசூடும் மன்னன் கம்சன்
மூண்டவற்றை அமைச்சரிடம் விளக்கிக் கூற,
அத்தனையும் கேட்டவரும் அதிர்ச்சி கொண்டார்,
ஆத்திரத்தால் அறிவிழந்தார், உடனே சொன்னார்,
“பத்தென்ற நாள்களுக்குள் பிறந்து வாழும்,
பால்மணமே மாறாத குழந்தை எல்லாம்
இத்தரையில் இங்குள்ள ஊர்கள் தேடி,
இகலரக்கர் சென்றுடனே கொல்ல வேண்டும்!”

(இகலரக்கர் – பகையுணர்ச்சி/ போர்க்குணம் உடைய அரக்கர்)

( தொடரும்)

 

 

 

 

“பொறுப்பு அலுத்தது” மனநலம் மற்றும் கல்வி ஆலோசகர் மாலதி சுவாமிநாதன்

 

அன்னையின் மடியில் துயில் கொண்ட அனுபவத்தை கூற முடியுமா? - Quoraஉள்ளே நுழைந்ததும், “ராமாயி, என்னவொரு பெயர்! ரீமா, ரமா, எவ்வளவு பெயரை வைத்திருக்கலாம். அதான் இவர்கள் மேல் கோபம்” என்று பொருமினாள் ராமாயி. பக்கத்தில் வியந்து பார்த்துக்கொண்டிருந்த முதியவர் தன் அப்பா என்றாள்.

ராமாயி தனக்குப் பிரசவம் பார்த்த மருத்துவரிடம் அடிக்கடி தலைவலி எனச் சொல்வதால், அவர் டீமில் இருந்த நரம்பியல் மருத்துவரிடம் அபிப்பிராயத்திற்காக அனுப்பி வைத்திருந்தார்.

பரிசோதனைகளைச் செய்தபின் உடலிலோ மூளையிலோ பிரச்சினை இல்லை எனத் தெரிந்தது. தலைவலியின் காரணி புரிய, விடுவிக்க என்னைப் பார்க்கப் பரிந்துரைத்தார்கள்.

தனக்கு ஏற்பட்டிருந்த தலைவலியை யாரும் புரிந்து கொள்ளவில்லை எனத் தொடர்ந்தாள். அவள் போக்கிலேயே விட்டு சூழ்நிலையைப் பற்றி விவரிக்கச் சொன்னேன். மனம் விட்டுப் பேச, தந்தையை வெளியே உட்காரச் சொன்னேன். “சரியானா, அதுவே போதும்” எனச் சொல்லிக் கொண்டே வெளியேறினார்.

முப்பது வயதான இவள் தனியார் நிறுவனத்தின் செயலாளர். பொறுப்புகள் அதிகம். வேலை பிடித்திருந்ததால் விருப்பப்பட்டுச் செய்தாள். சம்பளம் கூடியது. வசதியான வாழ்க்கையானது. கணவன் ரவி, வழக்கறிஞர். நன்றாக வாதாடுவதால் பிரபலமாக இருந்தான். வேலைக்கு முக்கியத்துவம் தரும் தம்பதியர்!

பெண் பார்க்க வருகையிலேயே கல்யாணத்துக்கு பிறகும் உத்தியோகம் செய்வதைப் பற்றி ராமாயி தெளிவு படுத்தி இருந்தாள். ரவியின் அபிப்பிராயமும் ஒத்துப்போனதால் கல்யாணத்திற்கு ஒப்புக்கொண்டாள்.

அப்போதே ரவியும் ராமாயியும் முப்பது வயதில்தான் குழந்தை என முடிவு செய்து கொண்டிருந்தார்கள். அவ்வாறே முதல் குழந்தை ராகினி பிறந்தாள்.

ஒன்பது மாதங்கள் ஆயிருந்தன. ராகினியின் உடல் நலன் சீராக இல்லாததால் கணவரின் வீட்டிற்கு இன்னும் திரும்பவில்லை. பிரசவத்திற்கு வந்ததிலிருந்து ரவியுடனும் இல்லை, வேலையில் பெற்ற சுகம் எதையும் இங்கு உணர முடியவில்லை என்றாள். இதற்கெல்லாம் இடையூறு ராகினியின் பிறப்பே என்றாள். குழந்தையின் தேவைகளைத் தான் பார்த்துக் கொண்டாலும் அதில் பற்றோ, பாசமோ உள்ளதோ எனத் தெரியவில்லை என்றாள், வருத்தப் படாமல்.

ராமாயிக்குப் பிரசவத்திற்குப் பெற்றோரிடம் வர விருப்பமே இல்லையாம். கணவரின் வீட்டு முறையில் பிரசவத்தை தாங்களே பார்த்துக் கொள்வது தான் குடும்ப வழக்கமாம். ராமாயி மனப்பூர்வமாக இதை வரவேற்றாள். அங்கேயே இருந்தால் கடைசி நாள் வரை வேலைக்குப் போகலாம், ரவி பக்கத்தில் இருப்பதும் உதவும் என்றாள்.

ராமாயின் பெற்றோர் இந்த முடிவை ஏற்றுக் கொள்ள மறுத்தனர். தலைப் பிரசவத்தை தாங்கள் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும் என வலியுறுத்தினதால் மாமனார் மாமியார் ஒப்புக்கொண்டார்கள். ராமாயிக்கு இஷ்டமில்லை. அழைத்து வர, நாள் கிழமை குறித்து, விமான டிக்கெட் முன்பதிவு செய்திருந்தும், வேலை இருப்பதாகச் சொல்லிக் கிளம்ப மறுத்தாள். இருமுறை இப்படியே! கடைசியில் மனமில்லாமலேயே கிளம்பினாள்.

வந்ததும், பெற்றோரால் பல வேலைகளை ஒரேயடியாகச் செய்ய முடிவதில்லை, நிதானமாக ஆகிவிட்டார்கள் என்பதைக் கவனித்தாள். ராமாயி சலித்துக் கொண்டாள். இதற்கு அங்கேயே இருந்திருக்கலாம் எனப் புலம்பினாள். வெளியே போகையில் துணைக்கு வரக் கேட்பதைக் கொஞ்சமும் ரசிக்கவில்லை. இதுவெல்லாம் தொல்லை என்று மனதில் குமுறிக் கொண்டிருந்தாள். பெற்றோர் என்பதால் ரவியிடமும் சொல்ல முடியவில்லை. தவிப்பும் வெறுப்பும் உலுக்கியது!

அடிக்கடி அங்குக் கிடைத்த சுதந்திரம், கவலைப் படாமல் இருந்ததை ஏங்கி ஞாபகப்படுத்திக் கொண்டு வருவதை விவரித்தாள். அவள், ரவி, மாமனார் மாமியார் எல்லோரும் வேலைக்குப் போவதால் சமைக்க ஒருவன் வருவான். விடியற்காலையில் அன்றைய சமையல் வேலையை முடித்துக் கொடுத்துவிட்டுப் போவான். மற்ற வேலைகளுக்குத் தேவி வேறு.

இங்கு, அப்படி எதுவுமே இல்லை. நச்சரிப்பாகத் தோன்றியது. திரும்பிப் போக ஆவலாக இருந்தாள். குழந்தையின் உடல் நலத்திற்காக அது முடியாமல் போனதால், அதனிடம் பாசத்தைக் காட்ட முடியவில்லை,

ராமாயியின் தலைவலியை ஆராய்ந்தோம். அவசரப்படும் போதும், நெருக்கடியான வேளைகளிலும் தலை வலிக்குமாம். சூடான காப்பி அருந்தியதும் தலைவலி வந்த சுவடே தெரியாமல் போய்விடுமாம். ஏனோ ஒரு வருடமாகத் தலைவலியுடன் எரிச்சல் ஏற்படுகிறதாம். வலி கொஞ்ச நேரம் இருந்த பிறகே குறைகிறதாம். ராமாயி கூகிளில் எதையோ படித்து, தனக்கு மூளையில் ஏதோ கோளாறு என்ற முடிவுக்கு வந்தாள். ரவியைப் பார்க்க வேண்டும் என்று துடித்தாள். நாங்கள் ஆசுவாசப் படுத்தி, சரிசெய்ய ஸெஷன்கள் தேவையை என விளக்கினோம். அன்று சனிக்கிழமை, தாமதிக்காமல் திங்கட்கிழமையன்று வருவதாகச் சொல்லிக் கொண்டு போனாள்.

வந்ததோ கைக்குழந்தையுடன் ராமாயின் பெற்றோர். இங்கிருந்து சென்றதும் பயப்பட்டாளாம், ரவியைப் பார்த்தே ஆக வேண்டும் என்று ஊருக்குச் சென்று விட்டதாக அழுதுகொண்டே கூறினார்கள். ஒன்பது மாதமான ராகினியும் அழுகையில் சேர்ந்து கொண்டாள்.

குழந்தை அழ ஆரம்பித்ததுமே இருவரும் சமாதானம் செய்து கொண்டார்கள். வருத்தத்துடன் சொன்னார்கள், ராமாயி சென்றதிலிருந்து ராகினி அமைதியாக இருக்கிறாளாம் அம்மாவை தேடவே இல்லையாம்.

ஸெஷனை இவர்களுடன் தொடர்ந்தேன். அப்பா, மது, அரசாங்க வேலையிலிருந்து ஓய்வு பெற்றிருந்த அறுபது வயதினர். ஐம்பது வயதான பிரேமா இல்லத்தரசி. ஒரே குழந்தையான ராமாயிக்கு எல்லா விதமான சலுகைகள் கொடுத்து வளர்த்தார்கள். இப்போது போலவே, தன் இஷ்டப்படி செய்வாளாம்.

அப்போதெல்லாம் ராமாயி போக்கிலேயே விட்டார்கள். எந்த விதத்திலும் கண்டிப்பு இல்லை. தானாகப் புரிந்து கொள்வாள் என இருந்தார்கள். ராகினியை விட்டுச் சென்ற பிறகே வருந்தினார்கள். திடீரென்று விமானநிலையத்திலிருந்து அழைத்துச் சொன்னது திடுக்கிட வைத்ததாம். அப்படியும் அவளை எதையும் சொல்லவில்லை.

ஸெஷன்களில் இதை மேலும் ஆராய்ந்ததில், வளர்ப்பில் செய்யலாம்-கூடாது என்ற எல்லைக் கோடுகள் இடுவதின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்தார்கள்.

ராகினி சிணுங்கினாள். இருவரும், இதை-அதைத் தந்த போதிலும் நீடித்தது. அவர்கள் புரிந்து கொள்வதற்காக ராகினியின் கவனத்தைத் திருப்பினேன். உடனே கண்ணீர் விடாமல் அமைதியானாள். ஒரேயொரு தரம் என மது, பிரேமா விட்டார்கள்.

ஸெஷன் முடியும் தருணத்தில் திரும்ப ராகினி சத்தம் போட, மது பயந்து போகப் பிரமாவும் சேர்ந்து கொண்டாள். ராகினியைப் பெயர் சொல்லி அழைத்து, அவளிடம் “இல்லை” என நான் அழுத்தம் திருத்தமாகச் சொன்னதும் அமைதியானாள்.

ஸெஷன்களுக்கு வந்ததும் ராகினி தாவி என்னிடம் வந்துவிடுவாள். சில நிமிடங்களுக்கு அவளுடன் பேசிய பின்னரே மற்றவரிடம் திரும்புவாள்.

இதனால் கண்டிப்பின் வெவ்வேறு வகையை மது-பிரேமாவிடம் காண்பிக்க முடிந்தது. மேலும் இதைப் பற்றி உரையாடினோம். பயிலும் வழிமுறைகளை வகுத்தோம். ராமாயி திரும்ப வருவதற்குள் இவர்கள் ராகினியிடம் கெஞ்சுவதைத் தவிர்க்கும் வழிகளைப் பழக நேரம் கிடைத்தது.

இப்படியும் செய்யலாம், செய்ய முடிந்தது என உணர்ந்து இரண்டு நாட்களுக்குள் வந்தார்கள். இந்த முறை ராமாயியும் கூட வந்திருந்தாள்.

மது, பிரேமா புதிய அனுபவத்தை ஆர்வம் பொங்கப் பகிர்ந்தார்கள். அத்துடன் இங்கு வருவதற்கு முன்பு, ராமாயியை சாப்பிட்டு வரச் சொன்னார்கள். அவள் தட்டிக் கழித்து விட, ராகினிக்கு சொல்லிப் பழகிய வழிமுறைகளைச் செயல்படுத்தியதில் ராமாயி சாப்பிட்டாளாம். இதைத் தங்களது மிகப் பெரிய வெற்றி எனச் சந்தோஷம் பொங்கக் கூறினார்கள்.

மது, பிரேமா உடல் பயிற்சி செய்யாததால் உடல் சோர்வாகிறது, குழந்தை ராகினியுடன் விளையாட முடியவில்லை என வருத்தப் பட்டார்கள். வேலை செய்யவும் தடையாக இருந்தது என்றார்கள். தினமும் ஒரு மணி நடக்கலாமா எனக் கேட்டார்கள். இந்த வயதில் மருத்துவரைப் பார்த்து, பரிந்துரை கேட்டு அதன்படி செய்ய வேண்டும் என்றேன்.

மறுமுறை அவர்கள் வந்த போது, ராமாயியுடன் வந்தவர் நிதானமாகத் தன்னை ரவி என அறிமுகம் செய்து கொண்டார். மனைவியின் திடீர் ஊர் விஜயம் ஆச்சரியம் தந்தது என்றார். ஆனால் ராகினியை விட்டு வந்தது சஞ்சலம் ஊட்டியது.

உடனே படக்குன்னு ராமாயி, குழந்தை இருந்திருந்தால் அங்கு அல்லவா கவனம் நின்றிருக்கும், அதனாலேயே தனக்கென்று செய்தேன் என்று கூறினாள்.

ரவி தன் ஆதங்கத்தைப் பகிர்ந்தான். பெற்றோராகிய பின் அதன் பொறுப்பைப் பற்றியும் பகிர்ந்து கொள்ள, ராமாயி சங்கடம் அடைந்தாள். இதுவரை முழுக்க ஆதரவு கொடுத்த ரவி இவ்வாறு கூறுவதின் அதிர்ச்சி! எனினும், கவனமாகக் கேட்டுக் கொண்டாள்.

ராமாயி செயலை ஆராயப் பரிந்துரைத்தேன். வளரும் போது தனக்கு அளித்த சுதந்திரத்தில், எல்லைக்கோடு தனக்கு விதித்துக் கொள்ளவில்லை. இப்போது, தாய்மையையும் மீறி, தனது ஆசையைத் திருப்தி படுத்தச் சென்றதை உணர்ந்தாள்.

ராமாயியை பொறுப்புகளை வரிசைப்படுத்தி ஆராய முடிவேடுத்தோம். இவற்றைத் தவிர்க்க விட்டதை மையமாக வைத்தோம். பல ஸெஷன்களுக்குப் பிறகே பெற்றோர் பற்றியும் உணர்ந்தாள். கணவர் வீட்டிலும் எந்த பொறுப்பையும் ஏற்கவில்லை. பிரசவத்திற்கு வந்தபின் பெற்றோரின் தள்ளாமை, வயதான அறிகுறிகள் தெரிய மனதிற்குள் பயம் தோன்றியது. ஒரே குழந்தை என்பதால் பொறுப்பு ஏற்க வேண்டுமே!

அவர்களை கணவர் வீட்டிற்கு அழைத்துக் கொண்டாலும் வேலை பாதிக்கப்படுமே என்ற வேதனை. நினைக்க நினைக்கப் பெற்றோரின் மீது வெறுப்பு கூடியது. நம்மை விட்டால் யார் பார்த்துக் கொள்வார் என்ற நினைப்பு ஏற்படவில்லை. குற்ற உணர்வில்லை.

தன் நிலையைப் புரிந்து கொள்ள ராமாயி வளர்ந்து வந்த நாட்களின் முக்கிய அம்சங்களைப் பகிரச் சொன்னேன். விவரிக்கும் போது எப்படி இது சாத்தியமானது என்ற கேள்வி எழுப்பினேன். பதினைந்தாவதான விவரிப்பில் உணர ஆரம்பித்தாள்: ஒவ்வொரு முறையும் எந்தவிதக் கட்டாயமோ, மறுப்போ இல்லாததாலேயே. இந்த கோணத்திலிருந்து ஆராய்ந்து வர, மெதுவாகப் புரிந்து கொண்டாள்.

மது, பிரேமா மருத்துவர் பரிந்துரைப் படி தினந்தோறும் நடைப்பயிற்சி செல்வது, தோட்ட வேலை, ராகினிக்குக் கதை சொல்வது, பாட்டுப் பாடுவது எனச் செய்ய, ஊட்டச் சத்துள்ள உணவின் பட்டியலையும் கடைப் பிடித்தார்கள். இருவரின் நிலை சுதாரித்தது.

ராகினி நலனும் தேர்ச்சி பெற்றது. இதைக் கண்ணெதிரே பார்த்து வந்தாலும், இதை ஏற்க ஏனோ ராமாயியின் மனம் மறுத்தது. மீண்டும் இதன் பொருளை ஆராய்ந்தோம். அப்போது அவளுக்குப் புலப்பட்டது, குழந்தையின் மீது உள்ள கசப்பினால்தான் இப்படி, இதுவரை தன்நலம் பற்றி மட்டுமே பார்த்து வந்தோம் என்று. இந்தப் புரிதல் விதை விதைத்தது. மெல்ல மெல்ல ராமாயியின் நடத்தையில் சிறு மாற்றங்கள் தென்பட ஆரம்பித்தது.

அடுத்த நான்கு ஸெஷன்களுக்கு ரவியின் பங்களிப்பு தேவையிருந்ததால் ஊரிலிருந்து வந்திருந்தான். தேவைப்படும் போதெல்லாம் நாசூக்காக ரவி மாமனார் கையிலிருந்து ராகினியை அழைத்துக் கொண்டான். அவளும் முகம் மலர்ந்து தாவினாள்.

செயலில் மாறுதல் வருவதற்கு, அதை நம்பி கடைப்பிடித்துச் செய்ய வேண்டும். அதனால் தான் மாற்றத்திற்கு நாளாகும். ஆனதும் இவர்களின் மாற்றம் நிலைத்து நிற்கும்.

பனங்காடை – மூலம் யசுநாரி கவபட்டா (ஜப்பான்) தமிழில் இரா மீனா

மொழிபெயர்ப்பு :ஜப்பானிய மொழி சிறுகதை:

மூலம்         : யசுநாரி கவபட்டா [ Yasunari Kawabata 1899—1972]

ஆங்கிலம்      : எட்வர்ட் ஜி.ஸ்டெயின்ஸ்டிகர்[ Edward G.Seidensticker]

தமிழில்        : தி.இரா.மீனா

 

பனங்காடை - தமிழ் விக்கிப்பீடியா

பனங்காடை புகைப்படங்கள், படங்கள்

அதிகாலையிலிருந்தே பனங்காடை சத்தமாகக் கத்திக் கொண்டிருந்தது. மழைத்தடுப்புக்கான ஷட்டரைத் திறந்தபோது அவர்களின் கண்முன்னால் பைன் மரத்தின் தாழ்ந்த கிளையிலிருந்து பறந்தது.அது திரும்பி வந்திருக்க வேண்டும். காலை உணவுவேளையின் போதே சிறகுகளை அடித்துக் கொண்ட சப்தம் கேட்டது.

“அது ஓர் உபத்திரமான பறவை” என்று சொல்லிக் கொண்டே தம்பி எழுந்தான்.

“சரி..சரி” என்று பாட்டி அவன் பேச்சைத் தடுத்தாள்.“அது தன் குஞ்சைத் தேடுகிறது.நேற்று குஞ்சு கூட்டிலிருந்து விழுந்து விட்டது.இருட்டும் வரை சுற்றிச் சுற்றிப் பறந்து கொண்டிருந்தது.அது எங்கே விழுந்திருக்கும் என்று தாய்க்குத் தெரியாதா? பார்! விடிந்தவுடன் தேடிக் கொண்டு வந்து விட்டதே”

“பாட்டிக்குப் புரிந்திருக்கிறது” யோஷிகோ சொன்னாள்.

அவள் பாட்டியின் கண்கள் கெட்டிருந்திருந்தன. பத்து வருடங்களுக்கு முன்பு ஏற்பட்ட சிறுநீரக அழற்சியைத் தவிர வாழ்க்கையில் அவளுக்கு எந்த நோயும் வந்ததில்லை. ஆனால் ,சிறுவயதிலிருந்தே ஏற்பட்ட கண்புரை காரணமாக இடதுகண் பார்வை மங்கலாகத்தான் இருந்தது. சாப்பாட்டுத் தட்டையும், கரண்டியையும் கையில்தான் தரவேண்டும். வீட்டின் பழக்கமான எல்லா இடங்களிலும் அவள் தட்டுத் தடுமாறிச் சுற்றி வந்தாலும் தோட்டத்திற்குத் தனியாக அவளால் போகமுடியாது.

சில சமயங்களில் நகர்த்தும் கண்ணாடிக் கதவின் முன் உட்கார்ந்தோ அல்லது நின்றுகொண்டோ அவள் தன் விரல்களை விரித்துக் காட்டி , கண்ணாடியின் மூலமாக வரும் சூரிய ஒளியை உற்றுப் பார்ப்பாள்.இப்படி கவனமாக பல கோணங்களில் உற்றுப் பார்த்து பொழுதைக் கழித்தவள்.

அந்த மாதிரி சமயங்களில் யோஷிகோவுக்கு பாட்டியைப் பார்க்க பயமாக இருக்கும். பின்னாலிருந்து பாட்டியைக் கூப்பிட வேண்டும் என்று தோன்றி னாலும் செய்யாமல் ஓடிவிடுவாள்.

முழுவதும் கண்பார்வையற்ற நிலையிலும் பாட்டி பறவையின் குரலைக் கேட்கும்போது தான் எல்லாவற்றையும் பார்த்தது போலப் பேசினாள். யோஷிகோவுக்கு ஆச்சர்யமாக இருந்தது.

சாப்பாட்டு மேசையைச் சுத்தம் செய்துவிட்டு யோஷிகோ சமையல்  அறைக்குள் போனபோது பக்கத்து வீட்டின் கூரையிலிருந்து பனங்காடை குரல் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தது.

பின்புறத் தோட்டத்தில் ஒரு கஷ்கொட்டை மரமும், இரண்டு மூன்று ஈச்ச மரங்களுமிருந்தன. அவள் அந்த மரங்களைப் பார்த்தபோது மெல்லியதாக மழை பெய்து கொண்டிருப்பது தெரிந்தது. அடர்த்தியான இலைகளினூடே கவனமாகப் பார்த்தாலொழிய கண்டுபிடிக்க முடியாத ஒருவகை மழை அது.

பனங்காடை கஷ்கொட்டை மரத்தில்  உட்கார்ந்து பின்பு தாழ்வாகத் தரையைத் தொட்டுப் பறந்து மீண்டும் கிளைக்குத் திரும்பியது.பாடுவது தொடர்ந்தபடியிருந்தது.

தாய்ப்பறவையால் அங்கிருந்து பறந்து போகமுடியவில்லை. ஒரு வேளை அதன் குஞ்சு அங்கெங்கோ இருக்கிறதென்பதாலா?

கவலையோடு அதைப்பற்றி யோசித்தபடி யோஷிகோ தன் அறைக்குப் போனாள். மதியத்திற்கு முன்னால் அவள் தயாராகவேண்டும்.

அவளது வருங்காலக் கணவரின் தாயோடு அவள் பெற்றோர் மதியம் வருகின்றனர்.

கண்ணாடி முன்னால் உட்கார்ந்திருந்த அவள், தன் விரல் நகங்களிலிருந்த வெள்ளைப் புள்ளிகளைப் பார்த்தாள் .நகங்களில் வெள்ளைப் புள்ளிகள் இருந்தால் நல்லது எதுவோ கிடைக்கப் போகிறது என்று சொல்வதுண்டு. ஆனால் வைட்டமின் ” சி’ யோ அல்லது வேறு எதுவோ உடலில் குறைந்து இருந்தால் அது வரலாம் என்பதை அவள் செய்தித்தாளில் படித்திருக்கிறாள். அலங்காரம் செய்து கொள்ளும் வேலை சிறப்பாக முடிந்தது. புருவங்கள், உதடுகள் எல்லாம் கவர்ச்சியாகத் தெரிந்தன.அவள் கிமானோவும்தான்.

உடை அலங்காரத்திற்கு அம்மா வரும்வரை காத்திருக்க நினைத்து, பின்பு தானே செய்துகொள்ள முடிவு செய்தாள்.

அப்பா அவர்களுடன் இல்லை. இது மாற்றாந்தாய். அப்பா தன் முதல்மனைவியை விவாகரத்து செய்தபோது யோஷிகோவுக்கு நான்கு வயது. தம்பிக்கு இரண்டு வயது. விவாகரத்துக்குக் காரணம் அம்மா ஆடம்பரமாக உடைகளுக்கும், மற்றவற்றிற்கும் மிக அதிகமாக செலவு செய்ததுதான் என்று சொல்லப்பட்டாலும் உண்மையில் வேறு ஏதோ காரணம் என்பது அவளுக்குப் புரிந்திருந்தது.

தம்பி சிறுவனாக இருந்த போது ,அம்மாவின் புகைப்படம் ஒன்றை அப்பாவிடம் காண்பித்தான். அவர் எதுவும் சொல்லவில்லை. ஆனால் முகத்தில் கோபம் கொப்பளித்தது. திடீரென்று அதைப் பறித்து சுக்குநூறாகக் கிழித்து விட்டார்.

யோஷிகோவுக்கு பதிமூன்று வயதான போது சித்தி வந்தாள்.தனக்காகத் தான்  பத்து வருடங்கள் அப்பா தனிமையின் வேதனையை அனுபவித்தார் என்று யோஷிகோ நினைத்தாள். சித்தி மிகவும்நல்லவள்.வீட்டு வாழ்க்கை அமைதியாகக் கழிந்தது.

தம்பி உயர்நிலைப்பள்ளிக்குச் சென்றபோது விடுதியில் சேர்ந்தான். சித்தியைப் பற்றிய அவன் அபிப்ராயம் மாறிவிட்டது.

“அக்கா, நான் நம் அம்மாவைப் பார்த்தேன்.அவள் மறுமணம் செய்து கொண்டு அழபுவில் வசிக்கிறாள். நிஜமாகவே அம்மா அழகுதான்.என்னைப் பார்த்ததில் அவளுக்கு மிகவும் சந்தோஷம்”

திடீரென்று இதைக் கேட்டவுடன் யோஷிகோவுக்கு வார்த்தைகள் வரவில்லை. முகம் வெளிற அவளுக்கு நடுக்கம் ஏற்பட்டது.

அடுத்த அறையிலிருந்த சித்தி அங்கு வந்து உட்கார்ந்தாள்.

“நல்லதுதான்,நல்லதுதான்.உன் அம்மாவைப் பார்ப்பது தப்பான விஷயமில்லை.அது இயற்கையானதுதான். இந்த மாதிரியான ஒருநாள் வரும் என்று எனக்குத் தெரியும். அதனால் எனக்கு இது புதிய விஷயமில்லை.”

ஆனால் சித்தியின் உடலிலிருந்த பலம் போய்விட்டது போலத் தெரிந்தது. சித்தி மிகவும் மெலிந்து, பலவீனமாக பரிதாபமாக இருப்பதாக யோஷிகோ. நினைத்தாள்.

தம்பி எதுவும் சொல்லாமல் விருட்டென்று எழுந்துபோய்விட்டான். யோஷிகோவுக்கு அவனை அறைய வேண்டும் போலிருந்தது..

“யோஷிகோ, அவனிடம் எதுவும் பேசாதே. பேசினால் அது அவனைத்தான் மிகவும் பாதிக்கும்” சித்தி மிக மெல்லிய குரலில் சொன்னாள்.

யோஷிகோவுக்கு அழுகை வந்தது.

அப்பா அவனை விடுதியிலிருந்து வீட்டிற்கு வரவழைத்தார். அத்தோடு விஷயம் முடிந்ததென்று யோஷிகோ நினைத்தாள்.அப்பா சித்தியோடு வேறிடத்திற்குப் போய்விட்டார்.

அது அவளை அச்சுறுத்தியது. ஆணின் கோபம், சீற்றம் என்பவற்றால் தான் நசுக்கப்படுவது போல உணர்ந்தாள். அம்மாவோடு தொடர்பு இருப்பதால் அப்பா அவர்களையும் கூட வெறுக்கத் தொடங்கி விட்டாரோ? தம்பி அன்று அப்படி நடந்துகொண்டது அப்பாவிடமிருந்து அவனுக்கு வந்த பரம்பரை பிடிவாத குணத்தினால்தான்  என்று அவளுக்குத் தோன்றியது.

எனினும் விவாகரத்துக்கும் ,மறுமணத்துக்குமான பத்தாண்டுக் காலத்தில் அப்பா அனுபவித்த வருத்தத்தையும், வலியையும் அவளால் புரிந்து கொள்ள முடிந்தது.

அவளிடமிருந்து விலகிப் போன அப்பா இப்போது திருமணப் பேச்செடுத்து ஒரு வரனோடு வருவது அவளுக்கு ஆச்சர்யமாக இருந்தது.

“நான் உனக்குப் பெரிய அளவில் மனவருத்தம் தந்துவிட்டேன்.அந்த மாப்பிள்ளையின் தாயிடம் நான் உன் நிலைமையைச் சொன்னேன். உன்னை மகளாக நினைப்பதை விட, மகிழ்ச்சியான உன் இளமைக்கால நினைவுகளை திரும்பிக் கொண்டு வர உதவவேண்டுமென்று அவர்களிடம் வேண்டிக் கொண்டேன்”.

அப்பா அதைச் சொன்னபோது யோஷிகோ அழுதுவிட்டாள்.

யோஷிகோ திருமணம் செய்துகொண்டு போய்விட்டால் பாட்டியையும், தம்பியையும் பார்த்துக்கொள்ள எந்தப் பெண்ணும் வீட்டிலில்லை.அதனால் இரண்டு குடும்பங்களும் ஒன்றுசேர்வதென்று முடிவானது.அந்த ஏற்பாட்டிற்கு அவள் ஒப்புக் கொண்டாள். அப்பாவின் வாழ்க்கை திருமணத்தைப் பற்றிய அச்சம் தருவதாக இருந்தாலும் உண்மையில் திருமண பேச்சுகள் நடக்கத் தொடங்கிய பிறகு அவ்வளவு பயம் தெரியவில்லை..

தன்னை அலங்கரித்துக் கொண்டபிறகு அவள் பாட்டியின் அறைக்குப் போனாள்.

“பாட்டி, இந்த கிமோனோவில் உள்ள சிவப்புநிறத்தை உன்னால் பார்க்க முடிகிறதா?”

“அங்கே ஏதோ சிவப்புநிறம் போல லேசாகத்தெரிகிறது. எங்கே காட்டு” பாட்டி தன்னருகில் யோஷிகோவை இழுத்து கிமோனோவின் அருகே கண்ணை வைத்துப் பார்த்தாள்.

“ஏற்கெனவே எனக்கு உன் முகம் மறந்து போய்விட்டது யோஷிகோ. இப்போது நீ எப்படியிருக்கிறாய் என்று எனக்கு மட்டும் பார்க்க முடிந்தால்..”

யோஷிகோ கெக்கலித்தபடி தன் கையை பாட்டியின் தலைமீது மிக மெதுவாக வைத்தாள்.

அப்பாவையும்,மற்றவர்களையும் பார்க்கவேண்டும் போல இருந்தது. உட்கார முடியாமல் தவித்தாள். தோட்டத்திற்குப் போனாள்.கையை மேலே நீட்டினாள். ஆனால் மழை மிக மெலிதாக இருந்ததால் அவள் உள்ளங்கை கூட ஈரமாகவில்லை. கிமோனோவை மேலே சொருகியபடி, சிறு மரங்களினூடே அடர்ந்திருந்த புல்பகுதியில் சிரத்தையாகத் தேடினாள்.புல் உயரமாக இருந்த அடர்ந்த புதரின் அருகில் அந்தக் குஞ்சுப்பறவை இருந்தது.

அவள் இதயம் வேகமாக அடித்துக் கொண்டது.அவள் நகர்ந்து போனாள். தன் கழுத்து சிறகுகளினூடே தலையை வைத்திருந்த குஞ்சுப்பறவையால்  சிறகுகளை அசையவில்லை.அதைச் சுலபமாக அவளால் கையில் எடுக்க முடிந்தது. அது பலமிழந்திருந்தது தெரிந்தது. யோஷிகோ சுற்று முற்றும் பார்த்தாள். ஆனால் தாய்ப்பறவை கண்ணில் தட்டுப்படவில்லை.

“பாட்டி !நான் அந்தக் குஞ்சுப் பறவையைக் கண்டுபிடித்து விட்டேன்.இதோ என் கையிலிருக்கிறது. பலவீனமாக இருக்கிறது” கத்திக் கொண்டே யோஷிகோ வீட்டிற்குள் ஓடினாள்.

“ஓ! அப்படியா? சிறிது தண்ணீர் கொடு.”

பாட்டி நிதானமாக இருந்தாள்.

அவள் தண்ணீரை ஒரு சிறிய பாத்திரத்தில் வைத்து அதில் குஞ்சின் அலகை லேசாக அமிழ்த்தினாள் .அது குடித்தது. அதன் சிறிய தொண்டை புடைப்பது தெரிந்தது. அது சரியாகிவிட்டதா?— கி..கி…கி… கி..— இசைக்கத் தொடங்கிவிட்டது.

தெளிவாக அந்தக் குரலைக் கேட்டுவிட்ட தாய்ப்பறவை பறந்து வந்தது. டெலிபோன் கம்பியில் உட்கார்ந்து அது பாடியது. யோஷிகோவின் கையில் போராடிக் கொண்டிருந்த குஞ்சுப் பறவை மீண்டும் கி…கி…கி.. என்று குரல் கொடுத்தது.

“ஓ..அது வந்துவிட்டது பார் ! குஞ்சைத் தாயிடம் கொடுத்துவிடு சீக்கிரம்” பாட்டி சொன்னாள்.

யோஷிகோ தோட்டத்திற்குப் போனாள். தாய்ப்பறவை டெலிபோன் கம்பியிலிருந்து பறந்து செர்ரி மரத்தின் உச்சிக்குப் போனது.அங்கிருந்து யோஷிகோவை நிலைகுத்திப் பார்த்தது.

தாய்ப்பறவைக்கு தன் கையிலுள்ள குஞ்சைக் காட்டுவதைப்போல யோஷிகோ தன் கையை உயர்த்தி குஞ்சைத் தரையில் வைத்தாள்.

கண்ணாடிக்கதவின் பின்னாலிருந்து கொண்டு யோஷிகோ தாய்ப் பறவையை கூர்ந்து கவனித்தாள். குஞ்சுப்பறவை வழிகாட்டி போல இனிமையாகப் பாட, தாய்ப்பறவை மெதுவாக நெருங்கி வந்தது. அருகிலுள்ள பைன் மரத்தின் தாழ்ந்த கிளைக்கு அது வந்தபோது குஞ்சு தாயினருகே செல்வதற்காக தன் சிறகை அடித்துக் கொண்டது.அது தன் முயற்சியில் தடுமாறிக் கீழே விழுந்த நிலையிலும் இசைத்துக் கொண்டிருந்தது.

தாய்ப்பறவை இன்னமும் தரையில் விழுந்து விடக்கூடாத கவனத்தோடு இருந்தது.

பிறகு வேகமாக நேரடியாகப் பறந்து தன் குஞ்சின் அருகே போனது. குஞ்சுப் பறவையின் மகிழ்ச்சிக்கு அளவேயில்லை. தலையைத் திருப்பித் திருப்பி சிறகுகள் நடுங்க தன் தாயின் அருகே போய்விட்டது. குஞ்சு சாப்பிடுவதற்கு தாய்ப்பறவை எதையோ கொண்டு வந்திருந்தது.

தன் அப்பாவும் ,சித்தியும் சீக்கிரம் வரவேண்டும் என்று யோஷிகோ விரும்பினாள். அவர்களுக்கு இதைக் காட்டவேண்டுமென்று அவள் நினைத்தாள்.

———————————————————————————————————–

யசுநாரி கவபட்டா  ஜப்பான் மொழியில் இலக்கியத்திற்கான முதல் நோபல் பரிசு பெற்றவர்.ஜப்பானிய இலக்கியங்களை ஆங்கிலத்திலும்,பிற மொழிகளிலும் மொழி பெயர்க்க பெருமளவில் உதவியவர். Thousand Cranes, Beauty and Sadness, Lake, Snow Country ஆகியவை இவருடைய குறிப்பிடத்தக்க படைப்புகளில் சிலவாகும்.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

அபூர்வங்கள்-5 – பானுமதி

அறுபடை வீடு முருகன் விரதமும்- பலன்களும் | arupadai veedu Murugan Viratham

சூர் மறுங்கறுத்த சுடர் இலை நெடுவேல்

முருகன் என்றால் அழகன் என்று தமிழ் மொழி கூறும். அழகன் என்ற அந்த ஆண்டவன், குன்று தோறும் நின்றாடும் இளைஞன். குறிஞ்சி நிலத்திற்கு உரியவன். மலைவாழ்ப் பெண்ணான வள்ளிக் குறத்தியைக் காதல் மணம் செய்தவன்.
சிவனின் வடிவானவன். சிவனிலிருந்தே வெளிப்பட்டவன். பிரணவ மந்திரத்தின் முற்றானப் பொருளை அறிந்த முதல்வன். அதைத் தந்தைக்கே உபதேசம் செய்த சுவாமி நாதன். ஆறுபடை வீடுகள் சொல்லும் முருக தத்துவம் உள்ளீடானதும், எளியவர்களுக்கு அச்சம் தவிர்க்கும் சூர் வேலாகவும் இருக்கிறது.

தமிழ் மொழி அறிந்த பலரும் போற்றும் கந்த சஷ்டி கவசம், துதிப்போர்க்கு வல்வினை போக்கும், துன்பம் போக்கும், கதித்தோங்கும் நிஷ்டையும் கை கூட்டும் அருமந்திரம். அதைப் போலவே அவனைப் பிள்ளைத் தமிழால், நாட்டுப்புறத் தமிழால், அழகிய சந்தங்களில் அமைந்த விருத்தங்களால், யாப்பின் பல்வேறு அமைப்புகள் கொண்ட இலக்கண இலக்கியப் பாடல்களால் துதித்தவர் பலர்.
பக்தி இலக்கியத்தின் சிறப்பே அது இறைமையைக் கொண்டாடிய விதம் தான். இசை நயமும், சொற் திறனும் கொண்டு இலக்கணத்தையும் கைவிடாமல், தெய்வீக உணர்வை எழுப்பும் முருகத் துதி பாடல்கள் தமிழின் செழுமை.

அந்த முருகாமிர்தத்தைப் பருகிய பரவசத்தில் அருணகிரி நாதர் அருளிய திருப்புகழ், கந்தரலங்காரம், கந்தர் அனுபூதி ஆகியவை நம்மைக் கந்த கோட்டக் கடவுளிடம் சென்று சேர்க்கின்றன. அருணகிரி நாதர் ஏறக்குறைய அறு நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன், நினைத்தாலே முக்தி தரும் திருவண்ணாமலையில் அவதரித்தவர். அவரது மொழி அபூர்வமானது. அவரது பாடல்களை, நாக்கைச் சுழற்றி நாபியிலிருந்தும், தொண்டை நாண்களின் வழியாகவும், நுனி மூக்கினாலும் பாடினால் தெய்வ அருளுடன் யோக மூச்சிப் பயிற்சி கிட்டுகிறது; அதுமட்டுமல்லாது மூளையின் ந்யூரான்கள் சரியான உயிர்வாயுவினால் சக்தி பெறுவதாகவும் சொல்கிறார்கள். தமிழ் என்றாலே முருகன் அல்லவா? முருகனோ என்றும் இளமையுடன் இருப்பவன் இல்லையா?

எடுத்துக்காட்டாக இந்தப் பாடலைப் பார்ப்போம்.

‘முருகன் றனிவேல் முனினங்குருவென்று
றருள் கொண்டரறியா றறியும் தரமோ
உருவன்றறுவன் றுளதன்று இலதன்
இருளன்று ஓளியன்றென நின்றதுவே’

இந்தக் கந்தர் அனுபூதிப் பாடலை மேலே எழுதியுள்ளவாறே இரு முறை படித்துப் பாருங்கள். மெல்லினம், இடையினம், வல்லினம் இயைந்து வரும் பாடல். இதை வாய்விட்டுப் படிக்கையில் உங்கள் நெஞ்சப் பகுதி விரிந்து சுருங்குவதை உணர்வீர்கள். அந்தப்பாடலை பிரித்து எழுதினால் இப்படி வரும்.

முருகன், தனிவேல் முனி, நம் குரு என்று
அருள் கொண்டு அறியார் அறியும் தரமோ
உரு அன்று, அரு அன்று, உளது அன்று, இலது அன்று,
இருள் அன்று, ஒளி அன்று என நின்றதுவே
குறிஞ்சிக் குமரனான அந்த அழகன் யார்? அவன் கை வேலே தனித்துவமானது. அது குருவாக நம்மைக் காப்பது. அதை உணர்ந்தவர்களுக்குத் தெரியும், அவன் ஒளி, அவனே இருள்; அவனே உரு கொண்டும் திகழ்வான், அவனே உருவற்றவனுமாவான். இருப்பவனாகத் திகழும் அவனே இல்லாதவனுமாக இருக்கும் விந்தையை அவனைக் குருவென்று ஏற்றுக் கொள்பவர்கள் தானறிவார்.
மேலும் சொல்கிறார் அருணகிரியார்:

ஆனா அமுதே, அயில் வேல் அரசே,
ஞானாகரனே, நவிலத் தகுமோ?

யான் ஆகிய என்னை விழுங்கி, வெறும்
தானாய் நிலை நின்றது தற்பரமே.
எத்தனை எளிமையாக அத்வைதத்தைச் சொல்லிவிடுகிறார்?

‘யானாகிய என்னை விழுங்கி வெறும் தானாய் நின்றது எது, அதுவும் எப்படி நிலையாய் நின்றது.? கந்தர் அலங்காரத்தில், தான் குமரனது திருமேனியில் சொக்கி நின்றதை அழகுத் தமிழில் பாடிப் பரவசமடைகிறார்:

பத்தித் திருமுக மாறுடன் பன்னிரு தோள்களுமாய்த்
தித்தித் திருக்கு மமுதுகண்டேன் செயன் மாண்டடங்கப்
புத்திக் கமலத் துருகிப் பெருகிப் புவனமெற்றித்
தத்திக் கரைபுர ளும்பர மாநந்த சாகரத்தே.’

இப்பாடலைக் கீழ்க்கண்டவாறு பிரித்துப் படிக்கலாம்.

‘பத்தித் திருமுகம் ஆறுடன் பன்னிரு தோள்களுமாய்த்

தித்தித்து இருக்கும் அமுது கண்டேன் செயல் மாண்டு அடங்கப்

புத்திக் கமலத்து உருகிப் பெருகிப் புவனம்எற்றித்

தத்திக் கரைபுரளும் பரம ஆனந்த சாகரத்தே

முருகனின் ஆறுமுகங்கள் எதைக் குறிக்கின்றன?

ஞானம், வைராக்யம், வலிமை, கீர்த்தி, செல்வம், ஐஸ்வர்யம்; அவனது ஆறுபடை வீடுகளும் இதன் குறியீடுகளே;

ஓம் என்ற பிரணவப் பொருளுரைத்த சுவாமி மலை, ஞானக் குறியீடு.

ஆண்டியின் கோலமுற்ற பழனி, அச் சிறுவனின் வைராக்யம்.

சூரன் உடல் கிழித்த திருச்செந்தூர் வலிமையல்லவா?

தெய்வானையைத் திருமணம் செய்து கொண்ட திருப்பரங்குன்றம், அவன் கீர்த்தியை, வெற்றியை, அவன் இந்திரனின் மருமகனாதைச் சொல்லும் பேறு பெற்றது.

காதலும், களவுமாகப் பேசும் தமிழ், கொண்டாடுகிறது முருகன் வள்ளித் திருமணத்தை; தெள்ளு தமிழ்க் குறத்தியை திருமகளெனக் கொண்டு மணந்து சினந்தணிந்து திருவும், அருளுமாக நின்ற இடம் திருத்தணிகை.

தங்க மயிலாடும் பழமுதிர்ச்சோலை ஐஸ்வர்யம் பொங்கும் இடம்.

மற்றுமொரு அபூர்வ செய்தியினையும் பார்ப்போம்.

மேல்கொடுமாலூர் என்ற அழகிய ஊர் பரமக்குடியிலிருந்து 22 கி மீ தொலைவில் உள்ளது. இந்தத் தலத்தில் அன்னையிடமிருந்து மழு என்ற ஆயுதத்தையும் பெற்றார் முருகன். வேல் தந்த அன்னையவள், சிவனின் மழுவையும் மகனுக்குத் தருகிறாள். சூரனை வென்ற முருகன் இவ்விடத்திற்குச் சாயுங்காலம் வருகிறார். அவ்விடத்தில் ரிஷிகள் அவரை வரவேற்று, உபசரித்து தங்கச் சொல்கின்றனர். மாலையில் அங்கே குமரன் எழுந்தருளியதால், சிறப்பு பூசனைகள் அனைத்தும் ஆதவன் மறைந்த பிறகே செய்யப்படுகின்றன. மா, பலா, வாழைப் பழங்களால் திங்கள், வெள்ளி, கிருத்திகை தினங்களில் அபிஷேகம் நடைபெறுகிறது. தேன் கலந்த தினை மாவும், பாசிப்பருப்பும், கைக்குத்தல் அரிசியும், பழங்களும் அவனுக்குப் படைக்கப்படுகின்றன. முருகையா என்று செல்லமாக விளிக்கப்படும் குமரன், சிறு மரத்துண்டினால் பல்துலக்கினாராம்; அதுவே பெரும் மரமாக வளர்ந்து தல மரமாக வணங்கப்படுகிறது.

‘திருவடியும் தண்டையும் சிலம்பும் சிலம்பு ஊடுருவப்
பொருவடிவேலும் கடம்பும் தடம்புயம் ஆறிரண்டும்
மருவடிவான வதனங்கள் ஆறும் மலர்க்கண்களும்
குருவடிவாய் வந்து என்உள்ளம் குளிரக் குடிகொண்டவே!

 

 

 

 

சூர் மறுங்கறுத்த சுடர் இலை நெடுவேல்

முருகன் என்றால் அழகன் என்று தமிழ் மொழி கூறும். அழகன் என்ற அந்த ஆண்டவன், குன்று தோறும் நின்றாடும் இளைஞன். குறிஞ்சி நிலத்திற்கு உரியவன். மலைவாழ்ப் பெண்ணான வள்ளிக் குறத்தியைக் காதல் மணம் செய்தவன்.

சிவனின் வடிவானவன். சிவனிலிருந்தே வெளிப்பட்டவன். பிரணவ மந்திரத்தின் முற்றானப் பொருளை அறிந்த முதல்வன். அதைத் தந்தைக்கே உபதேசம் செய்த சுவாமி நாதன். ஆறுபடை வீடுகள் சொல்லும் முருக தத்துவம் உள்ளீடானதும், எளியவர்களுக்கு அச்சம் தவிர்க்கும் சூர் வேலாகவும் இருக்கிறது.

தமிழ் மொழி அறிந்த பலரும் போற்றும் கந்த சஷ்டி கவசம், துதிப்போர்க்கு வல்வினை போக்கும், துன்பம் போக்கும், கதித்தோங்கும் நிஷ்டையும் கை கூட்டும் அருமந்திரம். அதைப் போலவே அவனைப் பிள்ளைத் தமிழால், நாட்டுப்புறத் தமிழால், அழகிய சந்தங்களில் அமைந்த விருத்தங்களால், யாப்பின் பல்வேறு அமைப்புகள் கொண்ட இலக்கண இலக்கியப் பாடல்களால் துதித்தவர் பலர்.

பக்தி இலக்கியத்தின் சிறப்பே அது   இறைமையைக் கொண்டாடிய விதம் தான். இசை நயமும், சொற் திறனும் கொண்டு இலக்கணத்தையும் கைவிடாமல், தெய்வீக உணர்வை எழுப்பும் முருகத் துதி பாடல்கள் தமிழின் செழுமை.

அந்த முருகாமிர்தத்தைப் பருகிய பரவசத்தில் அருணகிரி நாதர் அருளிய திருப்புகழ், கந்தரலங்காரம், கந்தர் அனுபூதி ஆகியவை நம்மைக் கந்த கோட்டக் கடவுளிடம் சென்று சேர்க்கின்றன. அருணகிரி நாதர் ஏறக்குறைய அறு நூறு ஆண்டுகளுக்கு முன், நினைத்தாலே முக்தி தரும் திருவண்ணாமலையில் அவதரித்தவர். அவரது மொழி அபூர்வமானது. அவரது பாடல்களை, நாக்கைச் சுழற்றி நாபியிலிருந்தும், தொண்டை நாண்களின் வழியாகவும், நுனி மூக்கினாலும் பாடினால் தெய்வ அருளுடன் யோக மூச்சிப் பயிற்சி கிட்டுகிறது; அதுமட்டுமல்லாது மூளையின் ந்யூரான்கள் சரியான உயிர்வாயுவினால் சக்தி பெறுவதாகவும் சொல்கிறார்கள். தமிழ் என்றாலே முருகன் அல்லவா? முருகனோ என்றும் இளமையுடன் இருப்பவன் இல்லையா?

எடுத்துக்காட்டாக இந்தப் பாடலைப் பார்ப்போம்.  

‘முருகன் றனிவேல் முனினங்குருவென்று

றருள் கொண்டரறியா றறியும் தரமோ

உருவன்றறுவன் றுளதன்று இலதன்

இருளன்று ஓளியன்றென நின்றதுவே’

இந்தக் கந்தர் அனுபூதிப் பாடலை மேலே எழுதியுள்ளவாறே இரு முறை படித்துப் பாருங்கள். மெல்லினம், இடையினம், வல்லினம் இயைந்து வரும் பாடல். இதை வாய்விட்டுப் படிக்கையில் உங்கள் நெஞ்சப் பகுதி விரிந்து சுருங்குவதை உணர்வீர்கள். அந்தப்பாடலை பிரித்து எழுதினால் இப்படி வரும்.

முருகன், தனிவேல் முனி, நம் குரு என்று
அருள் கொண்டு அறியார் அறியும் தரமோ
உரு அன்று, அரு அன்று, உளது அன்று, இலது அன்று,
இருள் அன்று, ஒளி அன்று என நின்றதுவே

குறிஞ்சிக் குமரனான அந்த அழகன் யார்? அவன் கை வேலே தனித்துவமானது. அது குருவாக நம்மைக் காப்பது. அதை உணர்ந்தவர்களுக்குத் தெரியும், அவன் ஒளி, அவனே இருள்; அவனே உரு கொண்டும் திகழ்வான், அவனே உருவற்றவனுமாவான். இருப்பவனாகத் திகழும் அவனே இல்லாதவனுமாக இருக்கும் விந்தையை அவனைக் குருவென்று ஏற்றுக் கொள்பவர்கள் தானறிவார்.

மேலும் சொல்கிறார் அருணகிரியார்:

ஆனா அமுதே, அயில் வேல் அரசே,
ஞானாகரனே, நவிலத் தகுமோ?

யான் ஆகிய என்னை விழுங்கி, வெறும்
தானாய் நிலை நின்றது தற்பரமே.

எத்தனை எளிமையாக அத்வைதத்தைச் சொல்லிவிடுகிறார்?  ‘யானாகிய என்னை விழுங்கி வெறும் தானாய் நின்றது எது,  அதுவும் எப்படி நிலையாய் நின்றது.?

கந்தர் அலங்காரத்தில், தான் குமரனது திருமேனியில் சொக்கி நின்றதை அழகுத் தமிழில் பாடிப் பரவசமடைகிறார்:

பத்தித் திருமுக மாறுடன் பன்னிரு தோள்களுமாய்த்  

தித்தித் திருக்கு மமுதுகண்டேன் செயன் மாண்டடங்கப்

புத்திக் கமலத் துருகிப் பெருகிப் புவனமெற்றித்

தத்திக் கரைபுர ளும்பர மாநந்த சாகரத்தே.’

இப்பாடலைக் கீழ்க்கண்டவாறு பிரித்துப் படிக்கலாம்.

‘பத்தித் திருமுகம் ஆறுடன் பன்னிரு தோள்களுமாய்த்  தித்தித்து இருக்கும் அமுது கண்டேன் செயல் மாண்டு அடங்கப்
புத்திக் கமலத்து உருகிப் பெருகிப் புவனம்எற்றித்
தத்திக் கரைபுரளும் பரம ஆனந்த சாகரத்தே

முருகனின் ஆறுமுகங்கள் எதைக் குறிக்கின்றன?

ஞானம், வைராக்யம், வலிமை, கீர்த்தி, செல்வம், ஐஸ்வர்யம்; அவனது ஆறுபடை வீடுகளும் இதன் குறியீடுகளே;

ஓம் என்ற பிரணவப் பொருளுரைத்த சுவாமி மலை, ஞானக் குறியீடு.

ஆண்டியின் கோலமுற்ற பழனி, அச் சிறுவனின் வைராக்யம்.

சூரன் உடல் கிழித்த திருச்செந்தூர் வலிமையல்லவா?

தெய்வானையைத் திருமணம் செய்து கொண்ட திருப்பரங்குன்றம், அவன் கீர்த்தியை, வெற்றியை, அவன் இந்திரனின் மருமகனாதைச் சொல்லும் பேறு பெற்றது.

காதலும், களவுமாகப் பேசும் தமிழ், கொண்டாடுகிறது முருகன் வள்ளித் திருமணத்தை; தெள்ளு தமிழ்க் குறத்தியை திருமகளெனக் கொண்டு மணந்து சினந்தணிந்து திருவும், அருளுமாக நின்ற இடம் திருத்தணிகை.

தங்க மயிலாடும் பழமுதிர்ச்சோலை ஐஸ்வர்யம் பொங்கும் இடம்.

மற்றுமொரு அபூர்வ செய்தியினையும் பார்ப்போம்.

மேல்கொடுமாலூர் என்ற அழகிய ஊர் பரமக்குடியிலிருந்து 22 கி மீ தொலைவில் உள்ளது. இந்தத் தலத்தில் அன்னையிடமிருந்து மழு என்ற ஆயுதத்தையும் பெற்றார் முருகன். வேல் தந்த அன்னையவள், சிவனின் மழுவையும் மகனுக்குத் தருகிறாள். சூரனை வென்ற முருகன் இவ்விடத்திற்குச் சாயுங்காலம் வருகிறார். அவ்விடத்தில் ரிஷிகள் அவரை வரவேற்று, உபசரித்து தங்கச் சொல்கின்றனர். மாலையில் அங்கே குமரன் எழுந்தருளியதால், சிறப்பு பூசனைகள் அனைத்தும் ஆதவன் மறைந்த பிறகே செய்யப்படுகின்றன. மா, பலா, வாழைப் பழங்களால் திங்கள், வெள்ளி, கிருத்திகை தினங்களில் அபிஷேகம் நடைபெறுகிறது. தேன் கலந்த தினை மாவும், பாசிப்பருப்பும், கைக்குத்தல் அரிசியும், பழங்களும் அவனுக்குப் படைக்கப்படுகின்றன. முருகையா என்று செல்லமாக விளிக்கப்படும் குமரன், சிறு மரத்துண்டினால் பல்துலக்கினாராம்; அதுவே பெரும் மரமாக வளர்ந்து தல மரமாக வணங்கப்படுகிறது.

‘திருவடியும் தண்டையும் சிலம்பும் சிலம்பு ஊடுருவப்  

பொருவடிவேலும் கடம்பும் தடம்புயம் ஆறிரண்டும்
 மருவடிவான வதனங்கள் ஆறும் மலர்க்கண்களும்
 குருவடிவாய் வந்து என்உள்ளம் குளிரக் குடிகொண்டவே!

நடுப்பக்கம் – சந்திரமோகன்

Kshama Bindu (Sourced) (HT_PRINT)

திருமண அழைப்பிதழ்

காலை ஆறு மணிக்கு நான் பரபரப்புடன் பட்டு வேஷ்டி சட்டையில் கிளம்பியதை பார்த்து என் பையன் குளம்பிப் போயிருந்தான்.
அவன் கண்களின் ஓரத்தில் எட்டிப் பார்த்த நீர் என்னை ஏதோ செய்தது.
“என்னப்பா” என்றேன் நான்.
“ஒன்றுமில்லையப்பா. அம்மா போனதுக்கப்பரம், உங்களை பட்டு வேஷ்டியில் இப்பதான் பாக்கிறேன்,அதான்” என்றான்.

“ அது சரி. இவ்வளவு சீக்கிரம் எங்க கிளம்பிட்டீங்க” என்றான் என் பையன்.
“ கல்யாணத்துக்குப்பா” என்றேன் நான்.

“எங்கேயப்பா கல்யாணம். யாருக்கு? பத்திரிக்கை ஒன்றும் வீட்டுக்கு வந்த மாதிரி தெரியலயே” என்றான் பையன்.

நான் சற்று வளைந்து நெளிந்து “ ஒன்றுமில்லையப்பா, நம்ம முருகன் கோவில்ல, எனக்குதான் கல்யாணம்” என்றவுடன் அதுவரை நின்று கொண்டு பேசியவன் சற்று தடுமாறி அமர்ந்தான்.
சிறிது நேரம் பேச்சு மூச்சில்லை. கதவு ஓரத்தில் நின்ற என் மருமகள் அதிர்ச்சியை அடக்க முடியாமல் கைகளை ஆட்டியதில் வளையல் சப்தம் அமைதியை கலைத்தது.

“7.30-9.00 முகூர்த்தம் கிளம்பனுப்பா” என்றேன் நான் அமைதியைக் களைத்து.

தன் நிலைக்கு திரும்பிய என் பையன் ஆச்சரியம் கலந்த வெறுப்பா அல்லது கவலையா என அறிய முடியாத பாவனையுடன் “ நீங்க யாருக்கிட்டேயும் சொல்லவேயில்லை( இங்கு அப்பா என்ற வார்த்தை வர வில்லை)” என்றான்.

“ இதைப்போய் யாருக்கிட்ட சொல்றதுப்பா” என்றேன் நான்.
இப்பொழுது அவன் பாவனை கோபத்திற்கு மாறியது.
“ தெரியுதுல்ல, எழுபது வயசில சொந்த காரவுங்க எல்லாம் என்ன நினைப்பாங்க. அவங்களை விடுங்க, நீங்க அடிக்கடி Zoom ல பேசுவீங்களே, உங்க friends எல்லாரும் இதைக் கேட்டா கேமராவை mute பண்ணிட்டு சிரிக்க மாட்டாங்கலாப்பா” என்று கோபத்தை வார்த்தைகளாக மாற்றி கொட்டினான்.

கோபத்தில் சற்று இரைந்து பேசியதால் பாவம் மூச்சு வாங்கிற்று அவனுக்கு. நல்ல வேளை சத்தத்தில் பேரக் குழந்தைகள் எழுந்திருக்க வில்லை.

மேலும் அவன்” பெண் அதான் இந்த வீட்டுக்கு வரப் போற என் சித்தி யார்” என்றான் கோபம் கொஞ்சமும் குறையாமல்.

இப்பதான் நான் செஞ்ச தப்பு எனக்கு உறைத்தது. அவனிடம் ஆரம்பத்திலேயே விவரமாக சொல்லியிருந்தால் தப்பா நினைச்சிருக்க மாட்டான்.

நான் “ பைத்தியக்காரா! பெண் பார்த்து திருமணம் செய்யிர வயசா எனக்கு. இல்லை உங்க அம்மா மாதிரி யாராவது பிறந்து வந்திருக்காங்களா” என்ற நான் அவனை மேலும் குழப்பாமல் “ நான் செய்யப் போறது sologamy யப்பா என்றேன்.

மேலும் “ ஒரு மாலைக்கு சொல்லியிள்ளேன். முருகன் முன் மாலையணிந்து என்னை நானே சுய திருமணம் (sologamy or self marriage )செய்து கொள்ள போகிறேனப்பா” என்றேன் நான்.
“தேன் நிலவாக காசியில் ஒரு வாரம் சென்று தங்கப் போகிறேனப்பா” என்றும் கூறினேன்.

“ என்ன gamy, புதுசா இருக்கு. உங்களுக்குன்னு ஏம்பா இப்படி எல்லாம் தோணுது” என்றான் கோபம் இறங்கி இரக்கத்துடன்.

“இல்லப்பா. கஷ்மா பிந்துன்னு 24 வயது பெண் குஜராத், வடோதராவில இந்த மாதம் தன்னைத் தானே கல்யாணம் செஞ்சுக்க போறதா சொல்லி இருக்காங்க.
இருபது வருஷங்களா வெளி நாடுகள்ல மட்டும் அங்கும் இங்குமாய் நடந்து வந்ததை இந்தியாவிலேயே முதல் நபராய் அந்தப் பெண் செய்யப் போகுதுன்னு வடக்கே எல்லா பேப்பர்லேயும் போட்டோவோட முதல் பக்கத்தில வந்திருக்காம்பா” என்றேன்.

“ குடும்பம் குட்டிகளோட வாழ வேண்டிய அந்தப் பெண் அப்படி பண்றது எனக்கு கொஞ்சம் கூட பிடிக்கல. ஆனால் அந்தப் பெண்ணோட சுய திருமணம் 11 ந்தேதி. இன்னைக்கு தேதி 9. இப்ப நான் சுய திருமணம் செஞ்சுக்கிட்டா என் பேர் பேப்பர்ல இரண்டாவது பக்கத்திலயாவது இந்தியாவிலேயே முதன் முறையாக சுய திருமணம் செய்து கொண்டவர்னு போட்டோவோட வருமேங்கற நப்பாசைப்பா. இதுவரைக்கும் என் பேரு பேப்பர்ல வந்ததேயில்லப்பா” என்றேன் அசட்டுச் சிரிப்புடன்.

“ பேப்பர்ல பேரு வர வேற வழிஇருக்கு.
அந்த sologamy பத்தி சொல்லுங்க”என்றான் என் பையன்

By marrying herself, Ms Bindu said, she would be dedicating her life to “self-love”.
“Self-marriage is a commitment to being there for yourself, to choosing the livelihood and lifestyle that will help you grow and blossom into the most alive, beautiful, and deeply happy person you can be.”

“ அது என்னமோ வாழ்க்கையை “self love “ க்காக அற்பணிக்கரதாம்பா. அந்த பொண்ணு என்ன என்னமோ சொல்லுது. அதோட வாழ்க்கையை அதே யாரோட தயவும் இல்லாம அமைச்சுக்க போகுதாம். அப்ப கல்யாணமே வேண்டாம்னு இருந்துட வேண்டியதுதானே. ஆனால் எல்லா பெண்களையும் போல கல்யாணமும் செஞ்சுக்கனுமாம். சிகப்பு கலர்ல புடவை எடுத்திட்டாங்க. கோவாவில 15 நாள் தேன் நிலவு, தனியாத்தான். அவங்க வழக்கப்படி மருதாணி இடும் விழா ரோடுல டான்ஸ் ஆடுவாங்களே சங்கீத் அந்த விழா கல்யாண விருந்து எல்லாம் உண்டாம். கல்யாணத்துக்கு அர்ச்சகர் எல்லாம் ஏற்பாடு செஞ்சாச்சு. அக்னியை ஏழு வலம் வந்து தானே தாலி கட்டிக்க போகுதாம். பாவம் அங்கே ஆளும் கட்சி கோவில்ல இந்த கண்றாவதியெல்லாம் கூடாதுன்னு அனுமதிக்கலயாம். நண்பர்களுக்கும் உறவுகளுக்கும் பத்திரிக்கையெலாம் போயிடுச்சு. அதைப் படிச்சிட்டுதாம்பா நான் கொஞ்சம் உணர்ச்சி வசப் பட்டுட்டேன்” என்றேன்.

“பிரேசில்ல ஒருத்தர் சுய கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்டு ஆறே மாத த்தில வாழ்க்கை வெறுத்து அவரையை அவர் விவாகரத்து பண்ணிட்டாராம்பா. அந்த பெண் கல்யாணத்தை சட்ட பூர்வமா அங்கீகாரம் செய்யனும்னு கோரிக்கை வச்சிருக்குப்பா. இப்ப நானும் சேர்ந்திட்டா ஒரு சங்கம் அமைச்சு நான் தலைவரா ஆயிடலாம்னு பார்த்தேன்” என்றேன்

என் பையன் “ கேக்க சுவையாத்தான் இருக்கு, ஆனால் உங்களுக்கு தலைவர் பதவியெல்லாம் சரிப்பட்டு வராது, பேசாம நீங்க குவிகத்தில நடுப் பக்கம் என எழுதுவீங்களே அதுக்கு எழுதி அனுப்பிடுங்கப்பா” என்றான்
எனக்கு அதுவும் சரியாகத்தான் பட்டது.

 

தி டிரினிடி புத்தகம் – சஞ்சய் ஸ்வாமினாதன்

 

Sanjay Swaminathanசஞ்சய் ஸ்வாமினாதன் 15 வயது நிரம்பிய பள்ளிமானவன் . ஆனால்  இப்போது எழுத்தாளர்.

THE TRINITY என்ற ஒரு 358 பக்கங்கள் கொண்ட  ஆங்கிலப் புத்தகத்தை எழுதி அமேசான் கிண்டிலில் வெளியீட்டிருக்கிறார். 

பெங்களூரில் ஸ்ரீ ஸ்ரீ ரவிசங்கர் வித்யா மந்திரில் படிக்கும் மாணவனின் இந்த அபார முயற்சிக்கு கிரியா ஊக்கியாக இருந்தவர் அவரது பெற்றவர்கள் மட்டுமல்ல. அவரது தாத்தா சுகவனமும் கூட.

சஞ்சய்க்குப் பல திறப்பட்ட விருப்பங்கள் உள்ளன. மிருதங்க வாசிப்பு, கர்நாடக இசைப் பயிற்சி, நீச்சல், விளையாட்டு போன்றவை அதில் அடங்கும். 

எல்லாவற்றையும் விட மிக முக்கியமாக எண்ணுவது புத்தகம் வாசிப்பதுதான். 

இந்த வாசிப்பு அனுபவம்தான் தன்னை  எழுதத்தூண்டியது என்கிறார் இந்தக் குழந்தை எழுத்தாளர். 

அவருடன் சில நிமிடங்கள் போனில் உரையாடி இந்த டிரினிடி  புத்தகம் எந்த வகையச் சார்ந்தது என்று கேட்டபோது மிகவும் அழகாக ” இது ஒரு பேன்டசி பற்றிய நாவல் .  அலெக்ஸாண்டர்    என்ற சிறுவன் தனது தந்தை மரணத்திற்குப் பிறகு புதியதொரு உலகத்திற்குச் செல்கிறான். அந்த உலகத்தில்  அவன் காணும் ரகசிய மனிதக் கூட்டம், இருளில் உலாவும் கொடூர மிருகங்கள்,   வித்தியாசமான மொழிகள் அவனை மட்டுமல்ல படிக்கும் வாசகர்களையும் புதியதொரு உலகத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும்” என்று மிகுந்த நம்பிக்கையுடன் கூறினார். . 

புத்தகத்தை கிண்டிலில் வாங்கிப்   படித்துவிட்டு இதைப் பற்றிய முழு விமர்சனம் செய்யலாம். 

சஞ்சய்க்கு  இன்னும் நிறைய சாதனை புரிய குவிகத்தின் வாழ்த்துக்கள்.

THE TRINITY Kindle Edition
by Sanjay Swaminathan (Author) Format: Kindle Edition
4.6 out of 5 stars 3 ratings
Kindle Price  $1.28
Read with Kindle  Free App

Product details

  • ASIN ‏ : ‎ B0B18MJ8TY

  • Publication date ‏ : ‎ May 12, 2022
  • Language ‏ : ‎ English
  • File size ‏ : ‎ 6893 KB
  • Text-to-Speech ‏ : ‎ Enabled
  • Screen Reader ‏ : ‎ Supported
  • Enhanced typesetting ‏ : ‎ Enabled
  • X-Ray ‏ : ‎ Not Enabled
  • Word Wise ‏ : ‎ Enabled
  • Print length ‏ : ‎ 358 pages

பூப்போல மலரும் நோய்! – மீனாக்ஷி பாலகணேஷ்

 

தமிழரின் தோற்றுவாய்? [எங்கிருந்து தமிழர்? ] /பகுதி 18‏ ~ Theebam.comஅவள் மாமரக்கிளையில் கட்டிய ஊஞ்சலில் கால்களை உதைத்தெழுந்து ஆடுகிறாள். அடடே! பின்னிருந்து யார் அதனை ஊக்கி விடுவது? மெல்லத்திரும்பிப் பார்த்தால் அவன், அவளுடைய காதல் கணவன்! எப்போது அவன் ஊர் திரும்பினான்? வேலை காரணமாக வெளியூர் அல்லவோ சென்றிருந்தான்? வந்துவிட்டானா? மகிழ்ச்சியில் உள்ளம் துள்ளுகிறது. ஊஞ்சலில் பிடி நெகிழ்கிறது; கீழே விழுந்து விடப்போனவளைத் தாங்கிப் பிடித்து அணைத்துக் கொள்கிறான் அவன். முகம் சிவக்க, அந்தப் பிடியினின்றும் தன்னை மீட்டுக்கொள்ள முயன்றாள்- முயல்வது போல நடித்தாள் – அவள்!

சே! என்ன இது? அழகான இனிமையான கனவு கலைந்து விட்டது. எங்கோ சேவல் கூவுவது கேட்கிறது. புள்ளினங்கள் சலசலக்கத் தொடங்கி விட்டன. கனவின் இனிமையை எண்ணியவாறே படுக்கையில் கிடக்கிறாள் அவள். அக்கம்பக்கத்து வீடுகளில் வாசல்பெருக்கும் சப்தமும் மாடுகளைக் கறக்க முற்படும் ஒலிகளும் கேட்கின்றன. மெல்ல, தானும் எழுந்து, தோட்டத்துப்பக்கம் செல்கிறாள். எப்போது அவர் வீடு திரும்புவார் எனும் கேள்வி உள்ளத்தின் ஒரு கோடியில் எழும்புகிறது. சுரத்தே இல்லாமல் தன் காரியங்களைக் கவனிக்க முனைகிறாள்.

பித்திகக்கொடி அரும்புகளால் நிறைந்து நிற்கிறது. ஏதோ எண்ணியவாறே அவற்றையும் பறித்துவந்து ஒரு தாலத்தில் இட்டு வைக்கிறாள்.

பிரிவில் வருந்தினாலும் உயிரைத்தக்க வைத்துக்கொள்ள உணவு வேண்டுமல்லவா? மெல்ல மெல்ல ஏதோ ஒரு கீரையையும் சிறிது வரகரிசியையும் இட்டு ஒரு எளிமையான சமையலைச் செய்கிறாள். நேரம் ஊர்ந்து செல்கிறது; அடுத்தவீட்டு முதியவள் வருகிறாள். ‘இவள் இளையவள், சிறுபெண்; இப்போதுதான் திருமணமானவள்; கணவன் வெளியூர் சென்றமையால் தனியே இருக்கிறாள்’ என்று பசுவின் பாலால் செய்ததொரு பாயசத்தை அவளுக்காக ஆசையோடு ஒரு செம்பு நிறையக் கொண்டு வந்து தருகிறாள்.

“அவர் இப்போது என்ன செய்து கொண்டிருப்பார்? ‘தனது அலுவல்களில் அலைந்து கொண்டிருப்பவர் சரியாக உண்டாரோ இல்லையோ?’ என இவள் எண்ணம் எங்கோ சிறகடிக்கிறது. உணவு செல்லவில்லை. கூம்பிய தாமரை போன்ற முகத்துடன் பாயசச் செம்பைப் பார்த்துப் பரிதவிக்கிறாள் இவ்விளம்பெண்.

முதியவள் இவளைக் கனிவோடு பார்க்கிறாள். ஏதேதோ பேசி அவள் எண்ணங்களைத் திசை திருப்ப முயல்கிறாள்; ‘உம்,’ என்ற முனகல்களுடன் ஒரு சொல் விடைகள் மட்டுமே இளையவள் வாயினின்று வருகின்றன. பகல் பொழுதும் மெல்ல மெல்ல விரைந்து செல்கின்றது. கதிரவன் மேற்கே விடைபெறத் தயாராகி விட்டான்.

தாலத்திலிட்ட பித்திக அரும்புகள் விரியத் தயாரான நிலையில் உள்ளன. இவற்றை இப்போது ‘போது’ என்பார்கள். ‘மலர்ந்து மலராத பாதிமலர்’ என்பாரே நமது கண்ணதாசன், அவ்வாறு உறங்கும் சின்னக்குழந்தையின் கண்மலர்கள் போல இருக்கின்றன.

முதியவள் வாழைநாரைப் பதமாக உரித்தெடுத்து நீரில் தோய்த்துக்கொண்டு பித்திக மலர்களைச் சரமாகத் தொடுக்க அமருகிறாள். சிறிது உரையாடிய படியே, தொடுத்த சரத்தை இவள் கரங்களில் தருகிறாள். மாலைப் பொழுதாகி விட்டதல்லவா? பித்திகமலர்கள் இவள் கைகளில் ‘கொல்’லென மலர்ந்து சிரிக்கின்றன. அவற்றைப் பார்க்கும் இவள் கண்களில் பிரிவின் ஆற்றாமை பொறுக்காமல் நீர் குளமாகத் தேங்குகிறது. முதியவளின் தோளில் சாய்ந்து விம்முகிறாள். முதியவளும் இவள் நிலையில் ஒருநாள் இருந்தவள் தானே!  இளையவளின் கூந்தலைத் தடவி அவளைத் தேற்ற முயல்கிறாள்.

‘கனவேயானாலும் தலைவர் என்னைப் பிரிந்ததும் காலையில் அந்தப் பிரிவு என்னும் நோய் இந்த மலர் அரும்பைப்போல் என் சிந்தையில் தோன்றுகிறது. பகல் பொழுது வளர வளர என்னுடைய பிரிவுநோயும் வளர்ந்துகொண்டே போகிறது. முதிர்கிறது. இனிமையான மாலைப் பொழுதில் மலர்ந்து விரிந்துவிடும் மென்மையான மலர்களை போல முழுமையாக விரிந்த இந்த நோயும் எனக்குத் துயரம்தரவே மலர்கிறது. இந்தப் பிரிவின் நோய் மாலைப்பொழுதில் எனக்குப் பெருத்த துன்பத்தை அல்லவா தருகிறது? வேதனையை அன்றோ அதிகப்படுத்துகிறது? பகல் முழுக்க நெடுநேரம் வளர்ந்து முதிர்ந்த இந்த இந்நோய் மாலை போன்ற குறுகிய காலத்தில் மொத்தமாய் அதன் கோர வடிவினை எனக்குக் காண்பிக்கிறதோ?’ என ஏங்குகிறாள் தலைவி.

‘காலை அரும்பிப் பகலெல்லாம் போதாகி
மாலை மலரும்இந் நோய்.’ (திருக்குறள் 1227)

[காமத்துப்பால், கற்பியல், பொழுதுகண்டிரங்கல்]

இதில் பொருளைச் சொல் சொல்லாக எடுத்துப் பிரித்துக் காண வேண்டும். தலைவி துயில் நீங்கி எழுந்தபோது காலை நேரம். கனவின் இனிமையும் அதன் எண்ணங்களும் இன்னும் அவளுக்குள் நிறைந்து நிற்கின்றன. ஆகவே அந்தக் காதல்நோய் அரும்பாகத் தான் இருக்கிறது, அவள் அப்போதைக்கு அதை லட்சியம் செய்யவுமில்லை.

பகற்பொழுதில் பலவேலைகள். ஊடே காதல்தலைவனின் நினைவுகள் வராமல் இல்லை. இருப்பினும் அவற்றை ஒருபக்கம் ஒதுக்கி வைக்க முடிகிறது. ஆனால் அந்த நோய் மெல்லப் பெருகி வளர்ந்து வருகிறதே!

மாலையில் பிரிவு அதிகம் வேதனை தருவது எதனால்? தம் துணையை எண்ணி வீடு வந்துசேரும் மனிதர்கள், ஆவினங்கள், கூடடையும் பறவைகள், இவர்களைக்கண்டு, தான் கணவனுடன் இன்பமாகக் கழித்த காலத்தின் நினைவுகளின் தாக்கத்தில் இந்நோய் மாலையில் மலர்கிறது (முழுமையாகத்தன் சுயரூபத்தைக் காட்டுகிறது) என்று வருந்தினாளாம் இவள்.

பூவின் நிலைகள் பொழுது (காலத்) திற்கேற்ப மாறும். அரும்பு என்பது பூவின் தோற்ற நிலை.  போது என்பது பூ விரியத் தொடங்கும் நிலை. மலர் என்றால் பூ விரிந்து மலர்ந்துவிட்ட நிலை. பூவினைப்போல பிரிவு / காதல் நோயும் காலத்திற்கேற்ப வளர்கிறது என்பது உருவகம். இதனை ஏகதேச உருவகம் என்பர்.

00000

இதேபோன்ற தாகூரின் ஒரு அழகான கவிதை நினைவிற்கு வந்தது. அவர், கீதாஞ்சலியில் இதே போலும் காதல் தாபத்தை பரம்பொருளின் மீதேற்றிக் கூறுவார்!!

மேகங்கள் மேன்மேலும் திரண்டு இருளடையச் செய்கின்றன. என் அன்பே, என்னை ஏன் தன்னந்தனியாக கதவிற்கு வெளியில் நிற்க வைக்கிறாய்?

           மதியநேரத்தின் வேலை மும்முரத்தில், நான் கூட்டத்தோடு இருக்கிறேன் (உன் நினைவு என்னைத் துன்பத்தில் அவ்வளவாக ஆழ்த்தவில்லை). ஆனால் இந்த இருண்ட தனிமையான நாளில் உனக்காக மட்டுமே காத்திருக்கிறேன்.

           எனக்கு நீ உன் முகத்தைக் காட்டவில்லையென்றால், என்னை நீ முழுமையாகப் புறக்கணித்து விட்டால், நான் எவ்வாறு இந்த நீண்ட மழைநாட்களைக் கழிப்பேன் என அறியேன்.

           தொலைதூரத்து இருளை நான் வெறித்துக்கொண்டும் எனது இதயம் இந்த அமைதியற்று அலைந்து புலம்பும் காற்றைப்போல இருக்க, அழுதுகொண்டும் இருக்கிறேன்.                                                            (தாகூர்- கீதாஞ்சலி)     

 

           Clouds heap upon clouds and it darkens. Ah, love, why dost thou let me wait outside at the door all alone?

            In the busy moments of the noontide work I am with the crowd, but on this dark lonely day it is only for thee that I hope.

            If thou showest me not thy face, if thou leavest me wholly aside, I know not how I am to pass these long, rainy hours.

            I keep gazing on the far-away gloom of the sky, and my heart wanders wailing with the restless wind.                                                    

                                                                                                (Tagore- Gitanjali)

இந்தக் கவிதைகளையெல்லாம் படித்து அவற்றின் பொருளிலாழ்ந்து தோய்ந்து அழுததுமுண்டு. தெய்வத்தை நம் அன்பில் கட்டிப்போட்டுக் காட்டும் காதல் மொழிகளல்லவோ இவை! காதலைப்போல ஒருவரைப் பித்தாக்கும் தாபநிலை இது. காதலைக் கூறி விளக்கினால்தான் சாமானியர்களான நாம் புரிந்துகொள்ள முடியும் என்று அந்த வழியிலேயே நின்று கூறுகிறாரோ தாகூர்?

எப்படியானால் என்ன?

ஆண்டாளும் மீராவும் இறைவனிடம் கொண்ட காதலைப் பற்றி அறிந்த நமக்கு இதனை உணர்ந்து புரிந்து கொள்வது எளிதே!

00000

பாரதியாரும் தன் பங்குக்கு இந்த நோயை ஒரு அலசு அலசியிருக்கும் அழகை ‘கண்ணன் என் காதலன்’ கவிதையில் கண்டு மகிழலாம்.

காதல் வயப்பட்ட பெண்ணுக்கு தன் ‘நோய்’ எதனால் என்று தெரியவில்லை! தூண்டிற் புழுவினைப்போல் நெஞ்சு துடிக்க, கூண்டுக்கிளியினைப் போல் செல்லும் வழியறியாமல் மிக நொந்து கிடக்கிறாள். தாயைக் கண்டாலும் சலிப்பு; தோழிமார் எல்லாம் நோய்போலத் துன்பம் தருகின்றனர்.

உணவு செல்லவில்லை- சகியே
உறக்கங் கொள்ள வில்லை;

பாலுங்க சந்ததடீ சகியே
படுக்கை நொந்த தடீ

நாலு வயித்தியரும் இனிமேல்
நம்புதற் கில்லை யென்றார்
பாலத்துச் சோசியனும்- கிரகம்
படுத்து மென்று விட்டான்;

மருத்துவனும் சோசியனும் கைவிரித்து விட்ட நிலை!!

ஆனால் கனவில் அவன் வந்து அவள் மனதைத் தொட்டு விட்டான்; புதிய மகிழ்ச்சியில் திளைக்கிறாள் அவள்.

உச்சி குளிர்ந்து, உடம்பும் நேராகிறது. உள்ளத்தில் புதியதோர் சாந்தி பிறக்கிறது. எண்ணிப் பார்த்ததும் புரிகிறதாம் – அது அந்த மாயக்கண்ணன் தான் இவள் உள்ளத்தில் வந்து குடிகொண்டு விட்டான் என்று!!

கண்ணன் திருவுருவம் அங்ஙனே

           கண்முன்னே நின்ற தடீ!

பூப்போல பல நேரங்களில் பலகட்டங்களாக வளரும் காதல்நோயைப் பற்றிப் பார்த்தோம். இது உள்ளம் பற்றிய நோய்!

அடுத்த இதழில் உடலை வருத்தும் இன்னும் சில நோய்களைப் பற்றிய செய்திகளைக் காணலாமே!