தெய்வத்துக்கு என்ன தெரியும்? – வைதீஸ்வரன்

Image result for udupi temple ladies

” வயதான பிறகு எல்லோரும் கோவில் குளம் என்று போகிறார்கள்.. நீங்கள் எப்பொழுதாவது என்னைக் கூட்டிக் கொண்டு போகிறீர்களா? ” என்று என் மனைவி ஆதங்கத்துடன் போன வருடம் கேட்டாள்..

”வயதான பிறகுதானே! எனக்கு இன்னும் வயதாகவில்லையே!” என்றேன் சிரித்தவாறு.

“வாயில் சொல்லிக் கொண்டால் வயது குறைந்து விடுமா? உங்கள் ஆபீஸில் அப்படி நினைக்கவில்லையே… வயது கெடு முடிந்தவுடன் வீட்டுக்கு அனுப்பி விட்டார்களே! அவர்கள் பொய் சொல்லுகிறார்களா?

நான் பேச்சை மாற்ற முயன்றேன்.

“சரி இப்போது கோவிலுக்குத்தானே போகவேண்டும், அதற்கும் வயசுக்கும் ஏன் முடிச்சுப் போட வேண்டும்? அடுத்த வாரமே நாம் போகலாம். எனக்கு மங்களூரில் உடுபி கிருஷ்ணனைப் பார்க்க வேண்டுமென்று வெகு நாட்களாக ஒரு ஆவல்.. கிளம்பு” என்றேன்.

ஆனால் அந்த உடுப்பி அனுபவம் ஒரு பேரனுபவமாக இருக்கும் என்று சற்றும் எதிர்பார்க்கவில்லை. அங்கே ஸாமி எனக்கு ஒரு அதிர்ச்சி வைத்தியம் கொடுத்தார்

 உள்ளே  சன்னிதிக்குள் தரிசனத்துக்காக சுமாரான  வரிசை.. நானும் தோளில் பையை மாட்டிக்கொண்டு நின்றிருந்தேன். மனைவிக்கு மூட்டு வலி. அதனால்  அவள் தூரத்தில்  ஒரு  பெஞ்சியில்  உட்கார்ந்து கொண்டிருந்தாள்

 யாரோ  ஒரு  மாது கையில்  குழந்தையுடன்  என்னிடம்  பணிவாக  சிரித்துவிட்டு   என்  பின்னால்  நின்று கொண்டாள்

க்யூவுக்கு  வெளியே  இரண்டு  அழகான  பெண்கள்  கேரளா உடையில்   மங்களமாக நின்றுகொண்டிருந்தார்கள்

ஸ்வாமி தரிசனம் வரிசை  முடிந்து  நான்  சற்று  முன்னே  நகர்ந்தவுடன்   பின்னாலிருந்த  மாது  என் மேல்  ஒட்டியவாறு  கைக்குழந்தையை  என்  முன்  பக்கமாக  நீட்டிப்   பக்கத்து  சுவரில்  பதித்திருந்த   சாமியைத்  தொட்டுத்தொட்டு  அதன்  கண்ணைப்  பொத்திக் கொண்டிருந்தாள்.    என்னால்  நகர முடியவில்லை   {அந்த  சமயம்  என்  தோள்பைக்குள்  என்ன  இருக்கிறது  என்று  சோதித்திருக்கிறாள்}

நான்  சற்று  பலமாக  முன் நகர்ந்து   இடப்பக்கமாக  நகர்ந்து  வெளியே   நின்றதும்  அந்த இரண்டு   அழகான  பெண்கள்   ஒருத்தி   பின்னாலும்   இன்னொருத்தி  முன்னாலும்  வந்து  நின்று கொண்டார்கள்.  நகராமல்  நட்டு வைத்த   மாதிரி நின்றார்கள்.  எனக்கு  குழப்பமாக,  அசூயையாக இருந்தது.  அவர்களை  விலகச் சொன்னாலும்  ஏதோ  கன்னடத்தில்   சொல்லிச்  சிரிக்கிறார்கள்.  நான்  அசையவே
முடியவில்லை.

எனக்கு  அவர்களைத்  தொட்டுத்  தள்ள   சங்கடமாக  இருந்தது. ஏன்   இப்படிச்  செய்கிறார்கள் என்று  புரியவில்லை. இரண்டு  நிமிஷங்களுக்கு பிறகு திடீரென்று இரண்டு  பேரும் சிரித்துக்   கொண்டே  என்னைவிட்டு   அகன்றுவிட்டார்கள்   நான்என்  மனைவியிடம்  சென்று   இந்தப்     பெண்களின்   கேவலமான  நடத்தையைப்பற்றிச்  சொன்னேன்

கோவிலுக்குள்  இப்படி  ஒரு  வெட்கங்கெட்ட  செயல்  நடக்கிறதே  என்று  சொன்னேன்.  பிறகு  கோவிலுக்கு  வெளியே  வந்து  ஏதோ   வாங்குவதற்காக  என் தோள்  பையிலிருந்து  பர்ஸை  எடுக்க  முயன்றேன்.    என்  மனைவிதான் பார்த்தாள்.

  “அய்யயோ  பை  திறந்திருக்கிறதே!…

தோள் பைக்குள்  இருந்த  மனைவியின்  பர்ஸ்,  தனியாகக் கட்டாக  வைத்திருந்த  10000/  ரேஷன்  Card    Voters  cards  for  Identification  எல்லாம்  பறி போய்விட்டது.

 அப்போதுதான்  புரிந்தது  அந்த  மூன்று  பெண்களின்  கேவலமான  நடத்தை.

மூச்சிரைக்க   ஓடமுடியாமல்  ஓடி  உதவி கேட்டு இங்குமங்கும்  பதைப்புடன் அலைந்தோம்.   இரண்டு  மூன்று  பேர்  எங்களை   ” அங்கே  போய்   சொல்லு இங்கே   போய்  சொல்லு”  என்று  அலைக்கழித்துக்  கொண்டிருந்தார்கள்.  அதுவும்  கன்னடத்தில்.

கடைசியில்  ஒருத்தன்  சொன்னான் ,  “சி‌சி‌டி‌வி   காமிரா   உள்ள  இடத்தில்  போய்  சொல்லுங்கள்”  என்றான்   அங்கே போனபோது  உடனே   அக்கறையுடன்  கவனிக்க  யாருமில்லை.  கடைசியில்  ஒருதமிழ் தெரிந்த  அபிமானி   யாரோ  நிர்வாகியைக்  கூட்டிவந்து,  என்னிடம்  சம்பவ   நேரத்தைக்  கேட்டு  சி‌சி‌டி‌வி   காமிராவை  முடுக்கிப்  பார்க்கும்போது  ஒரு  மகா   திருட்டுத் திட்டமே விரிந்தது.

முதலில்  குழந்தையுடன்  நின்ற  மாது  என் தோள் பையை  அமிழ்த்திப்   பார்த்து  உள்ளே  ஒரு  பர்ஸ்   இருப்பதை  ஊகித்துக்   கொள்கிறாள்.   அருகே  பார்த்துக் கொண்டு  நின்ற  அழகான  பெண்களுக்கு   சமிக்ஞை  செய்கிறாள்.

உடனே  அந்தப்  பெண்கள்  என்னை  நகராமல்  இறுக்கிக் கொள்கிறார்கள்.  அச்சமயம்  குழந்தையுடைய  மாது  பின்புறம்  என்  தோள் பையில்  கைவிட்டு உள்ளே இருந்த  தடித்த  பையை எடுத்துத்  தன்  இடுப்புக்குள்  சொருகிக்கொண்டு மாராப்பை  மறைத்துக் கொள்கிறாள்.  உடனே  பெண்கள்  மூவரும்  சற்றும்  பதற்றமில்லாமல்  நடந்து  மெதுவாகக்  கோவிலுக்கு  வெளியே  போகிறார்கள்.

போகும்போதுகூட  முகத்தில்  எந்த விதமான  பாவத்தையும் காட்டாமல்  பசு  மாடுகள்போல்  போகிறார்கள்.

நிர்வாகி  பார்த்துச்  சொன்னான்,

”  ஓ  இந்தப்  பொம்பளைகளா!…இதுங்க  பழுத்த  போக்கிரீங்க. கோவில்லே திருவிழா…பூஜை  எது  நடந்தாலும்  இதுங்களைப்   பார்க்கலாம்”

“பின்  ஏன்  இவர்களைப் பிடிக்கவில்லை?” என்ற  என்  கேள்விக்குப்  பதில்  இல்லை.
“நீங்க  பேசாம  போலீஸ்  ஸ்டேஷனுக்குப்  போய்  ஒரு   FIR  கொடுத்திடுங்கோ” என்று  பயணத்தில்  நாம்   எடுத்துக்  கொள்ள  வேண்டிய  எச்சரிக்கைகளைப் பற்றி  விலாவாரியாகப்  பேசிக் கொண்டிருந்தான்.            பிறகுதான் புரிகிறது…அந்த  திருட்டுப்  பெண்கள்  வெகுதூரம்  போய்  மறைந்து   போவதற்கு   அவன்  ஒத்தாசை  செய்கிறான்  என்று…

பைக்குள்ளே  எவ்வளவு  பணம் இருந்தது  என்பதை  மட்டும்  மறக்காமல் கேட்டுக் கொண்டான்

போலீஸ்  ஸ்டேஷனில் அன்பாகப்  பேசினார்  இன்ஸ்பெக்டர்.   தமிழ் தெரியாது  கொஞ்சம்  ஆங்கிலம் தெரியும்  என்றார்.  பேப்பரைக்  கொடுத்து    நடந்த சம்பவத்தை  எழுதிக்  கொடுக்கும்படி   சொன்னார்.    CCTV   காமிரா  படமும் தனக்கு  வந்துவிட்டது  என்று  சொன்னார். நான் கொடுத்த பிராதை  நிதானமாகப் படித்துவிட்டு   FIR  போட்டு  விடட்டுமா? என்று  கேட்டார்.

“அதில்  என்ன  கஷ்டம் ?” என்றேன் . 

 “உங்களுக்குத்தான் கஷ்டம்……..நான்  இரண்டு  வாரத்துக்கு  ஒரு முறை யாரையாவது  பிடித்து  வைத்துக்   கொண்டு  உங்களுக்குத்   தகவல்  கொடுப்பேன்.   ஒவ்வொரு  முறையும்  நீங்கள்தான் சென்னையிலிருந்து  வந்து  அடையாளம் காட்டவேண்டும்.   பிறகு  கோர்ட்டில்  கேஸ்  நடக்கும்போது  வரவேண்டும்.  அதுவும்  இரண்டு  மூன்று  வாய்தா நிச்சயம்  நேரிடும்…என்ன  சொல்கிறீர்கள்? அதுவும்  தண்டனை   நிச்சயமாகுமாஎன்று சொல்லமுடியாது..நீங்கள்தொலைத்த  பணத்துக்கு  இந்தத்  தொந்தரவுகள்  ஈடாகுமா?” என்று  கேட்டான்.

நான்  கோபமாகக் கேட்டேன்

“குற்றவாளி  பிடிபட்டு தண்டனை  கொடுக்கும்போது  இதனால் எங்களுக்கு  ஆன  செலவையும்  சேர்த்துத் தானே  கொடுப்பார்கள்?”

“நியாயமான  எதிர்பார்ப்புத்தான்…ஆனால்  உங்கள்  வயது,  சூழ்நிலை,  தவிர  உத்தரவாதமில்லாத  நிரூபணம்  இவற்றைக்  கணக்கில் வைத்துக் கொள்ளுங்கள்..முக்கியமாக உங்கள்  பணம்  நிரூபணம்  ஆகாது..நீங்கள்  10000/ என்று   சொல்லுவீர்கள்  குற்றவாளி  “பணமே அதில்  இல்லை  என்று சொல்லுவான்  நிரூபிக்கமுடியாதல்லவா?

எனக்கு  அப்போதுதான்  என்  பரிதாப  நிலைமை உறைத்தது ..நான்  மிகவும்  வருத்தத்துடன்
அவன்  முகத்தையே  பார்த்துக்  கொண்டிருந்தேன்.

” ஏன்  ஸார்.!  ஸாமி  முன்னாலயே  இவ்வளவு  அக்கிரமத்தைத் துணிச்சலா பண்றாங்க?  அவங்களுக்கு  ஸாமியைப்பத்தி  பயமே  கிடையாதா?” நம்பிக்கையோட  கோவிலுக்கு  வர்ரதுக்கெ  எனக்கு  இப்பப் பிடிக்காம  போச்சே…”

“யார்  கண்டார்கள்? முதலில்  பயமாக  இருந்திருக்கலாம். யாரோ  இவர்களை  இப்படி இந்தத் தொழிலுக்கு   விரட்டுகிறார்கள். யாரோ  இவர்களுக்கான   வசதியான  பாதுகாப்பு வியூகத்தைக்  கோவிலில்  ஏற்படுத்துகிறார்கள்.  யாரோ  இவர்களுக்கு  இதனால்  ஏற்படுகிற    சுலபமான  ஜீவனத்தைப்பற்றிய  சௌகரியத்தில்   உள்ள  பிடிப்பை  ஊன்றி விடுகிறார்கள்.. பிறகு  பிடிபடாவிட்டாலும்  பிடிபட்டு
வெளியே  வந்தாலும் இவர்கள்  இந்தத் தொழிலை  விட்டு  வெளியே  வரமாட்டார்கள்!…”

“நல்ல சமூகம்!  நல்ல  கோவில்    தரிசனம்… நீங்கள்  சொல்வது  சரிதான்.  ஸாமிக்கே  இக்காலத்தில்   பாதுகாப்பில்லாதபோது   ஸாமியைப்பற்றி   யார் பயப்படப் போகிறார்கள்? என்  பிராதைக்  கிழித்தெறியுங்கள்”  என்றேன்.   அவர்  தயக்கத்துடன் ஆனால் நிம்மதியடைந்தவராகச் சிரித்தார்.

நான்  சொன்னேன்…..

“ஆனால்  ஒன்று  ..கண்ணுக்குத்  தெரிகிற  இந்தத்  திருட்டுப்  பெண்கள்  மன்னிக்கப்பட வேண்டியவர்கள்.  அவர்களுக்குப்  பின்னால்  ஒரு ஒட்டுமொத்த அதிகார  கும்பலே  இந்தத்  திருட்டுக்கு  உடந்தையாகப்  பிடிபடாத  வளையத்தில்  பதுங்கிக்  கொண்டு  நடிக்கிறார்களே……அவர்களை எல்லாம்  சுட்டுப்  பொசுக்கவேண்டும்” என்றேன்

இன்ஸ்பெக்டர்   முகத்தில்    லேசாக  ஒரு  குற்றவாளியின்  சாயல்  மின்னி மறைந்தது.

சில வினாடிகள்  மட்டும் …

பி.கு.  நல்ல வேளை  தோள்  பையின்  இன்னொரு  பகுதியில் இருந்த  என்  பர்ஸை அவள்  எடுக்கவில்லை.  அதில்  கொஞ்சம்  பணமும்  A T M  கார்டும் இருந்தது.  நாங்கள் ஊர் திரும்பினோம்.

Advertisements

இரகசியங்கள் சொல்வதற்கு அல்ல -ஈஸ்வர்

    

Related image

மேனனுக்கு மூச்சு நின்று விடும்போலிருந்ததது. ரமேஷ் கணிப்பொறியில் வந்த  அந்தப் பெயரை மறுபடியும் படித்தான்..

“ஆர் யு ஷ்யூர் , ரமேஷ் ?” –மறுபடியும் வினவினார் மேனன்.

ஆமாம் சார்!   இந்தப்பேர்தான் வருது.”

“மிஸ்டர் ரமேஷ்!  இந்த லிஸ்டை எந்தெந்த மாதம் எடுத்திருக்கான்னு பார்த்துச் சொல்லமுடியுமா?”

ரமேஷ்,  இன்னும் கொஞ்ச நேரம் விரல்களால் மேனன் மேஜையில் இருக்கும் கம்ப்யூட்டரிடம் பேசினான்.

“சார்!  கடந்த ஒரு வருஷமா இந்த லிஸ்ட் எடுக்கப்பட்டிருந்தாலும் இதை பிரிண்ட் அவுட் மூலமா எடுக்கலை. ப்ளாப்பிலதான் மாதா மாதம் வெளியிலேர்ந்து ஏத்தியிருக்காங்க.”

“அப்படின்னா ? ”

“இந்த விவரங்களை அப்படியே வெளில, அதாவது, பாங்கிங் ஹால்லயே இருக்குற பர்சனல் கம்ப்யூட்டர் உதவியோட , உள்ளே பிளாப்பி டிஸ்குல அப்படியே பதிவு பண்ணிக்கிறது. அப்படி எடுக்கப்பட்டிருக்கு.”

மணி உடனடியாகக் கேட்டார்.

“மிஸ்டர் ரமேஷ்!  இது போல கம்ப்யூட்டர் நடவடிக்கைகளைக் கண்காணிக்க முடியும்ங்கறது, உங்க கண்ட்ரோல்  ரூமைத்தவிர வெளில இருக்குற ஸ்டாஃபுங்களுக்குத் தெரியுமா?”

ரமேஷ் கொஞ்சம் தயங்கினான்.

“சொல்லுங்க, மிஸ்டர் ரமேஷ்.”.

“எங்க சீனியர் மேனேஜர் மிஸ்டர் மேனனுக்கே இப்பத்தான் தெரியும்னா  பார்த்துக்குங்களேன்.  கம்ப்யூட்டர் சிஸ்டத்தைக் கண்ட்ரோல் செய்யிறவங்க அப்படிங்கற முறையில நாங்கதான்  எல்லாத்துக்கும் ரெஸ்பான்ஸிபில்.  அதனால அக்கவுன்ட்டபிலிடியும் எங்களுக்குத்தான்.  ஸோ, சிஸ்டத்தோட  ஃபுல்  ஃபங்ஷனைப்பத்தி நாங்க வெளில பேசறதில்ல.”

“ஓகே மிஸ்டர் ரமேஷ்!   தாங்க்யூ  ஃபார் தி இன்பர்மேஷன்.  பட்,  இனிமேதான் உங்க  ரெஸ்பான்ஸிபிலிடி கூடறது.  எங்களுக்கு இது ஒரு இம்பார்டன்ட் எவிடன்ஸ்.  இது கோர்ட்டுக்கும்கூடத் தேவைப்படும். அதனாலே எவிடன்ஸ் அழிஞ்சிடக்கூடாது.  மிஸ்டர் மேனன்! அதுக்கு வேண்டிய ஏற்பாடுகளை இனிமே நீங்கதான் செய்யணும். ஓகே. இப்போ அந்த கம்ப்யுட்டர்ல  வந்த அந்தப் பேரு என்ன?  ம்.. ரமணன். அவனை நாங்க உடனடியா பார்த்தாகணுமே?”

“ரொம்ப நல்ல பையன் சார்!. அவன் ஏன் இது மாதிரி ஒரு காரியத்துல ஈடுபட்டான்னு புரியலை”

“ கவலைப் படாதீங்க… கண்டுபிடிச்சிடுவோம்…”

“ காலமே சீக்கிரமே வந்துடுவான். சாயங்காலம்கூட லேட்டா உட்காரணும்னா முணுமுணுக்கவே மாட்டான். ..சின்சியர்  பாய். .. கொஞ்சம் கஷ்டப்படற  ஃபேமலி வேற.!.”

“சரி.. அந்தப் பையனைக் கொஞ்சம் கூப்பிடுங்க சார்..”,  மல்ஹோத்ரா அதிலேயே குறியாக இருந்தார்.

“டி.எஸ்.பி. சார்… அவங்க அப்பா இன்ட்டன்சிவ்கேர் யூனிட்ல அட்மிட் ஆகி இருக்கார்னு தந்தி வந்தது.  மெட்ராசுக்கு ப்ளைட்டுல போயிருக்கான் சார்..”

மணியும், மல்ஹோத்ராவும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக்கொண்டனர்.

“மிஸ்டர் மேனன்.. அவனுடைய லோக்கல் அட்ரஸ், மெட்ராஸ் அட்ரஸ் ரெண்டும் உடனடியா எங்களுக்கு வேணும்..”

“சார், நான் அப்சர்வ் செஞ்ச சில விஷயங்களை இப்போ சொல்றேன். ஆனா எந்த அளவுக்கு அது உங்களுக்குப் பயன்படும்னு தெரியாது..”

“ சொல்லுங்க மிஸ்டர் ரமேஷ்..”

Related image

“ரமணன் நல்ல பையன்னு சார் சொன்னதை நானும் ஆமோதிக்கிறேன்.. ப்ரில்லியன்ட்டுகூட… ஆனா.., அவன் போக்குல கொஞ்ச நாளா சில மாற்றங்கள் இருந்தது.  ஒரு ஆறு, ஏழு மாசத்துக்கு முன்னாடி ஒரு நாள் அவன் இருபத்தி அஞ்சு ஆயிரம் ரூபா அவங்க அப்பா பேர்ல டிராஃப்ட்டா, இந்த ப்ராஞ்சுலேர்ந்து  வாங்கி அனுப்பினான்.  என்ன ரமணா! ஏதாவது லோன் போட்டியான்னு கேட்டேன்.. சிரிச்சுக்கிட்டே ஒண்ணும் சொல்லாம போயிட்டான். ரமணன் எந்த லோனும் பாங்குல அப்ளை பண்ணலேன்னாங்க.  அதுக்கப்புறம் ரெண்டு மூணு மாசம் கழிச்சு எங்க பிராஞ்சு மூலமா இல்லாம, எங்க பாங்கோட,  இதே மும்பைல இருக்குற இன்னொரு கிளை மூலமா ஒரு இருபத்தி அஞ்சாயிரம் ட்ராப்ட்டு அவன் சிஸ்டர் பேர்ல எடுத்து அனுப்பினது தற்செயலா தெரியவந்தது. மும்பைல தனியா இருந்துகிட்டு ஊர்ல இருக்குற குடும்பத்துக்குப் பணம் அனுப்பறது எவ்வளவு கஷ்ட்டமா இருக்குன்னு எங்கிட்ட மொதல்ல பொலம்பிக்கிட்டு இருந்தான் . ஆனா பணப் புழக்கம் வர ஆரம்பிச்சவுடனே ஒதுங்க ஆரம்பிச்சுட்டான். . பக்கத்துல இருக்குற கூரியர் ஆபீசுக்கும் அடிக்கடி போய்வந்துகிட்டிருநதான்…”

“இது, ஒரு முக்கியமான க்ளூவா  இருக்கலாம்.  தேங்க் யூ.”

‘இன்னும் சிறிது நேர விசாரணைக்குப் பிறகு, சிவாஜி ராவ் உள்ளே வந்தான்.

(சஸ்பென்ஸ் தொடரும் )

பேங்க் ஜோக்

 

Image result for tamil memes on nirav modi

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

image

 

image

 

 

         image

image

ஏன் ஹவுசிங்க் லோனை கட்டலை ? 

நீங்க கொடுத்த லோனை வைச்சு எங்க அப்பாவுக்கு சமாதிதான் கட்ட முடிஞ்சுது!

 

 

 

 

ராஜ நட்பு – 9 – ஜெய் சீதாராமன்

முன்கதை….. 

Image result for aman with a hat in thanjai temple

 

வருடம் கிபி 1011. சைனாவின் தலைநகரமான பேஜிங்கில் ஷேங்க்ஸான் சக்ரவர்த்தியைக் காண வந்திருந்த, கடல் கடந்துவணிகம் செய்யும் தலைவர், தென் இந்திய சோழ சக்ரவர்த்தி ராஜராஜ சோழனின் பரிசுப் பொருட்களையும் ஓலைகளையும் சமர்ப்பிக்கிறார். முதல் ஓலை சைனாவின் கலாச்சார தூதுவன் வாங்மெங் 1001ம் வருடம்ராஜராஜசோழனை சந்தித்தபோது எழுதியது. அதைச் சபை அதிகாரி ஒருவர் படிக்க எல்லோரும் ஆவலுடன்கேட்கின்றனர். அதில் ராஜராஜ சோழன் தஞ்சாவூரில் கட்டப்போகும் பெருவுடையார் ஆலயத்திற்குப் பணி செய்யும் அத்துணைபேரையும், சைன கலா நிகழ்ச்சிகள் மூலம், மகிழ்வித்து உற்சாகப்படுத்த வாங்மெங் ஒப்புக் கொள்ளுகிறார். மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு ஆலயம் முதல் தளம் நிறைவு பெற்று இரண்டாம் தள வேலைகள்தொடங்கியிருக்கின்றன. ஒரு நாள் வாங்மெங் நார்த்தாமலை நிகழ்ச்சிகளை முடித்துத் திரும்பும்போது தற்செயலாக மாபெரும் சதிச்செயல் ஒன்றைப்பற்றித் தெரிந்து கொள்ளுகிறார். தஞ்சாவூருக்கு வடக்கேயுள்ள 10000 வேலி நெல்கதிர்களை தீக்கிரையாக்கும் நோக்கத்தையும் ராஜராஜனைக் கொலை செய்யும் திட்டத்தையும் பகைவர்கள் பேசுவதை ஒளிந்திருந்து கேட்டு அறிகிறார். தஞ்சையை அடைந்து திருமந்திர ஓலை நாயகம் கிருஷ்னன் ராமனிடம் நடந்தவற்றைக் கூறுகிறார்.

தீக்கு இரையாக்கும் சதியை முறியடிக்க அவர் பொறுப்பேற்கச் சக்ரவர்த்தியைக் காக்கும் பணியை வாங்மெங் ஏற்கிறார். வாங்மெங் ஓலை முடிவடைகிறது. கிருஷ்னன் ராமன் ஓலையை அதிகாரி தொடர்ந்து படிக்கிறார். பயிர்கள் காக்கப்படுகின்றன. அரசரைக் காக்குங்கால் வாங்மெங் தன் உயிரைக்கொடுத்து ராஜராஜனைக் காக்கிறார். வாங்மெங்கின் நல்லடக்கம் சீன கலாச்சாரத்தைப் பின்பற்றி நடக்கிறது. அதிகாரி கிருஷ்னன் ராமன் ஓலையை மேலும் தொடர்ந்து படிக்கிறார்.

வாங்மெங் சிலை இரண்டாவது தளத்தில் பொருத்த ஏற்பாடாகிறது. கிருஷ்ணன் ராமன் ஓலை முடிந்து வருடம் 1010ல்ராஜராஜனால் எழுதப்பட்ட ஓலையை அதிகாரி படிக்கிறார். அதில் கோவில் கட்டி முடிந்ததையும் அதில் வாங்மெங் சிலைபொருத்தப்பட்டதையும் குறிப்பிட்டு வாங்மெங் தியாகத்தையும் பாராட்டி ஷேங்க்ஸானை விருந்தினராகச் சோழநாட்டிற்கு அழைக்கிறார். ஷேங்க்ஸான் ராஜராஜன் அனுப்பிய காணிக்கைகளைப் பெற்றுக்கொண்டு அதற்கு ஒப்புதல் அளிக்கிறார்.

வருடம் 1014. மறக்கமுடியாத அந்த நாள். ராஜராஜன் ஏதோ ஒரு இனந்தெரியாத மன உளைச்சலினால் தவிக்கிறார். கோவிலுக்குச் செல்லுகிறார். அங்கு அதற்கு விடை, வாங்மெங்பற்றிக் கல்வெட்டுகளில் பதிக்காமல் விட்டுப்போனது தெரியவருகிறது. ஈசனை வணங்குங்கால் இதைப்பற்றி மற்றவருக்குத் தெரிவிப்பதற்குமுன் மாரடைப்பினால் இறக்கிறார். நாளடைவில் வாங்மெங் சிலை விவரம் ஒருவருக்கும் தெரியாமல் கேள்விக்குறியாகிவிடுகிறது.

இவ்வரலாற்றை எழுதிய நான் அச்சிலையின் பின் உள்ள ஆதாரம் எனக்கு எப்படிக் கிடைத்தது என்ற உண்மையை உங்களிடம் பகிர்ந்துகொள்ள ஆசைப்படுகிறேன். சிறு வயதிலிருந்தே அச்சிலையின் மர்மத்தை அறிய என் மனதில் உதயமான வித்து இப்போது ஒரு வெறியாய் உருவெடுத்திருக்கிறது. அன்றொருநாள் தஞ்சை கோவிலுக்குச் செல்லும்போது என் உயிரைப் பணயம் வைத்து ஒரு சிறுவனின் உயிரைக் காப்பாற்றினேன். கோவிலுள் சென்று சிலையை ஆராயத் தொடங்கினேன்.

இனி……

பெரியவர் சொன்ன வரலாறு

கோவிலை நோக்கி நடந்தேன். உள் சென்று விமானத்தைச் சுற்றி வலம்வந்து வடக்குப் பக்கம் வந்தடைந்தேன்.

தஞ்சையை சோழருக்குப் பின் ஆண்ட முக்கியமாக நாயக்கர்கள், மராத்தியர்கள் கோவிலின் பிரகாரத்தைச் சுற்றிலும் சிறு ஆலயங்கள் எழுப்பிப் பெரிய கோவிலின் அழகுக்கு மெருகேற்றியிருந்தார்கள். கோவிலைச் சுற்றிலும் மதிள்கள். அதைஒட்டி 1008 லிங்கங்கள் பிரதிஷ்டை செய்யப்பட்டு சிறிய நடைபாதை மண்டபம் கட்டப்பட்டிருந்தது. அதில் வடக்குப் பிரகாரத்தில் ஒரு விளிம்பில் உட்கார்ந்துகொண்டேன். அந்த இடத்திற்கு எதிரில் சண்டிகேஸ்வரர் கோவிலின் பின் பகுதி, வலப்பக்கம் முருகன் கோவில், அதன் முன் கருவூரார் ஜீவ சமாதியும் தென்பட்டன. முக்கியமாக மர்மநபர் சிலையை பைனாகுலர் மூலம் பார்ப்பதற்கு ஏற்றதாகவும் அமைந்திருந்தது. ஷோல்டர் பேகிலிருந்து பைனாகுலரை எடுத்துக் கண்களில் பொருத்தி மர்மநபர் சிலையில் நிலைத்து ஆராயத் தொடங்கினேன்.

என் மனதில் தற்போதைய மர்மநபர் சிலை, அதற்குமுன் இருந்த வேறு சிலையை அகற்றி, அந்த இடத்தில் மெருகேற்றியவர்களால் பொருத்தப்பட்டிருக்கலாமோ என்ற எண்ணம் உதயமானது. கோவில் கற்கள் ‘Ball And Socket’ முறைப்படி ஒன்றோடொன்று பின்னிப் பிணைந்து கட்டப்பட்டிருந்ததை நான் அறிவேன். ஒரு கல்லையும் அகற்றவும்முடியாது அதை மாற்றி வேறு வடிவம் செதுக்கவும் இயலாது. எனவே அதற்குச் சாத்தியமே இல்லை என்று அந்த எண்ணத்தை மாற்றிக் கொண்டுவிட்டேன்.

தொப்பியணிந்த அந்த உருவத்தைத் துருவித்துருவிப் பார்த்ததில் அவர் ஏன் ஒரு சீனராக இருக்கக்கூடாது என்ற எண்ணம் என் மனதில் உதிக்க ஆரம்பித்தது. அவர் அணிந்திருக்கும் ஆடை ஐரோப்பியர்கள் அணியும் பாணி அல்ல என்றும், சீனர்கள் அணியும் வழக்கமான ஆபரணம்தான் என்றும் தெரிகிறது. சீனர்களின் அடையாளமான தொங்குமீசை இல்லையே என்ற ஒரு குழப்பம். வெவ்வேறு பகுதிகளில் வாழும் சீனர்களுக்கு அந்த அடையாளம் ஒருவிதிவிலக்காக இருக்கலாம் என்று எண்ணினேன். கடைசியில் மர்ம நபரின் தொப்பி பல பகுதிகளில் வாழும் சீனர்களின்பலவிதமான தொப்பிகளில் ஒன்றாக இருக்கக்கூடும் என்றும் என் எண்ண அலைகள் சிறகடித்துப் பறந்துகொண்டிருந்தன.

மாலை நேரம்.

சிலையை நோக்குவதிலும் சிந்தனை அலைகளை வெவ்வேறு திசைகளில் திருப்புவதிலுமாக நேரம் சென்றுகொண்டிருந்தது. அதைக் கண்டுபிடிக்கும் என் ஆர்வம் மேலுக்குமேல் அதிகரித்துக்கொண்டே வந்தது. ஏதாவது ஒரு காரணம் இருந்தே ஆகவேண்டும் என்று விடாப்பிடியாக என் சிந்தனைகளைத் தொடர்ந்தேன்.

என்னை யாரோ உற்றுப் பார்த்துக் கொண்டிருப்பதுபோல் இடையிடையே தோன்றிக் கொண்டிருந்ததை முதலில் நான் பொருட்படுத்தவில்லை. கடைசியாகப் பார்த்துவிடுவது என்று சுற்றுமுற்றும் கண்ணோட்டம் விட்டேன். ஒரு பெரியவர் கருவூரார் சன்னதிக்கு அருகாமையில் நின்றுகொண்டு என்னையே உற்றுப் பார்த்தவண்ணமிருந்தார்.

‘இவர் என்னை உற்று நோக்குவதன் காரணம் என்ன?’ என நானும் அவரை நோக்கினேன். இருவர் கண்களும் சந்தித்தன. அந்தச்சேர்க்கையினால் எனக்கு ஒரு இனந்தெரியாத ஆனந்த மகிழ்ச்சி ஏற்பட்டதை அறிந்தேன்.

பெரியவர் என்னருகில் மெதுவாக வந்தார். அவரது கால்களை அவரின் விசித்திரமான காவியாடை மறைத்திருந்தது. அவர் வருகையில் ஏதோஒரு வித்தியாசம். நடந்து வந்ததாகத் தெரியவில்லை. மிதந்து வந்தது போல் தோன்றியது. அவரை ஏறெடுத்துப் பார்த்தேன். முகத்தில் அடர்த்தியாக வளர்ந்திருந்த மீசை தாடி. தலையில் ஜடாமுடி. சடைகள் தோளின் இருபுறமும். கழுத்தில் பெரிய உத்திராக்ஷத்தால் கோர்த்த மாலை. நெற்றியில் பட்டையான விபூதி. நடுவில் ஒரு வட்ட வடிவமான குங்குமப் பொட்டு. காவியினால் போர்த்தப்பட்ட உடல். என்னை அறியாமலே எழுந்தேன். என் உடலைத் தாழ்த்திக் குனிந்து, கைகளைத் தரையில் இருத்தி அவரை வணங்கினேன்.

‘நீ இன்று உன் உயிரைப் பணயம் வைத்து எந்த ஒரு எதிர்பார்ப்புமின்றி ஒரு உயிரைக் காப்பாற்றியிருக்கிறாய். அதை நான் பார்த்தேன். நீ ஒரு எழுத்தாளன். அந்த மர்மமனிதராகக் கருதப்படும் சிலையைத் தற்சமயம் ஆராய்ந்து மர்மத்தைஉடைக்க முற்பட்டுக் கொண்டிருக்கிறாய். அவர் ஒரு சீனராக இருக்கலாம் என்றுகூட நினைக்கிறாய்’  என்று அந்தப் பெரியவர் கூறினார்.

நான் அதிசயத்தில் வாயடைத்துப் போனேன். என்னைப்பற்றியும், நான் நினைப்பதைப்பற்றியும் அவருக்கு எப்படித் தெரிந்தன?  “பெரியவரே! தாங்கள் யார்? உங்களிடம் ஒரு தெய்வ சக்தி இருப்பதை உணர்கிறேன். தயவு செய்து என் ஐயத்தைப் போக்கவும்” என்று பக்தியுடன் வினவினேன்.

அதற்கான விடை ஒரு சன்னமான சிரிப்பு மூலம் அவரிடமிருந்து வந்தது.

‘உன்னைப்போலவே இங்கு ஒருவர் மற்றொருவரின் உயிரைக் காப்பாற்றினார். ஆனால் அவர் தன் உயிரைக் கொடுத்து ஒரு மாபெரும் தியாகியாகினார். அது இருக்கட்டும்! உன் ஆராய்ச்சிக்கான விடையை உன்னாலும் வேறு எவராலும் அறிந்துகொள்ள முடியாத நிலைமை. அந்த நிலைமையைப் போக்கி உனக்கு விளக்கி எடுத்துரைக்க என் ஒருவனால் மட்டுமே இயலும். இன்று உன் வீரச்செயலால் என் மனம் நெகிழ்ந்தது. அதற்காகவே உன்னிடம் அதைப் பகிர்ந்துகொள்ள ஆசைப்படுகிறேன். இங்கேஅமர்ந்து கொள்’ என்று உத்தரவிட்டு மண்டப விளிம்பில் அமர்ந்தார்.

அவரை அடி பணிந்தேன். அவருக்குப் பக்கத்தில் தரையிலிருந்து மண்டபத்தில் ஏறக் கட்டப்பட்டிருந்த படியில் பெரியவரின் கீழே அமர்ந்தேன்.

பெரியவர் சொன்னதை அப்படியே உங்கள்முன் வைத்துள்ளேன்.

பெரியவர் மேலே தொடர்ந்தார்.

‘இப்போது தெரிந்ததா வாங்மெங்கின் தியாகம் எப்படி மறக்கப்பட்டது ’ என்று சொல்லி நிறுத்தி, ‘மேலும் அவர் ஒரு சீனராக இருக்கலாம் என்ற உன் கணிப்பு சரியாகிவிட்டது பார்த்தாயா? அவர் முதலில் கூம்புவடிவில் இருக்கும் உயரமான தொப்பியைத்தான் அணிந்திருந்தார். இப்போது அப்படி இல்லை. ஏன் என்று உன்னால் கூறமுடியுமா?’ என்று கேள்வியை எழுப்பினார். உடனே நான் ‘உலகம் சுற்றும் வாங்மெங் மேலை நாடுகளின் பாணியைப் பார்த்து அதில் தனக்கு உவந்த ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்டதாக இருக்கக்கூடும் என்று நினைக்கிறேன்’ என்று பதிலளித்தேன்.

‘சபாஷ்! சரியான ஊகம்! சரித்திர ஆராய்ச்சியில் உனக்கு நிறைந்த பக்குவம். தொடர்ந்து செய்’ என்று சொல்லி நிறுத்தினார்.

ஷேங்க்ஸான் நட்பு ஒப்புதல் அளித்தபின், ஏன் மன்னர் ராஜராஜன் மறைவுக்கு முன் அவரின் விருந்தாளியாகத் தஞ்சைக்கு வருகை தரவில்லை? இந்த என் சந்தேகத்தை தெளிவு படுத்தவும்’ என்று சித்தரை வேண்டினேன்.
‘ஷேங்க்ஸான் காங்க் ஜோவை முறியடித்தார். கொரியேவ் படை பயந்து ஓடியது. ஷேங்க்ஸான் உடன்படிக்கை நிபந்தனைகளை அவர்கள் ஏற்க மறுத்தனர். மீண்டும் யுத்தம் முடிவுக்கு வரவில்லை. அடுத்த பத்து ஆண்டுகள் படைதிரட்டுதல், முற்றுகை ஆயத்தம், எல்லைகளைப் பலப்படுத்துதல், பாதுகாப்பு முதலியவற்றில் ஷேங்க்ஸான் முனைந்திருந்தார். மூன்று முறைகள் படையெடுத்தும் பயனில்லை. கடைசியாக க்விஜு போரில் இருவருக்கும் வெற்றிதோல்வியில்லாமல் முடிவடையவே இருவரும் ‘அமைதி ஒப்பந்தம்’ செய்துகொண்டனர். இந்தச் சூழ்நிலையில் அந்த நட்புஉடன்படிக்கையை அவரால் பூர்த்தி செய்ய இயலவில்லை’.

தகுந்த விடை கிடைத்ததில் திக்கு முக்காடிப் போன நான் ‘வாங்மெங் சிலையின் மர்மத்தை உலகிற்கு எடுத்துரைக்கஎன்னைத் தேர்ந்தெடுத்து உணர்த்தினீர்களே. அதற்கு உங்களுக்கு என்ன கைமாறு செய்யப் போகிறேன்? பெரியவரே, தாங்கள் யார்?’ என்று அவர் கால்களிலே விழுந்தேன். மறுபடியும் அவர் வாயிலிருந்து ஒரு மர்மச் சிரிப்பு உதயமாயிற்று. கைகளைக் கூப்பியவாறே எழுந்தேன். எதிரில் அவரைக் காணவில்லை. சுற்றுமுற்றும் பார்த்தேன். கருவூரார் சன்னதிப் பக்கம் அவர் போய்க்கொண்டிருந்ததை – இல்லை மிதந்து சென்றுகொண்டிருந்ததைக் கண்டேன். சன்னதிக்குள் சென்று பார்வையிலிருந்து மறைந்தார்.

இருட்டத் தொடங்கியிருந்தது. கண்ணுக்கெட்டிய தூரம்வரை மனித நடமாட்டம் இல்லை. கருவூரார் ஜீவ சமாதிக்கு ஓடினேன். அது வெறிச்சோடிக் கிடந்தது. உள்ளே அவரைக் காணோம்.

திடுதிடுப்பென்று துக்கிவாரிப் போட்டது. கையில் பைனாகுலருடன் சிலையை ஆராய்ந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்ததையறிந்தேன். அப்படியே கண்ணயர்ந்திருக்க வேண்டும். நடந்தது என்ன கனவா அல்லது நிஜமா என்று தெரியாமல் தவித்தேன். பெரியவரைச் சந்தித்தது, சிலையின் ரகசியத்தை என்னிடம் பகிர்ந்து கொண்டது, கருவூரார் ஜீவசமாதியில் மறைந்தது எல்லாம் என் மனதின் கண்முன்னே பவனி வந்தன. எப்படியிருப்பினும் சிலையின் மர்மத்திற்கான விடைஇப்படி ஒன்றாகத்தான் இருக்கவேண்டும்!

(முற்றிற்று)

ஒரு வரிக் கவிதைப் போட்டி – முடிவு

சென்ற மாதம் இந்த அழகான படத்தைப் போட்டு அதற்குக் கவிதை வரிகள் எழுதும்படிக் கூறினோம். 

Related image

அதற்கு வந்த பல்லாயிரக்கணக்கான (???) கவிதைகளில்  நாம் தேர்ந்தெடுத்தது இதுதான்: 

 

“புன்னகை அழகியின் பின்னணியில் புத்தக ரசிகை…புத்தகப்புழுவாய் நெளிவதென்ன…?”

இதற்கான Rs. 100 பரிசு பெற்றவர்: 

B. Prem Anand 
Senior IT Network Manager (SNM), 
Macons System Technologies (P) Ltd.

வாழ்த்துக்கள்! 

 

 

 

 

 

ஊமைக் கோட்டான் என்கிற ஞானபண்டிதன் (9) (புலியூர் அனந்து)

Image result for chit fund in tamilnadu villages

 

வென்றிடுவேன் நாதத்தால் வென்றிடுவேன்

நாட்டையும் நாதத்தால் வென்றிடுவேன் எந்த

நாட்டையும் நாதத்தால் வென்றிடுவேன்

 

வெட்டிச்சங்கத்தின் நிரந்தர உறுப்பினர்கள் வரதராஜன், மகேந்திரன், ஏகாம்பரம், சந்துரு, சீனா ஆகியோரோடு  நான் போய்ச் சேர்ந்தது, சீனாவைக் காட்டிலும் ‘ரெகுலர்’ என்று ஆனது, எப்படியோ ஏற்பட்டுவிட்டது. அவர்கள் பேசும்போது சில பெயர்கள் அடிபடும்.  ஒருசில மாதங்கள் தொடர்ந்து வந்துகொண்டு இருந்தவர்கள் வராமல் நின்றுவிடுவதும் உண்டு. அதில் பெரும்பாலும்  வேறு ஊருக்குப் போய்விட்டவர்கள். சிலர் தானாகவே வருவதைக் குறைத்துக்கொண்டு நாளடைவில் வராமலேயே இருந்துவிடுவார்கள்.

நிரந்தர உறுப்பினர்கள் ஒருபுறம் இருக்க, நான் பார்த்து விலகிப்போனவர் ராஜதுரை. அவரைத் தவிர துரைராஜ் என்று ஓருவர் வருவாராம்.  நான் துரைராஜைப் பார்த்ததில்லை. பெயரில் இருந்த ஒற்றுமை (இல்லை வேறுபாடா?) அவர்களிடம் கிடையாதாம்.  இவர் சிவாஜி ரசிகர் என்றால் அவர் எம்ஜியார் ரசிகர்.  இவர் காங்கிரஸ் அனுதாபி என்றால், அவர் திமுக.  இவர் டீ- அவர் காப்பி.  இவர் ஒல்லியாக சற்று உயரமாக இருப்பார் என்றால் அவர் குள்ளமாகச் சற்று குண்டாக இருப்பார்.  வரதராஜன் அவர்களை ‘ஆக்டிவ் வாய்ஸ்’ – ‘பாஸிவ் வாய்ஸ்’ என்றோ ‘இட வல மாற்றம்’ என்றோ  சொல்வாராம். அடித்துப் பேசும் ராஜதுரைதான் ‘ஆக்டிவ் வாய்ஸ்’

நான் சங்கத்திற்குப் போக ஆரம்பித்த காலத்தில் பெரும்பாலும் ராஜதுரை இருப்பார். சற்றுத் தாமதமாக வருவார். துரைராஜ் வேறு ஊருக்குக் குடிபெயர்ந்துவிட்டார். நான் சேர்ந்து ஓரிரு மாதங்களிலேயே ராஜதுரை வருவதும் நின்றுபோனது.

 

Image result for கிராமத்தில் வெட்டி அரட்டை கும்பல் ராஜதுரை இங்கு வரக் காரணமாக இருந்ததே துரைராஜ்தான். தேசியமயமாக்கப்பட்ட வங்கிகள், ஊர் ஊராகக் கிளைகளைத் திறந்துகொண்டு வந்த காலம் அது.  எங்கள் ஊரில்  ஏற்கனவே இருந்த வங்கி ஒன்று தேசியமயம் ஆக்கப்பட்டது. சில நாட்கள் கழித்து இன்னொரு வங்கி திறக்கப்பட்டது. அதற்கு மாற்றலாகி வந்தவர்தான் ராஜதுரை. துரைராஜ் அந்த வங்கியின் ஆரம்ப வாடிக்கையாளர்களில் ஒருவர். மேலும் புதிய ஊரில் வீடு தேடிக்கொடுத்தது, மற்றும் குழந்தைகளுக்குப் பள்ளிக்கூடம்,  கடைகள், எலக்ட்ரீஷியன், ப்ளம்ர் போன்றோரை ஏற்பாடு  செய்து கொடுத்ததும் துரைராஜ்தான். வங்கி வேலைகள் முடிந்து வீட்டுக்கு வந்து பொழுதுபோக என்ன செய்வது என்ற கேள்விக்கு ‘வெட்டிச்சங்கம்’ என்று  விடை தேடிக் கொடுத்ததும்  துரைராஜ்தான்.

துரைராஜ் ஒரு ‘சிட்பண்ட்’ நிறுவனத்தில் மேலாளர்.  அவரது ஊரே இதுதான். அவர் தாய்மாமன் தனது  ஊரில் ஒரு சிட்பண்ட் நடத்திவந்தார். அவர் மூலமாக துரைராஜுக்கு இந்த வேலை கிடைத்தது. சொந்த ஊரிலேயே ஒரு நல்ல வேலை.     

ராஜதுரை வந்து சேர்ந்த சில நாட்களிலேயே துரைராஜ் வேறு ஊருக்குக் குடிபெயர நேர்ந்தது. மாமாவின் உடல்நலம் சரியில்லாமல் போனது. தனது தொழிலைப் பார்க்க நம்பகமான ஆள் தேவைப்பட்டதால் துரைராஜை அங்கு வரவழைத்துவிட்டார். அதில் ‘டைரக்ட’ராகவே சேர்த்துக்கொண்டார்.  இப்போது மாமா இல்லை.  இவர்தான் நிறுவனத்தில் ‘ஆல் இன் ஆல்’.

எனக்கு துரைராஜ் பழக்கமில்லை. ஏகாம்பரம், சீனா, சந்துரு ஆகியோருக்கு முன்னால் ராஜதுரையைப்பற்றிக் கொஞ்சம் சொல்லலாம்.

பேச்சு எந்த விஷயத்தைப்பற்றி இருந்தாலும் அதில் சொல்வதற்கு  ஏதாவது இருப்பதாக ராஜதுரை நினைப்பார் போலும். தெரிந்தது தெரியாதது எல்லாவற்றிலும் ஏதேனும் ஒரு கருத்தைச் சற்று ஆணித்தரமாகச் சொல்வார். பல ஊர்களில் வேலை பார்த்ததால் ‘அனுபவஸ்தர்’ என்ற நினைப்பு. அனுபவங்கள் ஏற்படாமல் இல்லையென்றாலும் தனக்குத் தெரிந்ததுதான் எல்லாவற்றிக்கும் சிகரம் அல்லது ‘அல்டிமேட்’ என்பதுபோலத்தான் அவர் பேசுவார்.

அவர் ஆரம்பிக்கும் விதமே அந்த எண்ணத்தைத் தெரியப்படுத்தும்.  தான் பார்த்த ஒரு விபத்தைப்பற்றி யாராவது சொன்னால் இவர் இப்படித்தான் ஆரம்பிப்பார்.  …  “இதெல்லாம் ஒண்ணுமில்ல.. நான் காஞ்சீபுரத்தில இருந்தபோது….” 

என்ன சைக்கிள் வாங்கலாம் என்று ஏகாம்பரம் பேசிக்கொண்டிருந்தபோது,  இவர் ஆரம்பித்தார், “உங்களுக்கு ஒன்றும் தெரியாது..  நான் சொல்வதைக் கேளுங்கள்.  வாங்கினால்  ‘…..’ சைக்கிள்தான் வாங்கணும்.” அப்போதே கட்டாயம்  வேறு கம்பெனி சைக்கிள்தான் வாங்குவது என்று ஏகாம்பரம் தீர்மானித்து இருப்பார் என்று தோன்றியது.

அவர் பேசுகின்ற முறையும் அதில் தொனிக்கும் ஆணவமும் மகேந்திரனுக்குச் சற்று எரிச்சலையே ஏற்படுத்தி இருந்தது.  ஒரு சமயம் மூக்குக் கண்ணாடிபற்றி பேச்சு வந்தது. மகேந்திரன் “ராஜதுரை சாரைக் கேளுங்கள் அவர்தான் ‘ஐ’ ஸ்பெஷலிஸ்ட்.”

எனக்குப் புரியவில்லை. ஆனால் ராஜதுரையைத்தவிர மற்றவர்கள் சிரித்துவிட்டார்கள். ராஜதுரை சங்கடத்துடன் பேசாமல் இருந்துவிட்டார்.

திரும்பிப் போகும்போது, சீனா விளக்கினான். எப்போதுமே ‘நான்’ ‘எனக்கு’ என்றே பேசுபவர்களை  ‘I’ ஸ்பெஷலிஸ்ட் என்பார்களாம். யார் எது சொன்னாலும் எதிர்வினையாக contest செய்பவர்களை ‘கண் டெஸ்ட் செய்யும் ‘I’ ஸ்பெஷலிஸ்ட்’ என்று சொல்வது பொருத்தம் தானே? இரண்டு வரையறைகளிலும் ராஜதுரை பொருந்துகிறார்.

வேலையில் திறமைசாலியாக இருந்தாலும் அலுவலகத்தில் இவருக்கு நல்லபெயர் இல்லாமல் போனதற்கு  இதுவும் காரணம் என்று ஏகாம்பரத்தின் உறவினர் ஒருவர் சொன்னாராம். அதே வங்கியில் வேறொரு ஊரில்  வேலை பார்த்து வருபவர் அவர். மேலும் குறைந்த காலத்தில் நிறைய மாற்றல்களைச் சந்தித்ததும் இதனால்தானோ?

இப்போதும் அப்படித்தான் ஆயிற்று. ராஜதுரை வேறு மாநிலத்திற்கு மாற்றல் ஆகிப் போய்விட்டார். அவரை வழியனுப்ப நாங்கள் எல்லோரும் போயிருந்தோம். தானே மாற்றலைக் கேட்டுப் பெற்றதாக அவர் சொன்னாலும் மற்றவர்கள் நம்பியதாகத் தெரியவில்லை.  

மேலே சொன்ன பாட்டை ராஜதுரை எழுதியிருந்தால் நாதத்தால் வென்றிடுவேன் என்பதை வாதத்தால் வென்றிடுவேன் என்று எழுதியிருப்பாரோ?

 

 

 

 

சந்தக் கவிதை – தில்லை வேந்தன்

 Image result for life of death
 
                            விட்டுப் போக வேண்டும் !
 
 
                         ஓடி  ஓடி  உற்ற செல்வம்
                                    ஓங்கு கல்வி யாவையும்
                         வாடிச் சோரும், மேவும் நோயும்
                                    வந்து சேரும் மூப்புமே.
                         வீடி ருந்தும், மாடி ருந்தும்
                                     விட்டுப் போக வேண்டுமே
                         நாடி  இன்றே  ஈசன் தில்லை
                                      நாதன் பாதம் நண்ணுவோம்
 
                                               
 
 
.                                     தொடரும் பயணம்
 
 
                        பிறந்து, தவழ்ந்து, நடந்து, வளர்ந்து
                                  பெரிய கலைகள் பலவுமே
                       அறிந்து, புரிந்து, தெளிந்து பணியில்
                                  அமர்ந்து, சிறந்து, பொருளினைப்
                        பறந்து தெரிந்து, மணந்து மகவைப்
                                    பரிந்து வளர்த்து மகிழ்ந்தபின்
                        துறந்து கடையில் உயிரும் பிரிந்து
                                    தொடரும்  பிறிதோர் பயணமே !
 
 
முதல் பாடலின் ஒவ்வொரு அடியிலும் மெய் எழுத்து நீங்கலாக 15 எழுத்துக்கள் உள்ளன.  
இரண்டாம் பாடலின் ஒவ்வொரு அடியிலும் மெய் எழுத்து நீங்கலாக 22எழுத்துக்கள் உள்ளன.