அதிரன் கவிதை – எனக்குந்தான்

டிசம்பர் 12

அலுவலகம் விட்டு
வீடு திரும்பியதும்
ஒரு பிரளயம் நடக்கும்
என்று எதிர்பார்த்தான்
ஆனால் அமைதி
பேரமைதி

துவைப்பதற்காக
காலையில்
எடுத்துப் போட்ட
சட்டையும்
பேண்ட்டும் துவைத்து
இஸ்திரி செய்து
சோபாவின் மேல் அமர்ந்திருந்தின

அவன் கண்கள்
அவற்றைப் பார்ப்பதை
அவளும் கவனிக்கிறாள்

ஏன் ஒரு மாதிரியாய்
இருக்கிறாய் என்று
வினவுகிறாள்…..

பதில் எதுவும் சொல்லாமல்
தன் அறைக்கு சென்றான்.

அங்கு மேசையின் மேல்
அவன் மறந்து சட்டைப்பையில்
விட்டுச்சென்ற முன்னாள்
காதலிக்கு எழுதிய முதல்
பிறந்த நாள் வாழ்த்துக்  கடிதம்…
சற்று நனைந்து பொதுமிப் போயிருந்தது
பக்கத்தில் இன்று பூத்த ஒரு
ரோஜாப் பூவும்…

வெளியிலிருந்து மனைவியின்
குரல் “இந்த மாதம் எனக்குந்தான்
பிறந்த நாள் வருகிறது “

பதில் எதுவும் சொல்ல முடியாமல்
மெதுவாக
கண்களைத் துடைத்துக் கொண்டான்