இன்னும் சில படைப்பாளிகள் – எஸ் கே என்

Image result for சுந்தர ராமசாமி

சுந்தர ராமசாமி

 

திரு சுந்தர ராமசாமி நாகர்கோவிலைச் சேர்ந்த ஒரு முக்கியமான எழுத்தாளர். பல எழுத்தாளர்களுக்கும்   இலக்கிய ஆர்வலர்களுக்கும் ஒரு  ஆதாரமாய் விளங்கியவர். நாகர்கோவிலுக்கு வரும் எந்த எழுத்தாளரும் அவரைச் சந்தித்து அளவளாவாமல் திரும்ப மாட்டார்கள். புதுக்கவிதை வளர்ந்து ஓரளவு அங்கீகாரம்  பெற்றுவந்த காலகட்டத்தில் ‘பசவய்யா’ என்ற என்ற பெயரில் கவிதைகள் எழுதியிருக்கிறார். இவரது விமர்சனக் கட்டுரைகள், கொஞ்சம் காட்டமாக இருந்தாலும், குறிப்பிடத்தக்கவை.

 

இவருடைய ‘புளியமரத்தின் கதை’ நாவல் வரலாற்றின்  திருப்புமுனைகளில் ஒன்று  என்று சொல்லலாம்.  இவருடைய மற்றொரு நாவலான ‘ஜேஜே சில குறிப்புகள்’  பெரிய அளவில் பேசப்பட்ட மற்றும் விமர்சனத்திற்கு உள்ளான  ஒரு படைப்பு. அதற்கு அந்த நாவலின் வடிவம் தான் காரணம் என்று சொல்லலாம்.

 

இவரது எங்கள்  டீச்சர் என்னும் கதை

அந்தக் காலத்து மகாராஜாக்கள்தான் கல்வி தேவதையை எத்தனை பெரிய  மனசுடன் ஆராதனை செலுத்தியிருக்கிறார்கள். இல்லாவிட்டால் இந்த பிரம்மாண்டமான கட்டடம் இங்கு எழும்பிவிடுமா?

என்று வியக்கும் வார்த்தைகளுடன் தொடங்குகிறது..

கதை எட்டாம் வகுப்பு மாணவன் பார்வையில் சொல்லப்படுகிறது. அந்தப் பள்ளியைப்போன்று வேறு பள்ளிகள், கல்லூரிகள் கூட இல்லையாம்.

ஒரே ஒரு ஆசிரியை மட்டும் (பத்மாவதி டீச்சர்)  இருக்கிறார். நாற்பது ஆசிரியர்களுக்கு மத்தியில் ஒரு பெண்துணையின்றி பணியாற்றுவது அவருக்கு நரக வேதனையாக இருந்ததாம். இதுகுறித்து இன்ஸ்பெக்டர் வருகிறபோது முறையிடப் போவதாகவும் சொல்லிக்கொண்டிருகிறார். இந்தக் காரணத்தால்  பத்மாவதி டீச்சர் ராஜினாமா செய்து விடுவார் என்றுகூட பேசிக்கொண்டார்கள்

இந்த நிலையில்  ஒரு ஆசிரியை பள்ளிக்கு மாற்றலாகி வருகிறார்  என்று தெரியவருகிறது. அந்த டீச்சர் வந்து  சேரும் நாளும் வந்தது. புது டீச்சரை பார்க்கும் ஆவலுடன் மாணவர்கள் அசெம்ப்ளி ஹாலில் கூடிவிடுகிறார்கள் . பத்மாவதி டீச்சர் உடன்வரும்  எலிசபத் டீச்சர் ..  அந்தக் காட்சியை இப்படி  விவரிக்கிறார்.

பத்மாவதி டீச்சர் எதிர்சாரி ஏணிப்படி வழியாக, கால்களில் படி இடராது சாக்லேட் கலர் பட்டுச் சேலையை இடது கை விரலால் நாசூக்காகத் தூக்கிப் பிடித்தபடி இறங்கி, மிடுக்குடன் நடந்துவந்து எலிசபெத்தின் கைகளை அன்புடனும் முகத்தில் செட்டான சிரிப்புடனும்  பற்றி, ஒரு குழந்தையை அழைத்துச் செல்வதுபோல் வெயிட்டிங் ரூமுக்கு அழைத்துச் சென்றார். நிகழ்ந்தது இவ்வளவுதான். அந்த வேளையின் சாமர்த்தியம்தானோ என்னவோ! எல்லாம் கடவுளின் ஜோடனை போல் கண்கொள்ளாக் காட்சியாக அமைந்துவிட்டது.

இரண்டு பேரில் ‘யார் அழகு’ என்று மாணவிகள் விவாதம் செய்து கொண்டார்கள். கண்கொள்ளாக் காட்சியாக   இரண்டு ஆசிரியைகளும் ஒன்றாக வரும்பொழுது இந்தக் கேள்வி எல்லோர்  மனத்திலும் தோன்றுவது இயற்கைதானே?

பள்ளியில் இருந்த மாணவர்களுக்கு அந்த இரு  டீச்சர்கள் மேலும் மிகுந்த மரியாதையுடனும், கூடவே ஒருவித பாசத்துடன் அவர்களை பார்க்கிறார்கள். அந்த இருவருக்கும்  இடையில் இருந்த நட்பும்  அன்னியோன்யமும் மாணவர்களுக்கு நெகிழ்ச்சியைத் தந்தது.

எங்கள் மனசும் எண்ணமும் அவர்களை சுற்றி படிய எங்கள் மேல் கொண்டிருந்த பாசமும் பாடம் கற்றுத் தருகையில் வெளிப்பட்ட அவர்கள் திறமையும் மட்டுமல்ல காரணங்கள்.  ஒவ்வொருக்கொருவர் கொண்டிருந்த  நேசமும் தோழமை உணர்ச்சியும் எங்கள் மனசை வெகுவாக கவர்ந்தன. அவர்கள் மனசுக்குள் அந்தரங்கம் எங்கள் இதயங்களில் எதிரொலித்தது

அந்த நட்பு ஸ்ருதி கலைந்தது போதாத காலம். பத்மாவதி டீச்சர் B  பிரிவு ஆசிரியை.  எப்போதுமே அந்தப் பிரிவு  மாணவர்கள்தான் படிப்பில் முதல் பல ராங்குகளைத் தட்டிச் செல்வார்கள். அதற்கு பத்மாவதி டீச்சரின் திறமைதான் காரணம்.

மண்டை  ஒட்டைக் கழற்றிப் பாடங்களை உள்ளே வைத்து மூடிவிடுவதில் அவர் காட்டும் திறமை அலாதியானது .  

அந்த டீச்சர் மனது வைத்தால் ஒரு பெருச்சாளிக்குக் கூட பிதாகரஸ் தியரத்தை கற்றுக் கொடுத்து விடுவார் என்று மாவட்ட கல்வி அதிகாரியே சொல்லுவாராம்.

இன்னொரு பிரிவின் ஆசிரியையாக எலிசபெத் டீச்சர் பொறுப்பேற்கிறார். அதில்தான் கதைசொல்லியும் படிக்கிறான்.

ஒரு காலாண்டு தேர்வில் பத்மாவதி டீச்சரின் மாணவர்கள் சிலர் நூற்றுக்கு நூறு மதிப்பெண்கள் வாங்க,  இந்த பிரிவு  மாணவர்கள் மிகக்குறைந்த மதிப்பெண்கள் பெற்றார்கள் பலர் ஒற்றை இலக்கம்தான்.  இந்த விஷயம் டீச்சரை மிகவும் பாதித்து விட்டது எப்படியாவது இந்த மாணவர்களை அடுத்த பிரிவு மாணவர்களுக்கு போட்டியாக நல்ல மதிப்பெண்கள் தர வைக்க முடிவு செய்கிறார்.

இதுவரை தனது பிரிவு மாணவர்களுக்கு சரியாக பாடம் சொல்லித் தரப்படவில்லை என்று புரிந்து கொண்டு,  போனது போகட்டும் ‘உங்கள் அத்தனை பேரையும் சிப்பாய் மாதிரி அணிவகுத்து போக வைக்க என்னால் முடியும்’  என்று ஒரு முடிவோடு  எலிசபெத் டீச்சர் பாடம் நடத்த ஆரம்பிக்கிறார்.

முந்தைய ஆண்டுகளில் அடிப்படைப் பாடங்கள் சரியாகச் சொல்லித்தரப்படவில்லை என்றும் புரிகிறது.எனவே, அடிப்படையிலிருந்து மாணவர்களைத் தயார் செய்கிறார்.   ஒவ்வொரு நாளும் வீட்டுப்பாடம். இடைவிடாது கடுமையாக உழைப்பு. குழந்தைகளும் மனதை கொடுத்து படிக்க ஆரம்பிகிறார்கள். இந்த வருஷம் ‘சீதாலட்சுமி நினைவுப் பரிசு’  நமக்குத்தான் என்றெல்லாம் சொல்லி ஊக்கப்படுத்தி வருகிறார். மாணவர்களுக்கு நம்பிக்கையே இல்லை எனினும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நம்பிக்கை ஏற்படத்தொடங்குகிறது. பேச்சுவாக்கில் இது சம்பந்தமாக இரண்டு பிரிவு மாணவர்களுக்கும் இடையில்  சில சமயம் வாய்ச்சண்டை கூட மூள்கிறது

எலிசபெத் டீச்சரின் தன்னம்பிக்கை வீண்போகவில்லை.  அரையாண்டுத் தேர்வில்   எலிசபெத் டீச்சர் பிரிவில் படிக்கும்  சரோஜினி நூற்றுக்கு நூறு வாங்கிவிட்டாள். அதேசமயம் பத்மாவதி டீச்சர் பிரிவில் படிக்கிற, எப்போதும் 100 மார்க் வாங்குகிற ராமன்,  அந்த முறை  நூறு மார்க்கை தவற விட்டுவிட்டான்.

‘பி’ பிரிவு மாணவர்களை ஜெயித்து விட்ட  சந்தோஷத்தில் மாணவர்கள் இதனைப் பெரும் வெற்றியாகக்  கொண்டாடுகிறார்கள். மீண்டும்  வாய்ச்சண்டை ஏற்படுகிறது. கைகலப்பு ஏற்படுவதற்கு முன்பாக மணி அடிக்கப்பட்டு விடுகிறது

தலைமை ஆசிரியர்  நேரில் வந்து விடைத்தாள்களை கொடுத்து டீச்சரை மாணவர்கள் முன்னால் பாராட்டியது இந்தப் பிரிவு மாணவர்கள் கொண்டாடும் விதமாக அமைந்துவிட்டது.  எலிசபெத் டீச்சருக்கும் மிகுந்த சந்தோஷம். ஒரு சாதனை புரிந்துவிட்ட மகிழ்ச்சி

அந்த மகிழ்ச்சியில் ஒரு களங்கம் ஏற்பட்டு விடுகிறது. கேள்வித்தாள் ‘செட்’ செய்த  எலிசபெத் டீச்சர் கேள்விகளை சரோஜினிக்கு  முன்னமேயே தெரிவித்து  விட்டதாக பத்மாவதி டீச்சர் சொன்னதாகத் தெரியவருகிறது.    சரோஜினி நூற்றுக்கு நூறு வாங்கியதற்கு காரணம்  அதுதானாம். எலிசபெத் டீச்சருக்கு மிகுந்த மனவருத்தம்.  ‘டீச்சரா அப்படிச் சொன்னார்’  என்று  மிகவும் மனம் வருந்துகிறார்

ஆண்டுத் தேர்வில் எப்படியும் தனது மாணவர்களை நல்ல மதிப்பெண்  எடுக்க வேண்டும்  என்கிற தீர்மானத்தோடு மீண்டும் விடாமுயற்சியோடு சொல்லித் தருகிறார் எலிசபெத் டீச்சர்.  பேப்பர் ‘செட்’ செய்யப்போவது வேறு பள்ளியின் ஆசிரியர் எனவே சென்றமுறை போல பழி வந்து விடாதல்லவா? முன்பு ஏற்பட்ட களங்கம் போய்விடும் அல்லவா?

ஆண்டுத் தேர்வில் முதல் மதிப்பெண் அதாவது நூற்றுக்கு நூறு பெற வைப்பது ஒரு சவாலாகவே மாறிவிடுகிறது ஆண்டு தேர்வுக்கான ‘சீதாலக்ஷ்மி’ பரிசு தனது பிரிவுக்கே கிடைக்க வேண்டும் என்று முழு மனதுடன் முயற்சி செய்கிறார்கள்

ஆனால் அது நிறைவேறவில்லை அதுகூட பொறுத்துக் கொள்ளலாம் எலிசபெத் டீச்சருக்கு அவப்பெயரும் வந்துவிட்டது

பரிட்சை எழுதும் பொழுது சரோஜினி ஒரு கணக்கில் சிறு தவறு ஒன்று செய்திருக்கிறாள்.   எலிசபெத் டீச்சர் “கடைசி கணக்கு வரை பார்த்தாயா.. என்ன அவசரம்?”  என்று  சரோஜினி கேட்டது ஒரு குற்றமாகப் பாவிக்கப்பட அவமானப்பட நேர்கிறது.

அதற்குப்பின் நான் அவரை சந்திக்கவில்லை வேலையை ராஜினாமா செய்துவிட்டு  கோட்டயத்திற்கு சென்றுவிட்டதாக பையன்கள் பேசிக்கொண்டார்கள்.

என்று கதை முடிகிறது.

ஒரு மாணவனின் எண்ண ஓட்டத்தில் கதை சொல்லப்பட்டு இருப்பதும், வர்ணனைகளும் மிகச் சிறப்பானவை. கதையை முழுவதும் படித்து அனுபவிப்பது நல்லது.

ஒரு போலீஸ்காரருக்கும்  அர்ச்சகருக்கும் இடையே நடக்கும் ‘பிரசாதம்’, துணிக்கடையில்  கண் தெரியாத உதவியாளரின் கதையான ‘விகாசம்’, ஏழ்மையில் வாடும் ஓவியரின் கதையான ‘சீதை மார்க் சீயக்காய்த்தூள். ….  என பல சிறுகதைகள் பரவலாகப் பேசப்படும் கதைகள்.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

தேச ஒற்றுமை – குறும்படம்

இன்றையக் காலக் கட்டத்தில் நம் தேசத்துக்குத் தேவையான அருமையான மருந்து தேச ஒற்றுமை.

அதை இந்தப்படம் அழகாகப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது.

 

எருமைக் காவல் தண்டனை – எஸ் எஸ்

 

image

“அடேய் சீவாச்சு! ” யாரோ கூப்பிட்டமாதிரி இருக்கே! ரொம்பத் தெளிவா தெரிஞ்ச குரல் மாதிரி இருக்கு. தொறந்த ஜன்னல்லே எட்டிப்பார்த்தா  வழக்கம் போல மாட்டுக் கொட்டகை தான் தெரியுது. அங்கேயும் ஆள் யாரையும் காணோம். ‘சரி! நம்ம மனச்சாட்சி தான் சத்தம்போட்டுக் கூப்பிட்டிருக்கும்’ னு நினைச்சுக்கிட்டு குப்புறப் படுத்து தூக்கம் பிடிக்க ஆரம்பிச்சேன்! மறுபடியும் “அடேய் சீவாச்சு! ” என்ற குரல் தெளிவாக மாட்டுக் கொட்டகையிலிருந்து வந்தது.

என் ரூமைத் தொட்டாப்போல மாட்டுக் கொட்டகை – அதில் ஒரு டஜன் எருமை மாடு. ரூரல் போஸ்டிங்கில குக்கிராமத்துக்கு வந்த எனக்கு இந்த மாட்டுக்கொட்டகை அட்டாச்சுடு வீடு தான் சவுகரியமான வீடு. முக்கியமா வீட்டுக்காரம்மா மூணு வேளைக்கும் சோறு வேற போடறாங்க! மாட்டுக் கொட்டகை தான் பெரிய மைனஸ் பாயிண்ட்! இந்தக் கிராமத்திலே இதைவிட நல்ல வீடு கிடைக்க சான்ஸே இல்லை. என் ரூம் மேட் சேது – அவன் போஸ்ட் ஆபீஸில் கிளார்க்கா இருக்கான். அவன் இதே வீட்டிலே நாலு வருஷமா இருக்கான். பெரிய மனசு பண்ணி என்னை ரூம் மேட்டாக சேர்த்துக்கிட்டான்.

ரெண்டு பெரும் பேச்சலர்ஸ். ராத்திரியெல்லாம் என்னென்னவோ பேசுவோம். அவனுக்கு ஜாதகத்தில சனி. இன்னும் ஏழரை வருஷம் கழிச்சுத்தான் அவன் மொறப் பொண்ணு கோமளாவைக் கட்டுவானாம். எனக்கு வாயில சனி. ‘என் கல்யாணத்துக்கு இப்போ என்னப்பா அவசரம் –  ரேவுக்குக் கல்யாணம் ஆனப்புறம் பாத்துக்கலாமே ’ ன்னு  ஒரு பந்தாவுக்குச் சொன்னதை அப்பா அம்மா சரியாப் பிடிச்சுக்கிட்டாங்க! அவளுக்கு இப்போ தான் பதினாறு வயசாகுது.அவளுக்குக் கல்யாணம் ஆகிறதுக்குள்ளே நான் ரிடையரே ஆயிடுவேன் போலயிருக்கு!   

இப்போ தான் நாங்க ரெண்டு பேரும் பக்கத்து ஊருக்குப் போய் ஒரு பலான படம் பாத்துட்டு ஒரு பிரண்ட் ரூமிலே கொஞ்சம் பீர் அடித்துவிட்டு வந்தோம். சேது குப்புறப் படுத்து பொணம் மாதிரி தூங்கிட்டான். எனக்குத் தான் தூக்கம் வரவேயில்லை. பார்த்த படத்தில வந்த ஹீரோவுக்கு பதிலா  நான் -ஹீரோயினோட குஜால் .. அந்த மூடிலிருந்தேன். காத்துக்காகத் திறந்து வைச்சிருந்த ஜன்னலாண்ட ஒரு அசிங்கமான கறுப்பு எருமை என்னையே முறைச்சுப் பார்த்துக்கிட்டிருந்தது. ‘சூ’ ன்னு விரட்டப் போனேன். அப்பத் தான் எனக்கு வாழ்க்கையிலே முதல் முறையாத் தூக்கி வாரிப்போட்டது. அந்த எருமை தன் வாயைத் திறந்து  “அடேய் சீவாச்சு! “ ன்னு கூப்பிட்டது.

(நான் ரீல் விடறேன்னு நீங்க நினைக்கலாம். இருந்தாலும் முனி – காஞ்சனா – பீட்ஃசா படம் பார்த்து ரசித்த நீங்கள்  இதை படத்தில சொன்னா ஒத்துக்கிவீங்க!  ஆனா நான் சொன்னா  மட்டும் ஏத்துக்க யோசிப்பீங்க இல்லையா? சத்தியமா சார்! நான் பாத்தது கேட்டது எதுவும் விஞ்ஞானத்துக்கு சம்பந்தம் இல்லாத விஷயம். ஆனா முழுக்க முழுக்க உண்மை.)

image

 

அப்புறம் அந்த எருமை கடகடவென்று பேச ஆரம்பித்தது. “அடேய் சீவாச்சு! நான் யாரு தெரியுதாடா?”

அந்தக் குரல் வைக்கோலைத்   தின்னுட்டு  ம்மேய்ய்ன்னு கத்துகிற  எருமைக் குரல்  மாதிரி இல்லை. கொஞ்சம் பழகின வயசான குரல் மாதிரி இருந்தது. பேசும் போது அந்த எருமையின் மூக்கு அசிங்கமா அசையறதைப் பாக்கறப்போ  கொஞ்சம் பயமா இருந்தது. இருந்தாலும் கொஞ்சம் தைரியத்தை வரவழைச்சுக்கிட்டு ‘நீ.. நீங்க யாரு’ ன்னு கேட்டேன்.

பக பகவென்று சிரிக்க ஆரம்பித்து விட்டது அந்தக் கருப்பு எருமை. “என்னைத் தெரியலையாடா? நான் தாண்டா..–  உன் URS  தாத்தா! சாட்சாத் உடுமலைப் பேட்டை ராமசாமி சர்மா! . குரல் மாறிப் போச்சாடா?”

மறுபடியும் தூக்கிவாரிப் போட்டது. ஆனா அதுக்குள்ளே தூக்கி வாரிப் போடறது பழக்கமாப் போயிடுச்சு. பின்னே என்ன சார்! ஐந்து நிமிஷத்திலே பத்து தடவைத்  தூக்கி வாரிப் போட்டா என்ன பண்ணறது?

“அட அர்ஸ் தாத்தாவா?”

“ஆமாண்டா உங்க அப்பனோட அப்பன் தான்! இப்போவாவது புரிஞ்சுதா? சரியான ட்யூப் லைட்ரா நீ ! அது சரி ! நீ எப்படி இருக்கே? பாங்க் எக்ஸாம் பாஸ் பண்ணிட்டியா? உங்கப்பன் எப்படி இருக்கான்? உங்கம்மா – மாமனாரை  அடிச்சு விரட்டிய புண்ணியவதி எப்படி இருக்கா? ரேவுக்குட்டி எத்தனாங்கிளாஸ் படிக்கிறா?”

நிஜமாகவே என் தாத்தா தான். அஞ்சாறு வருஷம் முன்னாடி சைக்கிள்ளே பராக் பார்த்துக்கிட்டு போகும் போது ஒரு லாரி மேல மோதப் போயிட்டாரு. அவரைக்  காப்பாத்த லாரிக்காரன்  வண்டியை ஒடிச்சுப் பக்கத்தில  பள்ளத்துக்குத்  திருப்பினான்.  பள்ளத்தில இருந்த எருமைமாடு ஸ்தலத்திலே மரணம். லாரிக்காரன் தாத்தாவைக்  கன்னா பின்னான்னு திட்டினான். எருமைக்காரன் வேற தாத்தாகிட்டேர்ந்து பணத்தை வைன்னு கத்தினான். நான் தான் தாத்தாவைக்  காப்பாத்தி பணத்தைக் கொடுத்து வீட்டுக்கு அழைச்சிக்கிட்டுப் போனேன்.

 image

ஆனால் அந்த எருமை ஆக்ஸிடெண்டுக்குப்  பிறகு தாத்தா சுத்தமா மாறிட்டார்.அதுக்கு முன்னாடி ‘ பாகீரதீ ! இதென்ன காப்பியா கழுநீரா’ ன்னு கத்தினார்னா  வீடே அதிரும். ‘பாருடா! உங்க தாத்தா கொடுமைப் படுத்தராறு’ ன்னு சொல்லி அம்மா தினமும் அழுவாள். ஆனால்   அந்த ஆக்ஸிடெண்டுக்குப்  பிறகு தாத்தா பெட்டிப் பாம்பாய் மாறிட்டார். அம்மா அதுதான் சாக்குன்னு கீரியாய் மாறிட்டா. அடிக்கடி செத்த எருமை ஞாபகம் தாத்தாவிற்கு வந்துடும். அவர் தூக்கம் வராம அவதிப் படுவார். அந்த எருமை செத்த திதி அன்னிக்கு தாத்தா ராத்திரியெல்லாம் ம்மேய்ய்ன்னு கத்திக்கிட்டே இருப்பார். கேட்க ரொம்பப் பாவமா இருக்கும். மாசா மாசம் அந்த திதி அன்னைக்கு அவரை ரூமிலே வைத்துப் பூட்டிவிடுவோம். பொறுத்துப் பொறுத்துப் பார்த்த அம்மா ஒரு நாளைக்கு நேராவே சொல்லிட்டா- ‘பகவதி கோவிலுக்கோ எரவாடிக்கோ  போயிங்கோ’ ன்னு. அடுத்த நாள் தாத்தா திடீர்ன்னு காணாமப் போயிட்டார். நாலு வருஷத்துக்கு அப்புறம் இங்கே இப்போ என்கூட எருமை மாடா பேசறார். நம்பவே முடியலை!

image

“என்னடா சீவாச்சு யோசிச்சுக்கிட்டிருக்கே?”

“நிஜமாவே நீங்க நீங்க தானா தாத்தா? எப்படி நீங்க இப்படி?”

“அதெல்லாம் பெரிய கதை. சொன்னா போரடிக்கும். சுருக்கமா சொல்றேன் கேட்டுக்கோ ! உங்க அம்மாகிட்டே கோவிச்சிக்கிட்டு  உடுமலைப் பேட்டையை விட்டுட்டு நேரே காசிக்குப் போனேன். அங்கே ஒரு பெரிய மகான் இருந்தார். அவர் கிட்டே அந்த எருமையைக் கொன்ன பாவத்தைப் போக்க என்ன வழின்னு கேட்டேன்! அல்பாயுசா செத்த அந்த எருமையின் பாக்கி நாலு வருஷம் சொச்சத்தையும் எருமையா இருந்து தீர்க்கணும். இல்லாட்டி   இந்த எருமைக் கத்தல்  ஒருத்தர் மாத்தி ஒருத்தருக்கு பரம்பரையா வரும்னு சொன்னார். நான் செஞ்ச பாவம் உங்களுக்குத் தொடரக் கூடாதேன்னு நானும் அந்த எருமைக் காவல் தண்டனைக்கு ஒத்துக்கிட்டேன். அந்த குருஜியும் என்னைக் கூடு விட்டுக் கூடு பாய வைச்சார். நான் டெல்லி எருமையாயிட்டேன்.”

“என்ன தாத்தா இது? பருப்புத் தேங்கா கூடு மாதிரி ஏதோ சொல்றீங்க? ராம நாராயண் படம் பார்க்கற  மாதிரி இருக்கு!”

“குறுக்கே பேசாதேடா ! நான் கூடு விட்டு கூடு பாஞ்சதும் குருஜி என் பாடியை வாரணாசியிலே ஒரு கோல்ட் ஸ்டோரேஜில வைச்சிருக்கார். மாசாமாசம் அந்த எருமை செத்த திதி அன்னிக்கு மட்டும் தான் எனக்கு கொஞ்சம் சுய நினைவு வரும். இன்னிக்கு அந்த நாள். இத்தனை நாள் நான் டெல்லியில இருந்தேன். போன மாசந்தான் தமிழ்நாடு எருமை வள போர்டு ஆயிரம் எருமைகளை டெல்லியிலிருந்து வாங்கியது. யார் கிட்டேயும் சொல்லாதே! அதிலேயும் பயங்கர ஊழல் இருக்கு! அதெல்லாம் பெரிய இடத்து சமாச்சாரம்.இந்த வீட்டுக் காரன் பேங்க் லோன் போட்டு என்னை வாங்கினான். இன்னைக்குக் காலையில ஜன்னலாண்ட உன் மூஞ்சியைப் பார்த்ததும் எனக்கு உன் ஞாபகம் வந்தது. இன்னிக்கு அந்த திதி.  சீவாச்சு! உன்னைப் பார்ப்பேன்னு நினைக்கவே இல்லேடா!”

“ஸாரி தாத்தா உங்களை நிக்க வைச்சே பேசிக்கிட்டிருக்கேன்! உள்ளே வாங்களேன்! உட்காருங்கோ!”

“எப்படிடா உள்ளே வர்றது? வந்தாலும் அந்த நொண்டி நாற்காலிலே எப்படிடா உட்கார்ரது? நீ பேசாம ஜன்னலாண்ட உக்காந்துக்கோ! எனக்கு நாலு காலும் வலிக்குது! நான் படுத்துகிட்டே பேசறேன்!”

“தாத்தா உங்களுக்கு இது கஷ்டமாயில்லையா?”

“ரொம்ப மோசம்டா இந்த மாட்டுக் கொட்டகை! கொசு நிறைய இருக்கு டெல்லி ரொம்ப சூப்பரா இருக்கும். அங்கே பிரைம் மினிஸ்டர் மாட்டுப் பண்ணையில் இருந்தேன். தவலை தவலையா கோதுமை தின்னுட்டு இங்கே மற்ற சொங்கி மாடுகளோடு போஸ்டர் தின்ன ரொம்ப வெக்கமாயிருக்குடா!”

“ஏன்  தாத்தா! பால் கறக்கறச்சே உங்களுக்கு வலிக்குமா?”

“டெல்லியில  ஒரு சிங் வந்து கறப்பான் பாரு வலியே தெரியாது. இங்கேயும் இருக்கானே ஒருத்தன்! இதமா  கறக்கத் தெரியலை! கொஞ்சம் வலிக்கறது.”

“என்ன தாத்தா எதுக்கெடுத்தாலும் டெல்லி டெல்லி! அந்த ஊர் ரொம்ப உசத்தியா போயிடுச்சோ?”

“ஆமாண்டா! டெல்லி டெல்லி தான்! காலங்காத்தாலே அந்த சிங் சத்தம் போட்டு எழுத்துக் கூட்டி டைம்ஸ் ஆப் இந்தியா பேப்பர் எல்லாம் படிப்பான். நியூஸ் எல்லாம் காதிலே விழும். ஊர் நல்லா இருந்தாலும் ஊழல் ஜாஸ்திடா! எனக்குப் போடற தவிடு புண்ணாக்கில கூட ஊழல் பண்ணினாங்கன்னு தெரிஞ்சப்பறம் பால் கொடுக்கிறதைக் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக் கொறைச்சிட்டேன்! அப்பறம் மோடி ஜெயிச்ச அன்னிக்கு சொன்னா நம்ப மாட்டே! மூணு மணி நேரம் கன்டினுவசா பால் கொடுத்தேன். லிம்கா ரெக்கார்ட்ஸ்ல கூட என்ட்ரி ஆயிருக்கு!”

“தாத்தா நீங்க எப்போ காங்கிரஸ்லேர்ந்து பிஜேபிக்கு மாறினேள்?”    

“எல்லாம் நம்ம குருஜி யோசனை தான். அவர் ஆர் எஸ் எஸ் பக்தராம். அதனாலே தான் என்னை வாரணாசியிலிருந்து டெல்லிக்குப் போய் பிரதமர் மாட்டுப் பண்ணையில் இருக்க வைத்தார். நான் நிறைய சமாசாரம் ஒட்டுக்கேட்டு அவருக்கு சொல்வேன்! 2 ஜியிலிருந்து நிலக்கரி வரை எல்லா ஊழல் சமாச்சாரமும் எனக்குத் தெரியும். இப்பவும் குருஜி தான் எனக்கு டெல்லியிலிருந்து தமிழ்நாட்டுக்கு என்னை டிரான்ஸ்பர் செஞ்சிருக்கிறார். அது சரி! இன்னிக்கு என்ன தேதிடா?”

“நவம்பர் நாலு தாத்தா!”

 “என்னது நவம்பர் நாலா! சீவாச்சு! “ – தாத்தா அலறினார். படுத்துக் கொண்டிருந்தவர் நாலு கால்லே எழுந்து நின்றார்.

 ”என்ன ஆச்சு தாத்தா?“

 ”எனக்கு விடுதலைடா! விடுதலை! நாலு வருஷம் ஒன்பது மாசம் பதினாலு நாள் இன்னிக்கோட முடியுதுடா! என் எருமைக் காவல்  தண்டனை இன்னிக்கு ராத்திரி பன்னிரண்டோட முடியுதுடா! “ தாத்தா  ஆடிப் பாட ஆரம்பித்துவிட்டார்.

 ”விடுதலைன்னா எப்படி தாத்தா! எனக்கு ஒண்ணும் புரியலையே!“

 ”நேரமாச்சு சீவாச்சு! இன்னிக்கு ராத்திரி 12 மணிக்கு நான் செத்துப் போவேன்! அப்பறம்  காசிக்குப் போகணும்.“

“எப்படி?”

“செத்தப்பறம் காத்து மாதிரி தானேடா! கொஞ்சம் தம் பிடிச்சா காத்தாலே ஆறு மணிக்கெல்லாம் காசி போயிடலாம். புயல் வார்னிங் ஒண்ணும் இல்லியே? குருஜி நம்ம பாடியை கங்கைக் கரையில எடுத்து பத்திரமா வைச்சிருப்பார். நம்ம உடம்பு தானான்னு செக் பண்ணிட்டு உள்ளே புகுந்திட வேண்டியது தான். அப்பறம் என்ன? ஷேவ் பண்ணிட்டு கங்கா ஸ்நானம் பண்ணிட்டு ..ஐயையோ கடிகாரம் பன்னிரெண்டு அடிக்குதே!”

“அது அஞ்சு நிமிஷம் பாஸ்ட் தாத்தா! நீங்க சீக்கிரம் சொல்லுங்க!” 

 ”அப்பறம் என்னடா ! பழைய படி உன் தாத்தாவா வெளியே வந்து ஷேத்ராடானம் போயிட்டு டிசம்பர் 6 அன்னிக்கு அயோத்யா போயிட்டு டெல்லி வந்து முடிஞ்சா மோடியைப் பாத்துட்டு கரிப் ரத் டிரைனைப் புடிச்சு டிசம்பர் 10ந்தேதி சென்னைக்கு வருவேன். சரி. நீ ஜன்னலைச் சாத்திட்டுப் படுத்துக்கோ! நான் சாகறச்சே நீ பாக்கக் கூடாது. ஆசை தீர நாலு தடவை  கத்திடறேன்! ம்மேய்ய்! ம்மேய்ய்! ம்மேய்ய்! ம்மேய்ய்!“

டிசம்பர் 10தித் தேதி சென்னைக்குப் போய் சென்ட்ரலில் கரிப் ரத் டிரைனுக்காகக் காத்துக் கொண்டிருந்தேன். நான் கண்டது கனவாயிருக்குமோ என்ற டவுட் வேற!

டிரையினிலிருந்து  தாத்தா மெதுவாக இறங்கிக் கொண்டிருந்தார். என் கண்ணையே என்னால் நம்ப முடியவில்லை.  அவர் கிட்டே போய் ‘தாத்தா!’ என்றேன்!

“அடேய்! சீவாச்சுவா? நீ எப்படிடா இங்கே வந்தே?”

“என்ன தாத்தா! நீங்க தானே போன வாரம் சொன்னீங்க!” 

“என்னடா உளர்ரே! நாலே  முக்கால் வருஷத்துக்கப்பறம் இப்போ தான் உன்னைப் பாக்கிறேன். டெல்லியில் ஒரு சர்தார்ஜியோட மாட்டுப் பண்ணையில் வேலை பார்த்துக்கிட்டிருந்தேன். உங்களையெல்லாம் பாக்கிற ஆசையில இப்ப தான் வர்றேன்! ஒண்ணு தெரியுமோ? இப்போல்லாம் நான் அந்த எருமை மாதிரி கத்துவது கிடையாது தெரியுமா? உங்கப்பன் எப்படிடா இருக்கான்? உங்கம்மா திருந்திட்டாளாடா? ரேவுக்குட்டி எத்தனாங் கிளாஸ் படிக்கிறா?”

இவர் நிச்சயமா என் தாத்தா தான். அப்படியானால் அவர்.. அது… நான் கண்டது கனவாய் தானிருக்கும். எருமைக் காவல் தண்டனையாவது வெங்காயமாவது! அப்படியானால் தாத்தா இன்னிக்கு கரிப் ரத்திலே வர்ற சேதி எனக்கு எப்படித்தெரியும்? ஏதோ இடிக்குதே!

“தாத்தா! வாங்க உடுமலைப்பேட்டை பஸ்ஸைப்    பிடிக்கலாம்! ” 

நடந்தோம்! 

குட்டீஸ் லூட்டீஸ்: தாக்கம்..! – சிவமால்

Image result for போதிதர்ம

‘பாவம்… சீனாவில் ஆயிரத்திற்கும் மேலே, ‘கொரானோ
வைரஸ், மர்மக் காச்சலாலே பாதிக்கப் பட்டு இறந்துட்டாங்-
களாம்.. நம்ம பிரதமர் மோடியும் இந்தியாவிலிருந்து என்ன
உதவி வேணும்னாலும் கேளுங்க.. செய்யறோம்னு சீன
அதிபர்கிட்டே சொல்லியிருக்காராம்..’ என்று, டி.வி., நியூஸ்
பார்த்துக் கொண்டிருந்த நான் மனைவியிடம் சொல்லிக்
கொண்டிருந்தேன். என் மகள் மிதிலாவும் உடன் இருந்தாள்.

‘என்னப்பா.. ரொம்ப சிம்பிள்.. பல வருடங்களுக்கு முன்-
னே இது மாதிரி ஒரு விஷக் காச்சல் சீனாவில் வந்தபோது
நம்ம நடிகர் சூர்யா போய் நம் நாட்டு மூலிகை மருந்து
கொடுத்து அதை முழுவதும் குணப்படுத்திட்டாரே.. இப்ப
நம்ம பிரதமர் மோடி அவரை அனுப்பி இந்தக் காச்சலையும்
சரிப்படுத்தச் சொல்லலாமே…’ என்றாள்.

சட்டென்று ஒரு நிமிடம் நிதானித்து அவளைப் பார்த்தேன்.
‘ஏழாம் அறிவு’ என்ற திரைப் படத்திலே சூர்யா சீனாவிற்குப்
போய் இதுபோன்ற ஒரு மர்மக் காய்ச்சலைச் சரி பண்ணிய-
தாகக் காட்டியது நினைவிற்கு வந்தது.

நானும், என் மனையியும் புன்னகையோடு ஒருவரை ஒருவர்                                                                                                                                                                        பார்த்துக் கொண்டோம். இளம் உள்ளங்களில், திரைப்
படத் தாக்கத்தின் வீரியம் எங்களுக்குப் புரிந்தது.

Image result for traetment for coronos viras

 

 

இம்மாத உரை – அசோகமித்திரன் அவர்களின் பேச்சு

விருட்சம் 100 வது இதழ் வெளியீட்டு விழாவில் பேசிய பெருமதிப்பிற்குறிய அசோகமித்திரன் அவர்கள் உரையாற்றிய காணொளி  ! எப்போது கேட்டாலும் அப்படியே மனதைத் தொடும் வண்ணம் இருக்கும். மீண்டும் கேட்போமா?  

 

சிற்றிதழ்கள்

Image result for சிற்றிதழ்கள்

சிற்றிதழ்கள் பற்றி இப்படிச் சொன்னார்கள் :

சுந்தர  ராமசாமி .

சிறுபத்திரிகைக்காரங்க – இப்படி ஒண்ணு நடந்ததாவே அவங்களுக்குத் தெரியாது. அவங்களுக்குனு சொந்தமா ஒரு உலகம் இருக்கு. சின்ன குட்டி உலகம். ஒரு டாய்லெட் அளவு இருக்கும். அந்த உலகத்துக்குள்ளே அவன் சின்ன சின்ன சண்டைகள் போட்டுக் கொண்டிருப்பானே ஒழிய – இந்த டாய்லெட்டைவிட – ஒரு பெரிய உலகம் இருக்கு. அங்க பல காரியங்கள் நடக்குது. அந்தக் காரியங்கள் நம்ம வாழ்க்கையைப் பாதிக்குது – நீங்க டாய்லெட்ல போய் ஒளிஞ்சிண்டாலும் உங்க வாழ்க்கையை அது பாதிக்காம இருக்காது. So, அப்படிங்கற ஒரு consciousness நம்ம சிறுபத்திரிகைக்காரங்களுக்கு என்னிக்குமே இருந்ததில்லை.

புதுமைப்பித்தன்:

“நான் ஒரு சிற்றிதழ் ஆரம்பித்தால் அதற்கு சோதனை என்று பெயர் வைப்பேன் … சோதனை என்றால் சோதித்துப் பார்த்தல் என்று பொருள், தொல்லை என்ற பொருளும் அதற்கு உண்டு.”

க.நா.சு.:

‘ஒரு பத்திரிகை தொடர்ந்து இயங்கினால், அது சிறு பத்திரிகையே இல்லை.’

பொள்ளாச்சி நசன்:  (தமிழம் )

கருத்துச் செறிவிற்காகவும், தொடர்பிற்காகவும், ஒரு குழுவினரிடமோ, அல்லது மக்களிடமோ, வணிக நோக்கமற்று, ஒன்றிரண்டு இதழ்களே வந்தாலும், தரமான, உண்மையான – மொழி, இனம், நாடு தொடர்பான வரலாற்றுக் கருத்துகளையும், நடப்பியல் நிகழ்வுகளையும் – நுட்பமாகப் பதிவு செய்கிற அச்சு வடிவங்களையே சிற்றிதழ்கள் என்ற வகைக்குள் அடக்கலாம்

ஜெயமோகன் “

பூடக மொழியில் வெகுசில பிரதிகளே அச்சிட்டு நாலுபேர் கண்ணில் படாமலேயே வினியோகிக்கப்பட்டு வரும்  இதழ்கள்

சாதாரண’ மக்கள் அறியாமல், அறிந்தாலும் வாங்க முடியாமல், வாங்கினாலும் படிக்க முடியாமல் இவற்றை நடத்த ஆரம்பித்தார்கள்.

சாதாரண இதழ்களுக்கு நேர் மாறாக இவை இருக்கவேண்டுமென்பதே விதி.

படங்களுக்குப் பதில் முன்னட்டையிலேயே அச்செழுத்துக்கள் தொடங்குதல், இளம்பெண்களுக்குப் பதில் தாடை தொங்கும் தாத்தாக்களின் படங்களை அச்சிடுதல் போன்ற பல உத்திகள் கடைப்பிடிக்கப்பட்டன. பத்திகள் இல்லாமல் மொத்தமாக அச்சிடுதல், ஒருவரியே ஒரு பக்கம் வரை நீள விடுதல், ஒவ்வொரு சொல்லையும் வேறுபொருளில் பயன்படுத்துதல் ,  விசித்திரமான புதிய சொற்களை உருவாக்கி பயன்படுத்துதல், மிக நீளமான மேற்கோள்களைப் பயன்படுத்துதல், சிலசமயம் அம்மேற்கோளை பிறமொழிகளில் அமைத்தல் போன்றவற்றுடன் மிக அதிகமான விலையும் அமைத்துக்கொண்டு இவ்விதழ்கள் தங்களை பாதுகாத்துக் கொண்டன.

எதிரிச் சிற்றிதழ் இல்லாத சிற்றிதழ் சிற்றிதழே அல்ல

தகவல், பின்னணி, வரலாறு

♦ எழுத்து சிற்றிதழ் சி.சு செல்லப்பா அவர்களை ஆசிரியராகக் கொண்டு , ஜனவரி 1959 முதல், புதுமை இலக்கிய மாத ஏடு என்ற அறிவிப்புடன் 50 பைசா விலையில் வெளிவரத் தொடங்கியது.

♦ க.நா.சு நடத்தி வந்த சூறாவளி , சந்திரோதயம் பத்திரிகைகளில் துணையாசிரியராகப் பணிபுரிந்த அனுபவம் சி.சு செல்லப்பாவுக்கு உண்டு.

♦ சுதேசமித்திரன் இதழ் செல்லப்பா எழுதிய கட்டுரை ஒன்றை வெளியட மறுத்த பொழுது எழுந்த கோபத்தில் எழுத்து இதழைத் தொடங்கினார் .

♦ ந.பிச்சமூர்த்தி எழுத்து இதழின் வளர்ச்சிக்கு மிகவும் உறுதுணையாக இருந்தார் .

♦ எழுத்து நின்றவுடன் சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு சுவை என்ற மாத இதழை செல்லப்பா தொடங்கினார் , அதுவும் முதல் இதழோடு நின்று விட்டது.

♦ க.நா.சு இலக்கிய வட்டம் ( நவம்பர் 1963 ) என்ற சிற்றிதழைத் தொடங்கினார்.

 

பெயர்கள், பட்டியல் ( நன்றி பொள்ளாச்சி நசன் – தமிழம் )

பொள்ளாச்சி நசன் என்கிற நடேசன் அவர்களை எப்படிப்பாராட்டினாலும் தகும்.

அவரது தமிழ்ப்பணிகளுக்கு பணிவான வணக்கணக்கள் !

எண்ணற்ற  சிற்றிதழ்களின் மாதிரிகளையும் அலகிட்டு வைத்திருக்கிறார்.

கிழே  குறிப்பிட்ட சிற்றிதழ்களை சொடுக்கி அவற்றின் வடிவத்தைப் பார்க்கலாம்.

(http://www.thamizham.net/)

பழைய சிற்றிதழ்கள்


1903 [ விவேக பாநு ]
1905 [ விவேகசிந்தாமணி ]
1906 [ விவசாய தீபிகை ]
1910 [ ஜனாபிமானி ]
1912 [ தமிழ் ]
1915 [ விவேக போதினி ]
1915 [ சற்குரு ]
1916 [ ஆனந்த போதினி ]
1916 [ வேதாந்த தீபிகை ]
1917 [ கல்ப தரு ]

1918 [ பேராசிரியன் ]
1918 [ ஜனோபகாரி ]
1918 [ வைத்திய கலாநிதி ]
1921 [ செந்தமிழ் ]
1924 [ செந்தமிழ்ச் செல்வி ]
1925 [ ஆரோக்கிய தீபிகை ]
1930 [ ஸ்ரீ சுஜன ரஞ்சனி ]
1931 [ சுதந்திரச் சங்கு ]
1932 [ குலாலமித்திரன் ]
1932 [ கலைமகள் ]

1932 [ ஆனந்த போதினி ]
1932 [ சித்திரக்குள்ளன் – சிறுவர் இதழ் ]
1933 [ பிரமலைச் சீர்திருத்தன் ]
1933 [ ஆரம்ப ஆசிரியன் ]
1933 [ நவசக்தி ]
1933 [ தமிழரசு ]
1934 [ காந்தி ]
1934 [ மணிக்கொடி ]
1934 [ குமார விகடன் ]
1936 [ தமிழ் மணி ]

1937 [ பிரசண்ட விகடன் ]
1938 [ குடியரசு ]
1939 [ சூறாவளி ]
1941 [ ஆற்காடு தூதன் ]
1941 [ தமிழ் மருத்துவப் பொழில் ]
1944 [ நந்தவனம் ]
1944 [ கிராம ஊழியன் ]
1946 [ மங்கை ]
1946 [ பாப்பா – சிறுவர் இதழ் ]
1947 [ சக்தி ]

1947 [ சுதர்மம் ]
1947 [ கலை உலகம் ]
1947 [ வெண்ணிலா ]
1947 [ குமரி மலர் ]
1947 [ தமிழ் ஹரிஜன் ]
1947 [ தாய்நாடு ]
1948 [ டமாரம் – சிறுவர் இதழ் ]
1948 [ கலாமோகினி ]
1948 [ தேனீ ]
1948 [ திராவிட நாடு ]

1948 [ பாரிஜாதம் ]
1948 [ மன்றம் ]
1948 [ தமிழ்த் தென்றல் ]
1948 [ அருணோதயம் ]
1948 [ காதம்பரி ]
1948 [ அமுதசுரபி ]
1949 [ தமிழ்ப்படம் ]
1949 [ நாட்டியம் ]
1949 [ சந்திர ஒளி – சிறுவர் இதழ் ]
1949 [ பாலர் மலர் – சிறுவர் இதழ் ]

1949 [ தம்பீ – சிறுவர் இதழ் ]
1949 [ மான் – சிறுவர் இதழ் ]
1949 [ பாபுஜி – சிறுவர் இதழ் ]
1949 [ மானசீகம் ]
1949 [ முன்னணி ]
1950 [ திருப்புகழமிர்தம் ]
1950 [ குங்குமம் ]
1950 [ தமிழ் முரசு ]
1951 [ ஜிங்லி – சிறுவர் இதழ் ]
1951 [ விடிவெள்ளி ]

1952 [ பாபு – சிறுவர் இதழ் ]
1952 [ திருவள்ளுவர் ]
1952 [ கோமாளி – சிறுவர் இதழ் ]
1952 [ மிட்டாய் – சிறுவர் இதழ் ]
1952 [ சாக்லெட் – சிறுவர் இதழ் ]
1952 [ அமுது ]
1953 [ நாவரசு ]
1953 [ பாலர் கல்வி ]
1953 [ வெண்ணிலா ]
1954 [ திரட்டு ]

1954 [ அல்வா – சிறுவர் இதழ் ]
1954 [ மேழிச் செல்வம் ]
1955 [ சுதந்திரம் ]
1955 [ கலாவல்லி ]
1955 [ தமிழ் முழக்கம் ]
1955 [ தமிழன் குரல் ]
1955 [ விந்தியா ]
1956 [ தினத் தபால் ]
1956 [ சாட்டை]
1956 [ கரும்பு – சிறுவர் இதழ் ]

1956 [ சர்வோதயம் ]
1957 [ தென்றல் ]
1957 [ போர்வாள் ]
1957 [ தென்றல் ]
1958 [ கிராம ராஜ்யம் ]
1958 [ கண்ணன் – சிறுவர் இதழ் ]
1958 [ குயில் ]
1958 [ செந்தமிழ் ]
1959 [ மஞ்சரி ]
1959 [ அருள்மாரி ]

1960 [ வைத்திய சந்திரிகா ]
1960 [ டாக்கி ]
1960 [ தமிழணங்கு ]
1960 [ கண்ணன் – சிறுவர் இதழ் ]
1961 [ செந்தமிழ்ச் செல்வி ]
1961 [ குடும்பக் கலை ]
1961 [ எழுத்து ]
1962 [ சாரணர் ]
1962 [ அறப்போர் ]
1962 [ குமரகுருபரன் ]

1962 [ அமிர்தவசனி ]
1962 [ இயற்கை ]
1962 [ தமிழ்ப் பொழில் ]
1963 [ மதுர மித்திரன் ]
1964 [ குத்தூசி ]
1965 [ பரிதி ]
1965 [ பாரதி ]
1965 [ குத்தூசி ]
1965 [ நாடக முரசு ]
1966 [ கலைப்பொன்னி ]

1966 [ வான்மதி ]
1966 [ சுடர் ]
1966 [ முப்பால் ஒளி ]
1966 [ அகல் ]
1967 [ சிவகாசி முரசு ]
1967 [ ஆராய்ச்சி மணி – சிறுவர் இதழ் ]
1967 [ புதிய தலைமுறை ]
1967 [ பாரதிதாசன் குயில் ]
1967 [ அருள் ]
1967 [ கனிரசம் ]

1967 [ தமிழ்த்தேன் ]
1967 [ மேகலை ]
1967 [ முதல் சித்தன் ]
1968 [ நெப்போலியன் ]
1969 [ மாணாக்கன் ]
1969 [ அறிவு ]
1969 [ நடை ]
1969 [ பூச்செண்டு ]
1969 [ நந்தி ]
1970 [ முருகு ]

1970 [ செவ்வானம் ]
1970 [ பைரன் ]
1970 [ நாடகக்கலை ]
1970 [ எழிலோவியம் ]
1971 [ தமிழகம் ]
1971 [ கைகாட்டி ]
1971 [ பூஞ்சோலை ]
1971 [ மல்லி ]
1971 [ முதன்மொழி ]
1971 [ மலர் மணம் ]

1972 [ தமிழம் ]
1972 [ தியாக பூமி ]
1972 [ அஃக் ]
1972 [ வலம்புரி ]
1972 [ திருவிடம் ]
1972 [ மயில் ]
1972 [ மாலா ]
1972 [ நாரதர் ]
1973 [ ஏன் ]
1973 [ ஜயந்தி ]

1973 [ சிவாஜி ]
1973 [ மதமும் அரசியலும் ]
1973 [ வல்லமை ]
1973 [ விவேகசித்தன் ]
1973 [ வாசகன் ]
1973 [ முல்லைச்சரம் ]
1973 [ உதயம் ]
1974 [ முயல் ]
1975 [ தமிழோசை ]
1975 [ கசடதபற ]

1975 [ தமிழ் உறவு ]
1975 [ ஏடு (மும்பாய்) ]
1975 [ புதிய வானம் ]
1975 [ இளவேனில் ]
1975 [ தமிழ்க்குரல் ]
1975 [ உரிமை வேட்கை ]
1976 [ பாலம் ]
1976 [ நயனதாரா ]
1977 [ கஙய ]
1977 [ அஞ்சுகம் ]

1977 [ மர்மம் ]
1977 [ மேம்பாலம் ]
1978 [ ழ ]
1978 [ புத்தகவிமர்சனம்]
1978 [ அணில் மாமா – சிறுவர் இதழ் ]
1978 [ அறைகூவல் ]
1978 [ இளைஞர் முழக்கம் ]
1978 [ இசையருவி ]
1978 [ சுவடு ]
1978 [ மூலிகை மணி ]

1978 [ தர்சனம் ]
1978 [ மகாநதி ]
1979 [ குமரி ]
1979 [ பரிதி ]
1979 [ பிரபஞ்சம் ]
1979 [ சுதந்திரப் பறவைகள் ]
1979 [ சிகரம் ]
1979 [ இளங்கோ ]
1979 [ தண்டனை ]
1979 [இலக்கிய வெளி வட்டம் ]

1980 [ விழிப்பு ]
1980 [ 1/4 (கால்) ]
1980 [ தமிழியக்கம் ]
1980 [ ஸ்வரம் ]
1980 [ கோவை குயில் ]
1980 [ நிர்மாணம் ]
1980 [ இளம் விஞ்ஞானி ]
1980 [ இங்கும் அங்கும் ]
1980 [ உழைக்கும் வர்க்கம் ]
1981 [ படிமம் ]

1981 [ தமிழன் குரல் ]
1981 [ கருவேப்பிலை ]
1981 [ சுட்டி ]
1981 [ முனைவன் ]
1982 [ பார்வைகள் ]
1982 [ பாட்டாளி தோழன் ]
1982 [ இளைய கரங்கள் ]
1982 [ கவியுகம் ]
1982 [ கவிப்புனல் ]

1982 [ மாலை நினைவுகள் ]
1982 [ உதயக்கதிர் ]
1982 [ மயன் ]
1983 [ ஆக்கம் ]
1983 [ ப்ருந்தாவனம் ]
1983 [ சுகந்தம் ]
1983 [ அறிவுச் சுடர் ]
1983 [ நூதன விடியல் ]
1983 [ கலாச்சாரம் ]
1983 [ சத்யகங்கை ]

1983 [ மக்கள் பாதை மலர்கிறது ]
1983 [ வண்ணமயில் ]
1984 [ ராகம் ]
1984 [ தமிழின ஓசை ]
1984 [ குறிக்கோள் ]
1984 [ ஏணி ]
1984 [ தென்புலம் ]
1984 [ நம்நாடு ]
1984 [ உயிர் மெய் ]
1984 [ அன்னம் விடுதூது ]

1985 [ விடுதலைப் பறவை ]
1985 [ அறிவியக்கம் ]
1985 [ த்வனி ]
1985 [ திருநீலகண்டன் ]
1985 [ உயிர் ]
1985 [இயற்றமிழ் ]
1985 [ எழுச்சி ]
1985 [ உங்கள் நூலகம் ]
1985 [ சிந்தனை ]
1986 [ பூபாளம் ]

1986 [ மனசு ]
1986 [ தளம் ]
1986 [ தென்புலம் ]
1986 [ மாணவர் ஒற்றுமை ]
1986 [ மக்கள் குறளமுதம் ]
1986 [ ஞானரதம் ]
1986 [ லயம் ]
1986 [ யாத்ரா ]
1986 [ இன்று ]
1986 [இலட்சியப்பெண் ]

1986 [ஏழையின் குமுறல் ]
1986 [ உழவன் உரிமை ]
1986 [ உதயம் ]
1987 [ ஓடை ]
1987 [ திராவிட சமயம் ]
1987 [ தமிழ் நிலம் ]
1987 [ நாத்திகம் ]
1987 [ நாய்வால் ]
1987 [இசைத் தென்றல் ]
1987 [ஏர் உழவன் ]

1987 [ ஏப்ரல் ]
1987 [ உணர்வு ]
1988 [ அஸ்வமேதா ]
1988 [ ஆக்கம் ]
1989 [ திசை நான்கு ]
1989 [ முன்றில் ]
1990 [ தமிழன் ]
1990 [ இளைய அக்னி ]
1990 [ மெய்த்தமிழ் ]
1990 [ நிறப்பிரிகை ]

1992 [ ங் ]
1992 [ நீலக்குயில் ]
1993 [ தலைநகரில் தமிழர் ]
1993 [ எரிமலை ]
1994 [ அன்றில் ]
1995 [ எழுச்சி ]


தொடர்புக்கு : pollachinasan@gmail.com – 890 300 2071,

 

  • பாடலாசிரியர் யுகபாரதி ‘படித்துறை’ என்ற பெயரில் தனியே ஒரு சிற்றிதழ் தொடங்கினார்.
  • தமிழ்நாடு முற்போக்கு எழுத்தாளர் சங்கத்திலிருந்து ‘கூட்டாஞ்சோறு’ என்ற இலக்கிய இதழ் ஆரம்பம்.
  • பெண்களுக்கான சினிமா பற்றி பேசும் ‘கண்ணாடி’ என்ற சிற்றிதழ் கொண்டு வந்தார்  குட்டிரேவதி 
  1. கசடதபற
  2. கணையாழி
  3. மனிதன்
  4. சுபமங்களா
  5. சரஸ்வதி
  6. மணிக்கொடி
  7. சக்தி
  8. இலக்கியவட்டம்
  9. சூறாவளி
  10. சதங்கை
  11. வண்ணமயில்
  12. படிகள்
  13. வைகை
  14. பிரக்ஞை
  15. புதியதலைமுறை
  16. நிகழ்
  17. அ·
  18. ‘ழ’
  19. காலச்சுவடு
  20. தீராநதி
  21. உயிர்மை

முயற்சி.. — நித்யா சங்கர்

Image result for முயற்சி

டெலி·போன் சத்தம் போட்டு என்னைக் கூப்பிட்டது.

ரிஸீவரை காதுக்கு கொடுத்தவன் அதிர்ந்து நின்றேன்.

‘ஸார்.. உங்கள் மனைவிக்கு ஒரு சின்ன ஆக்ஸிடன்டாகி, அவளை எஸ்.பி. ஆஸ்பத்திரியில் சேர்த்திருக்கிறோம்..’
என்றது ஒரு குரல் மறுமுனையில்.

‘ஓ.. மை காட்… ‘ என்று, என்னுடன் பேசிக் கொண்டி-ருந்த என் நண்பன் ரகுவையும் இழுத்துக் கொண்டு, வீட்டைப்
பூட்டிக் கொண்டு காருக்கு ஓடினேன்.

‘என்னடா… என்ன ஆச்சு…? ஏன் இப்படி பதட்டப்படறே… ‘ என்று என்னுடன் நண்பன் ரகுவும் ஓடி வந்தான்.

‘டேய் மைதிலிக்கு ஏதோ ஆக்ஸிடென்டாம்.. ஆஸ்பத்திரியில் அட்மிட் செய்திருக்காங்களாம்… வா வா….’ என்று
கார் கதவைத் திறந்து டிரைவர் ஸீட்டில் உட்கார்ந்தேன். நண்பன் ரகுவும் ஏறிக் கொண்டான்.

‘கடவுளே… அவளைக் காப்பாற்று… இன்னும் ஐந்து நிமிஷத்துலே என்னை அங்கே கொண்டு சேர்த்திடு.. அவளுக்கு ஒண்ணும் ஆகக் கூடாது… முருகா.. முருகா…’ என்று கண்களை மூடிக் கொண்டு தியானம் செய்ய ஆரம்பித்தேன்.

ஐந்து நிமிடங்கள் போயிருக்கும்.. கண்களைத் திறந்து பார்த்தவன் என் வீட்டிற்குப் பக்கத்திலேயே நான் இருப்-
பதைப் பார்த்தேன்.

‘சே.. முருகா.. உன்கிட்டே மனமுருகி வேண்டிக்கொண்டேனே இன்னும் ஐந்து நிமிஷத்தில் நான் ஆஸ்பத்திரியில் இருக்கணும்னு. இப்பவும் இங்கேயே இருக்கேனே.. இப்படி பண்ணிட்டியே…’ என்று அதட்டலாய்க் கேட்டேன் முருகனிடம், சிறிது கோபமும் கொப்பளிக்க…

காரில் என் பக்கத்தில் உட்கார்ந்திருந்த என் நண்பன்  ரகு மெதுவாகச் சிரித்தபடியே, ‘ டேய் உனக்கு ஒண்ணு
தெரியுமா… காரில் டிரைவர் ஸீட்டில் உட்கார்ந்து ஐந்து நிமிடத்தில் சேர்ந்துடணும் சேர்ந்துடணும்னு கடவுள்கிட்டே
வேண்டிக்கிட்டாப் போறாது… காரை ஸ்டார்ட் பண்ணி, ஆஸ்பத்திரியை நோக்கி ஓட்டணும்.. அப்பத்தான் நம்ம
இலக்கை அடைய முடியும். பக்தியுடன் நாம வேண்டிக்கிட்ட ப்ரார்த்தனையை கடவுள் நிறைவேற்றிக் கொடுக்க
நம்ம முயற்சியும் சிறிது வேணும். நீ காரை ஸ்டார்ட் செய்து கவனமா, நிதானமா ஓட்டும்போது வழியில் வாகன
நெரிசல்கள் ஒன்றும் இல்லாமல் கடவுள் கவனித்துக் கொள்ளலாம்.. அவ்வளவுதான்… நீ காரையே ஸ்டார்ட் செய்யாம
உட்கார்ந்திருந்து கடவுள் மேல் குற்றம் சொன்னா எப்படி..?’ என்றான்.

அசடு வழிய காரை ஸ்டார்ட் செய்தேன்.