கண்களை நம்பாதே – ஈஸ்வர்

Image result for eateries near besant nagar beach

சரவணனுக்கு நம்ப முடியவில்லை. இந்த வயதிலேயே வாழ்க்கை அவனுக்கு இவ்வளவு பெரிய ஆச்சரியத்தை அளிக்குமா? கற்பனைகூட செய்ய முடியவில்லை . இதே பணியாள் சீருடையில் இந்த ஃபுட் ஹவுஸில் வெளிவாயில்  கதவைத் திறந்துபோய் கடற்கரைக் காற்றை ரசிக்கவேண்டும் போலிருந்தது. அவன் முதலாளி இத்தாலிக்காரனா பிரஞ்சுக்காரனா என்று கூட சரவணனுக்குத் தெரியாது. ஆனால் இவனுடைய பட்லர் இங்கிலீஷைக் கேலி செய்யாமல் அவனும் ஐரோப்பிய வாடையில் தமிழில் பேசுவான். வேலையில்  படு கறாராக இருந்தாலும் , இளகிய மனசுக்காரன்தான். முதலாளி கடைசியாகச் சொன்னதைக் கேட்டபிறகு , தன் எண்ணத்தை வெளிப்படுத்த , முதலாளியும் கோபிக்காமல் சிரித்தவாறே ‘சரி ‘ என்கின்றான். சீருடையிலேயே  வெளியே வருகிறான் சரவணன்.

மே மாத சூடு பின் மாலைக் கடற்காற்றிலும் தெரிந்தது. சௌமியிடம் எப்படி அவனால் இப்படிக் கேட்க முடிந்தது?  ஆண் என்ற குருட்டுத் தைரியமா? அவள் செருப்பைக் கழட்டியிருந்தால் கூட, வார இறுதிக் கடற்கரைக் கூட்டம் முழுக்க அவள் பின்னால்தான் நின்றிருக்கும். அதைக்கூட அவனால் யோசிக்க முடியாமல் போயிருந்தது.

எதிரே சாலையின் வலப்பக்க ஒர முடிவில் இருந்த மாதாகோவில் மணியோசை இப்போது ஏனோ கேட்கிறது. இதுநாள் வரை அவன் இதுபோல் வெளியே வந்து நின்றதே கிடையாது. மணி அடிக்கும் நேரம் அவனுக்குத் தெரியாமலே போயிருந்தது .

நாளைக்கு அவன் அம்மா ஆற்காடு கிராமத்திலிருந்து இந்நேரம் வந்திருப்பாள். அவன் வேலை பார்க்கும் இதே  ஃபுட் ஹவுஸில் , அவனுக்குப் பிடித்த, சௌமியாவுக்குப் பிடித்த, இதே ஃபுட் ஹவுஸின் அந்த மூலை ஓரத்து இருக்கையில் தயங்கியவாறு உட்கார்ந்திருப்பாள். நீளம், பச்சை, ஊதா என்று தினமும் அவன் யாருக்காவது ஆர்டர் எடுத்துக் கொண்டு  வந்து  வைக்கும் மெலிதான உயர்ந்த வண்ணக் கோப்பையில் இருக்கும் ஏதாவது ஒரு பழ ரசத்தைப் பருகிக் கொண்டிருப்பாள் . எதிரே மேஜையில்,  அவள் இதுவரை சுவைத்து அறிந்திராத ஏதாவது ஓர் ஐரோப்பிய உணவுவகை,  பஃப்பாகவோ, பீட்ஸாவாகவோ , சிக்கன் ஃப்ரையாகவோ , நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்டுக் காகித அட்டைப்பெட்டி தட்டுகளாக, துடைத்துக் கொள்ள சௌகரியமாக ஒரு சிறு முக்கோண கண்ணாடி டிரேயில்  டிஷ்யு பேப்பராக பக்கத்தில் இருக்கும். அவனுக்குத் தெரிந்து அவன் அம்மா வாழ்க்கையில் இதேபோன்ற உணவகத்தில் காலடி எடுத்துக்கூட வைத்திருக்க மாட்டாள். நல்ல சேலை உடுத்திக்கொண்டு , தலையை நன்றாக வகிடு எடுத்து சீவி வாரி , பளிச்சென்று வரவேண்டும் என்று பலமுறை எடுத்துச் சொல்லியிருக்கிறான். சௌமியைப் பார்த்தால் அம்மா அரண்டு போய்விடலாம். அவர்கள் இருவரையும் அந்த ஃபுட் ஹவுஸில் எதிரும் புதிருமாகப் பார்க்கப் போகும் யாரும், என்ன வேண்டுமானாலும் எண்ணிக்கொள்ளலாம்.

Image result for sitting in a beach restaurant in indiaவாசலில் நடைபாதை தாண்டி ஏராளமான இருசக்கர வாகனங்கள், கார்கள் வரிசையாக நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருக்கின்றன. அவற்றின் மேல் கிறக்கத்துடன் சாய்ந்தவாறு இருக்கும் இளஞ்ஜோடிகள் . இடுப்பை, தோளைத்  தழுவியவாறு மெல்லப் பறக்கும் நிலையில் சில இளம் காதலர்கள். அந்தக் கடற்கரைக்கு அவன் உணவகத்தில் வரும் பெண்கள் மீது சரவணனுக்கு ஒருவகை மோகம் உண்டு. ஆனால் நல்ல எண்ணம் இருந்ததே இல்லை. பெரும்பாலான பெண்கள் அவன் கற்பனைக்கு எட்டாத அழகுப் பதுமைகள்தான் என்பதை அவனால் மறுக்க முடியாது. இறுக்கமான பனியன்களில், அதைவிட இறுக்கமான ஜீன்ஸுகளில் , உடலின் சகல வளைவுகளும் அசைந்து குலுங்க, அவர்களின் ஜில்லென்ற சிரிப்பொலி ஓசை அதைவிட மயக்கும், இந்தச் சூழ்நிலைக் கைதிகளாகவே அங்குள்ள உணவகங்களில் , கிரெடிட் கார்டுகளை இளைக்கவைத்து, ஃபுட்ஹவுஸ் முதலாளி போன்றவர்களைக் கொழிக்க வைக்க, ஒரு பெருங்கூட்டமே அங்கு ஊர்ந்து வருவதும், அதனாலேயே அவனைப்  போன்ற சாதாரணர்களுக்கு அங்கு வேலைகள் கிடைத்துக்கொண்டிருந்ததும், அவனுக்கு நன்கு தெரியும்.

அவன் பிறந்து வளர்ந்தது ஆற்காடு மாவட்டத்தில் ஒரு கிராமத்தில். கல்லூரி இறுதிப் படிப்பு வரை அருகில் இருந்த ஒரு சிற்றூர் அரசினர் கல்லூரியில். அங்கெல்லாம் இதேபோன்ற பெண்களைப் பார்ப்பது சற்று அரிதே. ஆனால் இங்கு வேலையில் சேர்ந்த பிறகு இதைப்போன்ற   பெண்கள்தான் இந்த உலகமே, என்ற அளவிற்குத் திகட்டியே போயிருந்தது.

Image result for eateries near besant nagar beach

இப்படித்தான் கடந்த பல சனி ,ஞாயிறு மற்றும் விடுமுறை நாட்கள் தவறாமல் ,அவள், சௌமி என்ற சௌம்யாவைப்  பார்க்க நேரிட்டது. சொல்லி வைத்தாற்போல் அவன் ஆர்டர் எடுக்கும் மேசைகளில், குறிப்பாக அந்த மூலை  ஓரத்து இருக்கையில்தான் வந்து சௌம்யா அமர்வாள். ஆனால் இதுவரை அவன் பார்த்த பெண்கள், பெரும்பாலும் ஏதோ ஓர் ஆணுடன் மாத்திரந்தான் அங்கு வருவதை அவன் கண்டிருந்தான். ஆனால், இந்தப்பெண்ணோ , வந்த எல்லா நாட்களிலும் வேறுவேறு ஆண்களுடனோ, அவர்களுடன் வரும் பெண்களுடனோ மாத்திரமே அங்கு வருவதை அவன் கண்டான். தவிரவும், சிரிக்கச் சிரிக்க அவர்களுடன் பேசுவது, அவர்களுக்காக அவளே ஆர்டர் செய்வது, நானூறு ஐந்நூறு என்று பில்லுக்குச் செலவழிப்பது, பின்பு போகும்பொழுது அவர்களிடமிருந்து பெரும் பணமோ , காசோலையோ பெற்றுக்கொண்டு, கைப்பையில் அடக்கிக் கொள்வது , மற்றும் லேப்டாப்பில் அவர்கள் விலாசம் மற்றும் தொடர்பு எண்களைப் பதிவு செய்து கொள்வது என்றெல்லாம் அவன் பார்க்க நேரிட,  அதிச்சியாகவும் இருந்தது. உடைகள் அணியும் விதத்திலும் அவள் யாருக்கும் குறைந்தவளாகத் தோன்றவில்லை. ஏதோ இரண்டே முறைதான் அவளைச்  சல்வார் கம்மீசில் பார்த்ததாகச் சரவணனுக்கு ஞாபகம். பார்க்க மிகவும் நாகரீகமாக, மிக நளினமான உடல்வாகுடன் இருக்கும் அந்த அழகிய பெண்ணிற்குள் கண்ட கண்ட ஆடவர்களையும் சிரித்து வளைத்துப்போட்டு, பெரும் பணம் கறக்கும் ஒரு மோசமான ……………… அந்தத் தொழில் செய்யும் பெண் இருக்கிறாளோ என்றுகூட அவன் நினைக்க நேரிட்டது.  

இந்த சூழ்நிலையில் அவள் நண்பர்களுக்காக ‘ஆர்டர்’ கொடுத்து, லேப்டாப்பைத் திறந்து ஏதோ தட்டியவாறே  இருக்க, அவள் மேஜையில் அவள் கேட்டவற்றை அழகாக சரவணன்  அடுக்கியவாறு இருக்க, அவன் பார்க்க நேரிட்டது அவள் பேஸ்புக் பக்கம். மென்மையாக சிரித்துக்கொண்டு சௌமி என்கின்ற சௌம்யா நிற்கிறாள். Image result for a girl and a boy in a car with a laptopகீழே 18 ஃபான்டில் ,CALL THIS GIRL என்ற வாசகம். கண்கள் காணும் அந்த வாசகம் ஆழமாக, வேதனையுடன் அவனுள் இறங்குகிறது. அவன் பணிபுரியும் ஃபுட் ஹவுஸ் மாதிரி , உணவகங்கள் , அவர்கள் அறியாமல், இதெற்கெல்லாம்கூட பயன்படுத்தப் படுகின்றனவோ? CALL GIRL என்ற வார்த்தை அவன் அரசுக் கல்லூரி ஆங்கில அறிவுக்கு எட்டாத வார்த்தை இல்லை. ரேட்டுத் தான் தெரியவேண்டுமோ?

அவன் பிறந்து வளர்ந்த ஆற்காடு கிராமத்தில் , அவன் நினைத்தாலும் சிலரின் கீழ் பணியில் அமர, அவனால் முடியாது. அங்கு ஊர்க்கட்டுப்பாடு அப்படி. ஆனால் எந்த ஊர் என்றே தெரியாத இந்த முதலாளி உணவகத்தில் அவன் யார் யார்யாருக்கெல்லாமோ, ஆர்டர் எடுப்பதுடன், சப்ளை செய்யவும் வேண்டியிருக்கிறது.

சின்ன மீனைப் போட்டு பெரிய மீன் பிடிப்பவளாக இருக்கிறாள் இந்தப் பெண். நானூறு ஐநூறு ரூபாய்களை அவன் தட்டில் வைத்துவிட்டு  , அந்த ஃபுட் ஹவுஸில் அமர்ந்தாவாறே நாற்பதினாயிரம், ஐம்பதினாயிரம் என்று இளைஞர்களிடம் கறக்கிறாள். தெரிந்து கொள்ளவேண்டும்.  என்ன நடக்கிறது என்று தெரிந்துகொள்ள வேண்டும். நாடு எப்படிப் போனால் எனக்கு என்ன என்று சரவணால் இருந்துவிட முடியாது.

Image result for a boy and girl in eateries near besant nagar beachஇப்படித்தான், தனக்கு ஓய்வான ஒரு நாளில் சரவணன் அவள் கார் அருகே அவளுக்காகக் காத்திருந்தான். எல்லாம் முடித்துக்கொண்டு  கார் கதவைத் திறந்து உள்ளே ஏறப்போன அவள் முன் வந்து நின்றான். அவள் இயல்பாகப் பேச ஆரம்பித்தாள்.

“என்ன , இன்னிக்கு வேலைக்கு ஜூட்டா?”

:அப்படியில்லை. உங்ககிட்டே கொஞ்சம் பேசணும்”

“என்னிடமா? “ – ஆச்சரியம் கலந்திருந்த பார்வை கூட அழகாக இருந்தது.

“சரி, கார்லேயே உக்காந்து பேசுவோம்.. எனக்கு அதுதான் சௌகரியம்”

குளிர்சாதனத்தை இயக்கியவாறே, இடக்கைப் பக்கக் கதவைத் திறந்தாள்.

தயங்கியவாறே அவன் ஏறி அமர ,

“என்ன வேணும்?  வேறு ஏதாவது வேலை..?”

“இந்த வேலையில் நான் நிம்மதியா இருந்தேன்,  உங்கள் லேப்டாப்பில உங்களைப் பாக்கிறவரை”

“மை காட், அடுத்தவங்க லேப்டாப்பைக்கூடப் பார்ப்பாங்களா?”

“ வேணும்னு பாக்கலை. ஆர்டரை டேபுள்ல வைக்கரப்போ , நீங்க லேப்டாப்பைத்  தொறந்து வைச்சிருந்தீங்க .பேஸ்புக் , உங்க பக்கம் கண்ணுல பட்டிடுச்சு. சங்கடமாப் போச்சு. அதான் “

” அதுல என்ன சங்கடம்?” – லேப் டாப்பைத் திறந்தவாறே கேட்டாள்.

பேஸ்புக் .. அவள் பக்கம்.. அவள் புகைப்படம்.. சௌமி என்கின்ற சௌம்யா. CALL THIS GIRL .. எழுத்துக்கள்.

“நல்லாத்தானே இருக்கேன்?”  

“ ஆமாங்க நல்லாவே இருக்கீங்க. இதே போட்டோதான். சமூக வலைத் தலங்கள்ல உங்களை மாதிரி பொண்ணுங்க படம் போட்டுக்கறதே தப்பு. அதுவும் உங்க புரபஷனோட CALL GIRL னு வேறே போட்டிருக்கீங்க.. தப்பில்ல?.. வாழ்க்கைல அப்படி என்னங்க கஷ்டம் உங்களுக்கு? நல்லதே இல்லீங்க “

நிதானமாக அவனைப்  பார்க்கிறாள். சிரிக்கிறாள்.

“இங்கிலீஷ்ல இப்படியெல்லாம்கூட சங்கடம் வரும்னு இதுவரை எனக்கும் தோணலை ..” நிறுத்துகிறாள். . பிறகு, இன்னும் ஓர் இருபத்தைந்தாயிரம் கலெக்ட் பண்ணணும், சரவணா. சனிக்கிழமைக்குள்ள முடிக்கணும், நீதான் கலெக்ட் பண்ணிக்குடேன்.  CALL THIS GIRL … காணாமப் போயிடுவா.”

“என்ன சொல்றீங்க?”

“முழுசாப் படிடா, மண்டு “ லேப்டாப்பை அவன் பக்கம் திருப்புகிறாள். படிக்கிறாள். வரிசையாக ஏதேதோ பெயர்கள். விலாசங்கள். தொலை தொடர்பு எண்கள் . கோடிட்டு பத்தாயிரம் முதல் ஐம்பதாயிரம் வரை எண்கள்.

CHILDREN  CANCER HELPLINE . Total Funds Collected so far … Rs 9,75,000/

“எல்லாருமே புதுப்புது நண்பர்கள். ஒவ்வொரு நாளும் ஒருத்தர் மூலம் ரெண்டு பேராவது அறிமுகம் ஆவாங்க. உங்க  ஃபுட் ஹவுஸில எனக்கு செலவு நானூறோ ஐநூறோதான் . ஆனால் இந்த Cancer Helplineக்கு வரவு லட்சத்தில. ஏதோ பீச்சில ஜாலியா நேரத்தை  வீணடிக்கற  கூட்டம்னு நீ இவங்களை நினைச்சியா? வர்ற ஞாயித்துக்கிழமை மாதாகோயில்லேர்ந்து பல்கலைக்கழகம் வரை மாரத்தான் ஓட்டத்தில கலந்துக்கறவங்க  இவங்க. ஏன், இந்த இருபத்தைந்து அஞ்சாயிரம் நீயே கலெக்ட் பண்ணிக்குடு. பேஸ்புக்கில நீயும் என் ஃபிரண்ட் ஆயிடலாம். என் நண்பர்கள் உனக்கும்நண்பர்கள் ஆயிடுவாங்க. என் ஃபிரண்ட் நீ, சொல்றதைக் கேட்டு CALL THIS GIRL காணாமப் போயிடுவா. என்னால யார் மனசும் வருத்தப்படக்கூடாது. அதுதான் எனக்கு வேணும். ஜொள்ளு விடாம, என்கூட மாரத்தான்ல ஓட வர்றியா? இருபத்தஞ்சு தான் டார்கெட். முடிச்சுக் கொடு. உன்கூட கையைப்  பிடிச்சுக்கிட்டு, ஒரு கிலோமீட்டராவது ஓட நான் தயார், ஃப்ரண்டா. வர்றியா? “

ஆடிப்போனான் சரவணன். அன்றிரவே ஆற்காடு கிராம அம்மாவிடம் பேச நேரிடுகையில் இதையும் சொல்கிறான். அம்மா இன்னும் அதிர்ச்சி தருகிறாள்.

“ சரவணா! .. நல்ல காரியம் யார் மூலமா நடந்தா என்னப்பா? அந்தப் பொண்ணுகிட்டே சொல்லு. நம்ம கிராமத்து சனங்க லேசுப்பட்டவங்க இல்லை. சரவணா, சனிக்கிழமை அதே டேபுள்ல அந்தப் பொண்ணுகூட நான் வந்து உக்கார்றேன். நீ ஆர்டர் எடு. பில்லு  நான் கட்டறேன். அந்தப் பொண்ணு லட்சியம் நிறைவேறிடிச்சுன்னு தைரியமா சொல்லு. நம்ம ஊர் சாதி சனம் சார்பா நீயே அவ கூட ஓடு. ஆனால் ஒண்ணு,  இந்தக் கையைப் பிடிச்சு ஓடறதெல்லாம் வேணாம். நம்ம சனம் ஏத்துக்காது. கைகுடு. நல்ல காரியத்துக்கு நண்பனா  கைகுடு.  முடிஞ்சா நானே ஓடப்பாக்கறேன். டேபுளை மாத்திரம் இப்பவே ரிசர்வ் பண்ணிடு. சனிக்கிழமை பொட்டியோட வர்றேன்”

சரவணன் அரைகுறை ஆங்கிலத்தில் முதலாளியிடம் எல்லாம் சொல்லியிருந்தான். கேட்டு சிரிக்கும் அவன் ஐரோப்பியத் தமிழில் சொல்கிறான்.

“ஜமாய், சரவணா! ஆயா வரட்டும். நீ ஆர்டர் எடு. பில்லு பணம் என் கான்ட்ரிபூஷன். நல்ல காரியம். என்  ஃபுட் ஹவுஸுக்குப் பெருமை. வேற என்ன வேணும்? விடாதே… நீ ஓடு சரவணா! “

கடலையே பார்க்கிறான் சரவணன். காற்று இப்போழுது ஜில்லென்று வீச ஆரம்பிக்கிறது.

Advertisements

தோட்டதிகாரம் – எஸ் எஸ்

Image result for pictures of kannaki

கோகுலன் சென்னையில் ஒரு பெரிய நகைக்கடை வணிகரின் மகன். அழகன். கண்மணி , அவளும் ஒரு பெரிய வைர வியாபாரியின் மகள். அழகி.  இருவர் திருமணமும் மேற்படி பெரியோர்களால் நிச்சயிக்கப்பட்டு  ஏ வி எம்  ராஜேஸ்வரியில் வழக்கமான ஆடம்பரத்துடன் கிட்டத்தட்ட மூன்று ‘சி’ செலவில் தாம் தூம் என்று நடைபெற்றது. ரிசப்ஷன் போது கண்மணி அணிந்திருந்த வைரத்தோடு மட்டும் ஒரு கோடிக்கு மேல் இருக்கும் என்று வந்திருந்த மற்ற நகைக் கடைக்கார்கள் பேசிக்கொண்டார்கள். சிவப்பை உமிழும் அந்தத் தோடு  டால் அடித்தது.

முதல் இரவு அடையார் பார்க்கில். கண்ணே, மணியே, தங்கமே, முத்தே, வைரமே  என்று பாடிக்கொண்டார்கள் இரு நகைக்கடை  இளஞ்சிட்டுக்கள் .இருவர் கண்களிலும்  மிதந்த காதல் உடலெங்கும் பரவியது.

மறுநாள்  இருவரும் தேன் நிலவிற்கு தாய்லாந்தின் பட்டயாவிற்குப் போனார்கள். மரக் கட்டைகளுக்கும் காதல் வெறியைப் பற்றவைக்கும் அந்த அழகுப் பிரதேசத்தில் இவர்கள் இருவரும் சிறகடித்துப் பறந்தார்கள்.
இவர்கள் தங்கியிருந்த ஹோட்டலில் தமிழ்ப் படத்தின் ஷூட்டிங் கும்பலின் முக்கியமானவர்கள் தங்கியிருந்தார்கள். ஹீரோ, ஹீரோயின் , தயாரிப்பாளர் மூவர் மட்டும் இங்கே. மற்றவர்களெல்லாம் சுமாரான லாட்ஜில் அடைக்கப் பட்டிருந்தார்கள். ஹீரோயின் ஸாத்வி.
Image result for kissable lipsதமிழ்நாட்டின் சமீபத்திய கவர்ச்சிப் புயல். ஸ்ரீதேவிக்குக் கண் – இலியானாவுக்கு இடுப்பு – ரம்பாவுக்கு.. நமீதாவுக்கு .. என்றெல்லாம் இருக்கும் தமிழ் சினிமா  வரிசையில் ஸாத்வியின் உதடுகள் -இதழ்கள் மிகவும்  பிரபலம்.அவள்,  அவற்றை மட்டும் தனியாக இன்ஷ்யூர் செய்திருப்பதாக வதந்தி வேறு. வைரமுத்து வேறு அவள் இதழுக்காக ஒரு பாட்டு எழுதி பிலிம்ஃபேர் விருது வாங்கினார் என்றும் செய்தி அடிபட்டது.

இரவு பத்து மணிக்கு கோகுலனும் கண்மணியும் வெளியே சுற்றிவிட்டு தங்கள் 44 வது மாடியில் அவர்களுக்கென்று ஒதுக்கப்பட்ட  தனி சூட்டுக்கு லிப்டில் போகும் போது, லிப்டில் தனியாக ஸாத்வி வந்தாள்.  கண்மணியைத்  தமிழ் என்று அறிந்ததும்  ஸாத்வி அவளைக் கட்டிக் கொண்டாள். கோகுலனுக்குக் கை கொடுத்தாள். பத்தாயிரம் வோல்ட் மின்சாரம் பாய்ந்தது. ஆனால் ஸாத்வியின்  கண்களில் கண்ணீர். தயாரிப்பாளர் , ஹீரோ இருவரும்  அவளைத் தொந்தரவு செய்கிறார்கள் . இன்று ஒரு இரவு தப்பித்துவிட்டால் நாளை இந்தியா போய்விடலாம். எங்கே ஒளிவது?

கோகுலனும் கண்மணியும் ஸாத்வியை ரகசியமாக முக்காடு போட்டுத் தங்கள் தனி சூட்டுக்கு  அழைத்துச் சென்றார்கள்.  அவர்கள் படுக்கை அறை அலங்கரித்திருந்த விதத்தைப் பார்த்து ஸாத்விக்கே ஒரு மாதிரி இருந்தது.  அவள் பக்கத்தில் இருந்த சிறு அறையில் புகுந்து கொண்டாள். ஹீரோவுடன் இருப்பதாக தயாரிப்பாளரிடமும் , தயாரிப்பாளருடன் இருப்பதாக ஹீரோவிடமும் போன் செய்துவிட்டு சுகமாகத் தூங்கினாள் ஸாத்வி. ஆனால் அவர்கள் இருவரும் ஸாத்வியை  நினைத்துக் கொண்டு  தூங்க முடியாமல் துடித்தார்கள். அவர்கள் மட்டுமல்ல. கோகுலனும் கண்மணியும்   கூட அன்று வேறு காரணமாகத்  தூங்க முடியவில்லை.  ஸாத்வியின் அழகு இருவரையும் பாதித்திருந்தது . என்னதான் தனி அறையாக இருந்தாலும் இன்னொரு பெண் பக்கத்தில் இருக்கும் போது எப்படி ? இது கண்மணியின் ஆசையை அணைத்தது. கவர்ச்சிப் புயல்  உடன் தேனிலவு … நினைக்கும் போதே கோகுலனுக்கு உடம்பின் ஒவ்வொரு அணுவும் துடித்தது. பக்கத்தில் இருக்கும் கண்மணியை மறந்தே போனான். அவனும் தூங்கவில்லை.

மறுநாள் காலை ஸாத்வி தன் கவர்ச்சி இதழால் கண்மணிக்கு முத்தம் கொடுத்துவிட்டு, மன்னிப்புக் கேட்டுக்கொண்டு புறப்பட்டாள். போவதற்கு முன் கோகுலனின் கையைப் பிடித்துக்கொண்டு அவனிடமும் மன்னிப்புக் கேட்கத் தவறவில்லை. அவள் கையை விடுவிக்க அவனுக்கு மனசே இல்லை.

அடுத்த வாரம் அவர்கள் சென்னை திரும்பினார்கள். ஸாத்வியின் கவர்ச்சி உதடுகள் அவனை ‘வா வா’ என்று ஒவ்வொரு நிமிடமும் அழைத்துக் கொண்டே இருந்தன. அவளுக்குப் போன் செய்தான். Image result for beautiful girl with a diamond jewel in her navelஅவளைச் சந்திக்க அவள் இல்லத்துக்குப் போனான். பெரிய முத்துப் பதித்த அழகிய சிறு சங்கிலியை அவளிடம் காட்டினான். அவளது அழகிய உதடுகள் மேலும் அழகாக விரிந்தன. அவ்வளவு  பெரிய அழகான முத்தை அவள் பார்த்ததே இல்லை. ‘இருபது லட்சம்’ என்றான். “ இதை எங்கே அணிவது?, காதிலா, கழுத்திலா?” என்று அவன் தோளில் கையை வைத்துக் கேட்டாள். ‘தொப்புளில்’ என்று சொல்லி அவள் ஆசைப்பட்டபடி அவனே அணிவித்தான். அவள் இதழ்கள் அவனுடைய இதழ்களைப் பற்றின.

கிசுகிசுக்கள் வந்தன. இருவரும் லட்சியம் செய்யவில்லை. சூட்டிங் தவிர மற்ற எந்த இடத்துக்கும் கோகுலன் இல்லாமல் ஸாத்வி  போவதில்லை. அவள் வீட்டிலேயே நிரந்தரமாகத் தங்கி விட்டான்.  கண்மணி? அப்படி ஒருத்தியைத் திருமணம் செய்து கொண்டதையே மறந்து விட்டான். ஸாத்விக்கு என்றே தனி வீடு, நகை, கார், தோட்டம் எல்லாம் வாங்கிக் கொடுத்தான். யார் சொல்லையும் கேட்பதாக இல்லை. யார் மிரட்டலுக்கும் பயப்படுவனும் இல்லை அவன். அசையும், அசையாச் சொத்துக்கள் எல்லாம் கரைய த் தொடங்கின.

அன்றைக்கு அவளைக் காணோம். அவள் இல்லாமல் அவனுக்கு என்னவோ போலிருந்தது. மதுவிற்கு  அடிமை  – போதை மருந்துக்கு அடிமை .அதைப்போல  பெண்ணும் ஒரு அடிமைப்படுத்தும்  பொருளா?   அவள் இல்லையென்றால் ஏன்  மனதும் உடம்பும் இப்படித் துடிக்கின்றன? இப்போதே அவள் வேண்டும். எங்கே அவள்? அவள் நடிக்கும் சூட்டிங் ஸ்டூடியோவிற்குச் சென்றான் முதல் முறையாக. அவனைத் தெரிந்தவர் அங்கே நிறையபேர் இருந்தார்கள். யாரும் அவனைத் தடுக்க முயற்சிக்கவில்லை. அங்கே அவள் முத்தக் காட்சியில் நடித்துக் கொண்டிருந்தாள். வசனங்கள் ஒலித்தன .

“ எங்கே உன்னுடைய காதலன் ?”

“ அவனைக் காதலன் என்று சொல்லாதே! அவன் என் அடிமை! என் கால் கொலுசை நக்கும் நாய்”

“அப்படியானால் நான்?”

“ நீ என்  இதழ்த் தேனைச் சுவைக்க வரும்  பட்டாம்பூச்சி.”

“ ஆஹா! இதழ்த்தேனே.. சுவைத்தேனே ..” – பாடல் வரி மெல்ல ஒலிக்கும் போது அவன் அவளை முதலில் மெதுவாக மூன்று முறை பிறகு அழுத்தமாக மூன்று முறை முத்தம் கொடுத்தான். அவனிடமிருந்து ஒரு சில வினாடிகள் விலகி பிறகு அதைவிட வெறியுடன் ஸாத்வி அவனை நாலைந்து முறை முத்தமிட்டாள்.

இந்த முத்தக் காட்சி நாலைந்து டேக்குகள் வாங்கின. டைரக்டர் கட் என்று சொன்னபிறகும் கூட அவர்கள் இருவரும் லிப் லாக்கிலிருந்து வெளியே வரவில்லை.

‘அவன் என் அடிமை! என் கால் கொலுசை நக்கும் நாய். – நீ -பட்டாம்பூச்சி .. இதழ்த்தேனே.. சுவைத்தேனே!’ –  அந்த வரிகள் கோகுலின் காதுகளில் மீண்டும் மீண்டும் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தன.

வேகமாக வீட்டுக்குத் திரும்பினான். சற்று நேரத்தில் ஸாத்வி வந்தாள். “இது வெறும் நடிப்புத் தான்” என்று அவள் எவ்வளவு சொல்லியும் அதை நம்பும் மனநிலையில் அவன் இல்லை.  அவன் மனதில் அந்த லிப்லாக் விஸ்வரூபம் எடுத்துக் கொண்டே இருந்தது. இருவருக்கும் வாக்குவாதம். சண்டை முற்றியது. காரை எடுத்துக் கொண்டு தன் வீட்டுக்கு வந்தான்.

வீட்டில் தனியே இருந்த கண்மணியைப் பார்த்ததும் அவன் இதயமே வெடித்துவிடும் போலிருந்தது. அவளைக் கட்டிக் கொண்டு அழுதான். அவளுக்குப் புரிந்துவிட்டது. சொத்தெல்லாம் அடமானத்தில். அவர்கள் குடியிருக்கும் வீட்டையும்  காலி செய்யச் சொல்லிவிட்டாட்கள். மறுநாள்  ஒரு கோடியை ஸாத்விக்குக் கொடுக்காவிட்டால் அவன் உயிரையும் Image result for antique diamond earring of ancient tamilsஎடுத்துவிடப் போவதாகச் சற்றுமுன் ஒருவர் போனில் கூறியது நினைவுக்கு வந்தது. அவனிடம்  பணமில்லை. அவளிடமும் பணமில்லை. சட்டென்று அவளுக்கு ஞாபகம் வந்தது. அவள் அணிந்திருந்த தோடுகள். திருமணத்தின் போது அவள் தந்தை அவளுக்கென்று வாங்கியது. கோடி ரூபாய் பெறும். சரியாகப் பராமரிக்காதலால்  அழுக்கடைந்து   இருந்தாலும் அவற்றின் மதிப்பு குறையப் போவதில்லை. அந்த தோடுகளைக்  கழற்றி அவனிடம் கொடுத்து  ‘இதை ஸாத்விக்குக் கொடுங்கள். இல்லையேல் அவர்கள் உங்களை …’ என்று கண்ணீர் மல்கக் கூறினாள். அவன் நெஞ்சில் கத்தியால் குத்தப்பட்டவனைப் போல் துடித்தான்.

“கண்மணி ! உன் அருமை தெரியாத பாவி நான். இதை  அவர்களுக்குக் கொடுக்கப் போவதில்லை. நாம் இருவரும் இப்போதே மதுரை செல்வோம். அங்கே என் தந்தையின் உயிர் நண்பர் கீர்த்திலால் இருக்கிறார். அவர் நமது காட் ஃபாதர். அவருக்கு அரசாங்கத்தில் நல்ல  செல்வாக்கு உண்டு. ‘டான்’ களும் அவருக்குப் பயப்படுவார்கள். அவர் மூலமாக இதை  விற்று நாம் மதுரையிலேயே தொழில் செய்வோம்.” இருவரும் புறப்பட்டார்கள்.

மதுரையின் போலீஸ் கமிஷனர் பாண்டியனுடைய சின்ன  வீட்டில் ஏக அமர்க்களம்.

அவர் பெயர் எல்லா ஊழலில் வந்தாலும் அவரை யாரும் அசைக்கமுடியாது. காரணம் அவருக்கு அமைச்சகத்தில் இருந்த செல்வாக்குத்தான்.   அவரால் தான் ஆளுங்கட்சி கடந்த தேர்தலில் வெற்றிபெற்றது என்பது அனைவருக்கும் தெரிந்த உண்மை. எதிர்க்கட்சிகள் தேர்தல் ஆணையத்தில் அவரைப் பற்றிப் புகார் கொடுத்தும் ஒன்றும் செய்யமுடியவில்லை. மதுரையே அவர் கையில். ஆனால் அவரோ அவருடைய சின்னவீடு தேவியின் கையில். அவர் அடாவடியாகச் சம்பாதிப்பதே அவளைத் திருப்திப்படுத்தத்தான்.

அப்படித்தான், அன்று காலை ஒரு குவாரி காண்ட்ராக்டர் தன்னுடைய நன்றியறிதலை அவருக்குத் தெரிவிப்பதற்காக ஒரு அழகான ஜோடி வைரத் தோடுகளை அவருக்கு அன்பளிப்பாகத் தந்தார். ஹாலந்திலிருந்து திருட்டுத்தனமாக வந்தவை அவை. விளக்கின் அருகில் அவை  பச்சையாக மின்னியன. அந்தத்தோடுகளின் அருமை பெருமைகளையும் சொன்னார். அடுத்த கணம் தேவியின் காதுகளில் அவை மின்னின. தேவி அவரைச் சிறிது நேரம் இன்பத்தின் உச்சியில் பறக்க வைத்தாள். அந்த மிதப்பில் அவர்  இருக்கும் போது   அவசரமாக அலுவலக அழைப்புவர தவிர்க்கமுடியாமல் சென்றார். இரவு எப்படியும் வந்துவிடுகிறேன் என்று உறுதி அளித்துவிட்டுச் சென்றார். மாலை முக்கிய மீட்டிங்கில் இருக்கும்போது தேவியின் போன் அலறியது. மீட்டிங் எப்படியோ போகட்டும் என்று அவள் வீட்டுக்குப் பறந்தார். தேவி கண்ணீரும் கம்பலையுமாக நின்றாள். அவளின் ஒரு தோடு காணவில்லையாம். இரண்டு தோடுகளில் ஒன்று சற்று லூசாக இருந்ததால் அதைச் சரிசெய்ய பிரபல வைரக் கடைக்குச் சென்றாள். அதைச் சரி செய்துவிட்டு வீட்டுக்கு வந்து பார்த்தால் இரண்டு தோடுகளில் ஒன்றைக் காணோம். எங்கு தொலைந்தது? கடையிலா ? வீட்டிலா ? வழியிலா ?  தேவிக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை.

பாண்டியன் அசரவில்லை. ‘கவலைப்படாதே இன்னும் நாலு மணிநேரத்தில் அந்தத் தோடு கிடைத்துவிடும்’ என்று உறுதிகூறினார். தன் போலீஸ் ஆட்களால் அது முடியாது என்று அவருக்குத் தெரியும்.  அதுமட்டுமல்ல யாராவது விஷயத்தை  வெளியில் விட்டுவிட்டால் , பிறகு தோடு எப்படி வந்தது என்ற விசாரணை வரும் என்பதும்   அவருக்குத் தெரியும். அதனால் அவரின் நம்பகமான வலதுகரம் மதுரையை அழைத்தார். மதுரையால் மதுரையில் முடியாத காரியம் எதுவும் இல்லை. விஷயத்தைச் சொன்னார். அவன் களத்தில் இறங்கினான்.

கோகுலன் கண்மணியின் தோடுகளை எடுத்துக்கொண்டு தன் ஆப்த நண்பர்  கீர்த்தியிடம்  விற்றுத் தரும்படிக் கேட்க வைரக்கடை  அருகே வந்து கொண்டிருந்தான். அங்கே ரவுண்ட் வந்துகொண்டிருந்த மதுரையின் சந்தேகப் பார்வை கோகுலன் மீது விழுந்தது.

பாண்டியனுக்கு மதுரையிடமிருந்து போன் வந்தது. “ திருடன் அகப்பட்டுவிட்டான். பொருள் அவனிடம் தான் இருக்கிறது” என்று சொன்னான்.  தோடு கிடைத்த  மகிழ்ச்சியில்  பாண்டியன்,   தேவிக்கு முத்த மழை பொழிந்து கொண்டிருந்தான்.  மறுபடியும் போன் மதுரையிடமிருந்து வந்தது  “அவன்  உயிர் போனாலும் பொருளைத் தர மாட்டேன் என்கிறான். என்ன செய்வது? “என்று கேட்டான். “பறித்துக் கொண்டு வா” என்று கத்தினார் பாண்டியன். உயிரைப் பறிக்கக் கத்தியால் குத்தினான். கோகுலன் துடிதுடித்து வீதியில் விழுந்தான். மதுரை அவனிடமிருந்த இரு தோடுகளையும் எடுத்துக் கொண்டு ஒன்றைத் தன் பெல்ட்டின் ரகசிய அறையில் பதுக்கினான். மற்றொன்றை பாண்டியனிடம் கொடுக்கக்  காரில்  பறந்தான்.

கீர்த்திலால் கண்மணியிடம் வந்தார்.  பாண்டியன் மதுரையைக் கொண்டு  கோகுலனைத் திருடன் என்று கூறி,அவனைக்  கத்தியால் குத்தி, தோடுகளை எடுத்துக்கொண்டு போனதைக் கூறினார்.  கண்மணி  துடிதுடித்துப் போனாள்.  கோகுலனைக்கூடப் பார்க்காமல் நேராகப் பாண்டியன் இருக்கும் தேவியின் வீட்டிற்குப் போனாள். காவலர்கள் யாரையும் காணோம். காலிங் பெல்லை அழுத்தினாள் . அப்போதுதான் தேவியைத் திருப்திப்படுத்திவிட்டுப் புறப்படத் தயாராகயிருந்த கமிஷனர் பாண்டியன் அவளைப் பார்த்து,  “யாரம்மா நீ?உனக்கு என்ன வேண்டும்? ” என்று விசாரித்தார்.

“உங்களால் திருடன் என்று தவறாகக் குற்றம் சாட்டப்பட்ட கோகுலனின் மனைவி  கண்மணி நான் என்றாள்”

“ திருடனின் உயிரைப் பறித்தாலும் தப்பில்லை. இருந்தாலும், நான் தோட்டை மட்டும் பறித்துக் கொண்டு வரச்சொல்லி மதுரையிடம் சொன்னேன்” என்றார்.

“ அவன் என் கணவனின் உயிரையே பறித்துவிட்டான். என் கணவர்  திருடர் இல்லை. அது என் தோடு.”

“ இருக்கவே முடியாது.”  என்று கூறினான்.

“ நெருப்புச் சோதனையில் தெரிந்துவிடும்” என்று ஆத்திரத்துடன் கூறினாள் கண்மணி.

“அந்தச் சோதனை எனக்கும் தெரியும்” என்று கூறி தேவியை அழைத்தான். அவள்  காதிலிருந்த தோடுகளைக் கழட்டச் சொன்னார். தன் பாக்கெட்டிலிருந்து சிகரெட் லைட்டரை பற்ற வைத்துத்  தோட்டுக்கு அருகே கொண்டு சென்றார்.

“ என் தோடு ஹாங்காங்கிலிருந்து வந்தது. பச்சை நிறத்தை உமிழும்” என்று சொன்னார்.  ஒரு தோடு பச்சை நிற ஜாலம் காட்டியது. “ மற்றது என் தோடு . அது ஹாலந்திலிருந்து வந்தது. சிவப்பு நிறத்தை உமிழும்”  என்று கூறி   அவனிடமிருந்து லைட்டரை வாங்கி அடுத்த தோட்டுக்கருகே சென்றாள். அது அந்த அறையையே சிவப்பு நிறத்தில் மூழ்க அடித்தது.

பாண்டியனும் தேவியும் திடுக்கிட்டார்கள்.

Image result for madhavi in silapathikaram

அந்த அதிர்ச்சியில் அவர்கள் இருக்கும் போதே கண்மணி,  பாண்டியனின் துப்பாக்கியை எடுத்து “ நீயா கமிஷனர்! நீ ஒரு கொலை காரன்” என்று கூறி அவனைத் துப்பாக்கியால் சுட்டாள். தடுக்க வந்த தேவியையும் சுட்டாள். பக்கத்து வீடுகளில் வெடித்த பட்டாசு வெடிச் சத்ததில் இந்தத் துப்பாக்கி வெடிச் சத்தம் கேட்கவில்லை.

இன்னும் அவள் கோபாவேசம் அடங்கவில்லை. வாசலில் ஒரு கார் நின்று கொண்டிருந்தது. அதற்குள் மதுரை அமர்ந்து தான் திருடிய கண்மணியின்  தோட்டைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அதன் மயக்கத்தில் அவனுக்கு உள்ளே  நடந்த துப்பாக்கிச் சத்தம் கேட்கவில்லை.  அவன் தான் மதுரை, தன் கணவனைக் கொன்றவன் என்று உணர்ந்து கொண்டாள். அவனை எப்படி அழிப்பது? அவன் போராத காலம் அவன் காரின் பெட்ரோல் டாங்க்  திறந்திருந்தது. சத்தம் இல்லாமல் அருகே சென்றாள். மார்பில்  மறைத்து வைத்திருந்த பாண்டியனின் சிகரெட் லைட்டரை எடுத்தாள். அதைப்  பற்றவைத்து  அந்த டாங்கில் போட்டாள்.

மதுரையுடன் காரும் எரிந்தது.

கூட்டமாக ஆட்கள் வரும் சத்தம் கண்மணிக்குக் கேட்டது. அவள் அப்படியே மயங்கி விழுந்தாள்.

கண் விழித்ததும், தான் ஒரு மலையாள இயற்கை வைத்திய விடுதியில் இருப்பதை உணர்ந்தாள் கண்மணி. கதவைத் திறந்து கொண்டு வந்தார் கீர்த்திலால். “ஐயா! தாங்களா? நான் எப்படி?” என்று கேட்டாள்.

“ நான் தானம்மா உன்னைத் தொடர்ந்து வந்தேன். நீ பாண்டியனைக் கொன்று விட்டு  மதுரையை எரித்துவிட்டு வந்ததும் அங்கேயே மயங்கி விழுந்தாய்.  நான் உன்னை என்னுடைய கேரளா  செல்லும் லாரியில் போட்டு அனுப்பினேன். ஒரு மாதமாக  நீ மயக்கத்தில் இருந்தது எனக்கு மிகவும் வருத்ததைக் கொடுத்தது. இது கேரளக் காட்டில் இருக்கும் மிகச் சிறந்த  ஆயுர்வேத ஆஸ்பத்திரி.  உன்னை எப்படியாவது குணப்படுத்திவிடுவார்கள் என்று தெரியும். மதுரையில் ரவுடி மதுரைக்கும் பாண்டியனுக்கும் நடந்த தகராறில் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கிக்கொண்டார்கள் என்கிற மாதிரி செட்டப் செய்திருக்கிறேன். ஆனாலும் அவர்களுடைய ஆட்களும் போலீசும்  உன்னைத் தேடிக்கொண்டிருக்கின்றன. அதனால்  நீ இங்கிருந்து சீக்கிரம் புறப்படவேண்டும்.” என்றார் கீர்த்திலால்.

“ஐயா!! என் கணவரை …..”  சொல்ல முடியாமல் துடித்தாள் கண்மணி.

அப்போது ஒரு ஹெலிகாப்டர் வரும் சத்தம் கேட்டது.  கீர்த்திலால்  அவசரமாக வெளியே சென்றார்.  அந்த ஹெலிகாப்டர் அவர்கள் இருந்த இடத்துக்கு அருகே நின்றது. அதிலிருந்து இரண்டுபேர் பிடித்துக்கொள்ள கோகுலன் இறங்கி நடந்து வந்தான்.கழுத்திலும் , வயிற்றிலும்  கட்டுப் போட்டுக்கொண்டிருந்தாலும் உயிர் பிழைத்துவிட்டான்.   கண்மணிக்குத்  தன் கண்களையே நம்ப முடியவில்லை. ஓடிப்போய் அவனைக் கட்டிக் கொண்டாள்.இருவர் கண்களும் நன்றி நிறைந்த கண்ணீரோடு கீர்த்திலாலைப்  பார்த்தன.

“ நீங்கள் இருவரும் இந்தியாவில் இருப்பது ஆபத்து. உங்களை துபாய்க்கு அனுப்ப ஏற்பாடு செய்துவிட்டேன்.  இப்போதே இந்த ஹெலிகாப்டரில் ஏறி திருவனந்தபுரம் செல்கிறீர்கள். அங்கே உங்களுக்குப் புது பாஸ்போர்ட்  விசா எல்லாம்  வழங்கப்படும். உடனே நீங்கள் துபாய்க்குப் போகிறீர்கள். சொல்ல மறந்து விட்டேனே? இனி உங்கள் பெயர் கோவலன் – கண்ணகி. எல்லா நலனுடனும் நீங்க துபாயில் வாழ சகல வசதிகளையும் செய்திருக்கிறேன் “ என்றார் கீர்த்திலால்.

ஹெலிகாப்டர் அவர்கள் மூவரை  மட்டும் ஏற்றிக்கொண்டு பறந்தது.

அந்த ஆயுர்வேத ஆஸ்பத்திரியில் இரண்டு பணக்கார  சகோதரர்கள் தங்கி உடம்பைத் தேற்றிக் கொண்டிருந்தார்கள்.  ஆஸ்பத்திரி மருத்துவர் சாத்தனிடம்  அவர்களைப்  பற்றி விசாரித்தனர்.

“அவள் கண்மணி . அவன் கோகுலன்.  அவர்கள் கதை  தமிழில் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன் நடந்த சிலப்பதிகாரம் போலவே இருக்கிறது. கீர்த்திலால் தான் எல்லாவற்றையும் சொன்னார். ஒரு வித்தியாசம். அதில் சிலம்பு. இதில்  தோடு.” என்று அவர்கள் கதையைச் சொன்னார்  சாத்தன்.

“அவர்கள் கதை மிகவும் விறுவிறுப்பாக இருக்கே. இதை அப்படியே தமிழ் சினிமாவாக எடுக்கலாமா? விஜய் சேதுபதி , லட்சுமி மேனன், நயன்தாரா சரியா இருப்பாங்க. நீ என்ன சொல்லற இளங்கோ?” என்று கேட்டார் மூத்த அண்ணன் மற்றும் தயாரிப்பாளர் செங்குட்டுவன்.   “ நான் திரைக்கதை எழுதி இயக்கத் தயார்.  தோட்டதிகாரம் என்ற பெயர் ஒகேயா?” என்றார்  அவரது தம்பி இளங்கோ, பிரபல டைரக்டர்.

“ அது சரி, ஸாத்வி கேரக்டரில் ஸாத்வியையே நடிக்க வைத்து விட்டால் என்ன? என்று கேட்டார் செங்குட்டுவன்.

“சாரி! சாரே! ஸாத்வி கதை எனக்கு நன்றாகவே தெரியும். நான் தான் அவளுக்குக் குடும்ப வைத்தியன். அவள்  நடிப்பதையே நிறுத்திவிட்டு ராஜஸ்தான் மவுண்ட் ஆபூக்குப் போய் பிரும்ம குமாரிகள் இயக்கத்தில் சேர்ந்து விட்டாள். ஒரு ரகசியம். கோகுலனுக்கும் அவளுக்கும் ஒரு பெண் குழந்தை கூட இருக்கிறது. அவள் பெயர் மேகலா.  மேகலாவை மையமாக வைத்து ஒரு பெரிய நாவல் எழுதத் தீர்மானித்திருக்கிறேன்” என்றார் சாத்தன்.

“சரி, முதலில் தோட்டதிகாரம் ஆரம்பிப்போம்”  என்றார் செங்குட்டுவன்.

தமிழ்த்தாத்தா டாக்டர் உ.வே.சுவாமிநாதய்யர்

Image result for u ve swaminatha iyer

தாத்தாவின் சொத்தில் பேரனுக்கு உரிமை உண்டல்லவா?

தமிழ்த் தாத்தா உ.வே.சுவாமிநாதரின் தமிழில் நம் அனைவருக்கும் பங்கும் உரிமையும் பாசமும் மரியாதையும் எப்போதும் இருக்கவேண்டும்!

அவர் பிறந்த உத்தமநாதபுரத்திற்குக் ( கும்பகோணம் -தஞ்சை செல்லும் வழியில் பாபநாசத்தில்  இறங்கி அங்கிருந்து மூன்று கிலோமீட்டர் தூரத்தில் செல்லவேண்டும் )  குவிகம்  நண்பர்கள் வட்டம் சென்று தாத்தாவின் நினைவிடத்தைக் கண்டு – வணங்கி – ஆராதித்துவிட்டு வந்தது. 

தமிழக அரசு அவர் இருந்த இல்லத்தை நினைவு இல்லமாக மாற்றி வைத்திருக்கிறது. அதற்காக அனந்த கோடி நன்றி. 

அவர் இல்லை என்றால் இன்று தமிழில் இருக்கும் எண்ணற்ற சங்கப் பாடல்கள் எல்லாம் நம் கண்களுக்குத்  தென்படாமலேயே போயிருக்கும். பத்துப்பாட்டும், எட்டுத்தொகையும் , சிலப்பதிகாரமும், மணிமேகலையும், சீவகசிந்தாமணியும்  இத்தனை அழகாக நமக்குக் கிடைத்திருக்காது. 

அங்கே எடுத்த புகைப்படங்களைப் பார்த்து மகிழுங்கள்! 

img_7245

img_7256-1
img_7261

img_7255

img_7257

அவரது வரலாற்றை ஒரு சிறிய நாடகமாக அமைத்திருக்கிறார்கள். பார்த்து அவர் பெருமையை உணருங்கள்!!

 


இருட்டிலோர் மின்னல் கண்டேன்….! —கோவை சங்கர்

 

happy images pictures sms greetings

கருக்கிருட்டு வேளையிலே ஒளியைக் கண்டேன்
இருட்டடை நெஞ்சினிலும் அறிவைக் கண்டேன்
கரத்தினி லேந்திய வாணம் போலே
மருட்டிடும் பகைவரை வெருட்டக் கண்டேன்!

அறமோங்கி மறம்வீழ்ந்த திருநா ளிதுவே
திறனோங்க அருளீந்த பெருநா ளிதுவே
மறங்கொண்ட வீரரைப் படைத்த வண்ணல்
அறமோங்க முரசார்த்த பொன்னா ளிதுவே !

அரக்கர்க்கு அழிவீந்த கண்ணன் திண்மை
குரங்கனைய பகைவர்க்கு அழிவைத் தேட
உரமுடை இந்தியர்தம் நெஞ்சில் ஓங்க
இறைவனி னருள்நோக்கி இறைஞ்ச வேண்டும் !

ஆசையெனும் பாவியினால் அழிவைக் கண்ட
இச்சையொடு மதிமருண்ட அரக்கர் நிலைமை
ஆசையினை வாழ்விலே அடைந்து கொள்ள
திசைமாறிச் செல்பவர் உணர்தல் வேண்டும் !

பளபளக்கும் மெய்யினிலே எண்ணெய் தேய்த்து
விளங்கிடவே வெந்நீரில் குளியல் செய்து
துலங்கிடவே புத்தாடை அணித லுடனே
உளத்தினிலும் தூய்மையினை யணிதல் வேண்டும் !

மின்னலொடு இடிகளுமே சேர்ந்தது போலே
கன்னங்கரு இருள்கிழிய வாணம் வைக்கும்
பொன்போன்ற நம்நாட்டு மக்கள் எல்லாம்
வன்மையினை ஒருமையொடு எதிர்த்தல் வேண்டும் !

எண்ணமொடு சொல்லையும் செயலில் காட்டி
திண்ணமொடு உலகினிலே பயின்றா ராகில்
கண்ணிய தீபாவளி விழாவின் நோக்கம்
இனிதுறவே நடந்திடலு மவரே காண்பார் !

 

ஔரங்கசீப் – இந்திரா பார்த்தசாரதியின் நாடகம் (விமர்சனம் – கிருபாநந்தன்)

Panoramic Tale From ‘Aurangazeb’.

‘இந்நாடகம், இதில் வரும் கதாபாத்திரங்களின் ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்ட மன இயல்புப் போரட்டங்களைப் பகைப்புலனாகக் கொண்டிருக்கிறது’ என்றும் ‘இது ஒரு சரித்திர நாடகம் என்பது ஒரு எதேச்சையான சம்பவம்’ என்கிறார் திரு இந்திரா  பார்ததசாரதி.

அல்யான்ஸ்  ஃப்ராசன்சேஸ் (இதன் உச்சரிப்பை ஒருமாதிரி கூகிளிட்டு தெரிந்து கொண்டேன்) அரங்கில் “ஔரங்கசீப்’ நாடகத்தைப் பார்த்த பிறகுதான் இ பா வின் மேற்கண்ட கருத்துக்களைப் படித்தேன்.

வரலாற்றுப் பாடங்கள் மூலமாக நாமறிந்த ஔரங்கசீப் …. சங்கீத விரோதி, போர் வெறியன், , சகோதரர்களைக் கொன்று ‘ஷா இன் ஷா’ ஆனவன்,  எல்லை விஸ்தரிப்புக்காகவே வாழ்ந்து கிழடுதட்டி  மகனாலேயே சிறைவைக்கப்பட்டு மடிந்தவன் … என்பதுதான்.

நாடக அறிவிப்பைப் பார்த்துவிட்டுஃப் பலருக்கு எழுந்த சந்தேகம், இந்த நாடகம் கதாநாயகனை மகிமைப்படுத்துமோ என்பது தான். அரசாள்வதில் நேர்மை, ஊழலற்ற கட்டுக்கோப்பான அரசாங்கம் நடத்துவது, மதுவை ஒழிப்பது  ஆகியவற்றைக் குறிக்கோளாகக் கொண்டவன் என்றாலும் அதனை சாதிக்க சகோதர்களைக்     கொல்வது, தந்தையைச் சிறையிடுவது, நுண்கலைகளை ஒடுக்குவது போன்ற கேள்விக்குரிய வழிமுறைகளைப் பின்பற்றியவன் என்று சித்தரிக்கப் படுகிறான்.

எல்லா மனிதர்களையும் போன்றே  நல்ல மற்றும் தீய குணங்களைக் கொண்ட கலவை தான் ஔரங்கசீப் என்பது  நாடகத்தைப் பார்த்தபிறகு தோன்றுகிறது.

இனி நாடகம்.

ஒரே அரங்கு, நான்கே காட்சிகள், (ஒரு காட்சி மட்டும் அரண்மனை தர்பாருக்கு வெளியே என்றாலும் ஒரு மாற்றமும் காண்பிக்கவில்லை)..  

கதாநாயகன் தவிர

கடந்த காலத்திலேயே வாழ்ந்து நடைமுறைச் சாத்தியமில்லாத கனவுகளுடன் வாழ்ந்த அரசனான  ஷாஜஹான் (தாஜ்மஹால் கட்டியதால் இன்னும் அறியப்பட்டாலும், அது கட்டப்படும்போது மக்கள் பாடாய் பட்டார்கள்).

தானே இன்னொரு அக்பர் என்னும் கனவில், மத நல்லிணக்கம், மக்கள் மகிழ்ச்சி போன்ற குறிக்கோள்கள் கொண்டிருந்தாலும் சாமர்த்தியத்தில் தம்பி ஔரங்கசீபிடம் தோற்றுப்போகும் மூத்தவன் தாரா

தாராவிற்கு பக்கபலமாக ஜஹனாரா, ஔரங்கசீப்பிற்குத் துணையாக ரோஷனாரா என்று ஷாஜஹானின் புதல்விகள்.

ஆகிய முக்கிய பாத்திரங்கள்

ஜெயிப்பவர் பக்கம் சாயும் சந்தர்ப்பவாதிகளான சிற்றரசர்கள் மற்றும் படைத்தளபதிகள்,  தாராவை உஷார் படுத்தவரும் மௌல்வி  தனது உயிரையே காப்பாற்றியவன் தாரா என்றாலும், அவனையே சிறைப்பிடித்து ஒப்படைக்கும் மாலிக் போன்ற துணைக் கதாபாத்திரங்கள்.

இ பா வின் முத்திரையாக கூர்மையான, பொருள் பொதிந்த  தர்க்கபூர்வமான வசனங்கள் இந்த நாடகத்தின் பெரும் பலம். வசன உச்சரிப்புகளும் (குறிப்பாக உருது மற்றும் அராபிய சொற்கள்) மிக நன்றாக இருந்தது. நடிப்பிலும் எல்லோரும் நன்றாகச் செய்தார்கள்.

தர்பாருக்கு அரசகுடும்பத்தினர் ஒருபுறமிருந்தும் மற்றவர்கள் பிறபுறங்களிலிருந்தும் வருவதும் காட்சியில் இல்லாத உப பாத்திரங்கள் மேடையின் பின்புறத்தில் அரண்போன்று நிற்பதும் புதிய உத்திகளாகப் பட்டன.

சில நூற்றாண்டுகளுக்கு முந்தைய இந்த கதை, தற்போதும் தேவையாக உணரக் காரணமே இ.பா வின்  வசனங்கள்தான் என்று படுகிறது. நாடகம் தமிழில்தான் எழுதப்பட்டது என்றாலும், ஹிந்தி, ஆங்கிலம், குஜராத்தி என்று பலமொழிகளில் முன்பே அரங்கேற்றப்பட்டு, தமிழில் இப்போதுதான் நடிக்கப் படுகிறதாம். ஆச்சரியம்.

நாடகத்தைப் பார்த்தது ஒரு நல்ல அநுபவம். மீண்டும் அதனைப் படித்தது இன்னொரு நல்ல அநுபவம்.    

பார்த்தாலும் படித்தாலும் ஏமாற்றம் நிச்சயம் இருக்காது என்பது என் நம்பிக்கை.

 

img_7067

மணி மகுடம் – ஜெய் சீதாராமன்

அத்தியாயம் 04. அரசிலாறு.

part-4-final-copy

வந்தியத்தேவனின் ஆழ்ந்த உறக்க நிலை அடுத்த ஒன்றரை ஜாமத்திற்கு மட்டுமே நீடித்தது. அவன் அடிமனதில் பதிந்து மறைந்து வெகுவாக பாதித்திருந்த ஒரு துக்ககரமான சம்பவம் மேல்மனதிற்கு வந்து அவனை அப்படியே ஸ்வப்பன நிலைக்குக்  கொண்டு சென்றது. அதில் ஒரு சுந்தர வதனம் படைத்த ஒரு பெண்ணின் உருவம் தெரிந்தது. அவனுடைய மடியில் அவள் தலை சாய்ந்திருந்தது. ஆ! அது என்ன? அவளின் கண்கள் ஏன் மூடிவிட்டன? அய்யோ! அவளின் உயிர் உடலைவிட்டுப்  பிரிந்துவிட்டதே! அதற்கு நாம் காரணமாகிவிட்டோமே என்றெல்லாம் எண்ணிய வந்தியத்தேவனுக்குத் துக்கம் தொண்டையை அடைத்தது. தலை சுற்றியது. திடுதிப்பென்று எழுந்து உட்கார்ந்தவன் சுய நினைவு நிலைக்கு வந்தான்! ஸ்வப்பன உலகத்தில் நிகழ்ந்த உண்மையான சம்பவங்கள் அவன் மனதில் பவனி வந்தன.

**************************************************************

ஆதித்த கரிகாலனின் மர்ம மறைவு கடம்பூர் சம்புவரையர் மாளிகையில் நிகழ்வதற்கு முன் அவனைக் கண்ணும் இமையுமாக வந்தியத்தேவன் கண்காணித்து வந்தான். அதற்கு வேண்டிய பல உத்திகளை அவன் கையாள வேண்டியிருந்தது. அதற்காக சம்புவரையர் மகள் – நண்பன் கந்தமாறனின் சகோதரி மணிமேகலையின் நட்பைச் சம்பாதித்துக் கொண்டான். அதன் விளைவு மணிமேகலையின் மனதில் அது ஒருதலைக்  காதலாக மலர்ந்தது. சதிகாரர்கள் ஆதித்த கரிகாலனைக் கொன்று பழியை வந்தியத்தேவன் மேல் விழும்படியான சந்தர்ப்பத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தார்கள். அவ்வாறே பழி அவன் மேல் விழுந்தது. வந்தியத்தேவன் மேல் கொண்ட அளவிலாக் காதல் மற்றும் வந்தியத்தேவனின் பழியை தாங்க இயலாத  நிலை, பழியைத்  தானே ஏற்க முயன்று அது மணிமேகலையைப் பிச்சியாக்கியது. கரிகாலன் மறைவிற்கு வந்தியத்தேவன் காரணமல்ல என்று நிரூபிக்கப்பட்டு அவன் விடுவிக்கப்பட்டதை அறியாத மணிமேகலை அவனை மனதில் நினைத்தவளாகவே மற்றும் அவன் மடியில் தலை வைத்தவாறே  மறைந்தும் போனாள்!

**************************************************************

நிகழ்ந்தவை வந்தியத்தேவனின் மனதை மேலும் மேலும் உருக்கியது. தன்னால் ஒரு இளம் பெண் பலியானதை அவனால் ஏற்கவே முடியவில்லை. துக்கம் தொண்டையை அடைத்தது.

கடைசியாக அந்த நினைவு அவனை விவேகமடைய வைத்து ஒரு வைராக்கியசாலியாய் மாற்றியது! பழைய நினைவுகளில் இருந்து தன்னை விடுவித்துக் கொண்டு, ‘நமக்கு ஏன் இந்த வாழ்வு? பாண்டியர் சதிச்செயல்களைப் பற்றிய உண்மைகளைக் கையாளுவது மாமந்திரி அநிருத்தர் மற்றும் ஒற்றர் தலைவன் திருமலை போன்றவர்களின் வேலை. அவர்களிடம் கணித்தவைகளைச்  சமர்ப்பித்துவிட்டு நாம் வல்லத்திற்குச்  சென்று நிம்மதியான வாழ்க்கையை மேற்கொள்ளலாம்’ என்று வந்தியத்தேவன் வைராக்கியம் கொண்டான்!

‘காலில் சக்கரம் கட்டிக்கொண்டிருக்கும் திருமலை இப்போது எங்கே இருப்பான்?தஞ்சையில்தான் இருக்கக்கூடும்! அங்குதான் அவனைச்  சந்திக்க வேண்டும்’ என்று எண்ணிய வந்தியத்தேவன் கதிரவன் உதிக்கு முன் எழுந்து குளித்துவிட்டு அரசாங்க விடுதியிலிருந்து திருவையாறு வழியாகத்  தஞ்சையை நோக்கிச்செல்ல,  பயணத்தைத் தொடங்கினான். களைப்படைந்திருந்த குதிரை இரவு ஓய்விற்குப் பின் நன்றாக சுறுசுறுப்பைப் பெற்றிருந்தது. வந்தியத்தேவனையும் அவன் மனதின் சுமையையும் தாங்கிக் கொண்டு பறந்து சென்றது.

Image result for vanthiyathevan pictureதிருவையாற்றை அடையுமுன் குதிரை அரசிலாற்றங்கரையை நெருங்கியது. அங்கு வந்தியத்தேவனின் குதிரை மரங்கள் நிறைந்த அடர்த்தியான நதியின் கரை ஓரமாக சிறிது தூரம் வந்ததும் அவன் மனதில் கிளுகிளுப்பை உண்டாக்கிய  சம்பவம் நிகழ்ந்த இடத்திற்கு வந்திருப்பதை உணர்ந்தான். கடிவாளத்தைப்  பிடித்து நிறுத்தினான் -இல்லை.. ஏதோ ஒரு சக்தி அவனை நிறுத்த வைத்தது.

‘இந்த இடத்தில்தான் ‘அய்யோ முதலை..’என்ற பெண்களின் அபயக்குரலைக் கேட்டுக்குதிரையை வாயு வேகமாய்விட்டுக் கொண்டு சம்பவ இடத்திற்கு விரைந்தோம்! பஞ்சு அடைக்கப்பட்ட பொய் முதலையை நிஜ முதலை என்று எண்ணி குறிபார்த்து வேலைப்  பாய்ச்சினோம்!’ என்றெல்லாம் எண்ணிக்கொண்டு எந்த மரத்திற்கு முன்னால் வாயைப்  பிளந்து கொண்டு நின்ற முதலை வைக்கப்பட்டிருந்ததோ அங்கு வந்தடைந்தான். குதிரையிலிருந்து இறங்கி வசதியான வேர் ஒன்றில் அமர்ந்தான். ‘வேலுக்கு இழுக்கு நேர்ந்து மனம் நொந்திருந்தபோது இளைய பிராட்டி சொன்ன ஹிதமான வார்த்தைகள் இப்போது நினைத்தாலும் பரவசப்படுத்துகிறதே!’ என்று ஒரு கணம் மெய்மறந்தான். மறுகணம் மணிமேகலையின் நினைவுகள் அவன் மனதை மீண்டும் நிறைத்தன. கண்ணிலே நீர் மல்கியது. வளைந்து செல்லும் நதிப்ராவகத்தின் ஓசை சோககீதம் பாடுவதாகத் தோன்றியது. துக்கத்தில் தீவிரமாக ஆழ்ந்து தன்னை மறந்த நிலைக்குச் சென்றான்.

வந்தியத்தேவன் அமர்ந்த அடர்த்தியான மரத்திற்குச்  சிறிது தூரத்திற்கு முன்னால் இருந்த ஓடத்துறையில் ஒரு அழகிய அன்ன வடிவமான வண்ணப்படகு வந்து நின்றது. இது என்ன மாயம்! அதில் Image result for kundavai and vanthiyathevanஅவன் மனம் கவர்ந்த இளைய பிராட்டி குந்தவை அமர்ந்திருந்தாள்! படகில் வந்த காவல் ஆட்களிடம் அங்கேயே காத்திருக்கும்படி பணித்துவிட்டு, கரையில் இறங்கி மெல்ல வந்தியத்தேவன் அமர்ந்திருந்த மரத்திற்கு அருகில் வந்தாள். வந்தியத்தேவனை அங்கு எதிர்பாராமல் பார்த்த அவளின் அகன்ற கண்கள் மலர்ந்து பவளச்  செவ்வாய்கள் வியப்பினால் விரிந்தன. மகிழ்ச்சியை அடக்க முடியாமல் மெல்ல அவன் அருகில் வந்து அமர்ந்தாள்.

வந்தியத்தேவன் குந்தவை வந்ததையோ, பக்கத்தில் வந்து அமர்ந்ததையோ கவனிக்கவில்லை. கண்களில் தாரையாக உருண்ட நீர்த்துளிகளோடு மணிமேகலையின் சோக நினைவினால் ஆற்றின் ப்ரவாகத்தை வெறித்து நோக்கிக்கொண்டிருந்தான்.

குந்தவை அவன் முகத்தை நோக்கினாள். அவன் கண்களில் வழிந்த நீர் அவள் மனதை நெகிழவைத்தது. ஒரு நொடியில் அவன் மனதில் ஓடும் துயரச்  சிந்தனைகளைப்  புரிந்துகொண்டாள். குந்தவை திரும்பி வந்தியத்தேவன் கண்களிலிருந்த கண்ணீரை இடுப்பிலிருந்து எடுத்த துணியினால் ஒத்தி எடுத்தாள். குந்தவையின் கை ஸ்பரிசமும் கை வளைகள் எழுப்பிய நாதமும் அவனை இந்த உலகிற்குக் கொண்டுவந்து சேர்த்தன. இன்ப அதிர்ச்சியால் உந்தப்பட்ட வந்தியத்தேவன் மனதில் இந்த உலகத்தில்தான் இருக்கிறோமா என்ற கேள்வி எழுந்தது.

குந்தவை “வல்லத்து அரசர் வந்தியத்தேவரே, உங்களுடைய துக்கத்தை நான் அறிவேன்” என்றாள்.

வந்தியத்தேவன் “இது கனவா.. அல்லது நினைவா” என்றான்.

“இது நினைவுதான்..”

“எப்படி இங்கே..”

“கடம்பூரில் நடந்த துக்க செய்தி எங்களுக்கு வந்தது முதல் எனக்கு உங்கள் ஞாபகமாகவே இருந்தது.சஞ்சலம் அடையும் போதெல்லாம் என் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொண்ட நீங்கள் எங்களைக் காப்பாற்ற வீரச்செயல் புரிந்த இந்த இடத்திற்கு வருவதுண்டு.மனமும் அமைதி அடையும். அதற்காகவே இன்றும் வந்தேன்.”

குந்தவையின் சொற்கள் வந்தியத்தேவனை சொர்க்க பூமிக்குக்  கொண்டு சென்றது. சிறிது நேரம் அதிலேயே திளைத்திருந்தான். ‘மணிமேகலையின் மறைவிற்கு நான் காரணமாகிவிட்டேனே!இதற்கு எனக்கு மன்னிப்பே கிடையாது” என்று துக்கம் பொங்கக் கூறினான்.

அதற்குக்குந்தவை சரியான மறுமொழி கூறினாள். “மணிமேகலை இறந்ததற்குத்  தாங்கள் காரணமல்ல. அந்த பாபச்செயலைப்  புரிந்தவர்கள் நாங்களே. எங்கள் கோரிக்கையை சிரமேற்கொண்டு, உயிரைப் பணயமாய் வைத்து, பெரிய பழியையும் சுமந்து, எடுத்த காரியத்தில் ஓரளவு வெற்றியும் கண்டீர்கள். கரிகாலன் மரணத்திற்கு அவனே காரணம். எடுத்த காரியத்தினை முடிக்க மணிமேகலையைச்  சிறிது பயன்படுத்தியபோதிலும் அவளிடம் மிகவும் கௌரவமாகவும், கண்ணியத்துடனும் நடந்து கொண்டீர்கள். மேலும் கந்தமாறன் உங்களின் வீரச் செயல்களைப் பற்றி அவளிடம் வர்ணித்தபோது மணிமேகலை தன் மனதை உங்களுக்குப் பறிகொடுத்திருந்தாள். ஆகவே அவனுக்கும் இதில் பங்கேயின்றி தாங்கள் ஒருக்காலும் மணிமேகலையின் மரணத்திற்குப் பொறுப்பேற்க முடியாது” என்றாள்.

வந்தியத்தேவன் உடலும் உள்ளமும் ஒருவாறு பரவசமடைந்த போதிலும் சமாதானமடையாமல் “இருப்பினும் இந்த பொய், புரட்டு வேலைகளை என் மனது விரும்பவில்லை. அதற்கெல்லாம் அநிருத்தர், திருமலை போன்றவர்கள் இருக்கிறார்கள்’ நான் அமைதியான வாழ்க்கையைத் தொடங்கத் தீர்மானம் செய்துள்ளேன்” என்று கூறிவிட்டு,  குடந்தை சாலையில் நடந்தவைகளிலிருந்து அரசாங்க விடுதியில் தான் கணித்தவைகளையும் எடுத்துரைத்தான்.

குந்தவை அதனை வியப்பாகவும் வந்தியத்தேவனின் மதிநுட்பமான கணிப்புகளை கேட்டும் பெருமிதமடைந்தாள்.

கடைசியாய் வந்தியத்தேவன் “நடந்தவைகளையும் கணித்தவைகளையும் அநிருத்தரிடமும்,     திருமலையிடமும் சமர்ப்பித்துவிடப் போகிறேன். மேலும் எனக்குக் கொடுக்கப்பட்ட ஈழச் சேனாதிபதி பதவியிலிருந்தும் விடுதலை தரச் சொல்லிக்     கேட்டுக் கொள்ளப் போகிறேன்” என்று பெரியதொரு குண்டைத்   தூக்கிப்போட்டான்.

அதிர்ச்சி அடைந்தாள் குந்தவை. மனதைக் கவர்ந்தவனின் உணர்ச்சிகளை மதிக்கத் தெரிந்திருந்தபோதிலும் ,‘மாபெரும் வீரனின் மகத்தான சேவையை சோழர்குலம் இழக்க நேர்ந்துவிடும் போலிருக்கிறதே.  வெண்ணை திரண்டு வரும்போது தாழி உடைந்தது போலவும், மஹாபாரதப் போருக்கு முன் கௌரவர்களின் சேனையை வீழ்த்த பாண்டவர்கள் மலை   யைப் போல் நம்பியிருந்த அர்ஜுனன்,  வில்லைக்  கீழே எறிந்துவிட்டு, ‘காட்டுக்குச்  சென்று சன்யாசம் மேற்கொள்ளப்போகிறேன்’ என்று ஸ்ரீகிருஷ்ணரிடம் உரையிட்டது போல் அல்லவா இது இருக்கிறது! ஸ்ரீகிருஷ்ணர் எப்படி அர்ஜுனனுக்குப் பகவத் கீதையை உபதேசித்து அவன் கடமையை உணரவைத்தாரோ அப்படி வந்தியத்தேவனின் இந்த முடிவை மாற்றி அவனுக்கு உண்மையை உணரவைத்து, ஊக்குவித்து சமநிலைக்குக்   கொண்டுசேர்க்கும் முக்கியப் பணி   தனக்கு இப்போது இறைவனால் இடப்பட்டிருக்கிறது’ என்பதை உணர்ந்தாள்.

வந்தியத்தேவனைப் பார்த்து “உத்தமசோழர் ராஜ்யப் பொறுப்பை ஏற்றாலும் அவருக்கு உறுதுணையாய் அருள்மொழி இருக்கப்போகிறான். அவனுக்கு வலக்கையாகத்  தாங்கள் இருக்க வேண்டாமா? எந்த சந்தர்ப்பமும், நிகழ்ச்சியும் அரசியலில் சகஜம் அல்லவா? எந்தச்  சூழ்நிலையிலும் தங்கள் மனதைத்  தளரவிடலாமா? இது போன்ற எண்ணற்ற விஷயங்களைத்  தாங்கள் சந்திக்க வேண்டிவரும். அவைகளில் சில இன்பத்தை அளிக்கவல்லது. பல துன்பங்களைத்  தரக்கூடியவை. சில கோபங்களை வரவழைக்கும். பல மனத்தைத் தளர வைப்பவை. அவைகளைச் சீர்தூக்கிப் பார்த்து சம நிலையில் நல்ல முடிவுகளை எடுக்க வேண்டாமா? என் மனம் கவர்ந்த வந்தியத்தேவரே! நிமிர்ந்து நில்லுங்கள். உங்கள் கடமைகளையும் எதிர்பார்ப்புகளையும் சிந்தித்துப் பாருங்கள்! பாண்டியர் உயிர்நாடியான மணிமகுடத்தையும் இரத்தின ஹாரத்தையும் ஈழத்திலிருந்து மீட்டு வருவது தங்கள் ஒருவராலேயே முடியும்! அதற்குத் தங்களைத்  தயார் படுத்திக்கொள்ளுங்கள். ஈழச் சேனாதிபதிப்  பதவி ஏற்று அருள்மொழிக்குப் பக்க பலமாய் இருங்கள். மணிமேகலையாகிய தெய்வம் உங்களுக்கு என்றும் உறுதுணையாக இருந்து உங்களை நடத்திச் செல்வாள். என் இந்த நம்பிக்கையைத்  தகர்த்து விடாதீர்கள்!!!” என்று உணர்ச்சிவசமாய்ப்  பேசி முடித்தாள்.

ps2

குந்தவையின் கொவ்வை மலர்களை ஒத்த இதழ்களிலிருந்து பொங்கிய ஒவ்வொரு வார்த்தையும் வந்தியத்தேவன் நரம்புகளை முறுக்கி அவனை நிமிர்ந்து நிற்க வைத்தன. வைராக்கியம் தகர்ந்தது!! மனம் சமச்சீர் தெளிவை  அடைந்தது. !!! தன் கடமை என்ன என்பதை உணர்ந்து, நிலை தடுமாறியதை நினைத்து வருத்தப்பட்டான்.

“தேவி!உங்களின் வார்த்தைகள் எனக்கு ஊக்கமளித்து உண்மையை விளக்கின. என் கடமையை  உணர்த்தியதற்கு உங்களுக்கு நான் மிகவும் கடன்பட்டிருக்கின்றேன். என் சித்தம் நிலை குலைந்து தடுமாறியதற்காக வருத்தப்படுகிறேன்” என்றான்.

குந்தவை வந்தியத்தேவன் சோக உலகத்திலிருந்து மீண்டதை உணர்ந்தாள். அவன் பேசியதைக் கேட்டுப் பெருமிதம் கொண்டாள்.

Image result for kunthavai and vanthiyathevan“வெற்றியோடு திரும்பி வாருங்கள்.உங்களுக்காக நான் என்றென்றும் காத்திருப்பேன்” என்று குந்தவை தன் திருக்கரங்களை நீட்டினாள். வந்தியத்தேவன் தன் சொல் செயலிழந்து கைகளைப் பற்றிக்கண்களில் ஒற்றிக்கொண்டான்.

“திருமலையை முதலில் தஞ்சையில் சந்தித்துப்புதிரில் மறைந்திருக்கும் சில வினாக்களின் விவரங்களைப் பற்றிக் கலந்தாலோசித்துவிட்டுப்  பிறகு என் நீண்ட பயணத்தைத் தொடங்குவேன்” என்று கூறி விடை பெற்றுக்கொண்டு குதிரையில் தாவி ஏறினான். விருட்டென்று திரும்பி குதிரையைத்  தட்டிவிட்டான். குதிரை பிய்த்துக்கொண்டு பறந்தது.

வந்தியத்தேவனின் குதிரை மறையும்வரை பார்த்திருந்துவிட்டு நிம்மதியான பெருமூச்சுவிட்டாள். என்றும் இல்லா ஆனந்தத்துடன் ஓடத்துறைக்குத்  திரும்பினாள் குந்தவை.

(தொடரும்)