குவிகம் 50

இந்த இதழ் குவிகத்தின் 50 வது இதழ் !

image

நவம்பர்  2013 இல்  துவங்கி  இன்றுவரை குவிகம்  தொடர்ந்து வந்து கொண்டிருக்கிறது. ( டிசம்பர் 2013 தவிர).

கதைகள், கவிதைகள், கட்டுரைகள், கார்ட்டூன், தொடர்கள் என்று பல பகுதிகள் மூலம் இலக்கியம், அரசியல், திரைப்படம், தொலைக்காட்சி,  படங்கள், விஞ்ஞானம் போன்ற பல துறைகள் சார்ந்த தகவல்களை உங்களுக்கு அளித்து வருகிறோம்.

இந்த மின்னிதழை உங்களுக்குச் சேர்ப்பிப்பதில் எனக்கு உதவிய என் துணைவி விஜயலக்ஷ்மி, என் மகன் அர்ஜூன், என் மகள் அனுராதா, இணையாசிரியர் கிருபாநந்தன் ஆகியோருக்கு எப்படி நன்றி சொல்வது என்றே தெரியவில்லை.

‘குவிகம் எத்தனைபேரைச் சென்றடைகிறது? எத்தனைபேர் படிக்கிறார்கள்?’ என்பதுபோன்ற கேள்விகள் அடிக்கடி எழுகின்றன.

‘குவிகம்’ என்ற பெயருக்கு விளக்கம் கேட்டு  இன்னும் பலர் பல இடங்களில் கேள்விகள் எழுப்பியவண்ணமே இருக்கின்றனர்.

‘குமுதம், விகடன், கல்கி, குங்குமம் ‘ என்ற பிரபலப் பத்திரிகைப் பெயர்களின் சுருக்கமா? ‘ என்று வினவுபவர்கள் அதிகம்.

ஆனால் ‘குவிகம் ‘ என்ற பெயர் இப்போது சென்னையில் இலக்கிய வட்டங்களில் சற்று நன்கு அறிமுகமான பெயர் என்பதை நினைக்கும் போது மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறது.

அதற்கு இணையாசிரியர் கிருபாநந்தன் அவர்களின் பங்கு மகத்தானது. 

அவருடன்  இணைந்து  ” குவிகம்   இலக்கிய வாசல் ” என்ற அமைப்பைத் தொடங்கி கடந்த 33 மாதங்களாக இலக்கியக் கூட்டங்கள் நடத்திவருகிறோம். அதன் மூலம் பல இலக்கிய மேதைகளை நம் அரங்கத்தில் சந்தித்து அவர்கள் கருத்துக்களைக் கேட்கமுடிந்தது. குறைவாக இருந்தாலும், நிறைவான வாசகர்களின் கலந்துரையாடல்கள்,   கதை சொல்லல் , கவிதை படித்தல்,  எங்களை உற்சாகப்படுத்தி வருகின்றன.

குவிகத்தின் அடுத்த வளர்ச்சியாக, குவிகம் பதிப்பகம் என்ற ஒன்றைத் துவக்கி இதுவரை 8 புத்தகங்கள்  வெளியிட்டிருக்கிறோம். அவற்றுள் குவிகம் இதழில் வெளிவந்த தொடர்கள் இரண்டு புத்தகமாக வந்துள்ளன. ( சில படைப்பாளிகள், சரித்திரம் பேசுகிறது). குவிகத்தில் வந்த ‘மணிமகுடம்’ தொடர் நாவல் விருட்சம்  வெளியீடாக  வந்து அனைவர் பாராட்டையும் பெற்றுள்ளது. விரைவில்  குவிகத்தில் வந்த ‘ஷாலு மை வைஃப்’ தொடரும் புத்தக வடிவில் வரப்போகிறது.  

மேலும், குவிகம் BookXchange  என்ற ஒரு திட்டத்தையும் இந்த வருடம் புத்தகக் கண்காட்சியில் துவக்கியுள்ளோம். அதன்படி, படித்த புத்தகங்களைக் கொடுத்துவிட்டு அங்கிருக்கும் புத்தகங்களில் பிடித்ததை எடுத்துச் செல்லலாம். இதை  இனிவரும் இலக்கியக் கூட்டங்களில் தொடர்ந்து செய்யவும் உத்தேசம்.

அடுத்தபடியாக, “குவிகம் இலக்கிய அன்பர்கள்” என்று ஒரு அமைப்பை ஏற்படுத்த உள்ளோம் .  அதில்  Rs 50  கொடுத்து அங்கத்தினர்கள் ஆகலாம். 200-300 அங்கத்தினர்களைச் சேர்த்து அவர்கள் விரும்பும் வகையில் இலக்கியப் பரிமாற்றம் செய்யலாம் என்பது எங்கள் திட்டம். 

அடுத்த இதழிலிருந்து குவிகத்தில் மாபெரும் மாற்றங்களைச்  செய்ய எண்ணியுள்ளோம்.

என்னென்ன என்று கேட்பது கேட்கிறது. 

கைவிரல்களைக் கட்டிக்கொண்டு காத்திருங்கள். 

உங்கள் எதிர்பார்ப்புகளையும் எழுதுங்கள்.

எல்லாவற்றையும் சேர்த்துப் புதிய குவிகம் படைப்போம் ! 

 

தலையங்கம்

Related imageRelated image

சிலப்பதிகாரம்  ஏன் எழுதினேன் என்று இளங்கோ அடிகளே  கூறும் மூன்று காரணங்கள் உண்டு. 

             அரசியல் பிழைத்தோர்க்கு அறம் கூற்றாகும்.
             ஊழ்வினை உறுத்து வந்து ஊட்டும்
             உரைசால் பத்தினியை உயர்ந்தோர் ஏத்துவர்

இதில் ஊழ்வினையைப்பற்றியும், பத்தினியைப்பற்றியும் இங்கு நாம் பேசப்போவதில்லை. 

ஆனால் அரசியலில் தவறு செய்பவர்களுக்குத் தரும தேவதையே வந்து தண்டிக்கும் என்ற வாதத்தை மட்டும் எடுத்துக்கொள்வோம். 

இது இன்றைக்குச் சரியா? 

2ஜி‌ வழக்கில் அனைவருக்கும் விடுதலை என்றதும் எழுகின்ற கேள்விதான் இது !

ஆர் கே நகரில் தினகரன் வெற்றி பெற்றுவிட்டார் என்றதும் எழுகின்ற கேள்விதான் இது !

“முருகா உன்னைப் புரிஞ்சுக்கவே முடியலை!  சுப்பிரமணிய சாமியா வந்து கேசைப் போட்டே !  குமாரசாமியா வந்து கேசே இல்லை என்றாயே” என்பவர்கள் கேட்கும் கேள்வி இது !

தலைமை நீதிபதியே சரியில்லை என்று மற்ற நீதிபதிகள் வெளிப்படையாகப்  பேசும்போது மக்கள் மனதில் தோன்றும் கேள்வி  இது !

 “நீதி வழங்கினால் மட்டும் போதாது; நீதி வழங்கியதைப் போலத் தோன்றவும்  வேண்டும்” என்று சொல்கிறவர்கள் கேட்கும் கேள்வி இது! 

‘ஊழல் இந்திய மக்களின் மத்தியில் புரையோடிக்கிடக்கும் புற்று நோய். அதற்கு மருந்தே கிடையாது’ என்று வெளிநாட்டவர் கூறுவதைக் கேட்டு வேதனைப்படுபவர் கேட்கும் கேள்வி இது !

குறித்துக் கொள்ளுங்கள்! 

ஊழல்  செய்தவன் கண்டிப்பாகத் தண்டனை அடைவான் என்ற  எண்ணம் என்றைக்குத் தோன்றுகிறதோ அன்றுதான் நம் நாடு உலக அளவில் மாபெரும்   வல்லரசாக மாறும் !

இன்றைக்கு இல்லாவிட்டாலும் என்றைக்காவது நம்நாடு வல்லரசாக மாறும்.

அந்த நம்பிக்கை இருக்கிறது. 

 

ஞாநி அவர்களுக்கு அஞ்சலி

பிரபல எழுத்தாளரும் பரிக்க்ஷா நாடகக் குழுவின்  அமைப்பாளரும் அரசியல் விமர்சக வித்தகருமான நண்பர் ஞாநி (15.01.2018) காலை நம்மைவிட்டுப் பிரிந்துவிட்டார்.

அவர் பிரிவால் வாடும் அனைத்து நல்  உள்ளங்களுக்கும்  குவிகத்தின் மரியாதை கலந்த இரங்கலைத் தெரிவித்துக்கொள்கிறோம்.

குவிகத்திற்காக “நாடகங்கள் – நேற்று இன்று நாளை ” என்ற தலைப்பில் 19 மார்ச் 2016இல் சிறப்புரை ஆற்றினார்.

ஞாநி என்றும் ஞாநி சங்கர் (1954 – 2018) என்றும் அறியப்படுபவர் தமிழ் எழுத்தாளர், நாடகக் கலைஞர், அரசியல் விமர்சகர், கட்டுரையாளர், அரசியல்வாதி என்று பன்முகத் திறனுள்ளவர்.

இவர் செங்கல்பட்டில் பிறந்தவர்; இவரது இயற்பெயர் வே. சங்கரன்; ஆங்கில இதழாளர் வேம்புசாமியின் மகன்.

சமூக விமர்சன நோக்குள்ள வீதிநாடகங்களும் மேடைநாடகங்களும் நடத்தினார். பரீக்‌ஷா என்ற குழுவை 30 ஆண்டுகளாக நடத்தினார்.  இவருடைய எழுத்துக்கள் வெளிப்படையான சமுதாய சாடல்கள், விமர்சனங்களைக் கொண்டவை. எழுத்து தவிர, குறும் படங்கள், நாடகங்கள் இயக்குதல் இவரது ஆளுமை; பெரியார் பற்றிய தொலைகாட்சிப் படம் ஒன்றை இயக்கியிருக்கிறார்.

2014 ஆம் ஆண்டு எளிய மக்கள் கட்சியின் (AAP)  சார்பாக  ஆலந்தூர் சட்டமன்ற இடைத்தேர்தலில்போட்டியிட்டார். பின்னர் அந்தக் கட்சியிலிருந்து விலகினார்.

அவரது படைப்புகள்:

கட்டுரைகள் தொகுப்பு 

பழைய பேப்பர்                                                                                                            மறுபடியும்
கண்டதைச் சொல்லுகிறேன்
கேள்விகள்
மனிதன் பதில்கள்
நெருப்பு மலர்கள்
பேய் அரசு செய்தால்
அயோக்யர்களும்முட்டாள்களும்
கேள்விக் குறியாகும் அரசியல்
அறிந்தும் அறியாமலும்
ஓ பக்கங்கள் (ஆறு தொகுதிகள்)
என் வாழ்க்கை என் கையில் (இணையாசிரியர்: மா)

நாடகங்கள்

பலூன்
வட்டம்
எண் மகன்
விசாரணை
சண்டைக்காரிகள்

புதினங்கள்

தவிப்பு

திரைக்கதை

அய்யா(பெரியார் வாழ்க்கை)

குறும்படங்கள்

அய்யா
ஜேம்ஸ் இப்பொழுது என்ன செய்ய வேண்டும்?

(நன்றி: விக்கிபீடியா )

 

முன்னேறு – மதிப்புரை (சுந்தரராஜன் )

உலக ஆன்மீகத்தில்,  “அம்மா” என்று அனைவராலும் போற்றப்படும் மதியொளி சரஸ்வதி அம்மா அவர்களின் “முன்னேறு” என்ற புத்தகத்திற்கு முன்னுரை எழுதும் பாக்கியம் எனக்குக் கிட்டியது.

அந்தப் புத்தகத்தின் முகப்பும் மதிப்புரையும் உங்கள் பார்வைக்கு:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

பகவான் ஸ்ரீ கிருஷ்ணர்,  ‘நான் யுத்தம் புரியமாட்டேன்’ என்று குருஷேத்திரப் போர்முனையில் தேரில் சாய்ந்துவிட்ட அர்ஜுனனுக்குக்  கூறிய அறிவுரைகளின் தொகுப்புதான் பகவத்கீதை என்பது அனைவருக்கும் தெரியும். அதைச் சுருக்கமாக ஒரே ஒரு வார்த்தையில் சொல்லவேண்டும் என்றால் “முன்னேறு” என்ற சொல்லைத்தவிர வேறு வார்த்தையில் சொல்லமுடியாது.

அப்படிப்பட்ட கீதையின் சாரத்தைத் தலைப்பாக்கிக்கொண்டு கீதையைப்போலப் பதினெட்டு அத்தியாயங்களில் நாம் வாழ்வில் செல்லுவதற்கான பாதையைச் சுட்டிக்காட்டி அதில் “முன்னேறு” என்று நம் கையைப்பிடித்து அழைத்துச்செல்கிறார் நமது மதிப்பிற்குரிய மதியொளி அம்மா அவர்கள்.

கவலையை ஒழி, புலன்களை அடக்கு, மனதையும் அடக்கு, ஆசையை விடு, ஞானத்தைத் தேடு, சந்தேகத்தைத் துற, பக்தியில் திளை, தர்மத்தைக் கடைப்பிடி, கர்மத்தைச் செய், பலனை மற, சர்வம்  கிருஷ்ணார்ப்பணம் – இவையே கீதை காட்டிய தத்துவக் கோட்பாடுகள்.

அம்மா அவர்களும் கிருஷ்ணனைப்போல, அன்பு, கருணை, ஈகை, பாசம், இன்பம், உண்மை, ஆனந்தம், அக்கறை, வரம், விவேகம், காலம், முக்தி போன்ற அறிவதற்கு அரிதான தத்துவங்களைத் தன் சொல்லாட்சியால் எளிமைப்படுத்தி நாம் அனைவரும் புரிந்துகொள்ளும் வடிவில் வடிவமைத்துக்கொடுத்திருக்கிறார்.

இதை ‘அன்னையின் அமுது’ என்றும் ‘அன்பின் ஆசி’ என்றும் சொல்லலாம்.

இந்த “முன்னேறு” என்ற நூல்  ஒரு புதுமையான முறையில் அமைந்திருக்கிறது. உரைநடையும் கவித்துவமும் கலந்த இனிமையான நடை, இந்த நூல் முழுவதும் அழகாகப் படர்ந்துள்ளது. கவிதை என்றால் மரபுக் கவிதையும் புதுக் கவிதையும் சேர்ந்த புதிய பாணி. பல இடங்களில் சொற்கள்  ஹைக்கூ வடிவில் பரிணமிக்கின்றன. கதையுடன் கட்டுரையும் கலந்த சர்க்கரைப் பொங்கல் இது. எளிமையான சொற்கள் மூலம் கருத்துள்ள கதைகளைக் கவிதை விதைகளுடன் சேர்த்து, படிப்பவர்  மனதில் விதைக்கும் புதிய நடை அம்மா அவர்களின் உரைநடை.

இந்தப் புத்தகத்தின் மூலம் நம் மனதில் எழும் பலவித சந்தேகங்களுக்கு விளக்கம் கொடுத்திருக்கிறார்.  நூற்றுக்கணக்கான கேள்விகளுக்கு இந்த நூல் விடைகளைத் தந்திருக்கிறது என்றால் அது உண்மை; வெறும் புகழ்ச்சி இல்லை. அவற்றுள் சில கேள்விகளை உங்கள் முன் வைக்கிறேன்.

அவற்றிற்கான விடைகளைப் புத்தகத்தைப் படித்துத் தெரிந்து கொள்ளுங்கள்.

  1. முன்னேற்றத்தின் மூச்சு என்பது என்ன?
  2. ஊத்துக்காடு வேங்கடசுப்பிரமணிய பாகவதர் பாடும்போது ஏன் தன் மடியில் தாளம் போடுவதில்லை?
  3. பகவான் என்ற சொல்லின் பதம் என்ன?
  4. கலக்கம் எப்போது ஓடிப்போகும்?
  5. முதுமையின் சோர்வை விலக்குவது எப்படி?
  6. இறைவன் எப்படி விளங்குகிறான்?
  7. உண்மையை உபாசித்த சந்திரசேனன், கெளதமரிஷி மனம் உருகும்படி என்ன கூறினான்?
  8. காலம் என்ன செய்யும்?
  9. மகிழ்ச்சிக்குக் கட்டியம் கூறுவது எது?
  10. தில்லை நடராசப் பெருமான் ஏன் ஆடுவதை ஒருகணம் மறந்தார்?
  11. அன்னை எப்போது வரமாகி வருவாள்?
  12. தர்மதத்தர் என்னும் அந்தணர் எப்படித் தசரதன் ஆனார்?
  13. சுதீட்சனரின் சாபம் எப்படி ராமருக்குப் பாலம் கட்ட உதவியது?
  14. அம்புப் படுக்கையிலிருந்து பீஷ்மர் தர்மோபதேசம் செய்யும்போது திரௌபதி ஏன் சிரித்தாள்?
  15. புத்தர் தன் மகன் ராகுலுக்குக் கூறிய அறிவுரை என்ன?

இப்படிப் பல வினாடி வினாவிற்கான விடைகள் கொண்ட அற்புதப் புத்தகம் இது.

மொத்தத்தில், பகவத்கீதையின் சாரத்தைப் பிழிந்து, வடித்து, இளஞ்சூட்டில் இறக்கி, பொடித்து, குவித்துக் கொடுத்த ஆயுர்வேத கேப்ஸ்யூல்தான் அம்மா அவர்கள் நமக்கு அளித்த “முன்னேறு” என்ற நூல்.

மன அமைதிக்கும், ஊக்கத்திற்கும் இதைவிடச் சிறந்த மருந்து வேறொன்றும் இல்லை.

 

கவிதை செய்வோம் – தில்லைவேந்தன்

Related image

வார்த்தையால் வாழ்வ ளக்கும்
வடிவமே கவிதை  ஆகும்
நேர்த்தியாய்ச் சொல்லி ருக்கும்
நிரல்படக் கருத்தி ருக்கும்
ஈர்த்திடும் எழிலி ருக்கும்
இன்சுவை விரவி நிற்கும்
கோத்தவோர் மொழியின் மாலை
குளிர்தமிழ் இன்பச் சோலை.

வெடுக்கெனக் கற்ப னையாம்
விரிந்திடும் தூண்டில் வீசி
உடுக்களை, நிலவை , மேலே
உலவிடும் கதிரைப் பற்றி
அடுக்கியே  கவிதை செய்வோம்.
அந்தமில் வான்சு ருட்டிப்
படுக்கநல் பாயாய் மாற்றிப்
பைந்தமிழ்ப் பனுவல் செய்வோம்

பழங்கதை  படித்துச்   சொல்வோம்
பழமையில் பெருமை  கொள்வோம்
வழங்கிடும் புதுமை  மற்றும்
வயங்கிடும் கலைகள் கற்று
முழங்கிடும் தமிழில் நூல்கள்
முனைப்புடன்    வடித்துச்  செய்வோம்
ஒழுங்குடன் மரபைப் பேணி
உயர்ந்தநல் கவியும் செய்வோம்

சரித்திரம் பேசுகிறது! (18) –யாரோ

காளிதாசன்

காலச்சக்கரம் சுழலும்போது அதுவே இடையிடையே பிரமிப்பில் ஆழ்கிறது.

அதற்குக் காரணம் மனித இனத்தையே மாற்றும் அதிசய மனிதர்களின் அவதரிப்பு!

இலக்கியத் துறையில் மாபெரும் சரித்திரப் புருஷர்கள் ஒரு சில காலங்களில் வாழ்ந்து உலகுக்கு மகிழ்வூட்டி மறைகின்றனர்.

அது அந்தக் காலம் செய்த பேறு என்றே சொல்லவேண்டும்.

ஒரே ஒரு வால்மீகி.

ஒரே ஒரு வியாசர்.

ஒரே ஒரு கம்பன்.

ஒரே ஒரு வள்ளுவன்.

ஒரே ஒரு ஷேக்ஸ்பியர்.

ஒரே ஒரு தாகூர்.

இப்படி நாம் சொல்லிக்கொண்டு வரும்போது ..

ஒரு இலக்கிய சூரியன் சரித்திரத்தின் தொடுவானத்தில் உதித்துப் பிரகாசித்தான்.

ஒரே ஒரு காளிதாசன்!

குப்தர்கள் பொற்காலம் இந்த சூரியனால் ஒளிவீசியது!

ருத்ரதாமன் சம்ஸ்கிருத மொழியில் இலக்கியம் படைத்த காலத்திலிருந்து பல சம்ஸ்கிருத பண்டிதர்கள் – மேலும் கவிஞர்கள் நாடகங்களையும் கவிகளையும் படைக்கத் துவங்கினர். குப்த ராஜ்யத்தில் வீடுகள்தோறும்  ‘இலக்கிய மன்றங்கள்’ இருந்தது. சமஸ்கிருதம் வளர்ச்சியடைந்தது. காளிதாசன் தன் கவிதைகளால் பொற்காவியங்கள் படைத்தான். சாகுந்தலம்,  விக்ரமோர்வசியம், மாலவிகாக்னிமித்ரம், ரகுவம்சம், குமாரசம்பவம், மேகதூதம், ரிதுசம்ஹாரம் முதலிய நூல்களை அந்த மகாகவி எழுதினான்.

பின்னாளில் சர். வில்லியம் ஜோன்ஸ் காளிதாசனுடைய சாகுந்தலத்தை ஆங்கிலத்தில் மொழி பெயர்த்தபின் அகில உலகும் காளிதாசன் புலமையை அறிந்தது.

இனி கதைக்குப் போகலாம்.

ஒரு காட்சி விரிகிறது. இன்றைய காஷ்மீர் – அந்நாளில். இமயமலை அடிவாரத்தில் ஆடியோடித் திரிந்த சிறுவன் ஒருவன். இயற்கையின் எழில் அவனைக் கவர்ந்தது. உயர்ந்த மலைத்தொடர்கள் அவன் மனதில் நிரந்தரமாகப் பதிந்தது.வெள்ளி உருகி ஓடுவதுபோல் பனிமலைகளிலிருந்து ஓடைகள் சூரிய வெளிச்சத்தில் மின்னியது. ஓடக்கரையில்  வளர்ந்திருந்தது  குங்குமப்பூச்செடிகள். ஓங்கி உயர்ந்திருந்தது தேவதாரு மரங்கள். மலையின் நடுவில் சிறு ஏரிகள். அவன் மனதில் இத்தனையும் இன்பத்துடன் உறைந்தது.

ஆயினும் புத்திசாலித்தனம் என்பது அவனிடம் மருந்துக்கும் இல்லை. ஆட்டுமந்தை ஒன்றை அவன் நடத்திவந்தான்.  அவனது பெற்றோர்கள்:  இந்த ஊரில் இருந்து கொண்டு ஆடு மேய்த்துக்கொண்டிருந்தால் உருப்பட்டாற்போலத்தான்! தெற்கே மகதம்  – மாளவம் சென்று வேலைசெய்து பிழைக்க வழியைப்பார்!

சிறுவன் புறப்பட்டான். பாடலிபுத்திரம் சென்றான். காட்சிகள் பல கண்டான். கலிங்கம் சுற்றினான். ஆந்திராவில் அலைந்து திரிந்தான். பின்னர் மெல்ல உஜ்ஜயினி வந்தடைந்தான். நகரத்தின் பொன்னொத்த புதுப்பொலிவும் – வந்தாரை  வாழவைக்கும்       எண்ணப்பாடும் – அவனை வரவேற்றது. மரவெட்டியாக வேலை பார்த்தான். சிறுவன் இளைஞனான்.

அருகிலிருந்த மகிஷபுரி என்ற சிற்றரசரனின் மகள் – இளவரசி வித்யோத்மா. அழகி. பலவும் கற்று பெரும்பாண்டித்யம் கொண்ட அறிவாளி. எதுவுமே – அதிகம் இருந்தால் கர்வம் பெருகுவது இயற்கைதானே! அமைச்சர்களையும் – பண்டிதர்கள் அனைவரையும் தனது அறிவாற்றலால் – அலட்சியம் செய்து அவமரியாதை செய்தாள்.  ‘தன்னை அறிவால் வெல்லும் இளைஞனையே திருமணம் செய்வேன்’ என்றும் சூளுரைத்தாள்.  அமைச்சர்கள் – அகம்பாவம் பிடித்த இந்த இளவரசிக்கு ஒரு நல்ல பாடம் கற்பிக்கவேண்டும் என்று நினைத்தனர். இவளுக்கு ஒரு முட்டாளைக் கட்டிவைப்போம் – என்று வெஞ்சினம் கொண்டனர்.

ஒரு மரத்தில் அந்த இளைஞன்  ஒரு கிளையில் அமர்ந்துகொண்டு தான் அமர்ந்த கிளையையே வெட்டும் காட்சியைக் கண்டனர்.

வெட்டி முறிந்த உடன் இளைஞன் கீழே விழுந்த அவலமும் கண்டனர்.

‘இவன் சரியான முட்டாள்! இவனையே இளவரசிக்கு மணமுடித்து அவளது கொட்டத்தையும் அடக்க வேண்டும்’ – என்று எண்ணினர்.

அவனிடம் சென்று : நீ சாப்பிட்டாயா?

அவன்: ரொம்பப் பசிக்குது

அமைச்சன்: எங்களுடன் அரண்மனைக்கு வா! விருந்து கிடைக்கும். ஆனால் நீ வாயைத் திறந்து பேசக்கூடாது.

அவன்:சரி

அமைச்சன் சிற்றரசனிடம் சென்று : அரசே!  நாங்கள் இன்று இந்த அறிவாளி இளைஞனைக் காணும் பாக்கியம் பெற்றோம். இவனே உங்கள் மகளை அறிவால் வெற்றிகொண்டு மணமுடிக்க வந்தவன். ஆனால் இவன் இந்த வருடம் முழுவதும் மௌன விரதம் கொண்டுள்ளான்.

நமது முட்டாள் இளைஞன் இளவரசியிருக்குமிடத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டான்.

இளவரசி தன் வலக்கரத்தின் ஒரு விரலைக் காட்டினாள். அவன் அதை  ‘இவள் எனது ஒரு கண்ணை குத்துவேன் என்கிறாள்’ என்று எண்ணி , ‘இவளது இரண்டு கண்களையும் குத்துவேன்’ என்பதுபோல் தன் இரு விரல்களைக் காட்டினான்!

இளவரசி தன் ஐந்து விரல்களை விரித்து தனது உள்ளங்கையைக் காட்டினாள். அவன்  ‘இவள் என்னை அறைவதற்குக் கையைக் காட்டுகிறாள்’ என்று எண்ணி  ‘இவளை குத்துவேன்’ என்பதுபோல் தனது விரல்களைக் குவித்து முஷ்டிக்கரத்தைக் காண்பித்தான்.

அருகிலிருந்த அமைச்சர்கள் இளைஞனை வெகுவாக சிலாகித்து : இளவரசி! என்ன அறிஞர் இவர்!

நீங்கள் ஒரு விரலைக் காட்டி, ‘கடவுள் ஒருவர்’ என்றீர். இவர் இரு விரல் காட்டி .. ‘கடவுள் பாதி!  மனிதன் பாதி! இரண்டும் சேர்ந்த கலவை நாம்’ – என்று காட்டுகிறார். மேலும் ஐந்து விரல்களைக் காட்டி, ‘ஐந்து உணர்வுகள்’ என்றீர்.  இவர் அவற்றைக் குவித்து ‘ஐந்து உணர்வுகள் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தால்தான் அதில் சிறப்பு’ என்று கூறுகிறார். இளவரசி தனது தோல்வியை ஒப்புக்கொண்டு நமது முட்டாள் மௌனியைத் திருமணம் செய்துகொண்டாள்.

கௌண்டமணி தனது சகோதரிக்குப் பெயிண்ட் அடித்து செந்திலுக்குக் கல்யாணம் செய்த சினிமாக் கதைதான்  நமக்கு  நினைவில் வருகிறது!

இளவரசி – கணவன் முட்டாள் என்பதை உணர்ந்து – திட்டித் – துரத்திவிட்டாள். அமைச்சர்களும் அவனைத் துரத்திவிட்டனர். அவர்கள் லட்சியம் நிறைவேறிவிட்டது. அழுத இளைஞன் காளி கோவில் சென்று கதறி அழுது முறையிட்டான்: ‘தாயே! எனக்கு அறிவு தரமாட்டாயா?’

அழுது அழுது ஓய்ந்த பின் : ‘தாயே காளி மாதா! எனக்கு நீ அறிவு தரவில்லை என்றால் எனது நாவு இருந்து பலன் என்ன! அதை உனக்குக் காணிக்கையாக்குகிறேன்!’  

குறுவாளெடுத்து நாக்கை அறுத்துக்கொள்ள முயன்றான். காளி அங்கு தோன்றி அருளையும் அறிவையும் தந்தாள்.அன்று காளிதாசன் பிறந்தான்! சம்ஸ்கிருத மொழி, காளிதாசன் நாவிலிருந்து வெளிவந்ததால் அலங்காரம் பெற்றது!

காளிதாசன் விக்கிரமாதித்தனின் அரசசபையிலுள்ள நவீன ரத்தினங்களில் ஒருவர். விக்ரமாதித்தர் அரசவையில்  காளிதாசனைத்தவிர  தண்டி, பவ பூபதி போன்ற புலவர்களும் இருந்தனர். ஒருவருக்கு ஒருவர் சளைத்தவர்கள் இல்லை!  ஒருசமயம் இந்த மூவருக்குள் யாருடைய கவித்துவம்  உயர்ந்தது என்ற சர்ச்சை எழுந்தது. தெய்வ சந்நிதியில் காளியிடமே தீர்ப்புக் கேட்பது என்று முடிவானது. மூவரும் காளி கோயிலில் வந்து பாடல்கள் பாடினர். தண்டியின் கவிதை ரசனை அதிகமென்றும், பவபூபதியின் பாடல்கள் அறிவுப்பூர்வமானவை என்றும் அசரிரீ ஒலித்தது.

காளிதாசரைப்பற்றி ஒன்றும் சொல்லவில்லை! காளிதாசருக்கு மிகுந்த கோபம் ஏற்பட்டுவிட்டது. “அப்படியானால் என் திறமை என்னடி?” என்று ஒருமையில் காளியைத் திட்டிவிட்டார். காளி முடிப்பதற்குள் அவர் அவசரப்பட்டுவிட்டார்.

 “மகனே! காளிதாசா! என்னடா அவசரம் உனக்கு?! நான் மற்றவர்களின் பாண்டித்யம்பற்றியே மெச்சினேன்! உன்னைப்பற்றிச் சொல்வதற்குள் அப்படி என்ன அவசரம்? ‘த்வமேவாஹம் த்வமேவாஹம் த்வமேவாஹம் ந ஸம்சய’ என்று உன்னைப்பற்றிச் சொல்வதற்குள் என்னைத் திட்டிவிட்டாயே” என்றதும் காளிதாசர் அழுதுவிட்டார்.

அந்த ஸ்லோகத்தின் பொருள்  ‘நீதானே நான்! நீதானே நான்! நீதானே நான்’. அதாவது காளிதாசனும் காளியும் ஒன்று. நீயும் நானும் ஒன்றானபிறகு உனக்கு மிஞ்சிய புலவனேது? என்றாள் காளி.

மகாகவி காளிதாசன் ருது சம்ஹாரம், குமார சம்பவம், மேக சந்தேசம், ரகுவம்சம் ஆகிய நான்கு காவியங்களையும் விக்கிரமோர்வசியம், மாளவிகாக்கினிமித்ரம், சாகுந்தலம் ஆகிய நாடகங்களையும் உள்ளத்தைக் கொள்ளைகொள்ளும் அழகிய மொழி நடையில் நமது சாதாரண அறிவால் நினைத்துப் பார்க்கவே முடியாத உயரிய கற்பனை வளத்தில் படைத்துள்ளார்.

(சகுந்தலை)

சிலர் பிறக்கும்போதே புகழுடன் தோன்றுவர். சிலரது  வாழ்வில் திடீரென்று இறையருள் கிட்டும். இறையருள், யாருக்கு எப்பொழுது கிடைக்கும் என்பது இவ்வுலக நியமங்களின் மாபெரும் புதிர். அதிலும் வெகு சிலருக்குத்தான் இறைவனே நண்பனாகக் கிடைக்கும் பாக்கியம் கிடைக்கும். காளிதாசன் அப்பேர்ப்பட்ட வரம் பெற்றவன்! அது உலகுக்கே ஒரு வரம்!

சரித்திரம் இனிமை கண்டது – புதுமை பெற்றது – பெருமை கொண்டது!

வேறு என்ன கதைகள் சரித்திரம் சொல்லப் போகிறது! பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.

 

 

 

 

 

ஊமைக்கோட்டான் என்கிற ஞானபண்டிதன் – 7 புலியூர் அனந்து

Image result for in a village house in tamilnadu

நான் கேட்டு தாய் தந்தை படைத்தானா
இல்லை என் பிள்ளை எனைக் கேட்டு பிறந்தானா?
….
தெளிவாகத் தெரிந்தாலே சித்தாந்தம்
அது தெரியாமல் போனாலே வேதாந்தம்

முதலில் எப்போதாவது வெட்டிச்சங்கத்துக்குப் (அரட்டை கோஷ்டிக்கு அவர்கள் வைத்திருந்த பெயர்) போய்க்கொண்டிருந்த நான் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அடிக்கடி என்றாகி நாளடைவில் நிரந்தர உறுப்பினன் ஆகிவிட்டேன். (இங்குமங்கும் – ஆங்காங்கே – விட்டுவிட்டு – பரவலாக – மிகப் பரவலாக என்றெல்லாம் சொல்வார்களே அந்தக் கால வானொலி வானிலை அறிக்கை நினைவிற்கு வருகிறதோ?)

அந்த இடத்திற்கு அருகில் இருந்ததாலோ என்னவோ, வரதராஜன் சார் முதலில் ஆஜர். பின்னர்தான் ஒருவர் ஒருவராக மற்றவர்கள் வந்து சேர்ந்துகொள்வோம். ஆக, வரதராஜன், மகேந்திரன், ஏகாம்பரம், சந்துரு, சூயன்லாய் மற்றும் நான் என்று அரை டஜன் நபர்கள் கிட்டத்தட்ட எல்லா நாளிலும் கூடுவோம் .

வரதராஜன்தான் தேர்ந்தெடுக்கப்படாத தலைவர். எப்போதேனும் அரட்டை விவாதமாக மாறிவிடும். சற்று நேரத்தில் வேறு விஷயத்திற்குத் தாவிவிடும். சில சமயம் விவாதம் முற்றி சூடாகத் தொடங்கினாலோ அல்லது வெகுநேரம் தொடர்ந்தாலோ அதற்கு முடிவுகட்டுவது தலைவர்தான். பல சமயம் ஏதாவது ஜோக் அடித்து முடித்து வைப்பார். மிக அரிதாக அதட்டல் போட்டு முடித்துவைப்பதும் உண்டு.
வேலை தேடும் சந்துருவிற்கு அவர் உறவினர் ஒருவர் சில புத்திமதிகள் சொல்லியிருக்கிறார். அவர் சொன்ன விஷயங்களும், விதமும் சந்துருவிற்கு எரிச்சல் ஏற்படுத்தியிருந்தாலும் சொன்னவர் அவரது தமக்கையின் புகுந்தவீட்டுப் பெரியவர் என்பதால் ஏதும் பேசமுடியவில்லை.

அங்கிருந்து அதே எரிச்சலுடன் சங்கத்திற்கு வந்திருந்தார். தனக்குச் சொல்லப்படும் எந்தப் புத்திமதியையும் தான் மதிக்கத் தயாரில்லை என்று சொன்னார்.

சர்ச்சை தொடர்ந்தது. சொல்வது சரிப்படுமா, உபயோகப்படுமா என்றுதான் பார்க்கவேண்டும் என்று மகேந்திரனும் ஏகாம்பரமும் வாதிட்டார்கள்.

வயதோ, அனுபவமோ மற்றவருக்கு உபதேசம் செய்யும் தகுதியை எவருக்கும் அளிப்பதில்லை. புத்திமதி சொல்ல யாருக்கும் அருகதையில்லை என்று ஒரு போடு போட்டார் சந்துரு.
மகேந்திரன் “யார் எது சொன்னாலும் காதில் போட்டுக்கொள்ள மாட்டீர்களோ?” என்று குறுக்கிட்டார்.

“அப்படியில்லை. உருப்படியான யோசனை யார் சொன்னாலும் கேட்டுக்கொள்வேன்.”

“சரி, ஒருத்தர் சொல்வது புத்திமதியா இல்லை அறிவுரையா என்று எப்படித் தீர்மானிப்பீர்கள்?” என்றார் ஏகாம்பரம் சந்துருவை மடக்குகின்ற தொனியில்.

அதுவரை பேசாமலிருந்த வரதராஜன் குறுக்கிட்டு, “என்ன ஏகாம்பரம், புரியாம பேசுறீங்களே?” என்றார்.

தொடர்ந்து ஏதோ சொல்லத்தானே போகிறார் என்று அனைவரும் அவரையே பார்த்தோம்.

“ஒரு விஷயத்தை சந்துருகிட்டே சொல்லுங்க. அவர் எடுத்துக்கிட்டா அது யோசனை.  இல்லாட்டா புத்திமதி. அவ்வளவுதானே?”
எல்லோரும் சிரித்துவிட்டோம். சூடாகிக்கொண்டிருந்த விவாதம் முடிந்துபோனது.

வயது வித்தியாசம் இருந்தாலும் ஒருவரை ஒருவர் நீங்கள் என்றுதான் கூப்பிட்டுக் கொள்வார்கள். நானும் சீனாவும் தவிர.

சுமார் இரண்டு மூன்று மணிநேரம் வெட்டி அரட்டை என்றாலும் பொது அரட்டையைத்தவிர சில சொந்த விஷயங்களும் வந்து விழும் என்பது இயல்புதானே. அப்படித் தெரிந்துகொண்ட அல்லது ஊகித்த விஷயங்கள்தான் இவை.

வரதராஜன் சங்கத்தில் கிட்டத்தட்ட ‘பாஸ்’ போல இருந்தாலும், எல்லோருக்கும் ஏற்புடையவராக இருந்தாலும், குடும்பத்தில் அப்படியில்லை என்பது என் அனுமானம்.

நான்கைந்து சகோதர சகோதரிகளுடன் பிறந்த வரதராஜனின் தந்தை குடும்பத்தைச் சரியாகக் கவனிக்காத ஒரு சுயநலப் பிறவியாம். பெரிய சம்பாத்தியம் இல்லாவிட்டாலும் அதை அப்படியே மனைவியிடம் கொடுத்துவிடுவாராம். தனது சௌகரியத்தில் எந்தக் குறையும் இருக்கக் கூடாதாம். மனைவி, குழந்தைகளுக்குத் தேவையான சாப்பாடு இருக்கிறதா என்றுகூடப் பார்க்கமாட்டாராம்.

அண்ணன் சமையல்காரனாக யாருடனோ சேர்ந்து ஊரைவிட்டே போய்விட்டான். இரு தமக்கைகளில் ஒருத்தி பள்ளியில் படிக்கும்போதே தற்கொலை செய்துகொண்டாள். ஏன் என்று இதுவரை தெரியாதாம்.
இவர் பள்ளிப்படிப்பு முடிந்ததுமே ஒரு கடையில் கணக்கு எழுதும் ஒரு தூரத்து உறவினரைப் பிடித்துக்கொண்டார். வேலை பார்க்கும் கடையைத்தவிர மற்ற சிலருக்கும் அரசாங்கப் படிவங்கள் நிரப்புவது, லைசன்ஸ் வாங்க உதவி ய்வது என்று அவருக்கு சம்பாத்தியம்.
வரதராஜனின் சாமர்த்தியமான உதவி நல்ல வரும்படியைத் தந்தது. அந்த உறவினர் வயதாகி முடியாமல் போனபோது முழு விவகாரத்தையும் வரதராஜன் பார்த்துக்கொள்ளவும், அந்தப் பெரியவருக்கு மாதம் ஒரு தொகையைக் கொடுக்கவும் ஏற்பாடு ஆகியது.

பெரியவருக்குப் பின் எல்லாம் வரதராஜன்தான்.
தம்பியைப் படிக்க வைத்தார். மீதமிருந்த சகோதரிக்குத் திருமணம் செய்துவைத்தார். பெற்றோர்கள் இருக்கும்வரை திருமணமும் செய்துகொள்ளவில்லை

அம்மாவும், அப்பாவும் ஒருவர்பின் ஒருவராக மறைய, தூரத்துச் சொந்தத்தில் ஒரு பெண்ணைத் திருமணமும் செய்துகொண்டார். இரு பெண்களும் ஒரு மகனும். இப்போது எல்லோருக்கும் திருமணமாகி வெவ்வேறு ஊர்களில்.

அண்ணன் எங்கே என்றே தெரியாது. தம்பி மற்றும் சகோதரி குடும்பத்துடன் அவ்வளவு போக்குவரத்தும் கிடையாது. எனவே குடும்பம் என்பதே இவரும் இவர் மனைவியும் குழந்தைகளும்தான்.
பிள்ளையோ, பெண்களோ, பேரக்குழந்தைகளோ இங்கு வருவதில்லை. அவர்களைப் பார்க்க இவரும் போவதில்லை. மனைவியோ பெரும்பாலும் அவர்களோடுதான். இவர் இங்கே சொந்தச் சமையல்தான்.
தினமும் சந்திப்பதால் அவர் வீட்டிற்குச் செல்லவேண்டிய அவசியம் எங்கள் யாருக்கும் ஏற்படுவது மிகக் குறைவு. ஒருமுறை சீனாவின் சித்தப்பா ஒருவருக்கு அரசாங்க சம்பந்தப்பட்ட வேலையில் வரதராஜனின் உதவி தேவைப்பட்டது. அன்று மாலை இரயிலில் அவர் ஊருக்குத் திரும்புவதால் வரதராஜனை வீட்டிலேயே சந்திக்க வேண்டியதாயிற்று. அறிமுகம் செய்துவைக்க சீனா போனான். அவர்கள் இருவரும் காரியம்பற்றிப் பேசும்போது தனக்குப் போரடிக்கும் என்று என்னைக் கூடவரச் சொன்னான் சூயன்லாய் என்கிற சீனா.

வீட்டின் முன் பகுதியில் ஒரு அறையில்தான் தான் பார்த்துவரும் கணக்கு வழக்குகள் மற்றும் இதர காகிதங்கள் போன்றவற்றை வைத்திருந்தார் வரதராஜன். ஒரு மேஜை, அவருக்கும் வருபவர்களுக்குமாக மூன்று நாற்காலிகள்… ஒரு சிறு அலுவலகம்தான் அது.

யாரிடம் என்ன மனு கொடுக்கவேண்டும், அதில் குறிப்பிடவேண்டிய தகவல்கள் என்ன என்றெல்லாம் பேசிக்கொண்டிருந்தார்கள். சீனாவின் சித்தப்பா ஒரு தெளிவு பெற்றவராய் மற்ற ஆவணங்களுடன் வந்து சந்திப்பதாகவும் அந்த மனுவை எழுதி யாரைப் பார்க்கவேண்டுமோ அதற்கு வரதராஜன் துணைபுரியவேண்டும் என்றும் கூறி எழுந்துகொண்டார்.

“சீனா, நான் கடைத்தெருவிலே ஒரு நபரைப் பார்த்துவிட்டு வரேன் என்று அண்ணியிடம் சொல்லிவிடு” என்றார்.

நாங்கள் சற்று நேரம் கழித்துக் கிளம்பினோம். அந்த சிறிது நேரத்திலேயே ஒன்று கவனத்திற்கு வந்தது. எங்கள் சிறு கோஷ்டிக்கு அறிவிக்கப்படாத தலைவர் வரதராஜன். ஆனால் அவர் வீட்டிலோ உறவிற்குள் ஏதோ நெருடல் இருந்துவருவது ஊகிக்க முடிந்தது.
எங்கோ வெளியில் கிளம்பிக்கொண்டிருந்த அவர் மனைவி, தான் வர தாமதமாகலாம் என்று எங்கோ பார்த்துக்கொண்டு பொதுப்படையாகச் சொல்லிவிட்டுப் போனது விசித்திரமாக இருந்தது. மாலை நேரங்களில் எங்களுடன் அவ்வளவு ஜோக்கும் சிரிப்புமாக இருக்கும் வரதராஜனும் வீட்டில் சற்று இறுக்கமாகத்தான் இருந்தார்.

ஒரு நாள் சங்கம் முடிந்து கிளம்பிக்கொண்டிருக்கும்போது, வரதராஜன், “நாளை மதியம் இரண்டு மணி சுமாருக்கு வீட்டுக்கு வர முடியுமா?” என்று மற்றவர்கள் காதில் விழாதவாறு என்னிடம் கேட்டார். நானும் தலையை ஆட்டினேன்.

நான் – தனியாகத்தான் சென்றேன்.. சூயன்லாய் கூட வரவில்லை. முன்னறையில்தான் அவர் இருந்தார். ஒரு அலமாரியிலிருந்து பாட்டில், சோடா, மற்றும் க்ளாஸ் எடுத்து மேசைமீது வைத்துக்கொண்டார்.
தமிழகத்தில் மதுவிலக்கு தளர்த்துவதும் அமல்படுத்துவதுமாக இருந்த காலகட்டம் அது.. (ஒரு பிரபல மாலை தினசரி போஸ்டரில் “மதுவிலக்கு விலக்கு ஒத்திவைப்பு ரத்தாகுமா?” என்று போட்டிருந்தார்கள்.)

“என்ன! தண்ணி அடிக்கும்போதுத் துணைக்குக் கூப்பிட்டிருக்கேனே என்று யோசிக்கிறீங்களா? எனக்குத் தெரியும், உங்களுக்கு இதெல்லாம் பழக்கமில்லைன்னு. வீட்டிலே யாரும் இல்லாதபோது எப்பவாவது தாகசாந்தி உண்டு. ஓரிருமுறை யாரவது நண்பர் கம்பெனி கொடுப்பாங்க. நீங்க கம்பெனி கொடுக்கமாட்டீங்கன்னும் தெரியும். தனியா உட்கார்ந்து சாப்பிடறது சரியாவராது. அதுதான் உங்களைக் கூப்பிட்டேன். நீங்க ‘ரா’வா எவ்வளவு சோடா வேணும்னாலும் குடிக்கலாம்.” என்றார்.

வழக்கம்போல நான் ஒன்றும் சொல்லவில்லை. அவரே தொடர்ந்தார். “எனக்குத் தெரிஞ்சு நீங்க ஒருத்தர்தான் ‘ஒன்வே டிராபிக்’ ஆளு. விஷயம் உள்ளே போகுமேதவிர வெளியே வாராது.”

கொஞ்சம் கொஞ்சமாக சொந்த சமாசாரம் வெளியே வந்தது. அரசாங்கத்திலே ஏதாவது காரியம் ஆகவேண்டும் என்றால் நெளிவு சுளிவு தெரிந்து காரியம் சாதித்துக் கொடுக்கும் சாமர்த்தியசாலி என்று அறியப்பட்ட அவர் பேச்சிற்கு வீட்டில் எந்த மதிப்பும் இல்லையாம். இவர் தனது சகோதர சகோதரிகளுக்கும், மனைவி மக்களுக்கும் எந்தக் குறையும் வைக்காவிட்டாலும் ஏன் இப்படி என்று அவருக்கே புரியவில்லை. ஒட்டுதல் என்பதே இல்லை என்றாகிவிட்ட நிலையில் மாலையில் சங்கத்தில் பொழுதுபோவது மனதிற்கு இதமளிக்கிறதாம்.
அவர் தூங்கப் போனார். நான் வீட்டிற்குக் கிளம்பினேன். தெருவில் யார் வீட்டிலிருந்தோ ‘தெய்வம் தந்த வீடு’ பாட்டு கேட்டது.

அப்படி ஒன்றும் மொடாக் குடியரும் இல்லை அவர். எதிலிருந்தோ தப்பிக்கும் முயற்சியாகவே அவருக்கு ஆல்கஹால் போலும். பின்னாளில் சங்கத்தில் அவர் வழக்கம்போலவே இருந்தார். அன்று எனக்கு சொன்ன ஒரே ‘தேங்க்ஸ்’ தவிர எந்த வேறுபாடும் இல்லை.

சங்கம் தொடர்ந்துகொண்டுதான் இருந்தது

(அடுத்தது யார்…?)

திரைப் படங்கள் 2017

 
 பாகுபலி -2
 
 
 விக்ரம் வேதா
 
Image result for விக்ரம் வேதா
 
அருவி
 
Related image
 
மாநகரம்
Related image
 அறம்

Nayanthara in Aramm

தீரன்
 
Image result for தீரன் படம் 2017
 
துருவங்கள் 16
Image result for துருவங்கள் பதினாறு
 
துப்பறிவாளன்
 
Related image
 
 
வேலைக்காரன்
Image result for வேலைக்காரன் photos
 
மெர்சல்
 
Image result for மெர்சல் hd

எமபுரிப்பட்டணம் – எஸ் எஸ்

Related image

காந்தப் படுக்கைக்குக் கீழே ஒளிந்துகொண்டிருந்த ராகு, சூரியதேவனை விழுங்குவதற்குச் சரியான தருணம் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். சூரியன், சந்திரன் இருவரும் அவனது அழகை அழித்துச் சாயா  நிழலாக அலையவிட்டார்கள் என்பதால் அவர்கள் இருவர்மீதும் அசாத்தியக் கோபம் இருந்தது.

உண்மையில் ராகுதேவன் சூரியனைவிட அழகானவனாக  இருந்தான். பொன்னிறத்தில் இருந்ததால் பானு என்ற அவனை ஸ்வர்ண பானு என்றே அழைத்தார்கள்.   ஸ்வர்ணபானுவுக்குத் தன் அழகில் மகா கர்வம். பிறப்பால் அசுரனாக இருந்தாலும் தேவலோக ஆடல் அரசிகள்  அனைவரும் அவனைச் சுற்றியே  வந்தார்கள்.

ஸ்வர்ணபானுவின் ஆசைக்கோ அளவில்லை.  சந்திரனின் இருபத்தேழு மனைவியர்மீதும் மையல் கொண்டான்.  சந்திரனின் ஒளி இல்லாத அம்மாவாசையன்று  அவனுடைய மனைவியர் அனைவரையும் தூக்கிக் கொண்டு சென்றுவிட்டான். களை இழந்த சந்திரன் சூரியனிடம் வேண்டிக்கொள்ள சூரியதேவன் கோபம்கொண்டு ஸ்வர்ணபானுவுடன் போருக்குப் போனான்.

ஸ்வர்ணபானு அசுரன் ஆனதால் மாயையால் முகத்தை மறைத்து  நிழல் வடிவத்தில் வந்து சூரியனைத் தாக்கினான். சூரியனால்  அவன் நிழல் வடிவத்தை உடைக்க  முடியவில்லை. சூரியதேவனின் அக்னிக் கணைகள் ஸ்வர்ணபானுவின் பொன் உடலில் பட்டுப் பிரதிபலித்ததேதவிர அவனை அழிக்க முடியவில்லை.  கோபவேகத்தில் சூரியதேவன் மிக உக்கிரமாகப் போரிடத் தொடங்கினான். மகாவிஷ்ணு  அளித்த நாராயண அஸ்திரத்தைக் கொண்டு ஸ்வர்ணபானுவின் உடலை இறுக்கக் கட்டினான். தன் சக்தியையெல்லாம் வெப்ப சக்தியாகமாற்றி அக்னிப் பிழம்பை ஸ்வர்ணபானுவின்மீது பொழிந்தான்.

அந்த அக்னிக்  குழம்பின் ஜ்வாலை அவன் உடலை ஒன்றும் செய்யமுடியவில்லை. ஏனென்றால் நாராயண அஸ்திரம் அவன் உடலைச் சுற்றியிருந்ததால்  அது கவசம்போல் அவனைப் பாதுகாத்தது. ஆனால் நிழற்சாயை  பூசியிருந்த முகத்தில் அது தன் தீவிரத்தைக் காட்டியது. அழகான முகத்தைக்கொண்ட ஸ்வர்ணபானுவின் முகம் தீப்பற்றி எரிந்த கரிய முகமாக மாறிவிட்டது.

அழகிழந்த   ஸ்வர்ணபானு சந்திரனின் மனைவிகளை விட்டுவிட்டுத் தப்பித்தால் போதுமென்று பாற்கடலில் ஆதிசேஷனின் பின்னால்  மறைந்துகொண்டான்.   சூரியதேவனால் அவனைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை. அவன் எரிந்து சாம்பலாகிவிட்டான் என்று எண்ணிக்கொண்டு சூரியனும் தன் உலகிற்குத் திரும்பினான்.

Image result for planet rahu eating sunஅப்போதுதான் பாற்கடலிலிருந்து அமுதம் எடுப்பதற்காகத் தேவர்களும் அசுரர்களும் ஒரு  ஒப்பந்தம்   செய்துகொண்டார்கள்.  வாசுகி என்ற  பாம்பு  கயிறாயிற்று. மேரு மலை மத்தாக மாறியது.  மகாவிஷ்ணு ஆமை உருவில் மத்தைத் தாங்கும்  ஆதாரமாக மாறினார். அசுரர் தேவர் இருவரும் கடையப் பாற்கடலிலிருந்து பல திவ்யப் பொருட்கள் தோன்றின. முதலில் வந்த மகாலக்ஷ்மியைத் திருமால்  தன்னுடையவளாக்கிக் கொண்டார். அடுத்து  வந்த ஐராவதம், காமதேனு, அட்சயப்  பாத்திரம் ஆகியவற்றை இந்திரன் எடுத்துக்கொண்டான்.

அமுதம் திரண்டு  வந்தது. ஆனால் அதற்குமேல் பொறுக்க இயலாத வாசுகி தன் விஷத்தைக்  கக்கியது. அந்த விஷம் அமுதத்தில் கலப்பதற்குமுன் பரமசிவன் அதை எடுத்து விழுங்கினார்.  அதனால் தன் கணவன் நீல வண்ணமாக மாறிவிடுவாரோ என்ற பயத்தில் அருகிலிருந்த பார்வதி அவர் கழுத்தில் அதை நிறுத்த,  பரமசிவன் நீலகண்டராகமட்டும் மாறினார்.

அதன்பின் அமுதம் பொங்கிவந்தது. அதற்காக அசுரர்களும் தேவர்களும் போரிட்டுக் கொள்ளும் நிலைமைக்கு வந்தனர். அதைத் தடுக்க மகாவிஷ்ணு மோகினி வடிவம்கொண்டு வந்து அமுதக் கலசத்தை எடுத்துத் தேவர்களுக்கே அனைத்தையும் வழங்கினார்.

Related image

ஆதிசேஷன்  பின்னால் ஒளிந்து கொண்டிருந்த ஸ்வர்ணபானு தன் தலையைப் பொன்னாடையால் மறைத்து தேவவுருவெடுத்துத் தேவர்கள் வரிசையில் அமர்ந்து  அமிர்தத்தை அருந்தினான்.

ஆனால் சூரியனின் கூரிய விழிகள் ஸ்வர்ணபானுவைக் கண்டுபிடித்துவிட்டன. சந்திரனைக்கொண்டு அவன் முக்காட்டை நீக்கச்செய்தான். மோகினி வடிவில் இருந்த மகாவிஷ்ணு     சக்ராயுதத்தால்  ஸ்வர்ணபானுவை  தலைவேறு உடல்வேறாகத் துண்டாக்கினார் .

அமிர்தம் உண்ட காரணத்தால் அவன் உயிர் நீங்கவில்லை.  அவன் திருமாலின் பாதங்களில் பணிந்து வேண்டிநிற்க , அவரும்  வடக்கில் தலையை வைத்துப்  படுத்திருந்த பாம்பைத் துண்டித்து பாம்பின் உடலை ஸ்வர்ணபானுவின்  தலையுடன்கூட வைத்தும் பாம்பின் தலையை அவன்  உடலுடன்கூட வைத்தும் அவனை இரண்டாக்கினார்.

அவர்கள் இருவரும் ராகு , கேது என்ற பெயருடன் கடும்  தவம்  செய்ய, மகாவிஷ்ணு  அவர்கள்  தவத்திற்கு  இரங்கி அவர்கள் இருவரையும் கடக  மகர ஆழியின் வேதங்களைக் கற்றுவருமாறு பணித்தார். அவற்றை முழுதும்  கற்று ஓதியபின் நவக்கிரகப் பதவி தருவதாகக்  கூறினார்.

ஸ்வர்ண பானு இப்பொழுது ராகு, கேது என சாகாவரம் பெற்ற இருவராக மாறிவிட்டான்.

இந்த இருவித உடல் அமைப்பே நவகிரகங்களின் குணத்தைக் காட்டும். ராகு அசுர முகம், பாம்பு உடல்.  அதனால்  ராகு போக காரக கிரகமாகமாறி  வாழ்க்கையை அனுபவிப்பவன் என்று பதவிக்கு வருகிறான்.  கேதுவோ  பாம்பின் தலை அசுர உடல் . அதனால்  பொருட்பற்றையும், உடல் பற்றையும் அழிக்கும் சக்தி பெறுகிறான்.  அதன் மூலம்  மோட்சக்காரன்  என்று அழைக்கப்படுகிறான்.

இவ்வளவு நற்கதிகள் அடைந்தாலும் சூரிய சந்திரர்கள்மீது அவர்கள் இருவரும் கொண்ட பகைமட்டும் மனதிலிருந்து போகவில்லை.

அவர்கள் சூரிய சந்திரர்களைப் பழி வாங்கும்பொருட்டு மீண்டும் தவம் இருந்தனர். முடிவில் ஈஸ்வரனிடம் இருவரும், சூரியனையும் சந்திரனையும் விழுங்குவதற்கான வரத்தைப் பெற்றனர்.

இதையறிந்த சூரிய சந்திரர்கள் ஈஸ்வரனிடம் தஞ்சம் அடைந்து, உபாயம் அருளுமாறு வேண்டினர். அவரும் அசுரர்கள் விழுங்கினாலும் 3 3/4 நாழிகையில்  வெளிவந்துவிடலாம் என்று அருளினார். ஆகவே அதுமுதல், ஸ்வர்ணபானு  சந்தர்ப்பம்  கிடைத்தபோது  சூரிய சந்திரர்களை விழுங்கி விளையாடுவது வழக்கமாகிவிட்டது.

இன்றைக்கு ஸந்த்யாவின் அறையில் சந்திர காந்தச் சிகித்சைக்குக் காத்திருக்கும் சூரியதேவனை விழுங்க ஆவலுடன்  காத்திருக்கிறான் ராகு .

(தொடரும்)

விஞ்ஞானம்:

சந்திரனின் சுற்றுவட்டப் பாதை  சூரியனின் சுற்றுவட்டப் பாதையை  வெட்டும் புள்ளியே ராகு கேது எனப்படும். இவைகளுக்கு உருவம் இல்லை. சந்திரன், பூமியின் சூழற்சியின் வேகத்தால்  ஏற்படும் இணையற்ற காந்தப்புயலே ராகு கேது ஆகும். இந்த காந்தப் புயலின் சூழற்சியால் பூமியில்  உள்ள உயிரினங்கள் பாதிக்கப்படுகின்றன.

ராகு, கேது என்பவை கிரகங்கள் அல்ல சாயா கிரகங்கள் என்று குறிக்கப்பட்டுள்ளது. சாயா என்பதன் தமிழ் விளக்கம் கண்களுக்குப் புலனாகாத (கற்பனை – மெய்நிகர் – virtual) என்பது ஆகும். அதாவது ராகு, கேது என்பவை மெய்நிகர் கற்பனைப் புள்ளிகள்.

 

இரண்டாம் பகுதி

Image result for system integration team

 

எமபுரிப்பட்டணத்துக்கு  முதன்முறையாக  வந்திருக்கும் அந்த நால்வரும் தங்கள் அறையில் அமர்ந்து எப்படி இந்த மாபெரும் பிராஜெக்டை சமாளிப்பது என்று தங்களுக்குள் ஆலோசனை நடத்திக்கொண்டிருந்தார்கள்.

பிராஜெக்ட் மேனேஜர் அரசு நல்ல பழுத்த அனுபவசாலி.  சுந்தாவும் , மாணிக்கும் தகவல் துறையில் ஜீனியஸ். ஞானி  சிறுவயதிலிருந்தே கம்ப்யூட்டர் மேதை. இவர்கள் நால்வரும் வெவ்வேறு கம்பெனிகளில் இருந்தவர்கள். சிவா  கன்சல்டிங் சர்வீஸஸ் (எஸ்‌சி‌எஸ்) என்ற புதிய நிறுவனத்தை  இவர்கள் நால்வரும் சேர்ந்து ஆரம்பித்தார்கள்.

எஸ்‌சி‌எஸ்  வந்தபிறகு மற்ற நிறுவனங்கள் எல்லாம்   இவர்களுடன் போட்டி போடமுடியாமல் திணறினார்கள். அரசு, தான் முதலில் இருந்த ஜெய்ன் இன்போ நிறுவனத்திலிருந்து திறமைசாலிகள் அனைவரையும் எஸ்‌சி‌எஸ்க்கு மாற்றி அந்த நிறுவனத்தை செயலற்றதாக  மாற்றிவிட்டார். அது மட்டுமல்ல, பல வருடங்களாக முதல் இடத்தில் இருந்த கௌதம் டெக்னாலஜியையும் முற்றிலும் அழித்து விட்டார்கள்.

அதே சமயத்தில்  ராம் டெக் என்ற தகவல் துறை நிறுவனமும் மிகவும் பிரபலமாக இருந்தது.  அதன் பன்னிரண்டு பாகஸ்தர்களும் திறமையாக நடத்திவந்தார்கள். இவர்களுடன் எஸ்‌சி‌எஸ் இம் சேர்ந்துதான் மற்ற நிறுவனங்களை அழிக்க முடிந்தது.  இவர்கள் இருவருக்கும் இடையேகூட யார் நம்பர் ஒன் என்ற போட்டி அடிக்கடி வரும்.  இருந்தாலும் இவர்கள் இருவரும் ஒரு கூட்டணி அமைத்துப் பல பிராஜெக்ட்களை  முடித்ததால் ஒருவரை ஒருவர் அழிக்காமல் இணைந்து செயல்படுவதே லாபம் என்பதை உணர்ந்தார்கள்.

Image result for project team

சித்திரகுப்தன் தன் பிராஜெக்ட்டுக்கு எஸ்‌சி‌எஸ் – ராம் டெக் இரண்டில் எதைத்  தேர்ந்தெடுப்பது என்று பலத்த ஆலோசனை செய்தான்.    சிவபெருமான் எஸ்‌சி‌எஸ் க்கு ஆதரவாக  இருப்பது புரிந்தது. மகாவிஷ்ணு ராம் டெக்கின் பக்கம் ஆதரவுக் கரம் நீட்டுவதும் புரிந்தது. எமனிடம் சென்று விவாதித்தான்.

எமன் சிவபெருமானை எதிர்த்து எதுவும் செய்யத்தயாராயில்லை. அதுவும் மார்க்கண்டேயன் விவகாரத்தில் தலையிட்டு அவரிடம்  அடிபட்டபிறகு எமனுக்கு வேறுவழியே கிடையாது. இருப்பினும் தர்மராஜாவான அவன் பிரும்மாவிடம்  சென்று ஆலோசனை நிகழ்த்தினான். முதலில் அவருக்கும் இந்த இரண்டு நிறுவனங்களில் எதைத் தேர்ந்தெடுப்பது என்ற குழப்பம் இருந்தது.  மெத்தப்படித்த மனைவி சரஸ்வதியுடன் கலந்து ஆலோசித்தார்.  முடிவில்   எஸ்‌சி‌எஸ் க்குக் கொடுப்பது தான் சிறந்தது என்றும் ஆனால் அவர்கள் ராம் டெக்குடன் இணைந்தே இந்தத் திட்டத்தைச் செயல்படுத்தவேண்டும் என்றும் தீர்மானித்தார். இவர்கள் எமபுரிப்பட்டணத்தின் மற்ற துறைகளுடம் இணைந்து செயல்பட வசதியாக ஒரு  ஒருங்கிணைப்பு நிறுவனத்தையும் அமைத்தார்.

அதுதான் நாரதா கம்யூனிகேஷன்ஸ். அவர்கள்தான்  இந்தப் பிராஜெக்டுக்கு நாமகரணம் சூட்டினார்கள்.

பெயர்  “எமபுரிப்பட்டணம்”

(தொடரும்)

இலக்கியவாசல்

ஸ்ரீனிவாச காந்தி நிலையம்,                              அம்புஜம்மாள் தெரு ,                                ஆழ்வார்ப்பேட்டை

சனிக்கிழமை மாலை 6.00 மணி அளவில்

இலக்கிய சிந்தனையின் 572 வது நிகழ்வு

திரு இந்திரா பார்த்தசாரதி அவர்கள் உ வே சுவாமிநாத ஐயா  அவர்களைப்பற்றிப் பேசுகிறார்கள் !

அதே நாள், அதே இடத்தில்

7.00 மணி அளவில்

இலக்கிய வாசலின் 34  வது நிகழ்வு

” புத்தகக் கண்காட்சியில் கற்றதும் பெற்றதும் “

அனைவரும்  கலந்து கொள்ளும் கலந்துரையாடல்

=================================================

          குவிகம் BookXchange

நிகழ்ச்சிக்கு வரும் அன்பர்கள் மறக்காமல் தாங்கள் படித்த புத்தகம் ஒன்றைக் கொண்டுவாருங்கள்.

அதைக் கொடுத்துவிட்டு ,

அங்கு இருக்கும் புத்தகங்களில் தங்களுக்குப் பிடித்த புத்தகத்தை எடுத்துச் செல்லுங்கள் !

DROP ONE – TAKE ONE

இதுதான்   நமது  புத்தகப் பரிமாற்றம் !!!

=================================

கலீஜு’ன்ற பூனை – சென்னைச் செந்தமிழாக்கம் மட்டும் – சுரேஷ் சீனு

Related image

தோ தெரீது பார்..அந்த அபார்ட்டுமெண்டு பில்டிங்கி.. அது உள்றதான் ‘கலீஜு’ன்ற பூனை ஒண்ணு குடியிருந்துச்சு..

பேருக்கு ஏத்தாமேறியே பாக்கறதுக்கு அது ’கலீஜா, கண்றாவியா இர்க்கும். கலீஜுக்கு 3 விசியம் மெயினா புடிக்கும்.. அன்பு காட்றது, வம்பு வலிக்கறது, அப்பால எந்த கஸ்மாலத்தை வோண்ணா துன்றது. இந்த மூணையுமே காம்பினேசனா வச்சி லோல்பட்டு வாய்ந்த அத்தோட வாய்க்கையே அத்த “கலாஸ்” ஆக்கிட்ச்சி!

Related image

கலீஜப் பத்தின டீட்டயிலுல பர்ஸ்ட்டு – கலீஜுக்கு ஒரே ஒரு கண்ணுதான். மத்தது நொள்ளை! கண்ணுகுற எட்த்துல வெறும் தொண்டிதான் இருந்துச்சு! அந்த நொள்ளைக் கண்ணு சைட்லருந்த காதும் காலி. கலீஜோட பீச்சாங்காலு எப்பயோ ஒட்ஞ்சுபூட.. அது குணமாவசொலொ கால் எலும்பு எப்டியெப்டியோ வளைஞ்சிகினு ஒரு குன்ஸா செட்டாயிட்ச்சி போல. அத்தொட்டு நம்ம கலீஜு இஷ்டெய்ட்டா நின்னுருக்கப்பகூட அது ஒருமேறி திரும்பி நிக்குறாப்லயே தெரியும்..

அதும் வாலு இருந்த மொனைல ரவையூண்டு எலும்பு சதை மட்டும் தொங்கினுருக்கும்! அது, நம்ம ’கலீஜீ’ குஜாலாவசொலொவும், மெர்ஸலாவ சொலொவும், அதும்இஸ்டத்துக்கு ஒவ்வொரு சைடுகா தொகிறினே கெடக்கும்! கலீஜோட தலை, கயுத்து தோளாப் பட்டைல்லாம் லைட்டு கலரு. மத்தபடி ஒடம்புல்லாம் சாம்பல் நெறத்துல கோராமையா இருக்கும்!

அத்த யாரு எப்ப பார்த்தாலும் “ உவ்வே! கலீஜாகுதே இந்த கண்றாவிப் பூனை!” அன்டுதான் வெறுப்பா சொல்லுவானுங்கோ. அபார்ட்டுமெண்டுல இருந்த சின்னப்பசங்க கலீஜை தொடக்கூடாதுன்னு கண்டீஸன்கூடர்ந்துச்சு! வெடலை பசங்க கல்ல உட்டு எறிவானுங்கோ! லப்பரு பைப்புல தண்ணிய கலீஜும்மேல பீச்சி வெள்ளாடுவானுங்கோ! இல்ல வேற எதுனா நோண்டிகினே இருப்பானுங்கோ.. தப்பித் தவறி யாரு ஊட்டுக்குள்ளன்னாச்சும் அது பூரப் பாத்துச்சின்னா.. அதும் மூஞ்சுலயே கதவை அடிச்சு சாத்துவானுங்கோ.. அத்தினிநல்லவுங்கோ!

ஆனா இதுக்கெல்லாம் கலீஜி காட்றது ஒரே மேறியான ரியாக்ஸனு தான்!

தண்ணீய பீச்சி அட்ச்சேன்னு வையேன்.. நீ டயர்டாவுற வரீக்கும் அசையாத காட்டிகினு தொப்பலா நனைஞ்சினு கெடக்கும். நீ எதுனா பொருளெட்த்து அதும்மேல கடாசினின்னாலும் கூட, கலீஜு உன் காலாண்ட ஒர்ஸிகினே ’ஸாரிபா’ அன்ற மேறி பாவமா பாக்கும்! எப்பன்னாச்சும் அந்தப் பசங்க வெள்ளாட்றதப் பாத்தா, சந்தோஸத்துல மியாவ்னு கத்திகினே ஓடி வந்து அவங்க மேல மோதி வெள்ளாடும்..அவுங்க கிட்ட அன்பை எஸ்பெக்ட் பண்ணி சுத்தி சுத்தி வரும். அத்த தொட்டு கைல எட்திட்டே.. அவ்ளவ் தான்.. உன் சட்டையை புடிச்சு இயுக்கும், உன் காதுல மூஞ்சுல.. எது கெடைக்குதோ அதை பாசமா நக்கினேருக்கும்!

இது இப்டியிருக்கசொலொ, ஒரு நாளு கலீஜு குஜாலாகி அதும் பீலிங்க பக்கத்து காம்பவுண்ட்லகுற பணக்காரா வூட்டு நாய்ங்களாண்ட காட்டப் போக, அத்தப் புரிஞ்சிக்காத அதுங்க கலீஜு மேல கும்பலா உயுந்து கண்டபடி கடிச்சு கண்ட்மாக்கிடிச்சுங்கொ!

அந்த சத்தத்தை கேட்டு நானு ஓட்னேன். ஆனா நான் போவுறதுள்ள மேட்டரு அல்மோஸ்ட்டு முட்ஞ்சு போச்சு. கலீஜீ பர்தாபமா தரைல கெடந்துச்சு, ப்ச்! அதும் டைம் ஒவராவ போவுதுன்னு என் மன்ஸுக்குப் பட்டுச்சு

ஈரத்துல கெடந்த கலீஜுக்கு பின்னாலகுற காலுங்க ரெண்டு மட்டுல்லாத அதும் இடுப்புங்கூட ஒடிஞ்சு போயி முறுக்கிகினும், அதும் ஒடம்புலியே வெள்ளயா குற வவுறு நடுவுல நாய்ங்க கொதறி வச்சதால ரத்தம் வந்துனுருந்துச்சு.

செரி.. கலீஜை வூட்டுக்குள்ற எத்துனுபோலான்ற நெனப்போட மொள்ளொ அத்தக் கைல தூக்குனேன். அது அத்தோட வேதனைய தாஸ்தியாக்கிருச்சு போல.. ஒரே இஸுப்பா இஸ்துகுனு மூச்சு வுட கஸ்ட்டப்பட்டுப் பொழைக்கற்துக்காவ போராடுச்சு பாவம்! இத்தக் கைல எடுத்து அதுக்கும் இன்னும் ட்ரபிள் குட்த்துட்டதா எனுக்கு ஒரு பீலிங்கி..

அப்பதான் நான் எதிர்பார்க்காத ஒண்ணு நடந்துச்சு..

அந்தக் கஸ்ட்டமான டயத்துலயும், நோவோட வேதனை வாட்றப்பவும் கலீஜீ என் காதை நக்கினுருந்துச்சு.. எனுக்கு என் ஒடம்பு முடில்லாம் எந்திரிச்சு நின்னுட்ச்சி.. இன்னாமேறியான ஜீவன் இது? நீ துப்புனாலும் ஒதுக்குனாலும் தூக்குனாலும் கொஞ்சுனாலும் ரிடர்னா அன்பை மட்டும் தர்றா மேறியான எப்டியாப்பட்ட டிஜைன் இது? என் கண்ணுல தானா தண்ணி கொட்னுருந்துச்சு..

அத்த என் மூஞ்சாண்ட க்ளோஸா வச்சுகுனேன். என் கைல அதும் தலையால மோதி வெள்ளாட பாத்துச்சு. அப்டியே திரும்பி அத்தோட ஒரே கண்ணால என்ன ஒரு பார்வை பாத்துச்சு பாரு.. என் மன்ஸ அப்டியே பெசஞ்சிருச்சி ..

அந்த செக்கண்டு.. எனக்கு கலீஜு தான் ஒலகத்துலயே அயகான, அன்பான ஒரு உசுரா தெரிஞ்சுது. கலீஜோட பார்வை என்னாண்ட அது வெறும் பாசத்தையும், கரிசனத்தையும் மட்டுந்தான் தேடுச்சுன்னு எனுக்கு பட்டுச்சு. மொள்ள அதும் இஸுப்பு வேற மேறி மாறுச்சு. நோவு தாஸ்தியாயிடுச்சாங்காட்டி.. அப்பங் கூட என்னை அது கடிக்கவோ ப்ராண்டவோ டிரை பண்ணல..என்னைய உட்டு போவனும்னு கூட பாக்கல.. நக்க தான் ட்ரை பண்ணுச்சு. நான் இன்னாமோ அதுங்கஸ்ட்டத்த கம்ப்ளீட்டா தீத்துருவேன்னு நம்புறாப்ல என்னப் பாத்துனேருந்துச்சு.

பாத்துனுருகசொலொவே ..கலிஜு.. செத்துப் பூட்ச்சு!!. வூட்டுள்ற எத்தும்போறதுக்குள்ள என்.. கைலியே செத்துப்பூட்ச்சு.. இன்னா பண்றதுண்டு தெர்ல.. அத்த கைல வச்சுகுனே அப்டியே குந்திகுனேன்.. ரொம்ப நேரம் அப்டியேருந்தேன்.

ஒடம்பு பின்னமா, அசிங்கம்.. கலீஜுன்னு நாம நெனச்சினுருந்த ஒரு சின்ன உசுரு எனுக்கு லைஃப்னா இன்னா.. அத்தோட வேல்யூ இன்னா.. பாசத்தோட பவரு இன்னான்னு புரிய வச்சிட்சி.

நூத்துக்கணக்குல புஸ்தவம் படிச்சு, பெர்ய மன்ஸாள் பேசுற பேச்சுங்க, நாலு மன்ஸாளோட பயகி வர்ற எஸ்பீரியன்ஸு, அறிவு இதெல்லாத்தையும் வுட மத்த உசுருங்க கிட்ட அன்பு காட்றதும், கரிசனமா இருக்கற்தும் எத்தினி ஒஸ்தி அண்டு கலீஜு எனுக்கு கத்துக் குட்த்துட்டுப் பூட்ச்சு.

அது ஒடம்பு கலீஜா இருந்துச்சு.. ஆனா கொஞ்ச நேரம் முந்தி வரை என் மன்ஸு அத்தவுட கலீஜா இருந்துச்சு. எனுக்கு வாஜ்ஜாரா மாறுன கலீஜுக்கு வணுக்கம்.. இன்னும் அன்பைப் பத்தி பாசத்தப் பத்தி முயுசா கத்துக்கணும் நான். அதுக்கு டயம் வந்துர்ச்சு

பொதுவா அல்லாருமே பணக்காரவுங்களா, ஃபேமஸானவுங்களா, அழகானவங்களா, அல்லாருக்கும் புட்ச்சவங்களா வாழதான் ட்ரை பண்ணுவாங்கோ. ஆனா இனிதொட்டு நான் கலீஜு மாறி ஆவனும்னிட்டு தான் ட்ரை பண்ணுவேன்.

இந்தக்கதையை யார் எய்தினது, மெய்யாலும் நடந்துச்சா இல்லியா.. தெர்யாது. ஆனா வாய்க்கைக்கு தேவையான மேட்டரை என்னுள்ற செதுக்கி வச்சுட்ச்சி..

உருவம் கோராமையா இருந்தாலும் உள்ளத்தப் பாரு. அன்பைக் காட்டு! நல்லாருப்பே! அன்றதுதான் அந்த லெஸனு.

#அன்பே சிவம்!

இரகசியங்கள் சொல்வதற்கு அல்ல (4) -ஈஸ்வர்

Related image                                                        கேர்யூனிட்டின்   சாத்தப்பட்டிருந்த கதவையே , கவலையுடன் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் ரமணன். பக்கத்திலிருந்த அவன் தங்கை சுமி, தொணதொணத்துக்  கொண்டிருந்தது  அவன் கவலையை இன்னும் அதிகரித்தது. 

     “ஏன் அண்ணா? அம்மாவுக்கு ஒண்ணும் ஆயிடாதில்லே?”  

      “ஆயிடக்கூடாதுன்னு ஆண்டவனை வேண்டிக்கோ சுமி! வேற என்ன செய்யறது இப்போ?”

     “எனக்கு ஒண்ணும் புரியமாட்டேங்குறது அண்ணா..!  எஸ்.டி.டி. போட்டுச் சொன்னவுடனே  ப்ளேன்ல பறந்து  வந்திருக்கே.”

     “எமர்ஜென்சின்னு வந்தப்புறம் ரயிலுக்கு நிக்கமுடியுமா சுமி?  ஷார்ட் பீர்யட்ல, பம்பாய் டு மெட்ராஸ் டிக்கெட் கெடைக்கறது, குதிரைக் கொம்பு”.

     “இல்லேண்ணா ..  இந்த ஆறு மாசத்துல அக்காவோட கல்யாணத்துக்குன்னே நீ கிட்டத்தட்ட ஒரு லட்ச ரூபா பக்கம் டிராப்ட் எடுத்து அனுப்பிச்சிருக்கே.”    

     “இப்போ எதுக்கு அதெல்லாம்?”

     “வர்ற சம்பளம் வாய்க்கும் கைக்குமே போறாம இருக்குப்பா. பம்பாய்ல எப்படித்தான்  சமாளிக்கப் போறேனோன்னு தெரியலைன்னு ,  நீ அங்கே வேலைல சேர்ந்துட்டு, மொதல்மொறையா இங்க வந்தப்போ சொன்னே.”

     “ ஆமா .  . அது, அப்போ, பல வருஷத்துக்கு முன்னாடி.”

     “ இப்போ, உன்கிட்டே எப்படி திடீர்னு இவ்வளவு பணம்?”

     “ பம்பாய்க்குப் போனா , பிச்சைக்காரன்கூட , பணக்காரன் ஆயிடலாம்.  உழைக்கணும். வழிகளைத் தெரிஞ்சிக்கணும்.  அவ்வளவுதான். பம்பாய்ல , பணம்பண்ண எவ்வளவோ வழிங்க இருக்கு.”.

     “இல்லேண்ணா..”

     “இதோ பாரு..தொணதொணக்காதே . நீ சின்னப் பொண்ணு. ஐ.சி.யு. நர்ஸ் வரா பாரு. அப்பா எப்படி இருக்கார்னு கேளு..”

மற்றவர்களுக்கு இல்லாத கவலை இவளுக்கு.  ரமணனுக்கு அடிவயிறு இலேசாகக் கலங்கியது.

“மிஸ்டர் மேனன் …உங்க காஷியர் வர்றதுக்கு முன்னாடி, ஒரு சின்ன ஹெல்ப். கொலையான இந்த ரெண்டு கஸ்டமருங்களுடைய தற்போதைய பாங்க் பாலன்ஸ் நிலவரம், கடைசியா அவங்க கணக்குலேர்ந்து எப்பப்போ, எப்படி எப்படி பணம் பட்டுவாடா செய்யப்பட்டிருக்கு,  இந்த விவரங்கள் உடனடியா எங்களுக்கு வேணும்.”

“இது சட்டப்படி குற்றம் சார்…கோர்ட் கேட்டா மாத்திரமே ..”

“மிஸ்டர் மேனன். .கோர்ட்டும் கேக்கப்போறது.. ரெண்டு மர்டர்.  இது போலீஸ் என்கொயரி. . ஒத்துழைக்கலேன்னா..”

“ஓகே..”  கொஞ்சம் எரிச்சலுடன் தன்  மேஜை மேல் தயாராக இருக்கும் கம்ப்யூட்டரைத்  தட்டினார் மேனன்.

கணிப்பொறிதான் இதற்கெல்லாம் தயாராக இருக்கிறதே. அதனிடம் யாராவது ஏதாவது கேட்க வேண்டும். அவ்வளவுதான். சரியாகக் கேட்டால், பதிலும் சரியாக இருக்கும்.  இப்பொழுது, அதனிடம் கேட்டது, மேனன்.

‘கேரள அம்மா கேஸ்ல , இப்போ பாலன்ஸ் ரூபா அஞ்சாயிரம்தான் இருக்கு. .அந்த பார்சி அம்மா கணக்குல இருபதாயிரம் இருக்கு..”

“எடுக்கப்பட்டது  எப்போ ?”

“இதோ சொல்றேன். .” மேனன் இறந்து போன அந்தப் பெண்மணிகளின் கணக்கு வழக்குகளில் நுழைந்ததும் திடுக்கிட்டார்.

Image result for mumbai bank discussing self cheques

‘ சார்,  மொதல்நாள் ரெண்டு லட்சம். அடுத்தநாளே மூணு லட்சம்.அதாவது ரெண்டே நாட்கள்ல அஞ்சு லட்சம், கேரள அம்மா ஸெல்ப் செக் மூலமா எடுத்திருக்காங்க. போன மாசம் அந்தப் பார்சி அம்மா  அடுத்தடுத்து ரெண்டே நாள்ல மூணு லட்சம், நாலு லட்சம் , ஏழு லட்சம் எடுத்திருக்காங்க.. அது ரெண்டும்கூட ஸெல்ஃப் செக் மூலமாத்தான்.”

“ அதாவது, அவங்களே அவங்க தேவைகளுக்குப் பணம் எடுக்குறாப்போல. அப்படித்தானே ?”

“ஆமாம்”

“சரி. எடுக்கப்பட்ட தேதிகளைச் சொல்லுங்க.”

மேனன் கம்ப்யூட்டரைப் பார்த்துச் சொல்ல , அந்த நான்கு தேதிகளும் குறித்துக்கொள்ளப்படுகின்றன.

“இந்த  ரெண்டுபேரும் பணம் எடுத்த அந்த நான்கு காசோலைகளையும் நாங்க உடனடியாப் பார்க்கணுமே ..”

“இல்லே..” … மேனன் தயங்கினார்.   டி.எஸ்.பி. மல்ஹோத்ரா பின்னால் இருக்கும் காவல்துறை ஆணையரைப்பார்த்தார். அவர் உடனடியாகத் தன் கையில் உள்ள கைப்பையிலிருந்து, அரசாங்க முத்திரையுடன்கூடிய ஒரு கடிதத்தை, கூடவே போலீஸ் துறையின்  ஓர் உத்தரவை அவரிடம் கொடுத்தார். அவை மேனனிடம் வந்தன.  

“சீஷர் ஆர்டர். .. போலீஸ் என்கொயரிக்காகத் தேவைப்படும் எந்த ஆவணங்களையும், சட்டப்படி போலீஸ் பெற்றுக்கொள்ளும் உத்தரவு.”

விவரம் தெரிந்தவராக இருந்தாலும், வியர்த்தது மேனனுக்கு. உடனடியாக மணி அடித்து, தனக்கு அடுத்த நிலை மேலாளரை வரவழைத்தார் மேனன்.. நிலைமை விளக்கப்பட, அடுத்த சில நிமிடங்களில் அந்த நான்கு தேதி காசோலைகள், பெரிய பெரிய தின வவுச்சர்கள்  கட்டுகளுடன்  வந்தன. அந்தக் குறிப்பிட்ட , நான்கு, வெவ்வேறு தேதி காசோலைகள், தேடிக் கண்டுபிடிக்கப்பட்ட பின்னர், அவற்றை ஆராய்ந்தனர் , மணியும், மல்ஹோத்ராவும்.

‘ Pay self..  ‘…
 
அதையே பார்க்கின்றனர்.                                                   
(வளரும்)

டைம்ஸ் ஆஃப் இந்தியாவின் சங்கீத 2017

கலக்கல் கலக்கல்

நவீன கதாகாலட்சேபபாணியில் சினிமா மெட்டுக்களை வைத்து உள்ளூர் முதல் இன்டர்நேஷனல் பாலிட்டிக்ஸ் வரை 2017-ன் முக்கியமான சம்பவங்களைப் பிரித்து மேய்ந்திருக்கிறார்கள்.

ஸ்கிரிப்ட் எழுதியவருக்கு அபாரமான நகைச்சுவை உணர்ச்சி  இருக்கிறது.

2017-ம் வருடத்தை ஜாலியாகத் திரும்பிப் பார்க்க ஒரு நல்ல வாய்ப்பு.

பார்த்து – கேட்டு  மகிழுங்கள் !

 

“எக்ஸ்சேஞ்ச் ஆஃபர்” – மனநலம் மற்றும் கல்வி ஆலோசகர் மாலதி சுவாமிநாதன்

Related image

ஆட்டோ ஓட்டுநர் பவ்யமாகக் கையைக் கட்டிக் கொண்டுச்  சொன்னார், “மேடம், டாக்டர் உங்களைப் பார்க்கச் சொன்னாங்க”. நான் “உட்காருங்கள்” என்று சொன்னவுடன், “எனக்கு இல்ல, என் சின்னப் பாப்பாவுக்கு. பாப்பாவெல்லாம் பார்ப்பீங்களா?” என்று விசாரித்தார். பார்ப்பேன் என்று சொன்னேன். இப்போது சவாரி இருப்பதால் நாளைக்கு அழைத்துக் கொண்டு வருவதாகச் சொல்லி, நேரம் குறித்துக் கொண்டு சென்றார்.

மறு நாள் தன் மகளுடன் வந்தார். அவள் பெயர் எஸ்தல், ஐந்து வயது. மெலிந்த உடம்பு, இரண்டு ஜடை போட்டு, முகவாட்டத்துடன் வந்திருந்தாள். சிரிப்பை மறந்துவிட்டது போல் எனக்குத் தோன்றியது. அவளைப் பார்த்தவுடன் என்னுள் ஏதோ வருடியது, என்ன இது?

அவள் அப்பா, ஜான் சொன்னார், “டாக்டரிடம் தான் எப்பவும் வருவோம். எல்லாம் சரியாகிவிடும். முதல் முறையாக வேறு ஒருவரிடம்…மேடம் தப்பா எடுத்துக்காதீங்க. எஸ்தல் நல்லாத் தான் இருந்தா. இப்ப தான் இப்படிப் படிப்புல கம்மி மார்க், அழுவது, நிறையக் கோவம், சரியா சாப்பிடாம…..” மேலே சொல்ல முடியாமல் அழுதார்.

உடனே எஸ்தல் அவர் கழுத்தைக் கட்டிக் கொண்டு “அப்பா…” என்று விசும்பினாள். நான் அவர்களைச் சமாதானப் படுத்திய பிறகு , எஸ்தலிடம் பேப்பர், க்ரையான் பென்சில் கொடுத்து “கொஞ்ச நேரம் ஏதாவது வரையலாமா?” என்றேன், ஜான் என்னை புதிராகப் பார்த்தார்.

எஸ்தல் கொஞ்சம் வரைந்தாள், என்னவென்று கேட்டதற்கு, சொல்லத் தடுமாறுவது போல் தோன்றியது. அவள் அப்பாவைக் கூர்ந்து பார்த்தாள்.  பிறகு என்னைப் பார்த்தாள். அவளிடம் “அப்பா வெளியே இருக்கவா? அப்பா இங்க இருக்கனும் என்றாலும் பரவாயில்லை” என்றேன். மெதுவாக, “அப்பா..” என்று இழுத்தாள். நான் ஒன்றும் சொல்லாமல் அவளைப் பார்த்தேன். ஜான் உடனே “ஆ, நான் வெளியே இருக்கேன். நீ, உனக்கு என்ன வேணுமோ பேசு. மேடம், சின்னப் பொண்ணு, தவறா சொன்னா மனசுல எடுத்துக்காதீங்க” என்று சொல்லி வெளி ஹாலில் உட்கார்ந்தார்.

நான் கதவை மூடி விட்டு வந்தேன். பார்த்தால், எஸ்தல் நின்று கொண்டு இருந்தாள். உட்கார் என்று சொன்னதற்கு, “மிஸ் பதில் சொல்ல நிக்க வேண்டும் என்று சொல்லிருக்காங்க” என்றாள். புரிய வைத்ததும் உட்கார்ந்தாள்.

அவள் மனதில் உள்ளதைப் பேசச் சொன்னேன். எஸ்தல் விவரித்தாள், அவளுக்கு அவளுடைய தம்பிப் பாப்பா வேண்டும் என்றாள். அவனை, மதர் மேரி தூக்கி வைத்துக் கொண்டதால் அவனுடன் விளையாட முடியவில்லை என்றாள். படிக்கவும் கடினமாக இருக்க, ஃபெயில் மார்க் தானாம். அம்மாவிடம் பேசப் பயமாக இருக்கிறது என்று சொல்லும் பொழுதே கண்கள் தளும்பியது. ஏன் என்று கேட்டதற்கு, அம்மா இவளை இப்பொழுதெல்லாம் திட்டி, “போ, செத்துப் போ” என்று சொல்லி அடிக்கிறாளாம்.

ஆனால், அப்பா அன்பாகப் பேசுவாராம். சர்ச்சுக்குக் கூட்டிச் செல்வாராம். தினம் லேட்டாக வருவதால் வரும்வரை விழித்துக் கொண்டிருக்க முடியவில்லை என்றாள்.  ஸ்கூலிலும் டீச்சர் திட்டுகிறார்கள், ஒரு சிலர் பாசமாகவும் இருக்கிறார்கள் என்று புரிந்து கொண்டேன். எஸ்தலிடம் வரைந்ததை முடிக்கச் சொன்னேன். அவளை வெளியில் உட்கார வைத்து, ஜானை  உள்ளே அழைத்தேன்.

ஜான் சொன்னார், எஸ்தல் இவர்களின் முதல் குழந்தை.மனைவி மெர்ஸீயோ ஆண் பிள்ளைக்கு ஆசைப் பட்டாள். எஸ்தல் பிறந்ததும் பாசமாக வளர்த்து வந்தாள். ஆனால் எஸ்தலிடம் சொல்லிக் கொண்டே இருப்பாளாம், “நீ மட்டும் ஆண்பிள்ளையா இருந்திருந்தா எவ்வளவு சந்தோஷமா இருந்திருக்கும்!”என்று. ஒரு வருடத்திற்கு முன் இவர்களுக்கு இரண்டாவது குழந்தைப் பிறந்தது. மெர்ஸீ ஆசைப் பட்டது போல் ஆண் குழந்தையே. குடும்பமே சந்தோஷத்தில் துள்ளிக் குதித்தது.

மெர்ஸீ, பையனை (டேவிட்) மிகக் கவனமாகவும், பாசமாகவும் வளர்த்து வந்தாள். அவனிடமே நிறைய நேரம் இருப்பாள். எஸ்தலை நெருங்க விடமாட்டாள். கீழே போட்டு விடுவார்களோ என்று அஞ்சி, டேவிடை வேறு யாரும் தூக்கிக்கொள்ள விட மாட்டாள். ஜானிடம் தரும் பொழுது கூட “இப்படிச் செய்யுங்க, இப்படி இல்லை” என்று பட்டியலிட்டே தருவாளாம்.

எல்லோரும் எஸ்தலிடம் “நீ அக்கா, பொறுப்பா இரு. அம்மாவுக்கு உதவி செய்” என்பார்கள். அவளும், “அம்மா டேவிடிற்கு, நான் என்ன செய்யட்டும்?” என்று கேட்பாள். டேவிடை பற்றிக் கேட்டால் மெர்ஸீக்குக் கோபம் வந்து, அவளை அடிக்கத் தொடங்கினாள்.

எட்டு மாதம் முன்பு, டேவிட் காய்ச்சல் வந்து இறந்து விட்டான். மூன்றே நாளில் எல்லாம் முடிந்தது. மெர்ஸீயால் ஏற்றுக் கொள்ள முடியவில்லை. பிள்ளை உயிரோடு தான் இருக்கிறான் என்று சொல்லிக் கொண்டே இருந்தாள்.  அடக்கம் செய்ய அவள் அனுமதிக்கவில்லை. துயரத்தின் முதல் கட்டமான “அதிர்ச்சி”யில் இப்படித் தோன்றும். அவளிடமிருந்து பலவந்தமாக டேவிடைப் பிரித்து அடக்கம் செய்தார்கள். எஸ்தலைப் பார்க்கும் பொழுதெல்லாம் அவளைக் கை காட்டி “இது போயிருக்கக் கூடாதா? என் ராஜா போயிட்டுதே” என்று அழுதாள் அந்தத் தாய்.

எஸ்தலுக்கு என்னவென்று புரியவில்லை. தன் அம்மா ஏன் தன்னிடம் பேசுவதில்லை, தள்ளிவிடுகிறாள் என்று இந்த ஐந்து வயது எஸ்தல் நினைத்து, தவித்தாள். ஜானும்,  பாதிரியாரும் அவளைச் சமாதானப் படுத்த முயன்றார்கள்.

நாளடைவில், எஸ்தல் சாப்பிடுவது, சிரிப்பது குறைந்தது. படிப்பிலும் கவனம் தவறியது. தனித்து இருந்தாள்.  எஸ்தலின் மாற்றத்தை அவள் வகுப்பு ஆசிரியர்கள் கவனித்து வந்தார்கள். இந்த நிலைமை பல வாரங்கள் நீடித்திருந்ததால், இதைக் குறித்துப் பெற்றோருக்குக் கடிதம் அனுப்பினார்கள். கடிதத்தை டாக்டரிடம் காண்பித்தபோது, அவர் எஸ்தலை என்னிடம் அனுப்பி வைத்தார். இந்த அறிகுறிகள் “சைல்ட்ஹூட் டிப்ரஷன்” என்பதைச் சார்ந்தது.

நடந்ததைப் பற்றி எஸ்தலிடமிருந்து மேலும் புரிந்து கொண்டேன். அவள் எல்லா இடங்களிலும் தன் தம்பிப் பாப்பாவைத் தேடினாள். தேடுவதைப் பார்த்துச் சர்ச்சைச் சுத்தம் செய்யும் ஆயா எஸ்தலிடம் சொன்னாள் “உன் தம்பி பாப்பாவை மதர் மேரி தூக்கி வைத்துக் கொண்டிருக்கிறாள். டேவிடைப் பார்க்கத் தோணிச்சுனா மதர் மேரியைப் பார்க்க வா” என்றாள். எஸ்தல் தினம் சென்றாள், பார்த்தாள். ஆனால் டேவிடோ வந்து விளையாடவில்லை, மதரும் பேசவில்லை.

வீட்டிற்கு வந்தால், மெர்ஸீ அழுவதும், எஸ்தலைப் பார்த்ததும் “நீ போ, சாவு” என்று சொல்லி அடிப்பதுமாக இருந்தது. வீட்டின் எல்லா இடத்திலும் துணியும் குப்பையும், வாடையுமாக இருந்தது. இவை, மெர்ஸீயின் மனநிலையை தெளிவு படுத்தியது.

எஸ்தல் மேலும் விவரித்தாள்: “டேவிடை மதர் மேரி தூக்கிக் கொண்டதால் அம்மா அழுகிறாள். என் தோழியின் அம்மா தினம் மேரி மாதாவுக்கு ஒரு மெழுகுவர்த்தி ஏற்றி வைப்பாள். அவர்களைக் கேட்டதற்கு, மேரி மாதாவுக்கு நன்றி சொல்லவே என்றார்கள். அன்றிலிருந்து அப்பாவை வற்புறுத்தி ஒரு மெழுகுவர்த்தி ஏற்றுகிறேன்” என்றாள். ஜானுக்கு  எதற்கு இப்படி என்று கேட்க மனம் வரவில்லை என்றார்.

எஸ்தல் என்னிடம் சொன்னாள், “நான் மேரி மாதாவிடம் டேவிட்டைக் கீழே இறக்கச் சொன்னேன். அதற்குப் பதிலா என்னைத் தூக்கிக்கச் சொன்னேன்” என்றாள், சர்வ சாதாரணமாக. மறைந்தவருடன் இருப்பவர்களின் எக்ஸ்சேஞ்ச் ஆஃபரா?

அவளுக்கு ப்ளே தெரபி (Play Therapy) ஆரம்பித்தேன். குழந்தைகளுக்குள் அலை மோதிக் கொண்டிருக்கும் எண்ணங்களை, உணர்ச்சிகளைப் புரிந்து கொள்ள ப்ளே தெரபி உதவும். ப்ளே தெரபியில், குறிப்பிட்ட பொருட்களை  வைத்துக்கொண்டு குழந்தைகள் விளையாடுவார்கள். விளையாடும் விதங்களிலிருந்து அவர்களின் மனநிலையை நாங்கள் அறிந்து கொண்டு அதற்கேற்ப செயல் படுவோம்.

நான் அவள் போக்கில் சென்று இதுவரை பட்ட ரணங்களை மெதுவாக அணுகினேன். உதாரணத்திற்கு, அவள் முதலில் தன்னை தனிமையிலும், மற்றவர்களை ஒன்றாகவும் வைத்தாள். அவளுடன் பேசி, ஆலோசித்து, அவளைச் சுற்றி வரும் நாய்க் குட்டி, வளர்த்து வரும் செடிகளை சேர்க்க, அவளே தானாக அப்பா, தோழி என்று சேர்த்துக் கொண்டாள். இப்படித்தான், குழந்தைகளுக்குப் புரியும்படி செய்து வந்தால், மெதுவாக அவர்களின் மனநிலை மாறும். எஸ்தலுக்கு பல வடுக்கள் இருந்ததால், ஒவ்வொன்றிலிருந்து அவள் மீண்டு வர பல வாரங்கள் தேவைப் பட்டது.

இது நடந்து கொண்டிருக்கையில், அம்மாவின் பங்களிப்பும் மிக முக்கியமானதால், ஜானிடம் மெர்ஸீயை அழைத்துக் கொண்டு வரச் சொன்னேன். மறுத்து விட்டாள். அவளிடம் ஃபோனில் பேசினேன், ஒரே ஒரு முறை தான் வருவேன் என்று சொல்லிக் கொண்டே வந்தாள்.

துயரம் தாளாமல், டேவிட்டைப் பற்றிய தன் கனவு, ஆசைகள் முதலியவற்றை மெர்ஸீ பகிர்ந்தாள். தூக்கம் இல்லை, சாப்பாடு பிடிக்க வில்லை, பல நேரங்களில் வெறித்துப் பார்த்துக் கொண்டு உட்கார்ந்திருந்தாள். கண்ணீரும் கோபமுமாய் இருந்தாள்.

இதெல்லாம்  துயரத்தினால் வரக்கூடியவையே. இது, “க்ரீஃப் ரியாக்க்ஷன்” (Grief reaction), இழப்பினால் நேரிடும். இழந்தவரின் படிப்படியான நிலையை அற்புதமாக முதலில் விவரித்தவர் ஏலிஸபெத் க்யூப்ளர்-ராஸ் (Elisabeth Kübler-Ross) அவர்கள். இந்த நிலையின் முதல் கட்டம், “ஷாக்”. அடுத்த கட்டத்தில் “மறுத்தல்”, இதில், “இல்லை, இப்படி நடக்கவில்லை” என்பது நிலவும். இதனால், மறைந்தவரைத் தேடுவதும், காத்திருப்பதும் நேரிடலாம். அடுத்ததாக “கோபம்” தோன்றி, ஏன்? எதற்கு என்ற கேள்விகள் எழும்.  பின்னர், “பேரம்” (“இதற்குப் பதிலாக…”). கடைசியில் “ஏற்றுக் கொள்வது”. ஒவ்வொரு கட்டத்தை தாண்டுவது அவர் அவர் நிலை, மனபலம், உறவு வலுவைப் பொறுத்ததே!

காயம் பட்ட நிலையில் நமக்குத் தெம்பு வரவழைக்கவே நம் கலாச்சாரங்களில் பல விதமான சடங்குகளை அமைத்து வைத்திருக்கிறார்கள். செய்தி தெரிந்ததுமே, நேரிலோ, தொலைப்பேசியிலோ இழப்பை விசாரிக்கும் பழக்கம். இதனால், இழந்தவர்களுக்கு தங்களின் மனக்குமறல்களை பகிர்ந்து கொள்ளும் சந்தர்ப்பம் கிடைக்கிறது. சடங்குகள் செய்யும் நாட்களில், உறவினர்கள் கூடி தோள் கொடுப்பது மன ஆறுதல் தருகிறது. மரணத்தை ஏற்றுக்கொள்ளப் பக்குவப் படுத்தவே ஒரு வருடத்திற்குச் சடங்குகள் தொடர்கின்றன, பண்டிகை கொண்டாட்டங்கள் நிறுத்தி வைக்கப் படுகிறது.

மெர்ஸீக்கோ ஆண் பிள்ளை வேண்டும் என்ற ஆசை. நிறைவேறிய பின் அதை இழந்த துயரத்தினால், “நான் டேவிடிடம் போறேன்” என்று பதட்டப்படும் நிலைக்கு மாறினாள். ஓடிச் சென்றுவிடும் அவளை கூட்டிக் கொண்டு வந்தார்கள். இது மன உளைச்சலுக்கான அறிகுறி. தற்கொலைச் சிந்தனை இருந்ததால் அதிலிருந்து விடுவிக்க, தற்காலிகமாக மாத்திரை கொடுக்கப் பட்டது.

என்னுடைய ஸெஷனில், மெதுவாக அவள் கவனத்திற்கு எஸ்தலைக் கொண்டு வந்தேன். மெர்ஸீக்கு எஸ்தல் உயிருடன் இருப்பதே பிடிக்கவில்லை. எஸ்தல் கருப்பு, பெண் பிள்ளை என்பதெல்லாம் அவளை ஆட்டிப்படைத்தது. எஸ்தல் பிறந்த நேரத்தில் மெர்ஸீ பாசமான தாயாகத் தான் இருந்தாள். இதைப் பற்றி அவளை ஃப்ளாஷ் பேக்கில் நினைவூட்டச் செய்தேன். அழுகை, கோபத்துடன் அதைச் செய்தாள். மூன்று வாரத்தில், அவள் நிலை சுதாரித்த பின், எஸ்தலுடன் எங்கேயாவது போக வேண்டும் என்று ஒரு ஹோம் வர்க் அமைத்தேன். ஸ்கூலுக்கு அழைத்துச் செல்ல ஆரம்பித்தாள். வாகனங்கள் அதிகமாக இருக்கும் சாலை என்பதால், கையைப் பிடித்துச் செல்ல, மகள் மேல் பாசம் வளர்ந்தது.

ஜான், மகளுக்கும், மனைவிக்கும் முடிந்தவரை ஆதரவாக இருந்தார். அவருக்கும் டேவிட் இறந்த துக்கம் நிறைய இருந்தது. தொழில் செய்ய வேண்டிய கட்டாயத்தில் சமாளித்துக் கொண்டார். சில பயணிகள், ஜான் முகவாட்டத்துடன் இருப்பதைப் பார்த்து அதை மாற்றப் பல வழிகளைச் சொன்னார்கள். ஜானும்  அவற்றைச்  செய்து  நாட்களை ஒட்டினார். சர்ச் சம்பந்தப்பட்ட வேலைகளுக்கு ஜானைப் பாதிரியார் சேர்த்துக் கொண்டதால், அவரின் அரவணைப்பும் இருந்தது. ஃபாதர் அவர்களின் பக்க பலம்!

இன்னொரு பக்க பலம் எஸ்தலின் ஸ்கூல், குறிப்பாக வகுப்பாசிரியை மிஸ் ரீடா. அவர்களுடன் கலந்துரையாடி, பல குறிப்புகளை பகிர்ந்தேன். வகுப்பில் எப்போதும் போல மற்ற மாணவர்களுடன் சேர்ந்து விளையாடுவது, பாட்டுப் பாடுவது, ரைம்ஸ் சொல்வது எல்லாம் தொடர வேண்டும். “வகுப்பு தோழர்” என்று ஒவ்வொரு வாரத்திற்கு இருவரை அமைக்கலாம். அவளின் துயர நிலை இவர்களுக்குப் புரிய சந்தர்ப்பமாக அமைந்து வரும். எஸ்தலின் கவனம் சிதறினாலும் இவர்கள் ஊக்கவிப்பார்கள். மாணவர்கள் வட்டமாக உட்கார்ந்து (ஸர்கல் டைம்) தனக்குப் பிடித்த விஷயத்தை பற்றிப் பேசுவதில் பாஸிட்டிவ் நிலையை உருவாக்க முடியும். முக்கியமாக, வகுப்புக்குள் வந்தவுடன் “இது தான் என்னுடைய இன்றைய நிலை” எனக் குறிக்கும் உணர்ச்சிகளைக் காட்டும் படங்களைத் தேர்ந்தெடுத்து வைக்க வேண்டும். செய்ததுமே, நம் உணர்ச்சிகள் சமநிலைக்கு வந்து விடும். டீச்சர்கள் இதையெல்லாம் செய்து வந்தார்கள். விளைவாக, எஸ்தல் பள்ளிக்குச் செல்வதை மிகவும் விரும்பினாள்!

மேலும் எஸ்தலின் வகுப்பு ஆசிரியர்களுக்கும், பள்ளி ஆசிரியர்களுக்கும் குழந்தைகளின் மனோ பாவத்தை எவ்வாறு அடையாளம் காண முடியும், மனநலம் பாதிக்கக்கூடிய நிலைகள் என்ன, வகுப்பில் இதை எப்படிச் சேர்த்து கொள்வது என்று பயிற்சி அளித்தேன்.

எதிர்பாராத இன்னொன்றும் நடந்தது. ஜானின் தாயார், அவர்களுடன் இருக்க முடிவெடுத்து வந்தாள். அவர்கள், பால்வாடி (Balwadi) ஸூபர்வைசர். மிகக் கவனத்துடனும், ஆசையாக மருமகளையும், பேத்தியையும் பார்த்துக் கொண்டார். மெர்ஸீக்கு மன பலம் கூடியது. டேவிடின் நினைவு இருந்தது, ஆனால் மாமியாரின் ஊக்கத்தில் வேளைக்குச் சாப்பிடுவது, வீட்டைக் கவனிப்பது தொடங்கியது, கூடவே எஸ்தலையும் கவனிக்கத் தொடங்கினாள்.

நாளடைவில், மெர்ஸீ கர்ப்பமானாள். எஸ்தல், “பாப்பா வரப் போகிறது” என்றாள். யாராவது, “தம்பியா? தங்கையா”? என்று கேட்டால், பாட்டி சொல்வது போலவே “மேரி மாதா யாரை அனுப்புவாங்கன்னு எனக்குத் தெரியாது, இதுதான் பாப்பா இடம்” என்று காட்டி, சொல்லி மகிழ்ந்தாள்!

மொத்தத்தில், எஸ்தலுக்கு உதவி என்பது பல வடிவங்களில் வந்து சேர்ந்தது. டிப்ரஷன் அதிலும் சைல்ட்ஹூட் டிப்ரஷனில், மன நல ஆலாசகருடன், பெற்றோர்கள், உறவினர்கள், பள்ளி ஆசிரியர்கள், நண்பர்கள் எல்லோருடைய பங்கும் தேவை. ஒன்றுகூடிச் செய்வதில், (டீம் வர்க்) பல நன்மை மலர்ந்து, பூத்துச் செழிக்கும்!

 

சென்னையில் புத்தகக் கண்காட்சி

“தென்னிந்திய  புத்தக விற்பனையாளர்கள் மற்றும் பதிப்பாளார்கள் சங்கம்”  நடத்தும் மாபெரும் கோலாகலத் திருவிழா!

வருடா வருடம் பொங்கல் விழா சமயத்தில்  சென்னையில் நடைபெறும் பிரும்மாண்டமான புத்தகக் கண்காட்சி !

இந்த ஆண்டு   பச்சையப்பன் கல்லூரி எதிரில் செயிண்ட் ஜார்ஜ் பள்ளி மைதானத்தில்  ஜனவரி 10 முதல் 22 வரை நடை பெறுகிறது.

குவிகம் நண்பர்கள் விருட்சம் ஆசிரியர் அழகியசிங்கர் அவர்களின் புத்தக அரங்கில் பணிபுரிவதைப் பெருமையாக நினைக்கிறார்கள்! 

(அரங்கம் எண் 6 : விருட்சம் வெளியீடு )

No automatic alt text available.இந்த அரங்கில் தினந்தோறும் மாலை ஆறு மணிக்கு “நூல் அறிமுகம்” என்ற நிகழ்வு நடைபெறுகிறது. 

அத்துடன், ‘குவிகம் இலக்கிய அன்பர்கள்’  என்ற ஒரு அமைப்பிற்காக அங்கத்தினர்கள் சேர்க்கும்  பணியும் ஆரம்பிக்கப்பட்டுள்ளது. 

மேலும், BookXchange என்ற புதிய திட்டமும் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டுள்ளது.  ” படித்ததைப் போடுங்கள், பிடித்ததை எடுத்துக்  கொள்ளுங்கள்”  என்ற வாசகத்துடன் இருக்கும் பெட்டியில் புத்தகப் பரிமாற்றம் நடைபெறுகிறது. 

 

சென்ற ஆண்டு இந்தக் கண்காட்சியில் ரூபாய் 18 கோடி அளவிற்குப் புத்தகங்கள் விற்பனை !  12 லட்சம் மக்கள் வருகை தந்தார்கள் !

இந்த ஆண்டு சென்ற ஆண்டைவிடப் பார்வையாளர்களும் விற்பனையும் அதிகமாக இருக்கும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. 

 

Inline image

 

காதல் கட்டுப்பாடு – சுரேஷ்

Image result for lovers in besantnagar beach

அலைகள் நிற்கட்டுமென்று நீயும்
காற்று நிற்கட்டுமேயென்று  நானும்
காதலைச் சொல்ல  காத்து நின்றோம்
ஒரு கட்டுப்பாட்டுடன்

ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தால் கூட
நிலை தடுமாறுமென
தயங்கி நின்றோம் சிலநிமிடம்
கடலலை கால்களைத்  தழுவிச் சென்றது

குறுகுறுவென மனதில் பதட்டம்
நம்கை நழுவிப் போய்விடுமோ
பயம் கொஞ்சம் பதட்டம் கொஞ்சம்
நேரம் கடந்ததுதான் மிச்சம்

மளுக்கென்ற உன் சிரிப்பிலே
கட்டுப்பாடு தளர்ந்து
காதல் வயப்பட்டோமே நாம்!!!

அடல்ட்ஸ் ஒன்லி தமிழ் குறும்படம் – லக்ஷ்மி

இது மிகவும் சர்ச்சைக்கு உள்ளான குறும்படம்.

அடல்ட்ஸ் ஒன்லி படம்!

ஆசை என்னும் நெருப்புக்குள் பாயும்  பட்டாம்பூச்சியின் கதை !

இதுதான் பாரதி சொல்லும் பெண் சுதந்திரமா என்று சாடுபவர் பலர் !

பாலச்சந்தரின் அரங்கேற்றத்தை ஏற்றுக்கொண்டவர்கள் இதை  ஏற்றுக் கொள்வார்களா?

பெண்டாட்டி சரியில்லை , குடும்பம் வெறுப்பேத்துகிறது என்று புழுங்கிய ஒரு கணவன் தனக்குப் பிடித்த ஒரு பெண்ணுடன் ஒரு ராத்திரி உறவு வைத்துக் கொண்டான் என்றால் அதை ஏற்றுக்கொள்ளும் சமூகம்  அதையே ஒரு பெண் செய்தால் அது கலாசார சீரழிவு என்று கூறுவது சரியா தப்பா?

ஆணுக்கு ஒரு நீதி பெண்ணுக்கு ஒரு நீதியா?

பார்த்துவிட்டு நீங்களே தீர்மானியுங்கள் !

 

கொஞ்சு தமிழ்க் குறவஞ்சி- தில்லைவேந்தன்

         Image result for குறத்தி டான்ஸ்                 
 வள்ளுவருடைய ‘ சொல்வன்மை’ அதிகாரத்தைப் படிக்காமலேயே அதற்கு இலக்கணமாகத் திகழ்பவர்கள் உண்டு.
இவர்களில் பலர் அடிப்படைக் கல்வியறிவு  இல்லாதவர்கள் என்ற உண்மை, வியப்பினை அளிக்கலாம் .
உள்ளக் கருத்தைப் பிறர் உணரும் வண்ணம் உரைப்பதும் ,வாய்த்த வாய்த்திறமையால் மற்றவரை வசப்படுத்திக்
கொள்வதும் நம் நாட்டுப் பாமர மக்களுக்கு வழிவழியாக வந்த வரப்பிரசாதமாகும்
 
ஆரூடம் சொல்பவர்கள், கிளி ஜோசியம் பார்ப்பவர்கள், குறி கூறுபவர்கள் போன்றவர்களின் நாவன்மையை நாம் நாள்தோறும் காண்பதில்லையா ?
நம்மை அறியாமலேயே நம்மைப்பற்றிய தகவல்களை நம்மிடமிருந்தே கறக்கும் திறமை கல்வியினால் வருவதல்ல.
  
“ஐயாவுக்கு இப்போது கொஞ்சநாளாக நேரம் சரியில்லை” என்று பொத்தாம் பொதுவாகச் சொல்லி ஆரம்பித்து நம்
முகத்தைப் பார்ப்பார்கள். (நேரம் சரியாக இருந்தால் நாம் ஏன் அவர்களிடம் போக வேண்டும் ?) நாம் வேறு வழியில்லாமல்
தலையை ஆட்ட , அவர்கள் தங்கள் ஆட்டத்தைத் தொடர்வார்கள். இது, சாலை ஓரங்களிலும் , மரங்களின் நிழல்களிலும் நித்தம் நடைபெறும் நிகழ்ச்சியாகும்
பாரதியும், பாலத்து ஜோசியனைப்பற்றிப் பாடியதைப் படித்திருப்பீர்கள்.
 
இந்த நாவன்மையையும், சொல்லாடும் வல்லமையையும் வைத்துத் தமிழில் ஒரு சிற்றிலக்கியமே செழித்துள்ளது.
Related image
‘குறவஞ்சி’ என்றும், ‘குறத்திப் பாட்டு’ என்றும், ‘குறம்’ என்றும் இதனைக் கூறுவதுண்டு.
 
பெரும் புலவரான குமரகுருபரர் இயற்றியுள்ள “மதுரை மீனாட்சியம்மை குறம்”  மிகமிக இனிமை பயப்பதாகும். அங்கையற்கண்ணி அம்மை,மதுரையின் சொக்கேசரைச் சேர்வாள் என்பதைக் குறத்தி, குறி கூறுவதே இச்சிறிய நூலின் மையக்கருத்து.
‘அட இவ்வளவுதானா ?” என்று நினைக்க வேண்டாம் . ஒருமுறை படித்தால் மீண்டும் மீண்டும் படிக்கத் தூண்டும் மிக அருமையான நூல்..சொல்லழகு, பொருளழகு,சந்த இனிமை. கற்பனை வளம் ஆகியவை விரவிக்கிடக்கும் வெல்லத் தமிழ் நூல் இது.
  
Image result for குறத்தி டான்ஸ்குறத்தி, தான் பொதிய மலையைச் சேர்ந்தவள் என்ற பூர்விகப் பெருமையுடன் ஆரம்பிப்பாள்.
அம்மலை, வானத்து நிலவைத் தன் தலையில் சூடிக்கொள்ளும் அளவுக்கு உயரமானது. அங்கு தென்றல் தவழ்ந்து விளையாடும்; மழை மேகங்கள் அம்மலையைச் சூழ்ந்து தழுவிக்கொண்டிருக்கும் .தமிழ் முனிவன் அகத்தியன் வாழும் மலை அது. மலை அருவி மீனாட்சி அம்மையின் திருவருள் போன்று பாய்ந்து,பெருகும் .அம்மலையின் மற்றொரு சிறப்பு என்ன தெரியுமா ?
நாவன்மை மிக்க நம் குறத்தியின் பூர்விகம் என்பதே அது !
இதைக் குறத்தி கூறும் அழகைப் பாருங்கள்:
 
“திங்கள்முடி சூடுமலை தென்றல்விளை யாடுமலை
தங்குபுயல் சூடுமலை தமிழ்முனிவன் வாழுமலை
அங்கயற்கண் அம்மைதிரு அருள்சுரந்து பொழிவதெனப்
பொங்கருவி தூங்குமலை பொதியமலை என்மலையே !”
 
இதைக் குறத்தி இனிய இசையுடன் பாடுவதையும் ,அதற்கேற்ப ஆடுவதையும் கற்பனைக் கண்கொண்டு பாருங்கள்.
பார்த்துப் பரவசம் அடையுங்கள் !
 
 
 
 

 

 

ராஜநட்பு -6 ஜெய் சீதாராமன்

6. மறக்கப்பட்ட வாங்மெங்.

வருடம் 1014. அந்த நாள், சோழ சரித்திரத்தில் பொறிக்கப்பட்ட மறக்கமுடியாத நாள். சக்ரவர்த்தி ராஜராஜன் மனதில் ஏதோ ஒரு இனந்தெரியாத உளைச்சல், வேதனை, வருத்தம், ஏக்கம்.  ‘ஏனென்று தெரியவில்லையே, உடலை வாட்டுகிறதே, ஏன் ஏன்? வடக்கே சாளுக்கியர்களை வீழ்த்திக் கலிங்கம்வரை சோழ சாம்ராஜ்ஜியத்தை விஸ்தரித்தேன். பாண்டிய  நாட்டையும்  சேர நாட்டையும் அடிபணிய வைத்து மும்முடிச்சோழனானேன். மாபெரும் கடல் படையைத் திரட்டி ஈழத்தீவு, மாலத்தீவு முதலியவைகளை வென்று  அளவில்லாச் செல்வங்களுக்கு அதிபதியானேன்.  மணிமணியான புத்திரச் செல்வங்களைப் பெற்றேன்.   உலகமே வியக்கும் மஹோன்னத ராஜராஜேஸ்வர ஆலயத்தையும் கட்டினேன். இவ்வளவு பெருமைகளையும் தாங்கமுடியாமல் தாங்கி இன்பவெள்ளத்தில் மிதந்து கொண்டிருந்த எனக்கு ஏன் இந்தச் சோதனை?’ என்று தவித்தான்.

Related imageகுருநாதர் அருள்மிகு கருவூரார் மடத்திற்குச் சென்று,  ‘என்னை நீங்கள்தான் இந்த  தர்மசங்கடமான நிலையிலிருந்து மீட்கவேண்டும்’ என்று கதறி, விஷயத்தை விளக்கி, அவர் பாதாரவிந்தங்களில் சரணடைந்தான். கருவூரார் கண்களை சிறிது நேரம் மூடியபிறகு அவனை  உற்றுநோக்கினார். அவர் முகம் ஏனோ அளவில்லா சோகமடைந்து சுருங்கியது. சுதாகரித்துக் கொண்டார். “ராஜ ராஜா! பெருவுடையார்  ஆலயத்திற்குச்  சென்று  அவரைத்       தஞ்சமடை! உனக்கு அதற்கான விடை அங்கு கிடைக்கும்”  என்று அருளினார். அவரிடமிருந்து விடைபெற்றுக்கொண்டு மடத்திலிருந்து வெளியில் வந்ததும்,  ‘குருநாதர் என்னை எப்போதும் வாழ்த்திவிட்டுதானே வழியனுப்புவார். இன்று ஏன்  அப்படிச் செய்யவில்லை?’ என்ற வினா அவன் மனதில் எழுந்தது.  ஒரு கணம்தான். சமாதானப்படுத்திக்கொண்டு மைந்தன் ராஜேந்திரனுடன் கோவிலுக்குக்  கிளம்பினான்.

அவன் சென்றதும் கருவூரார்,  ‘நடப்பது நடந்தே தீரும். ஆண்டவன் இட்ட கோட்டை யாரால் தாண்டஇயலும்?’ என்று நினைத்துக் கண்களில் வழிந்த கண்ணீரைத் துடைத்துக்கொண்டார்.

வழக்கமாகச் செல்லும் வடக்கு வாசலின் வழியாக ராஜராஜன் கோவிலுள் நுழைந்தான். விமானத்தினுள்  செல்ல அமைத்திருந்த படிக்கட்டுகளில் மெதுவாக ஏறத்தொடங்கினான். பாதி வழிசென்றதும் தலை தானாகவே உயர்ந்து அவனை அண்ணந்து பார்க்கவைத்தது. ஒரு கணம் அவன் பார்வை  இரண்டாம் தளத்தில் பொருத்தப்பட்டிருந்த வாங்மெங் சிலையை நோக்கியது. அதில்  குத்திட்டு நிலைத்து நின்றான்.  திடுக்கிட்டு நீண்ட கனவிலிருந்து விழித்துக்கொண்டதை அறிந்தான். ‘கோவிலின் கல்வெட்டுக்கள் எல்லாம் முடிந்துவிட்டனவே. எப்படி என் உயிர்காத்த தெய்வம் வாங்மெங்கைப்பற்றி உலகுக்கு அறிவிக்க அதில் குறிப்பிட மறந்தோம், உடனே நடவடிக்கை எடுத்து அதை சேர்க்கவேண்டும்’ என்று தீர்மானம் செய்துகொண்டான்.  “என்ன நேர்ந்தது தந்தையே? ஏன் நின்றுவிட்டீர்கள்?” என்று கேட்ட ராஜேந்திரனுக்குப் பதில் அளிக்காமல் மற்ற படிகளில் ஏறிக் கோவிலுள் நுழைந்தான்.

காலியான வெற்றுவிமானத்தின் முதல்தளத்திற்குச் செல்ல அமைத்திருந்த சிறு படிகளில் ஏறி வழக்கமாகதித்  தான் பூஜைசெய்யும் பிரஹதீஸ்வரனின் மேற்பகுதி  முன்வந்து வணங்கி வலம் வந்தான். வலம் வரும்போது அதைச் சுற்றிச் செதுக்கியிருந்த சிவாபார்வதி கரணங்கள் முற்றுப்பெறாமல் விட்டுப்போயிருந்ததை நினைத்து ராஜேந்திரன்மேல் சிறிது சினம்கொண்டு சுதாகரித்துக்கொண்டான்.  ராஜேந்திரன் தட்டில் எடுத்து வந்த பூக்களை இரு கைகளாலும் எடுத்து லிங்கத்தின்மேல் தூவியபிறகு  கைகளிரண்டையும் கூப்பி வணங்கினான்.  ‘இறைவா என் மறதித் திரையை நீக்கி வாங்மெங்கின் ஞாபகம்வர அருள்புரிந்து என் நீங்கா மனவருத்தத்தை அகற்றினாயே, உன் கருணயே கருணை. நான் உடன் ஆவனசெய்து கல்வெட்டுகளில் அவன் செய்த தியாகத்தை விளக்கி உலகுக்கு உணர்த்துவேன்.’ என்று இறைவனை மனதாற நினைந்துருகினான்.

Related imageதரையில் தன் எட்டு உறுப்புகளும்படுமாறு வைத்து சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம்செய்தான். எழுந்திருக்க எத்தனித்தான். முடியவில்லை. மூச்சுவிடமுடியாமல்  திணறினான்.  ‘ஆ’ என்ற அலறல் முதலில்  அவன் வாயிலிருந்து தடுமாறி வந்தது. ராஜேந்திரன் திடுக்கிட்டுத் தந்தையை மடியில் சாய்த்துக்கொண்டான். உடனே கையைத்  தட்டி வைத்தியர்களை வரவழைக்க  உத்தரவிட்டான். ராஜராஜன் ஏதோ சொல்லமுயன்றான். ராஜேந்திரன் சிரத்தைத் தாழ்த்தி என்ன சொல்ல முயல்கிறார் என்பதைக் கவனமாகக் கேட்க  முற்பட்டான். ராஜராஜன்  ‘வா…..’ என்று சொல்லி …… மேலும் தொடர சிரமப்பட்டான். ஆனால் வார்த்தைகள் ஒன்றும் வரவில்லை. அவன் கண்கள் மங்கின. உடல் தளர்ந்தது. ஒரு வினாடி அவன் முகத்தில் ஒரு கோடிப் பிரகாசம் தென்பட்டது.  உலகையே  பிரமிக்க வைக்கும் கோவிலைக்  கட்டிய ராஜராஜனின் உயிர் அதே கோவிலில் அவன் பூதஉடலை விட்டு நீங்கியது.

ராஜராஜனின் நல்லடக்கத்திற்குப் பின் அவனின் கடைசி வார்த்தையான ‘வா…’க்கான விளக்கத்தை எல்லோரும் அலசி அறிய முயன்று அதில் தோல்வியுற்றனர்.

அதன்பின் வாங்மெங்  சிலையை அறிந்த மக்கள் தன் சந்ததியார்களுக்கு அதன் மகத்துவத்தைப்பற்றி விளக்கினர். இது தலைமுறை தலைமுறையாகத் தொடர்ந்துவந்தது. வாய்மொழியால் பரிமாறப்படும் விஷயங்கள் எப்படி நாளடைவில் ஒட்டல், சேர்த்தல், நீக்கல், மாற்றப்படுதல் முதலியவைகளால் பாதிக்கப்படும் என்பதை யாவரும் அறிவர். அதற்கு இதுவும் விலக்கல்ல. இரண்டு மூன்று நூற்றாண்டுகளில் சிலையைப் பற்றிய விவரங்கள் சிதைந்து முழுவதுமாய் உருத்தெரியாமல் மறைந்து, தியாகி வாங்மெங்கின் சிலை ஒரு கேள்விக்குறியாகிவிட்டது.

அதனால்தான் அந்த சிலையின் பின்னணி உண்மை ஒருவருக்கும் தெரியாமல்போய்விட்டது.

(இன்னும் வரும்)

மயிலைத் திருவிழா

மயிலாப்பூரில் கிராமத்தைக் கொண்டுவரவேண்டும் என்று முயற்சி செய்திருக்கிறார்கள் !  கூட்டம் கூடியது உண்மை. நெரிசல் இருந்தது உண்மை. ஆனால் கிராமியம் வரவில்லை. பஞ்சு மிட்டாயும் ராட்டினமும் தாயக்கட்டையும்தான் கிராமத்து அத்தியாயம் என்றால் கொஞ்சம் உதைக்கிறது.

மயிலாப்பூர் திருவிழா 2018

 

 

கடைசிப்பக்கம் – டாக்டர் ஜெ பாஸ்கரன்

 

“தூளி” யில் துயிலும் சிந்தனைகள்!

dr1

கே கே நகரின் குறுகிய சந்து ஒன்றில் திரும்பினேன்; மூன்று மாடிகளுடன் புதிய கட்டிடம் ஒன்று முளைத்துக்கொண்டிருந்தது. வாசலில் செங்கற்கள், சிமெண்ட்-மணல் கலவை, சற்றுத்தள்ளி, சரளைக் கற்களை சிமெண்டுடன் கலக்கும் வாய்பிளந்த பெரிய இரும்புக் கலவை இயந்திரம் – இவற்றையெல்லாம்தாண்டி அந்த வீட்டு வேப்ப மரக்கிளையில் வெளிறிய நீலத்தில் வெள்ளைப் பூக்கள்போட்ட கிழிந்த புடவை தூளியாய் ஒரு குழந்தையுடன் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது!

Related image

“ஆள் ஆரவாரமற்றுக் கிடக்கிறது                                                                                    வேப்ப மரத்தில் தூளி”

எங்கோ படித்த கவிதை வரிகள் நினைவில் வந்து, மனதில் தூளி ஆடின!

தூளி, ஏணை, புழுது, குழந்தைத் தொட்டில் (CRADLE CLOTH) எனப் பல பெயர்கள் – நம் கலாச்சார பாரம்பரியம் பேசும் இவ்விதத் ”தூளிப் படுக்கை”கள் இப்போதெல்லாம் அரிதாகவே தென்படுகின்றன!

“காடா” துணியில் (முரட்டு, பழுப்புநிறக் காட்டன் துணி) ‘ஏணை ரெட்டு’ என்று இருமுனைகளையும் தைத்துத் (லுங்கிமாதிரி) தூளியாய்த் தொங்கவிடுவார்கள்.

வீசி ஆட்டினாலும் தரை குழந்தையைத் தொடாதவாறும், விழுந்தாலும் அடிபடாதவாறும், தரையிலிருந்து இரண்டு அடி உயரத்துக்குள் தூளி கட்டப்படும் – தூளித் துணியின் இரண்டு முனைகளையும் நல்ல கயிற்றால் இறுகக்கட்டி, தேவைக்கேற்ற உயரத்தில் பரண் சட்டத்திலோ, கூரையின் விட்டத்திலோ தொங்கவிடப்படும்!

ஒரு சுங்கடிப் புடவையைக் கொசுவி, விட்டத்தில் சொருகி, இழுத்து, இரண்டு முனைகளையும் சேர்த்து முடிந்து தூளி கட்டிவிடுவாள் அம்மா! தூளியைக் கொஞ்சம் தொங்கியமாதிரி இழுத்து ‘தாங்குமா?’ என்று ‘சரி’ பார்ப்பாள்! சில சமயங்களில் நான் (பள்ளிச் சிறுவனாக என்று அறிக!) உட்கார்ந்து பார்ப்பதுவும் உண்டு. இருந்தாலும் ‘பெரியவர்கள் தூளியிலாடக்கூடாது, குழந்தைக்குத் தலை வலிக்கும்’ என்பாள் – அதன் காரணம் இன்றுவரை எனக்குத் தெரியாது. (தெரிந்தவர்கள் உதவலாம்!).

பள்ளி நாட்களில் என் கடைசித் தம்பியையும் (பதினைந்து வயது வித்தியாசம்!), பின்னர் எங்களுடன் தங்கிய என் சித்தியின் குழந்தையையும் இரவு முழுவதும் தூளியில் ஆட்டியவாறே, நான் தூங்கி வழிந்த நாட்கள் மறக்கமுடியாதவை.

இரவில் குழந்தை தூளியை நனைத்துவிட்டால், கொஞ்சம் இந்தப்பக்கம், அந்தப்பக்கம் இழுத்து, ஈரமானபகுதி மேலேயும், காய்ந்தபகுதி கீழேயும் வரவைத்துக் குழந்தையைத் திரும்பவும் தூளியில்விடுவாள் அம்மா – ஈரத்தில் அழுத குழந்தை, சிரித்தபடியே தூங்கிப்போகும்! தூக்கத்தில், ஒருகால் அல்லது ஒருகை, சில சமயம் தலை தூளியிலிருந்து எட்டிப்பார்க்கும். கிழிந்த புடவையிலிருந்து எட்டிப்பார்க்கும் கால், வீட்டின் வறுமை சொல்லும்!

குழந்தைக்குக் காற்றும், வெளிச்சமும் வருவதற்காக, தூளிக்கிடையில் குறுக்காக ஒரு மரக்கட்டையை – (வேலைப்பாடமைந்த வர்ண மர உருளைகள் வசதியுள்ளவர்களுக்கு!) – வைத்து சிறிது அகலப்படுத்துவதும் உண்டு! கிலுகிலுப்பை, பொம்மைகளைக் கட்டிவிட்டால், மல்லாந்து படுத்திருக்கும் குழந்தை அதைப் பார்த்தவாறே சிரித்து, விளையாடி, தூங்கிவிடும்!

குழந்தை அழுகையின் டெசிபலைப் பொறுத்து, தூளியை வீசியோ, முன்னும் பின்னும் குலுக்கியோ ஆட்டுவது நல்ல பலனைக் கொடுக்கும்! தூளியில் ஒரு கயிற்றைக்கட்டி, தள்ளி அமர்ந்து, ஒரு கையில் புத்தகம் வைத்துப் படித்துக்கொண்டே, மறுகையால் சோம்பலாய்க் கயிற்றை இழுத்து ஆட்டுவது, படிக்கும் புத்தகத்தின் சுவாரஸ்யத்தைப் பொறுத்து சீராகவோ, கோணலாகவோ அமையும்! புதிதாய்ப் பாட்டு கற்றுக்கொள்பவர்களுக்கும், பாத்ரூமில் சாதகம் செய்பவர்களுக்கும், பாடிக்கொண்டே தூளி ஆட்டுவது நல்லதொரு வாய்ப்பாக அமையும் – குழந்தை பயந்து தூங்கும் வரை!

தூளி ஆட்டுவதை மெதுவாக நிறுத்தினால், கை, கால் அசைவு, அல்லது ‘உம்’ என்ற சத்தம் மூலம் குழந்தை தொடர்ந்து ஆட்டச் சொல்வது சில சமயங்களில் நம் பொறுமையை சோதிக்கும்!

தமிழ் சினிமவின் ஏழ்மைக்கான குறியீடு தூளி – மரத்திலோ, குடிசையிலோ தொங்கும்.புடவைத் தூளி, சோகத்தையும் சேர்த்தே சொல்லும். கணவனை இழந்த (அ) கணவனால் கைவிடப்பட்ட ஓர் அபலைப் பெண் தன் குழந்தையைத் தூங்க வைப்பது தூளியில்தான் – அவளே பாடுவதாகவோ அல்லது இசையமைப்பாளர் குரல் பின்னணியில் பாடுவதாகவோ, ஒரு தத்துவம் கலந்த சோகப்பாட்டு நிச்சயம் உண்டு (பீடி, சிகரெட் பிடிக்க சிலருக்கு இது எக்ஸ்ட்ரா இடைவேளை!).

ஹை பிச் ”ஆரீராரோ….”, மரக் கிளையில் தூளி, கண்ணீருடன் ரவிக்கை போடாத அம்மா (ஏழ்மை காரணமில்லை – விரக்தி அல்லது உடை பற்றாக்குறை!). ஒரு ஹை கிரேன் ஷாட் – ஒரு ஜூம் அவுட் லாங் ஷாட் – தியேட்டரில் கண்ணீரும் கம்பலையுமாகத் தாய்குலம் – எழுபதுகளின் கிராமீய மணம் கமழும் படங்களில் இது ரொம்ப பிரசித்தம் !

பணக்காரக் குழந்தைக்குத் தொட்டில் – தொங்கும் பிளாஸ்டிக் பொம்மைகள், சுழலும் கிலுகிலுப்பை, கை தட்டும் பபூன் எல்லாம் உண்டு – தூளி கிடையாது!

ஐம்பது வயதுத் தமிழ்க் கதாநாயகன், தூளியில் உட்கார்ந்து கொண்டு, கையையும், காலையும் உதைத்துக் கொண்டு, கையில் ஃபீடிங் பாட்டிலுடன், இருபது வயதுக் கதாநாயகியைப் பார்க்கும் காதல் பார்வை (கழுகுப் பார்வை), ரசிகக்குஞ்சுகளுக்கு குஷியாய் இருக்கலாம் – ஆனால் அது தூளிக்கு அவமானம்!

கர்மயோகி ‘சாவித்ரி’ புத்தகத்தில் (அரவிந்தர் புத்தகத் தமிழாக்கம்), “விதியின் விளையாட்டு, விரும்பி நாடிய ஏணை தூளி” என்கிறார். தமிழ் இலக்கியங்களில் தூளிக்குத் தனி இடம் உண்டு!

தூளியினால் ஏற்படும் சில மருத்துவ நன்மைகள் வியக்க வைக்கின்றன – நம் முன்னோர்கள் இவற்றை அறிந்துதான் தூளியை உருவாக்கினார்கள் என்று ஜல்லியடிக்க விரும்பவைல்லை. ஆனால் ஆராய்ச்சியில் கண்டறிந்த சில உண்மைகள் இன்றைய தலை முறையினரைக் கொஞ்சம் சிந்திக்க வைக்கும்.

  • ‘ஆட்டிசம்’ குழந்தைகளுக்கு ‘SENSORY’ OCCUPATIONAL THERAPY க்குத் தூளி பயன்படும்.
  • குழந்தைகளின் சமநிலை உணர்வுக்கு (BALANCING SENSE) தூளி உதவுகிறது.
  • குதிப்பது, ஊஞ்சலில் ஆடுவது, குட்டிகரணம் போடுவது, ஸ்கேடிங் – இவற்றின் ஆரம்பப் பயிற்சியாய் தூளி இருக்கிறது.
  • தூளியின் அரவணைப்பில் குழந்தை அமைதிப்படுகிறது. பாதுகாப்பு உணர்வு மேம்படுகிறது.
  • முழு உடலுக்கும் சப்போர்ட் கொடுத்து, குழந்தை வளைந்து, நெளிவதற்குத் தோதாக இருக்கிறது.
  • தன் உடல் அசைவது பற்றிய அறிதலும், பறத்தல் உணர்வும், நிலைப்படுதல் உணர்வும் குழந்தைக்கு ஏற்படுகிறது.

அம்மாவின் சீலையில் தூளி ஆடுவதால், அம்மாவின் மணத்துடன் மடியில் உறங்கும் நிம்மதியும், அமைதியும் குழந்தைக்குக் கிடைக்கிறது – தூளியும் ஒரு வகையில் அரவணைக்கும் அம்மாதானோ?