சத்யஜித் ரே அவர்களின் சிறுவர் காவியம்

சத்யஜித் ரே அவர்களின் குழந்தைகளுக்கான படம். அவர் ஒரு ஜீனியஸ்தான் சந்தேகமில்லை.  இல்லையென்றால் இவ்வளவு வருடங்களுக்குப் பின்னும் அப்படம் இத்தனை அபாரமாக இருக்கிறது!

பார்த்து ரசியுங்கள். 

 

“தலைவலியால் வெளியானது”! – மனநலம் மற்றும் கல்வி ஆலோசகர் மாலதி சுவாமிநாதன்

 

Image result for சிறுகதை

எட்வின் தலை வலித்ததால் சிகிச்சைக்கு வந்தார். எங்கள் துறையின் வழக்கம், எப்பொழுதும் முழு நலனை மனதில்கொண்டு, எங்களை அணுகுபவரின் எல்லாத் தகவல்களையும் சேகரிப்பதாகும். அதனால்தான், டாக்டர் தலைவலி பற்றிய தகவல்களை சேகரிக்கும்போது கூர்ந்து கவனித்துக் கேட்டார். இது தலைவலி மட்டும் அல்ல, வேறு மனநல சிக்கல்கள் ஒட்டி இருப்பதாக அவருக்குத் தோன்றியது.

நான் ஸைக்காட்ரிக் ஸோஷியல் வர்கர் என்பதால் என்னிடம் அனுப்பி வைத்தார். எங்கள் படிப்பு, ட்ரைனிங் இரண்டிலும் உடல்-மனம்பற்றிய புரிதல் எங்களுக்கு உண்டு  என்பதால்.

என்னிடமும் தலைவலிக்கான தகவல்களை விலாவரியாக எட்வின் விவரித்தார். தனக்கு நெற்றி அப்படியே டைட்டாக இருப்பதாக, குறிப்பாக நெற்றியின் இடது-வலது புறம் இரண்டிலும் இருப்பதாகக் கூறினார். ஏதோ வேலையினால் தலைவலியைக் கண்டு கொள்ளாவிட்டால் அது போய்விடுமாம். வலி வருகையில் தனக்குள் ஒரு பதட்ட நிலை நிலவுவதாக இந்த 28 வயதுள்ளவர் சொன்னார்.

வேலையில் பளு அதிகமானால், அல்லது  தன் இரு குழந்தைகள் பற்றிய சிந்தனையோ, அல்லது  மனைவியை ஞாபகப்படுத்திக்கொண்டாலோ உடனே விறுவிறுப்பாக வேர்த்து ஊற்றி, கை ஜில்லிட்டு, வாய் உலர்ந்துபோய், தலை கனக்கிறது என்றார். சாப்பாடு நேரத்தில் பசி எடுப்பது இல்லையாம். தூக்கம் சரியாக இல்லை என்றார். இருதயப் பகுதியைத் தொட்டு, அங்கே பாரமாக இருப்பதையும் சொன்னார்.

எட்வினுக்கு அரசுப் பேருந்தில் வேலை. பிறந்தது கேரளா, வேலை வேறு மாநிலத்தில். சிறுவயதிலிருந்தே இந்த வேலையைத்தான் செய்யவேண்டும் என்று இருந்தார். வேலை பிடித்திருந்தது, விரும்பிச் செய்தார்.

மிகவும் ஆசைப்பட்டுப் பெற்றோரின் ஆசியுடன் ஷீலாவை மணம் செய்துகொண்டார். ஒரு வருடத்திற்கு முன்னால் அவளுக்கு ஜுரம் வந்தது, அவளைக் காப்பாற்ற முடியவில்லை. ஆறு வயதான ஜீவன், நான்கு வயதில் ரூபா என இரண்டு குழந்தைகள்.

தான் ஷீலாவை மிகவும் காதலித்ததாகக் கூறி, அவள் மறைவைத் தாளமுடியவில்லை என்றார். அலசஅலச, மெதுவாகத் தனக்குத் தற்கொலை செய்துகொள்ளத் தோன்றிய எண்ணங்களைச் சொல்ல ஆரம்பித்தார்.

எட்வின், தங்கள் மகள் ரூபா அப்படியே அச்சு அசலாக ஷீலாவைப்போலவே இருப்பதும், ஷீலாவுடைய பல சுபாவங்களை அவளிடம் பார்ப்பதும் தன்னை வாட்டுவதாகச் சொன்னார். அத்துடன் இந்த இரண்டு பிள்ளைச் செல்வங்களை எப்படி உருவாக்குவது என்பது கேள்விக்குறியாக இருப்பதாகக் கூறினார்.

தற்காலிகமாக எட்வினின் மூத்த அக்கா ஊரிலிருந்து வந்து பார்த்துக்கொண்டு இருக்கிறாளாம். ஆனால் அவள் விவசாயிக்கு வாழ்க்கைப்பட்டவள். நிலத்தைக் கவனிக்க ஆள் தேவைப்படுவதால் திரும்பிப் போகவேண்டிய சூழ்நிலை. அவருடைய தந்தை சர்ச் பாதிரியார். ஆகையால் இங்கே வருவது இயலவில்லை. பிள்ளைகளைத் தங்களிடம் விடப் பெற்றோர்கள் சொன்னாலும் அவர்களைப் பிரிந்திருப்பது எட்வினால் நினைத்துக்கூடப் பார்க்கமுடியவில்லை.

எல்லாம் சேர்ந்து, எட்வினுக்கு மன அழுத்தமானது. நமக்கு உடல் வலி என்பது எப்போதும் வரும். ஏற்றுக்கொள்வோம். உணர்வுகள் தாங்கும் எல்லையை மீறிவிட்டால், அதை நாம் அடையாளம் கண்டுகொள்ளவில்லை என்றால், மனது அதை எப்படி நமக்குத் தெரிவிக்கும்?  சில சூழ்நிலைகளில் அது நமக்குப் பரிச்சயமான உடல் வலியாய்த் தோன்றுகிறது. இந்த உடல் பாஷையில் எட்வினுக்குத் தலையில் வலியாகத் தோன்றியது. பிரச்சினைக்கு விடை தெரியாததால் தலை வலித்தது. தன்னை மாய்த்துக்கொள்ள யோசித்தார்.

இவர்கள் ஏன் இப்படி நினைக்க வேண்டும்?  தன் துன்பங்களைப்பற்றி புரிந்து கொள்ளும் நபரிடம் சொல்ல விருப்பமே. அப்படிப்பட்ட ஒருவர் கிடைக்கவில்லை என்பது வருத்தமாகிறது. சோக நிலையில் இருப்பதால், தனக்கென்று யாரும் இல்லையோ என்று சட்டென்று முடிவெடுப்பதாலும், மன அழுத்தத்தில் ஹோப்லெஸ், ஹெல்ப்லெஸ் என்பதை அதிகமாக உணர்வதாலும்,  தற்கொலைபற்றிய யோசனை வந்துவிடுகிறது.  இவர்கள் நிலை இப்படி இருக்கிறதோ என்று ஒரு இழை சந்தேகம் யாருக்கேனும் எழுந்தால்கூட, அதைத் தீவிரமாக விசாரிப்பது மிகவும் அவசியம்.

நான் எட்வினிடம், தனக்கு நேர்வதைப்போல மற்றவருக்கு வராமல் இருக்க, தன்னைப்போல் யாராவது சஞ்சலத்தில், துக்கத்தில் இருந்தால், அவர்களுடன் இருங்கள் என்று பரிந்துரைத்தேன். அவர்கள் துக்கம் எட்வினை பாதிக்காது. மாறாக ஒன்றும் பேசாமல் அருகில் இருந்தாலே, ஒரு துணையாகும்.  நம்மால் ஒருவருக்கு ஆதரவு என்பது எட்வினுக்கும் தெம்பைக் கூட்டும்.  நம் சம்ப்ரதாயங்களிலும் சோகத்தின்போது இப்படித்தானே செய்வது வழக்கம்!

எட்வினுக்குத் தற்கொலை சிந்தனை இன்னும் இருந்திருந்தால் அதற்கு வேண்டிய சிகிச்சைக்கு அவரை ஸைக்காட்ரிஸ்டிடம் அனுப்பவேண்டி வந்திருக்கும். இப்போதைக்கு எட்வினுக்கு தேவைப்படவில்லை. தன்னுடைய நிலையில் குழம்பியிருந்தார்.

இவரும், ஷீலாவும் தங்கள் குழந்தை செல்வங்கள் என்ன படிக்கவேண்டும் என்பதைக் கனவுகண்டு முடிவெடுத்து வைத்திருந்தார்கள். ஜீவன் ஆர்க்கிடெக்சர் என்றும், ரூபா பத்திரிகையாளர் என்றும். தாங்கள் யோசிப்பது பொருத்தம்தானா என்று அறிந்துகொள்ள அவர்களின் பத்தாவது வயதில் உளவியல் பரிசோதனையும், ஆப்ட்டிட்யூட் பரிசோதனையும் செய்வதாக இருந்தார்கள்.  ஜீவன் கட்டிடங்களைப் பார்த்ததுமே “இதை இப்படிச் செய்ய வேண்டும்”, “தோட்டத்தின் அந்தப் பாகம் மரங்களுக்கே” என்று சொல்வதைக் கேட்டுக்கேட்டு இந்த முடிவெடுத்தார்கள். அதேபோல், ரூபா தன் நண்பர்களைச் சேகரித்து, “என்ன பார்த்த? அதை எழுது” ,”நீ போய் பக்கத்துத் தெரு நிலவரத்தைப் பார்த்து வந்து விவரி” என்பதாலும். அவர்கள் தெருவில் இருப்பவர்கள் ரூபாவை ஆச்சர்யமாகப் பார்ப்பார்களாம். ஆகையால், அவளைப் பிற்காலத்தில் பத்திரிகை ஆசிரியராகப் பார்த்தார்கள்.

தன் பங்குக்கு வேலையிலிருந்து வந்ததும் பாடம் கற்பித்துத் தந்தார். இவர்களின் மற்ற பராமரிப்பை அக்கம்பக்கத்தினர் பார்த்துச் செய்தனர். எட்வினுக்கு ஞாயிற்றுக்கிழமை ட்யூடீ என்றால் யாரேனும் ஒருவர் (கிருத்துவராக இல்லாவிட்டாலும்) அவர்களை சர்ச் கூட்டிச் செல்வார்கள். அப்படிப் பாசமாகப் பார்த்துக்கொண்டார்கள்.

என்னுடன் கவுன்சலிங் ஸெஷனுக்கு வெகு சீக்கிரம் வந்து முடித்துக்கொண்டு பணிக்குச் செல்வார். நன்றாக ஓவியம் வரைவதால் எப்பொழுது நேரம் இருக்கிறதோ அதைக் கற்றுத்தர யோசனை அளித்தேன். பிள்ளைகளின் நண்பர்களுடன் இது ஆரம்பமானது. அவருடைய மனைவி ஷீலாவின் பிறந்த நாளிற்கு ஒரு அழகான ஓவியம் தீட்டினார். அதை ஒரு விடுதிக்குத் தருவதாக முடிவானது.

நான் தொண்டுசெய்யும் ஒரு விடுதியை இதற்குத் தேர்ந்தெடுத்தோம். அதை விடுதியில் வந்து கொடுத்தார். விடுதி குழந்தைகள் அவரை வரவேற்றுப் பின்பு நன்றி கூறினார்கள். இவர்களுடன் ஏன்  எட்வின் தன் குழந்தையை விடக்கூடாது என்று எனக்குத் தோன்றியது.

கரஸ்பான்டன்ட் மேடம் வந்தவுடன், அறிமுகம் செய்தேன்.  எட்வின்  ஓவியம் தீட்டிய காரணம் கேட்டதும், அவர்  கண்கலங்கி விட்டார்.  ஜீவன், ரூபா இருவரையும் அணைத்துக் கொண்டார். அவர் பல பிள்ளைகளுடன் பேசி விளையாடுவதை எட்வின் கவனித்தார். விளையாடினாலும் பாசம் கலந்த கண்டிப்பு இருந்தது.

எட்வினின் அடுத்த சில ஸெஷனில் இதை மையமாக வைத்துப் பேசினோம். எட்வினுக்கு பிள்ளைகளின் அன்றாட பராமரிப்புபற்றிய சிந்தனை, ரூபா பெண் குழந்தை என்பதையும் யோசித்தார். விடுதியில் இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் உதவி, பாசமாக இருப்பார்கள் என்பதைப்பற்றியும் பேசினோம். உள்ளூரில் இருப்பதால் எட்வினால் பிள்ளைகளை  சந்திக்க முடியும் என்பது ஊக்கவைத்தது.

தன் பெற்றோருடன் கலந்து, யோசித்தபின் அவர் அப்பா என்னைச் சந்தித்தார். அவர் விடுதியைப் பார்க்க ஆசைப்படுவதாகச் சொன்னார். தன் ஊரில் இருக்கும் விடுதியைப்பற்றி விவரித்தார். சிறு வயதிலிருந்தே தான் அங்கு தொண்டு செய்ததும் அதிலிருந்து தான் பாதிரியார் ஆக விரும்பியதையும் சொன்னார். அவர் மனைவி ஒரு நர்ஸாக இருப்பது தனக்குப் பெரிய உதவி என்பதையும் கூறினார். விடுதி பார்த்து சந்தோஷம் அடைந்தார் “எல்லாம் நன்றாக அமையும்” என சொல்லிக்கொண்டே இருந்தார்.

பக்கத்துப் பள்ளிக்கூடத்தில் பிள்ளைகளுக்கு இடம் கிடைத்தது.  தானும் ஷீலாவும் கண்ட கனவுகளை எழுதியதை, ஒவ்வொரு பிரதியை எட்வின் பள்ளியிலும், விடுதியிலும் கொடுத்தார். உடைகள், புத்தகம் வாங்கியானது.

ஜீவன், ரூபாவை  விடுதியில் தங்குவதற்கு மெதுவாகத் தயார் செய்யஆரம்பித்தேன். எட்வினும் தன் பங்களிப்புத் தந்துவந்தார். முதல் இரண்டு மாதத்திற்கு அவர்களால் ஏற்றுக்கொள்ள முடியவில்லை. அக்கம்பக்கத்தினரிடம் அவ்வளவு பாசம் என்பதாலும். அப்பாவைப் பிரிவது எப்படி என்ற காரணத்தினாலும்.  முதல் கட்டமாக, அந்த வாரத்தில் நான் அங்கு தொண்டு செய்யப் போகும்போது ஜீவன், ரூபா இருவரையும் அழைத்துச்சென்றேன். கூடவே அவர்கள் பக்கத்து வீட்டிலிருந்து ஒருவரும் வந்தார். அன்றைக்கு ஒரு மணி நேரம் என்னுடன் நான் செய்வதில் உதவினார்கள்.  இது, இப்படி அப்படி என்று எதையும் நான் கூறவில்லை. அவர்களும் அந்த அம்மாவும் தானாகப் பார்த்துப் புரிந்துகொள்ள விட்டுவிட்டேன்.

ஐந்து நாளைக்குப் பிறகு இருவரும் எட்வினுடன் வந்தார்கள். விடுதிபற்றிப் பல கேள்விகளை ஜீவனும், ரூபாவும் கேட்டார்கள். திரும்பப் பார்க்க விருப்பப்பட்டார்கள். இந்த முறை அவர்களை, எட்வினுடன் போய் பார்க்கப் பரிந்துரைத்தேன். நான் இருந்தேன், ஆனால் என் வேலையைச் செய்தேன். அதே ஒரு மணி நேரம்.

கரஸ்பான்டன்ட் மேடமிடம் சொல்லி இருந்ததால் ஒப்புக்கொண்டார். இந்த முறை தாங்கள் தங்கும் இடத்தைப் பார்வை இட்டார்கள். ரூபாவிற்குத் தலை பின்னுவதற்கு யார் உதவுவார்கள் என்று கேட்டதற்கு, அவளுடைய சீனியர் அக்காவின் பொறுப்பாகும் என்று விளக்கினார்கள்.

ரூபா, ஜீவன் மெதுவாக சுதாரித்துக்கொண்டார்கள். நடுப்பரீட்சை முடிந்ததும் சேர்ந்தார்கள். வார இறுதியில் எட்வின் பார்க்க வரலாம் என்று சொன்னார்கள். இவர்கள் இருவருமே கல்யாணி அக்கா அரவணைப்பில் இருப்பதாகத் தெரிவித்தவுடன் எட்வின் தானும் ஷீலாவும் இவர்களைப்பற்றிக் கண்ட கனவை அவளிடம் சொன்னார். கரஸ்பான்டன்ட் மேடம் இவர் தந்த பிரதியைப்பற்றிச் சந்தோஷமாகக் கூறினார். எட்வினுக்குத் தெம்பு கூடியது.

வாழ்க்கையில் ஒரு பொறுப்பு, அர்த்தம் இருந்துவிட்டாலே நாம் வாழ்வதற்குத்தான் யோசிப்போம். அந்த வகையில் எட்வின் தன் பாதையைக் காண ஆரம்பித்தார். அப்படி என்றால் மன அழுத்தத்திற்கு இனி வேலை இருக்காது!

எட்வினுக்கு இருக்கும் நேரத்தைப்பற்றி யோசித்தோம். தான் பல்கலைக்கழகத்தில் படிக்கும்வரையில் கால் பந்து விளையாட்டில் கலந்துகொண்டதாகச் சொன்னார். இப்போதைய சூழ்நிலையில் அவர் குழந்தைகள் தங்கியிருக்கும் விடுதியில் உள்ள பிள்ளைகளுக்கு இதைப் பயிற்றுவிக்க யோசித்தோம். மற்றவர்கள் நமக்கு ஆதரவு தர, இது திருப்பித் தரும் ஒன்றாக அமையும். ஓரளவு சுயநலத்தின் சுவடு இருந்தது. அங்கு இருக்கும்போது, பிள்ளைகளைப் பார்க்கலாம்.

Image result for an orphanage in kerala with a football coach

இதில் இன்னும் ஒரு நல்லது உண்டு. எட்வினின் வாழ்க்கையில் இந்தத் தருணம் மிக முக்கியமானதாகும். விடுதியில் பிள்ளைகள் இருப்பதால் பொறுப்பு இல்லை, இனி மாய்ந்து விடலாம் என்று மனம் நினைக்கலாம். மறுமணம் இல்லை என்பதால் வாழ்விற்கு அர்த்தம் தேவைப்படுகிறது. அந்த நிலையில் இந்தக் கால் பந்து கற்றுத் தருவது உதவியது. ஏற்கனவே ஓவியம் சொல்லித் தருவதுடன் இதுவும் சேர்ந்தது.

எட்வினின் பேருந்து நிலையத்தில் அவரைப்பற்றிப் பல பயணிகள் தங்களின் கருத்துகளைத் தெரிவித்து வந்தார்கள். அதை அவர் தொழிற்சங்கத்திடமும் பகிர்ந்துகொண்டார்கள். பெரும்பாலும், இவை எட்வினின் பொறுப்புணர்ச்சியைக் குறித்தே இருந்தன. இவர் பயணிகளிடம் காட்டும் மரியாதை, எந்த இடைஞ்சலும் இல்லாமல் பார்த்துக் கொள்வது, வயதானவர், பார்வை இல்லாதவர்களைப் பத்திரமாக ஏற்றிக்கொள்வது, என்பதெல்லாம் பயணிகளின் ஃபீட்பேக் மூலம் சங்கத்திற்குத் தெரியவர, அவர்களின் இளைஞர் அணியின் பொறுப்பாளராக அவரை நியமித்தார்கள்.

இந்த வாய்ப்பைத் தன் முன்னேற்றம் என்பதை ஒரு பக்கத்தில் வைத்துவிட்டு அணியின் பல பணிகளைச் செய்யஆரம்பித்தார். தன்னுடைய  கௌன்சலிங் ஸெஷன்கள், ஓவியம் மற்றும் கால்பந்து கற்றுத் தருவது எதற்கும் பங்கம் வராமல், எல்லாம் செய்து வந்தார். மன அழுத்தம், தற்கொலை போன இடமே தெரியவில்லை!

 

 

 

 

 

அம்மா கை உணவு (9)-கூட்டுக்களி – ஜி.பி. சதுர்புஜன்

நம் வீடுகளில் அன்றாடமோ அல்லது விசேஷ நாட்களிலோ தயாரிக்கும் உணவு வகைகளை வரிசைப்படுத்தி அவற்றின் மகிமைகளை வியந்து எளிய தமிழில் பாடப்படும் கவிதைப் பாடல்கள் இவை. இது ஒரு அறுசுவைத் தொடர். ஒவ்வொரு மாதமும் ஒரு கவிதைப் பாடலை வாசகர்களுக்கு வழங்கி மகிழ்கிறேன்.

கொழுக்கட்டை மஹாத்மியம் மார்ச் மாதம் 2018 குவிகம் மின்னிதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
இட்லி மகிமை ஏப்ரல் மாதம் 2018 குவிகம் மின்னிதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
தோசை ஒரு தொடர்கதை மே மாதம் 2018 குவிகம் மின்னிதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
அடைந்திடு சீசேம் ஜூன் மாதம் 2018 குவிகம் மின்னிதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது
ரசமாயம் ஜூலை மாதம் 2018 குவிகம் மின்னிதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
போளி புராணம் ஆகஸ்ட் மாதம் 2018 குவிகம் மின்னிதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.
அன்னை கைமணக் குறள்கள் செப்டம்பர் மாதம் 2௦18 குவிகம் மின்னிதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது
கலந்த சாதக் கவிதை அக்டோபர் மாதம் 2018 குவிகம் மின்னிதழில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது

 

கூட்டுக்களி கொண்டாட்டம் !


Related image

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

தாயிட்ட கூட்டைச் சுவைத்தபின்னும் தரணியிலே
சேயினுக்கு வேறெதுவும் சுவைக்குமோ என்றவனை
நீயிட்ட கூட்டால் குழைத்து விட்டாய் – சுவையால்
கவியெழுத என்னைத் தூண்டி விட்டாய் !

எழுபிறப்பும் எடுத்து வந்ததுவே இதற்கெனவே
அன்னை உணவாலே உணர்ந்து கொண்டேன் !
உன்கையால் உண்ட உணவாலே – இன்னும்
இருக்கும் போதே இன்பம் இனிது கண்டேன் !

அடிமுதல் காணாத அண்ணாமலையானும்
கண்டானா உன்கூட்டின் அடிமுடியை ?
எழுகறிகாய் சேர்த்த இனிய சுவையினிலே
கண்டானா சிதம்பர இரகசியத்தை ?

ஆனந்தக் களியாட்டம் ஆடுதற்கு
என்ன உண்டான் என நானும் நினைத்திருந்தேன் –
அன்னை போல் உன்னைப்போல் உமையாளும் உணவளித்தால்
களியாட்டம் ஏன்தான் அவன் போட மாட்டான் ?

சாப்பாட்டு இராமன் என சபையோர் பலரும்
சாடுவது எனக்கு கேட்கிறது !
சுவைத்துப் பார்; முதலில் சுவைத்தால் தானே
சுவர்க்க வாசல் திறக்க வழி வாய்க்கிறது !

போயும் போயும் இந்தக் கூட்டினுக்கா
இந்த ஒரு பாட்டம் எனக் கேட்பவர்கள் –
கூட்டையும் களியையும் காட்டி விட்டால்
கூட்டுப் புழுவாய் ஆவீர்கள் !

ஆதலின் உலகோரே , விழித்தெழுங்கள் !
கூட்டுக்களி தின்று களித்திடுங்கள் !
உண்ணும் உணவிலும் ஒவ்வொரு பொருளிலும்
உள்ள சுவையை உணர்ந்திடுங்கள் !

புலன்களுக்கப்பாலே உள்ள சுவை தெரிய
புலன் தரும் சுவைகளைப் பெற்றிடுங்கள் !
பொருள்களின் பின்னால் புலப்படும் அருளை
மெய்யறிவாலே சுவைத்திடுங்கள் !

 

குட்டீஸ் லூட்டீஸ்.. – சிவமால்

 

Related image

சரிதானோ….!

தர்ம ஆஸ்பத்திரிகள் நிறுவி நடத்திவரும் அந்த மடத்தின் குருஜியிடம், ஆஸ்பத்திரி விவரங்களைப்பற்றிப் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். என் பத்து வயது மகள் மிதிலாவும் கூட இருந்தாள்.

ஏதோ யோசித்துக்கொண்டே நாங்கள் பேசுவதைக் கேட்டுக்கொண்டிருந்த மிதிலா திடீரென்று,

‘ குருஜி.. நாம் இந்த ஜன்மத்தில் நோய்களும், நொடியும் வந்து படும் அவஸ்தைகள் பூர்வ ஜன்ம கர்மா – பாவங்களின் பயன்.. அதனாலே எல்லோரும் நல்லதையே நினையுங்கள்.. நல்லதையே செய்யுங்கள்னு ஒவ்வொரு சொற்பொழிவிலும் சொல்றீங்க.. அப்படியிருக்கும்போது, மக்களுக்கு நோய் வந்தால் அவர்களுக்குச் சிகிச்சையளித்துக் காப்பாத்தி அனுப்பறீங்க.. அவங்க பூர்வ ஜன்ம பாவக் கணக்கு முடியாம, கொஞ்சநாளைக்குப் பிறகு மறுபடியும் நோய்வாய்ப்பட்டு அவதிப்படறாங்க… எதுக்கு இந்த இன்ஸ்டால்மெண்ட் அவஸ்தை.

அதனாலே அவங்க நோய்வாய்ப்பட்டா பூர்வ ஜன்ம பாவங்களின் பலனை முழுதுமாக அனுபவிக்கட்டும்னு சிகிச்சையளிக்காம விட்டுட்டீங்கன்னா அவங்க பூர்வ ஜன்ம பாவத்தின் பலனை முழுமையா ஒரேயடியா அனுபவிச்சிட்டு, எஞ்சிய வாழ்க்கையை நிம்மதியாக கழிக்கலாமே…

அதனாலே எதற்கு இவ்வளவு செலவு செய்து ஆஸ்பத்திரிகள், டாக்டர்கள், மருந்துகள்…..!’ என்றாள்.

விக்கித்துப்போய் உட்கார்ந்திருந்தேன் நான்… அவளையே வியப்புடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்த குருஜியின் முகத்தில் ஈயாடவில்லை…!

அவள் சொல்வது சரிதானோ..!

 

காற்றுவெளி இதழ்

 

 

ISSUU.COM என்று ஒரு இணையதளம் உங்கள்  பத்திரிக்கைகளை வெளியிட உதவி செய்கிறது.

மேலே குறிப்பிட்டுள்ள காற்றுவெளி என்ற பத்திரிகை ISSUU.COM மூலமாகத்தான் வெளியிடப்பட்டுள்ளது.

புத்தகத்தைப் படிப்பது போலவே கம்ப்யூட்டரில் அல்லது  மொபைலில் பார்க்கலாம்.

காற்றுவெளியின் இதழைப் படிக்கக் கீழே கொடுக்கப்பட்ட லின்ங்கைச் சொடுக்கவும்.

http://kaatruveli-ithazh.blogspot.com/

இன்ப இலக்கியம் – எஸ் எஸ்

 

Image result for faces and expressions in indian paintings

இன்ப இலக்கியங்கள்பற்றி ஒரு கூட்டம் அல்லது அளவளாவல் நடத்த வேண்டும் என்பது ஒரு யோசனை. 

நண்பர்கள் சிலர் ,  ‘வேண்டாமே இந்த விஷப் பரீட்சை’  என்று பயமுறுத்துகிறார்கள்.

சங்க இலக்கியத்திலிருந்து இன்றைய படிமக் கவிதைகள்வரை ஆராய்ந்து படித்த பெருந்தகையினர் இதுபற்றிப் பேசலாம்.

வள்ளுவர் காமத்துப் பால் எழுதவில்லையா? அதனால் திருக்குறளின் தரம்  தாழ்ந்துவிட்டதா என்ன?

காமத்துப் பால் சொல், பொருள், உவமை நயம் கொண்டு, மகிழ்ச்சி, இரங்கல், சோகம், காமம், உளவியல் இவற்றை அடக்கி இலக்கியச்சுவை ததும்பப் பாடப்பட்டது. காதலர் கூடியிருந்து மகிழ்தல், பிரிந்து வருந்துதல், பிரிந்த பிறகு மீண்டும் கூடுவோம் என்று நம்பிக்கையோடு இருத்தல், பிரிந்த பிறகு மீண்டும் காணும் நம்பிக்கை இழந்து சோர்ந்து துயருறுதல்,  பிரிந்தவர் மீண்டும் வந்தபோது உரிமையோடு ஊடுதல்  என்ற இந்த ஐந்து வகை  உணர்வுகளை வள்ளுவர் படம்  பிடித்துக் காட்டுகிறார்.

எல்லா எழுத்தாளர்களும் இந்த பாலுணர்வைத் தங்கள் கதைகளில் இலைமறை காயாகவோ விரிவாகவோ எழுதுவதுண்டு. 

தி.ஜானகிராமன், சாண்டில்யன், ஜெயகாந்தன், சுஜாதா போன்றவர்களின் கதைகளில் இது அழகாகச் சொல்லப்பட்டிருக்கும்.  

Related image ஹெரால்ட் ராபின்ஸ், இர்விங் வாலஸ் போன்றவர்கள் தங்கள் கதைகளில்  சாமர்த்தியமாக இதைப் புகுத்திவிடுவார்கள். 

இர்விங்க் வாலஸின் ‘செவன் மினட்ஸ்’ என்ற நாவல் ‘ஆபாச இலக்கியம்’ என்றால் என்ன என்பதை ஆராயும் களமாக இருக்கும்.

தற்சமயம் இளைஞர்கள் தங்கள் கதைகளில் – கவிதைகளில் பாலுணர்வு உணர்ச்சிகளை அப்படியே வார்த்தைகளில் வடிக்கின்றனர்.

முகனூல், வலைப்பதிவுகளில் இதுவரை எழுதத் தயங்கிய வரிகளைத் தயக்கமின்றி எழுதுகிறார்கள். ஆண்களுக்குப் போட்டியாகப் பெண்களும் எழுதத் தொடங்கிவிட்டார்கள்.  

சில சிற்றிதழ்களும் இவற்றை விலாவரியாக எழுதிவருகின்றன. 

எந்த அளவிற்குப் போகலாம் என்பதற்காகவாவது ‘இன்ப இலக்கியம்’ பற்றி ஒரு கருத்தரங்கம் வைக்கவேண்டும். 

காலம்  கூடி வரும்போது இதுபற்றி யோசிப்போம்.

 

மேலும் சில செய்திகள்: 

 

தமிழில்  ஜெயமோகன் பாலுணர்வெழுத்து பற்றி எழுதியிருக்கிறார்.  அவரது வலைப் பதிவிலிருந்து சில வரிகள்.

( திரு ஜெயமோகன்  அவர்களுக்கோ  மற்ற யாருக்காவது இதில் ஆட்சேபம் இருந்தால் நீக்கி விடுகிறேன்.)

தொ.மு.சி ரகுநாதன்  இந்தக் கருத்தைப் பற்றிக் கூறும்போது , புதுமைப்பித்தன்,சி சு செல்லப்பா, பிரமிள், வல்லிக்கண்ணன், எஸ். பொன்னுத்துரை போன்றவர்கள் பாலுணர்வு புத்தகங்களைப் படித்தவர்கள் என்றும்  கூறியிருக்கிறார்.   

 புதுமைப்பித்தன் ஆங்கிலப் பாலுணர்வு எழுத்துக்களை விரும்பிப் படிப்பார் என்றும் தனக்கும் அதில் ஆர்வம் உண்டு என்றும் ரகுநாதன் சொல்லியிருக்கிறார். சி.சு.செல்லப்பா பாலுணர்வு நூல்களைப் படிப்பதில் மோகம் உடையவர் என்று அவ்வப்போது பேச்சு உண்டு — பிரமிள் அதை வெளிப்படையாக எழுதியிருக்கிறார். பிரமிளும் அந்த மோகம் உடையவரே. வல்லிக்கண்ணனிடம் ஒரு தகரப்பெட்டி நிறைய பாலுணர்வுப் புத்தகங்கள் இருந்தன என்று சொல்வார்கள்.

தமிழில் எந்த ஒரு இலக்கிய வகைமைக்கும் முதல்தொடக்கம் புதுமைப்பித்தனின் ஆக்கங்களிலேயே இருக்கும். அவரது ‘விபரீத ஆசை’ யே தமிழ் பாலுணர்வு எழுத்தின் முதல் முன்னுதாரணமாக கொள்ளத்தக்கது. நண்பனின் பிணம் கிடக்க அவன் மனைவியுடன் கூடுபவனின் தடுமாற்றமும் பதற்றமும் பிறழ்வுநிலையும் சொல்லப்பட்ட கதை அது. அதன் பின் நேராக எஸ்.பொன்னுத்துரையின் ‘சடங்கு’ ‘தீ’ என்ற இரு ஆக்கங்கள். பாலுணர்வெழுத்தில் தமிழில் இன்றுவரை சிறப்பாகச் சொல்லப்படவேண்டிய ஆக்கம் சடங்குதான்.

எழுபதுகளில் தமிழ்நாடனின்’காமரூபம்’ போன்ற நூல்கள் பாலுணர்வுஇலக்கியங்கள் என்று கொண்டாடப்பட்டன. ஆயினும் அவை சொல் அலங்காரங்களில் மறைந்து நின்று சொல்ல முயன்றவையே. பாலுணர்வெழுத்தில் தமிழின் அடுத்த முக்கியமான ஆக்கம் தஞ்சை பிரகாஷின் ‘மீனின் சிறகுகள்’ அவரது கரமுண்டார் வீடு, கள்ளம் போன்ற நாவல்களிலும் பாலுணர்வு அம்சம் இருக்கிறது.

சமீபத்தில் ஜெ.பி.சாணக்யா பாலுணர்வுக் கதைகளை எழுதியிருக்கிறார். ‘அமராவதியின் பூனை’ என்ற அவரது கதை குறிப்பிடத்தக்கது. ஆனால் பெரும்பாலான கதைகளில் சொற்களின் புதருக்குள் கதையைச் சிக்கவைக்கும் உத்தியையே அவரும் மேற்கொண்டிருக்கிறார். எஸ்.பொன்னுதுரை உட்பட பலரும் செய்துவந்த விஷயம் அது.

இன்றைய எந்த எழுத்தாளனும் மகாபாரதத்தைவிட பாலுணர்வை, பாலியல் திரிபை எழுதிவிடவில்லை.

பாலுணர்வு பலவகையில் இலக்கியத்துக்கு இன்றியமையாது.

பாலுணர்வு இலக்கியத்தின் அடிப்படைகளில் ஒன்று.

பாலுணர்வு என்பது அழகியலுடன் தொடர்புடையது. அழகும் பாலுணர்வும் பிரிக்கமுடியாதவை. அழகை உருவாக்க பாலுணர்வை எழுதியே ஆகவேண்டும்

தமிழிலக்கியத்தில் புதுமைப்பித்தன் பாலுறவை எப்படி எழுதியிருக்கிறார் [விபரீத ஆசை] தி.ஜானகிராமன் எப்படி எழுதியிருக்கிறார் [அம்மா வந்தாள், தண்டபாணி- அலங்காரம் உறவு] ஜி.நாகராஜன் எப்படி எழுதியிருக்கிறார் [நாளை மற்றுமொருநாளே கந்தன்- வள்ளி உறவு] என்று கூர்ந்து வாசிப்பவர்களால் அந்த எல்லை தள்ளித்தள்ளி வைக்கப்படுவதைக் காணமுடியும். 

மலையாளத்தில் இ.எம்.கோவூரின் உரைகள் வழியாக பாலுறவியல் [sexology] வாசகர்களிடையே புகழ்பெற்றிருந்தது. அவர் வழியாகவே ஹாவ்லக் எல்லிஸ், ஆல்ஃப்ரட் சார்ல்ஸ் கின்ஸி இருவரைப்பற்றியும் அறிந்தேன். என் உலகப்புரிதலில் மிகப்பெரிய திறப்பை அளித்தன. அவர்கள் இருவரையும், அறியாதபோதுதான் நமக்கு தஞ்சைப் பிரகாஷ் பரபரப்பை அளிக்கிறார்.


எஸ்.பொன்னுத்துரை  அவர்கள் எழுதிய தீ என்ற நாவலின்  ( காலச்சுவடு பதிப்பகம்)  முன்னுரையில் ஆஸ்திரேலியா ரஞ்சகுமார்  இலக்கியத்தில் பாலுணர்வு என்பது பற்றி இப்படிக்  கோடிட்டுக்  காட்டுகிறார்

  • கன்னட இலக்கியம் பாலுணர்வு தொட்டு பல அரிய பொக்கிஷங்களைத் தன்னகத்தே கொண்டுள்ளது   – குறிப்பாக யு ஆர் அனந்தமூர்த்தி 
  • தமிழில் பாலுணர்வு பற்றி வந்த புனைகதைகள்  ஒப்பிட்டளவில் குறைவானவை. வீரியம் குன்றியவை. பாலுணர்வையும் மையமாகக் கொண்டு இலக்கியம் படைத்தவர்களான  தி. ஜானகிராமன், லா ச ரா, சிதம்பர ரகுநாதன், கரிச்சான்குஞ்சு , அ.மாதவன், நீல பத்மனாபன், சாரு நிவேதிதா, எஸ் .பொ.மு, உமா வரதராஜன், தளையசிங்கம், தமிழ்நதி, உமா மஹேஸ்வரி, சல்மா என்ற சிறு வரிசை உண்டு. 
  • தீயில் அடிவயிற்றுப்பசியைப் பற்றி எஸ்.பொ அவர்கள் எழுதியுள்ளார்.

இன்னொரு வலை நண்பர் இப்படிக் குறிப்பிடுகிறார்:

அதிகமாக விற்பனை ஆகும் புத்தகங்கள் என்று எடுத்துக்கொண்டால் அதில் ஆபாச புத்தகங்களும்,சோதிட புத்தகங்களும் இருக்கும்.நம் நாட்டில் இதுதான் நிலை.வெளியே தெரியாமல் அதிகம் பரபரப்பாக விற்றுத் தீர்ந்துவிடும்.டீனேஜ் ஆண்மகன்கள் இதன் வாசகர்கள்.


 

நிமிஷக்கதைகள்-ஜி. நாகராஜன்

ஜி. நாகராஜன்

 

painting4-modern-art-work

1

‘குத்தத்தை ஒத்துக்கிறயா ? ‘ என்று மாஜிஸ்ட்ரேட் கைதியைக் கேட்டார்.

‘ஆமாங்க ‘ என்றான் கைதி.

‘இந்த மாதிரிக் குத்தத்துக்கெல்லாம் ஆறு மாச தண்டனை கொடுக்கணும். ஆனால் நீ குத்தத்தை ஒத்துக்கிறதுனாலே, பொளச்சுபோ, மூணு மாச தண்டனை கொடுக்கிறேன் ‘ என்றார் மாஜிஸ்ட்ரேட்.

‘அய்யய்யோ எசமான்! நீங்க மூணுமாசந்தான் போடுவீங்கன்னா, நான் என் குத்தத்தை ஒத்துக்கலே. கேசே நடத்திப் பாத்துரேன். கெடச்சா ஆறுமாசம் இல்லண்ணா ஒண்ணுமில்லேன்னு போகணும் ‘ என்றான் கைதி. அதற்குள் இன்ஸ்பெக்டர் எழுந்திருந்து, ‘யுவர் ஆனர், கேஸ் நடந்தா தப்பிச்சாலும் தப்பிச்சிடுவான். அவன் கேக்கறபடி ஆறு மாசமே போட்டிடுங்க. ஒரு கன்விக்ஷன் என்றாவது டயரியில் வரும் ‘ என்றார்.

மாஜிஸ்ட்ரேட் ஆறு மாதத் தண்டனை விதித்தார்.

ஜெயித்தது யார் ? அந்த ஏழைக் கைதிதான்.

 

2.

மடத்துக்கு முன்னால் ஒரே கூட்டம். ஊர் மக்கள் அனைவரும் திரண்டு வந்திருந்தனர். அத்தனை பேர் முகத்திலும் வருத்தம் தோய்ந்திருந்தது. குசுகுசு என்று மட்டும் பேசிக்கொண்டனர்.

‘சாமியார் சமாதியாகிவிட்டார். ‘ ‘இன்று காலை தியானத்தில் உட்கார்ந்திருந்தவர்தானாம், அப்படியே சமாதியாகிவிட்டார் ‘ என்றெல்லாம் பேசிக்கொண்டனர்.

ஊர்ச்சிறுவர்களுக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை. கூட்டத்தின் நடுவே குறுக்கும் நெடுக்குமாக சென்று கொண்டிருந்தனர். என்னவென்று புரிந்து கொள்ளாமலேயே அவர்களும் ‘சாமியார் சமாதியாகிவிட்டார் ‘ என்ற வார்த்தைகளைச் சொல்லிக்கொண்டனர். இறுதியில் மடத்துக்காரர்கள் சாமியாரை வெளியே கொண்டுவந்தனர். சாமியார் வெளியே தூக்கிக் கொண்டுவரப்படுவதையே உற்று நோக்கிக் கொண்டிருந்த ஒரு சிறுவன் திடீரென்று, ‘டேய், சாமியார் செத்துப் போயிட்டாரு ‘ என்று கத்திக்கொண்டே கூட்டத்தைவிட்டு ஓடிவந்தான். உடனே அத்தனை சிறுவர்களும், ‘மடத்துச் சாமியாரு செத்துப் போயிட்டாரு ‘ என்று அழுத்தம் திருத்தமாகக் கத்திக்கொண்டு ஓடினர். பெரியவர்கள் சிறுவர்களைக் கூட்டத்தை விட்டு அரட்டி மிரட்டி ஓட்டினர்.

3.

அவள் ஒரு விபச்சாரி. அவளை வைத்துக் கதை எழுதவேண்டுமென்று எழுத்தாளன் விரும்பினான். ஆகவே அவன் அவளிடம் சென்றான்.

‘பெண்ணே! நீ இவ்வளவு கெட்ட நிலைக்கு வரக்காரணம் என்ன ? ‘ என்று எழுத்தாளன் கேட்டான்.

‘என்ன ? … கெட்ட நிலையா ? அப்படி ஒண்ணும் எனக்கு சீக்குக் கீக்குக் கிடையாது. ஒங்கிட்ட சீக்கில்லாமே இருந்தா அதுவே ஆண்டவன் புண்ணியம் ‘ என்றாள் விபச்சாரி.

‘இல்லே, உனக்கு சமுதாயம் எவ்வளவு பெரிய கொடுமையை இழைத்துவிட்டது! ‘ என்றான் எழுத்தாளன்.

‘கொடுமை என்ன கொடுமை! பசிக்கொடுமை எல்லோருக்குந்தானிருக்கு… இந்த போலீசுக்காரங்க தொந்தரவு இல்லாட்டி ஒண்ணுமில்லே ‘ என்றாள் விபச்சாரி.

‘கண்ட கண்டவங்ககிட்டெல்லாம் போகிறது உனக்கு கஷ்டமாக இல்லை ? ‘

‘யாரும் கண்ட கண்டவங்ககிட்டெல்லாம் போகல. எனக்குன்னு ஒரு புருஷன் இருக்காரு ‘

‘மற்ற பெண்கள் எல்லாம் கட்டின புருஷனோடு மட்டும்தான் இருக்கிறார்கள். வேறு ஆண்பிள்ளைகளோடு சம்பந்தம் வைத்துக்கொள்வதில்லை தெரியுமா ? ‘

‘அப்படியா ? ‘

‘பின்பு ? ‘

‘சரி, உங்களுக்கு பெஞ்சாதி இருக்குங்களா ? ‘

‘ஊம், இருக்கு ‘

‘நீங்க மட்டும் எங்கிட்ட வந்திருக்கீங்களே ஒங்களுக்கு வெக்கமா இல்லே ? .. சரி, அது கிடக்கட்டும்; நேரமாவுதுங்க ‘

கொடுமையிலும் கொடுமை, கொடுமையை கொடுமை என்று புரிந்து கொள்ளாததுதான். எழுத்தாளனுக்கு அது புரியவில்லையோ என்னவோ, விபச்சாரியைக் காட்டி, வாசகர்களின் கண்ணீரைப் பிதுக்கியெடுத்து, நாலு காசு சம்பாதிக்கும் எண்ணத்தை மட்டும் கைவிட்டான்.

4.

அவன் தாமரையைப் பற்றிக் கவிதைகளில் படித்திருக்கிறான். படங்களில் பார்த்திருக்கிறான். அதன் செம்மையும், மென்மையும், எழிலுருவும் அவன் உள்ளத்தைச் சுட்டெரித்தன. அதை அடைய விரும்பினான். தடாகத்துக்குச் சென்றான். அதோ! அங்கு மலர் தெரிகிறது. தண்ணீரின் மேல் கவலையற்று உறங்கிக் கிடக்கிறது. ‘வா, வா ‘ என்று அவனைக் கள்ளப் பார்வை கொடுத்து அழைக்கிறது. அவன் தடாகத்துக்குள் காலெடுத்து வைத்தான்.

‘யாரது ? தண்ணீரிலே இறங்காதே. ஒரே சகதி! தாமரைக் கொடி காலைச் சுத்திக்கிட்டா அப்புறம் உயிருக்கே ஆபத்து ‘ என்று எச்சரிக்கிறான் யாரோ ஒருவன்.

தாமரையைப் பார்த்து விரும்பிய அவனும் உடனே சட்டென்று நின்றுவிட்டான். மலரைப் பார்த்துப் பெருமூச்செறிந்து சற்று நேரம் நின்றுவிட்டு, அதோ அங்கே அவனும் தலை குனிந்து செல்கிறான். அவன் இன்னும் வாழ்கிறான். எனக்குத் தெரியும். ஆனால் என்றோ தற்கொலை புரிந்து கொண்டுவிட்டான்!

– சரஸ்வதி, ஏப்ரல், 1961

சிகாகோவில் 2019 ஜூலை 3-4 ல் 10 வது உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாடு

உலகத் தமிழ் ஆய்வு மன்றம், வட அமெரிக்க தமிழ்ச் சங்கப் பேரவை மற்றும் சிகாகோ தமிழ்ச் சங்கம் இணைந்து நடத்தும் 10 ஆவது உலகத் தமிழ் ஆராய்ச்சி மாநாடு சிகாகோ, 2019
 
ஜூலை 3-4 இல் நடைபெற உள்ளது. 
 
விவரங்களுக்குக்  கீழே உள்ள காணொளியைப் பாருங்கள்.!
 
இந்த விழாவிற்குச் செல்ல விருப்பம் உள்ளவர்கள் கை  தூக்கவும் !! 
 
 
 

தீபமேந்தி வருகின்றாள்…! -கோவை சங்கர்

         

பெண்ணெனும் தெய்வத்தின் இலக்கணமே யவள்தானோ
இலக்கணமே பெண்மையினை யவளிடத்துக் கற்றதுவோ
காண்போரை மருட்டுகின்ற கண்ணுடையாள் செந்நுதலாள்
கற்பனைக்கு மெட்டாத பேரழகுக் கன்னியவள்
வெண்ணிலவோ நங்கைமுகம் கொடியன்ன துடியிடையாள்
பெண்மையி னெழிலோங்க வாழ்த்துக்கள் கூறிடவே
கண்ணனவன் ஒன்னலரை வென்றிட்ட இந்நாளில்
தீபாவளித் திருநாளில் தீபமேந்தி வருகின்றாள்!

அறக்கொடி யுயர்ந்திடவே மறக்கொடி வீழ்ந்திடவே
நல்லவரும் வாழ்ந்திடவே தீயவரும் மாய்ந்திடவே
இறைவனாம் கண்ணனவன் கடைக்கண்ணும் நோக்கிடவே
அன்னநடை மங்கையவள் தீபமேந்தி வருகின்றாள்!
முறையற்ற வழுக்காறு அவாவெகுளி யின்னாச்சொல்
வெடிக்கின்ற வெடியேபோல் வெடித்துச் சிதறட்டும்
இறையருள் பெருகட்டும் இசைப்பண் பாடட்டும்
இல்லமது பேரின்ப வெள்ளத்தில் மூழ்கட்டும்!

 

 

தலையங்கம் – நாட்டாமை ! தீர்ப்பை மாத்தி எழுது !

முதலில் அனைவருக்கும் தீபாவளி நல் வாழ்த்துக்கள் !

 

இந்த வருடம் தீபாவளி சற்று வித்தியாசமான தீபாவளி. 

வெடிகள் வெடிக்கும் நேரத்தை அப்பாவோ, அம்மாவோ, குழந்தைகளோ தீர்மானிக்கவில்லை. உச்ச நீதி மன்றமும் மாநில அரசும் சேர்ந்து எப்போது, எவ்வளவு  நேரம் வெடிக்கலாம் என்று தீர்மானிக்கின்றன. காற்றில் கலக்கும் மாசினைக் குறைப்பதற்காக வழங்கிய தீர்ப்பு இது. 

 ‘எப்பொருள் யார்யார் வாய் கேட்பினும் அப்பொருளை,   தீவிரமாக ஆதரித்தோ எதிர்த்தோ பேசுவது அறிவு’ என்ற கொள்கையில் ஊறிப்போனவர்கள் நாம்.  உடனே கம்ப்யூட்டரையும்  மொபைலையும் தட்டி வாட்ஸ் அப் , பேஸ்புக், டுவிட்டர் என்று சகட்டுமேனிக்கு எழுதத் தொடங்கிவிடுவோம். 

அந்தக் காலத்தில் எரிந்த கட்சி எரியாத கட்சி  என்று லாவணிக் கச்சேரியில் வருமாம்.

அதுபோல, இன்று மோடிக்கு ஆதரவு, இந்துத்வா, இவை ஒரு கட்சி ;  மோடிக்கு எதிர்ப்பு மதச்சார்பின்மை சேர்ந்தது இன்னொரு கட்சி.  இந்த இரண்டு கட்சிகளும் தாக்கிக்கொள்ளும் விதம்  இருக்கிறதே, குழாயடி சண்டை – பேட்டை ரவுடிகள் பேசும் பேச்சு எல்லாம் பிச்சை வாங்கணும்! 

‘அப்பா’ வெடி வெடிக்கலாம் வாங்கப்பா சீக்கிரம், என்று கெஞ்சும் மகனைத் தவிக்கவிட்டு மீம்ஸ்க்கு பதிலடி கொடுக்க அப்பா மொபைலில் தீவீரமாயிருப்பார்.

‘அம்மா கொஞ்சம் சட்னி போடேன்’ என்று கெஞ்சும் மகளைத் தவிக்கவிட்டுட்டு, வாட்ஸப் வீடியூவை பார்வேர்ட் செய்யும் அம்மாக்களைப் பார்க்கலாம். 

இதே தீவிர-வாதம்தான் பெண்களை சபரிமலைத் தீர்ப்புக்கு எதிராக எழ வைத்தது. 

இத்தனை பேர்கள் மதக் கோட்பாட்டில் ஒருமையாக இருக்கிறார்கள் என்றால் ஜனநாயக முறைப்படி அதற்குத் தலை வணங்க வேண்டியது நமது கடமையாகிறது. 

அதனால்தான் சென்ற மாதம் எழுதிய சபரிமலை தீர்ப்புபற்றிய தலையங்கத்தை மாற்றிக்கொள்கிறோம்.

( உச்சநீதி மன்றம் தன் தீர்ப்பை மறுசீராய்வு செய்யப்போகிறது என்று சொல்வதற்கு முன்னரே நம் தீர்மானம்  முடிவாகிவிட்டது.)

சில சம்பிரதாயங்களுக்கு மரியாதை கொடுப்பது நமது கடமை. 

ஜல்லிக்கட்டும் சரி, சபரிமலைப் போராட்டமானாலும் சரி. நமது கருத்து மாறுபட்டதாக இருந்தாலும்   மக்கள் தீர்ப்பே மகேசன் தீர்ப்பு என்று கொள்கிறோம். 

‘ நான் எப்படியும் போயே தீருவேன்  அரசாங்கமும் நீதியும் என் பக்கம் ‘ என்று தீர்மானமாக இருக்கும் சில பெண்களுக்கு ஒன்று சொல்ல வேண்டும்.

” உங்கள் குரல் பெரிதாகும்வரை சற்றுப் பொறுத்திருங்கள். 

‘கத்தினால்தானே எங்கள் குரல்  உலகுக்குக் கேட்கும் ‘ என்று நீங்கள் சொல்லலாம்.

தேவையேயில்லை. உங்கள் குரலில் உள்ள நியாயம் பெரிதாகும்போது பாதை தானே பிறக்கும்.

அதுவரை, காத்திருப்போம். 

 

கடைசிப்பக்கம் – டாக்டர் ஜெ பாஸ்கரன்

dr1

Dr.Eric Hodgings – ‘Episode’ என்னும் தன் சுயசரிதையில், தனக்கு திடீரென்று ஸ்ட்ரோக் வருவதை விவரித்திருப்பார் – சில நொடிகளில் மனிதனாக இருந்த அவர் ஒரு ‘கேஸாக’ (பேஷண்டாக) மாறியதைச் சொல்லியிருப்பார். பொதுவாகவே, மருத்துவர்கள், எழுத்தாளர்களாக மாறும்போது (இது மாறி நிகழும்போது, பெரும் விபத்தாகிறது!), மனித வாழ்க்கை குறித்த தத்துவார்த்த விபரங்கள் இயல்பாகவே வெளிப்படுகின்றன. அதுவும், அவர்களே நோயின் பிடியில் சிக்கும்போது பிறப்பு, இறப்புபற்றிய பார்வை புதிய பரிமாணம் பெறுகிறது.

சமீபத்தில் நான்வாசித்த “WHEN BREATH BECOMES AIR” புத்தகம் இந்த வகையில் ஒரு வித்தியாசமான அனுபவத்தைத் தந்தது. எழுதியவர் டாக்டர் பால் கலாநிதி (DR.PAUL KALANITHI).  நரம்பியல் அறுவை சிகிச்சை மருத்துவர் மற்றும் எழுத்தாளர்.  ஸ்டான்ஃபோர்டு பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கில இலக்கியம் படித்தவர்.  கேம்பிரிஜ் பல்கலையில் ‘விஞ்ஞானம், மருத்துவம் – சரித்திரமும், தத்துவார்த்த பார்வைகளும்’ பற்றி ஆராய்ச்சி செய்து முனைவர் பட்டம் பெற்றவர். யேல் பல்கலைக்கழகத்தில் இளநிலை மருத்துவமும், ஸ்டான்ஃபோர்டில் நியூரோ சர்ஜிகல் ரெசிடெண்ட் மருத்துவப் பணியும், நியூரோ ஸயன்ஸில் மேற்படிப்பும் படித்து மருத்துவர் ஆனவர். ‘அமெரிக்கன் அகாதமி ஆஃப் நியூரோசர்ஜரி’யின் நரம்பியல் அறுவை சிகிச்சை ஆராய்ச்சிக்கான உயரிய விருதினைப் பெற்றவர். இதெல்லாம் அவரது 36 வயதுக்குள் சாதித்தவை!

“எமர்ஜென்சி” என்று சொன்னால் ஒப்புக்கொள்பவர்கள், “நான் எழுதப் போகிறேன்” என்றால், வேறுவிதமாகப் பார்க்கிறார்கள் – ‘வார்த்தைகளுக்கு இடையேயான மெளனங்கள்’ இவரது இலக்கியப் பார்வையை சொல்கின்றன. பால் தனது பேனாவிலிருந்து வார்த்தைகளைத் தங்க இழைகளாகப் பின்னியிருக்கிறார்” – என்கிறார் எழுத்தாள மருத்துவர் ஆபிரகாம் வர்கீஸ் தனது அணிந்துரையில்!

தந்தை கிருத்துவர் (இதய நோய் மருத்துவர்), தாய் இந்து – தென்னிந்தியாவில் பல எதிர்ப்புகளுக்கிடையே திருமணம் செய்துகொண்டு, நியூயார்க் வந்துவிடுகிறார்கள் பாலின் பெற்றோர்கள். அரிசோனா பாலைவனம் அருகில் ஒரு சிறு ஊரில் தன் இளமைக் கால நாட்களையும், அம்மா வாங்கிக்கொடுத்த புத்தகங்களையும், லாஸ்வேகஸில் படிப்புக்காக அம்மா எடுத்துகொண்ட முயற்சிகளையும் சுவையாக விவரிக்கிறார். புத்தகம் படிப்பதும், இலக்கியத்தில் ஈடுபாடும் அம்மாவினாலே வந்தது என்று நெகிழ்ச்சியுடன் எழுதுகிறார்.

பல புத்தகங்களைப் படித்து, மனித மனங்கள் எப்படி மூளையின் செயல்பாடுகளால் மாற்றங்கள் அடைகின்றன என வியந்து, இலக்கியம் மற்றும் நரம்பியல் துறைகளில் விருப்பம் கொள்கிறார். “இலக்கியங்கள் மனித மனங்களை விவரிக்கின்றன. மூளையின் செயல்பாடுகளையும், கூறுகளையும் சொல்வது நரம்பியல். இரண்டுக்கும் இடையே உள்ள தொடர்பு சுவையானது. எலியட்ஸின் உருவகங்கள், என் எழுத்துக்களில் வழிவதை நான் உணர்ந்தேன்” என்கிறார் பால்!

மலை உச்சியில் ஒரு காலைப் பொழுதினை – கிழக்கே வெளுப்பும், மேற்கே முந்தைய இரவின் கருப்பும் – விவரிக்கும்போது பால் என்னும் இலக்கியவாதி தெரிகிறார். இரண்டு வருட இலக்கிய, தத்துவம் சார்ந்த படிப்பு வாழ்வின் அர்த்தத்தை விளக்கினாலும், மருத்துவம் அவரை ஈர்க்கிறது – நரம்பியல் அறுவை சிகிச்சை மருத்துவம் அவரை அரவணைத்துக்கொள்ளுகிறது! தன் மாமா, தந்தை, அண்ணன் எல்லோரும் மருத்துவர்கள் – கலை, இலக்கியம் எல்லாம் மருத்துவர்களால்தான் நன்கு புரிந்து கொள்ளமுடியும் என்று நரம்பியல் படிக்க முடிவெடுக்கிறார் பால்!

இடையில் ஒரு வருடம் விஞ்ஞானம்,மருத்துவத்தின் வரலாறு மற்றும் தத்துவங்களைப் படிக்கிறார்! பிறப்பு, இறப்பு, வாழ்கை இவற்றின் சூட்சுமம் இவரது மருத்துவ வாழ்க்கையில், நோய்களையும், நோயாளிகளையும், உடனிருந்து கவனித்துக் கொள்கின்றவர்களையும் அவர்கள் பார்வையில் உணர்ந்துகொள்ள உதவியதாக எழுதுகிறார்.

மருத்துவ மாணவனாக அவரது அனுபவங்களை மிகவும் மனித நேயத்துடனும், சுவாரஸ்யத்துடனும் எழுதிச்செல்கிறார்! அனாடமி பயில உதவும் ‘கேடாவர்’களைப் “பிணமல்ல – கொடையாளர்” என்கிறார். மூளையில் காயம்பட்டு, தன் சுய நினைவுகளை இழந்து வாழும் நோயாளிகளைப் புறக்கணிக்கும் சொந்தங்களைச் சாடுகிறார். ‘இவர்கள் இப்படி வாழ்வதைவிட இறப்பதேமேல்’ என்று சொல்லும் சீனியர் மருத்துவரைப் பார்த்து வருந்துகிறார்.

பல நோயாளிகளின் வினோதமான அனுபவங்கள், நரம்பியல் ரெஸிடென்சியில் மிரண்டு ஒடும் மருத்துவர்கள் – இவரது எழுத்தில் நம்மை வசீகரிக்கின்றன.

மருத்துவத்துறையில் எல்லாம் கற்று, நரம்பியல் அறுவைச் சிகிச்சையில் சிறப்பாகச் செயல்படத் துவங்கும்போது, வாழ்வின் துயரமான செய்தியை – அவரே விரும்பாத ஒன்றை – அறிகிறார். அவருக்கு “நுரையீரல் புற்றுநோய்” வந்திருப்பதை மிகுந்த சோகத்துடன் ஏற்றுக்கொள்கிறார். அதுவரையிலும் மருத்துவராக இயங்கிவந்தவர், தானே ஒரு பேஷண்டாக மாறிவிடும்போது – அந்த அறைகள், வியாதி குறித்த விவாதங்கள், நர்சுகள், சீனியர், ஜூனியர் மருத்துவர்கள், எதிர்பார்ப்புகள் – எல்லாமே மாறிவிடுவதை விவரிக்கிறார்.

ஏர்போர்ட்டில், வலியில் சுருண்டு படுக்கும்போது, ஒரு சிப்பந்தி வந்து, ‘இங்கே படுக்கக் கூடாது’ என்று சொல்லும்போது, பதில் ஏதும் சொல்லாமல், சிரமத்துடன் எழுந்து வெளியேறுவதைப் படிக்கும் எவருக்கும் மனம் கலங்கும். மருத்துவமனையில் கீமோதெரபி, மருந்துகளினால் உபாதைகள், சக மருத்துவர்கள் தவறும்போது ஏதும் செய்யமுடியாத இயலாமை எல்லாம் இதயத்தைக் கனமாக்கும் – “ஒவ்வொருமுறை கீமோதெரபி முடிந்தபிறகும், வாயில் போட்ட எல்லாம் கடல்நீரைப்போல் உப்பு கரிக்கும் – சாப்பாடு பிடிக்காது. எழுத வேண்டியவை, படிக்க வேண்டியவை இருந்தாலும், மனதில் பிடிப்பின்றி, ஏதும் செய்ய முடியாது” என்கிறார்.

டாக்டர் மனைவி, லூசி, அளிக்கும் சப்போர்ட், தைரியம், அன்பு, கரிசனம் ஒவ்வொரு நிலையிலும் அவரது எழுத்தில் பிரதிபலிக்கிறது. நோய் கண்டுபிடித்தது முதல், கீமோதெராபி கொடுக்கும்போதும், எப்போதும் முடிவு வந்து விடக்கூடும் என்னும் நிலையிலும் லூசியின் பங்களிப்பு அளவிட முடியாதது – கையில் எட்டு மாதக் குழந்தை, உயிருக்குப் போராடும் அன்புக் கணவன் – லூசியின் வாழ்க்கை, புனைவுகளைவிடவும் சோகம் நிறைந்தது.

தன் இறப்பை அறிந்தும், எதிர்பார்த்தும் இருப்பதற்கு ஓர் மனஉறுதி வேண்டும். உயிருடன் இருக்கப்போகும் நாட்களை எப்படி உபயோகமாகவும், அர்த்தமுடனும் கழிப்பது என்று திட்டமிட்டு வாழ்வது முடியுமா?  இவரால் முடிந்திருக்கிறது. தன் சுய சரிதையை எழுதுவதற்கும், தன் மறைவுக்குப் பிறகானாலும், அது புத்தகமாக வரவேண்டும் – தன் அன்பு மகள் தன்னைப்பற்றி அறிந்துகொள்ளவும், தன் வாசகர்கள் தன் எழுத்தைப் படிப்பதற்கும் – என்பதற்காக அவர் காட்டிய முனைப்பு வியக்க வைக்கிறது.

வாழ்க்கையை அனுபவிக்க ஆரம்பிக்கும் வேளையில், அவரது போராட்டம் முடிவுக்கு வருகிறது – மார்ச் 2015 ல் பால் இறந்து விடுகிறார் – யாரும் எதிர்பார்க்காத ஒரு நொடியில் மூச்சை நிறுத்தி அமைதியாகிறார்.

இறுதி நாட்களையும், இறந்தபிறகு நடந்தவைகளையும், டாக்டர் பாலின் விருப்பப்படியே அவர் மனைவி லூசி எழுதி, புத்தகத்தை நிறைவுசெய்து வெளியிடுகிறார். (நன்றி சொல்லும் போது, ‘எழுத்தாளர் என்பவர் யார், ஏன் எழுதுகிறார்கள்’ என்பதைத் தான் உணர்ந்து கொண்டதாகக் குறிப்பிடுகிறார் லூசி).

வாழ்க்கையின் நிரந்தரமின்மையை,  இறப்பை எதிர்கொள்ளவேண்டிய வகையை இப்புத்தகம் தெளிவாகச் சொல்கிறது. எல்லோரும்,  குறிப்பாக மருத்துவர்கள், இப்புத்தகத்தை வாசிக்க வேண்டும்.