இதயத்தைத் தொடும் குறும்படம்

இந்தக் குறும்படத்தைப் பார்த்தவுடன் உங்கள் கண்கள் பனிக்கவில்லையென்றால்………

 

Advertisements

2018 சிறந்த திரைப்படங்கள்

எங்கள் கணிப்பில் 2018இன் சிறந்த படங்கள் இந்தப் பத்துப் படங்கள் !

இவற்றில் எது முதல் தரம் ?   நீங்களே தேர்ந்தெடுங்கள். 

                                                             இது ஒரு மலையின் மணம் !   

Merku Thodarchi Malai

 

                                                                       புதிய பரிணாமம்

Kolamavu Kokila 

                                                           இன்றைய  வாரிசுப்போர்

Chekka Chivantha Vaanam 

                                                        கிராமத்து மனிதனின் மனம்

Pariyerum Perumal 

                                                                 வசந்தகால நினைவுகள்

96

                                                 

                                                     சென்னையின் கருவாட்டு மணம்

 Vada Chennai 

                                                                    திகிலின் ஒரு பக்கம்

Ratsasan  

                                                             நாளைய புதிய மனிதன்

2.0

                                                        காவல்துறையின் மறுபக்கம் 

 

Imaikkaa Nodigal

                                                       சாவித்திரியின் ஏணிப்படிகள்

Image result for நடிகையர் திலகம் 

குவிகம் இல்லம் அளவளாவல் – – ஆர் கே

 

Image may contain: 1 person, sitting and indoorImage may contain: 1 person, sitting

இன்றைய குவிகம் அளாவளாலில் லேடீஸ் ஸ்பெஷல் ஆசிரியர் திருமதி கிரிஜா ராகவன். எனக்கு தெரிந்து இருமுறை அவர் இந்த நிகழ்வில் கலந்து கொள்வதாக இருந்து பிறகு இன்று குவிக அளவளாவல் குவிந்து கைகூடி வந்ததில் அதிர்ஷ்டக்காற்று என் திசையில் . காரணம் இல்லாமலில்லை. வங்கிப்பணியின் இரண்டாம் மற்றும் நான்காம் சனி ஞாயிறு விடுமுறையில் பொதுவாக என் சொந்தக்காரர்களை பார்த்துவர ஊர் சென்றுவிடுவேன். இம்முறை ஞாயிறு என்கையில்.

பைக்கை நிறுத்த சற்றே அவஸ்தைப்பட்டு ஜெயக்கொடி நாட்டி நிறுத்தி குவிகம் இல்லம் சேர்வதற்கு சற்றுமுன் தன் உரை துவங்கியிருந்தார் கி.ரா..!

அளவளாவலின் முழுபரிமாணத்தையும் உள்ளடக்கியதாய் அவரின் பேச்சு. மணிப்பிரவாள அருவி. ஊடகத்துறையில் வங்கித்துறையில் தான் வளர்ந்து வந்த பாதையை எளிமையாய் நேர்மையாய் துளியும் பாசாங்கின்றி நேர்பட பேசினார்.

நல்ல நண்பர்கள் மத்தியில் போலிமுகம் காட்டாமல் எப்படி இயல்பாய் புழங்குவோமோ அதைப்போல அமைந்தது அவர் பேச்சு. ஊடக வளர்ச்சி அடுத்த தளத்திற்கு மாறுவதை மாற்றம் தவிர்க்க முடியாதென்றும் ஆனால் புத்தக வாசிப்பு குறையாது என்றும் மிக மென்மையாக ஆனால் அழுத்தம் திருத்தமாக வலியுறுத்தினார். இடைக்கேள்விகள் எதிர் பதில்கள் இவற்றை தர்க்கரீதியாக வெற்றிகரமாக எதிர்கொண்டார். தான் கடந்து வந்த பாதை தந்த பாடங்களை தன் நிலை உயர்வுக்கான படிக்கட்டுக்களாக மாற்றிக்கொண்ட அவர் உழைப்பு பாராட்ட வேண்டியது.

பிரபலங்கள் நிகழ்வுகள் டிவி சேனல்கள் இவைகுறித்து தன்வாழ்வின் எழுத்துசார்
அனுபவங்களை down memory laneல் desending orderஐ மிக அழகாக ascending வரிசையில் குறிப்பிட்டார். தான் கற்றதுதும் பெற்றதும் என குறிப்பிட்ட அனைத்து விஷயங்களிலும் ஒரு இடத்திலும் கூட தன் பாண்டித்தியத்தை
அதுவாக்கும் இதுவாக்கும் என்று பறை சாற்றவே இல்லை.

விடாமுயற்சி (டார்கெட் என்று வைத்துக்கொண்டு அதை சென்றடைவதுவரை விடமாட்டேன்) பட்டறிவை பட்டை தீட்டி ஞானமாக்கி
தனக்கென ஒரு பாதையும் வாசக அணியையும் வைத்திருக்கிறார்.

தன்னம்பிக்கைதான் பெண்களின் தனித்துவ அடையாளம் என்பதில் தெளிவாக இருப்பது அவரின் கடந்துவந்த பாதை தந்த அனுபவச்செறிவு..!

பேசும் குரலின் காத்திரமும் தீர்க்கமும்
அவர் எழுத்திலும் எண்ணத்திலும் விமர்சன எதிர்கொள்ளலிலும் சர்வ நிச்சயமாய் பிரதிபலித்தது.!

நல்லவேளை ஞாயிறு என் கைவசம் இன்று. மழை போக்கு காட்டி கடந்துபோனது..!

எனக்கு லாபம் ஒரு நல்ல பேச்சு கேட்ட அனுபவமும் இந்த ஞாயிறு இனிதாய் நிறைந்ததே எனும் மன நிறைவும்..!
——–அன்புடன் ஆர்க்கே..

பிளாஸ்டிக் தடை

தடை செய்யப்பட்ட பிளாஸ்டிக் பொருட்களின் விவரம்: பிளாஸ்டிக் தாள்கள், மேசை விரிப்புக்கு பயன்படுத்தப்படும் பிளாஸ்டிக் விரிப்பான், பிளாஸ்டிக் தெர்மாக்கோல் கப், பிளாஸ்டிக் தட்டுகள், பிளாஸ்டிக் தேநீர் / தண்ணீர்க் குவளைகள், தண்ணீர் பாக்கெட்டுகள், பிளாஸ்டிக் உறிஞ்சு குழல் மற்றும் பிளாஸ்டிக் கைப்பைகள், பிளாஸ்டிக் கொடிகள் உள்ளிட்ட பிளாஸ்டிக் பொருட்கள் மட்டுமே தான் அரசால் தடை செய்யப்பட்டுள்ளது.

Image result for தடை செய்யப்பட பிளாஸ்டிக்

எழுத்துருவாக்கம் – நானா அவர்களின் அளவளாவல்

Image may contain: 1 person, sitting

Image may contain: 17 people, including Kirubanandan Srinivasan, Manthiramoorthi Alagu and Natarajan Ramaseshan, people smiling

இன்று டிசம்பர் 16, ஞாயிறு காலையில்குவிகம் சார்பாக சென்னை தி.நகரில் திரு.நானா ( நாராயணன் ) அவர்களுடன் ஏற்பாடு செய்திருந்த எழுத்துருவாக்கம் குறித்த கலந்துரையாடல் கூட்டம் மிகச் சிறப்பாக நடைபெற்றது.

திரு.நானா அவர்கள் India Today, மய்யம், பாக்யா, வண்ணத்திரை போன்ற பல இதழ்களில் லே-அவுட்டில் தலைமைப் பொறுப்பு உள்ளிட்ட பல பொறுப்புகளில் வேலை செய்தவர். எழுத்தாளர்கள் சுஜாதா, மாலன் உள்ளிட்ட பலருடன் பணி செய்தவர். இத்துறையில் மிக நீண்ட அனுபவமுடையவர். அனைவரிடமும் நட்பு பாராட்டும் குணமுடையவர். பிறரைத் தன்னுடைய அன்பால், நட்பால் தன்பால் கவர்ந்து இழுக்கும் குணமுடையவர். மற்றவர்களை எப்போதும் மகிழ்ச்சிப்படுத்துவதில் தான் மகிழ்ச்சியடைகின்ற இனிய பண்பாளர். புன்னகையைப் பொன்நகையாக எப்போதும் அணிந்திருப்பவர்.

இன்றைய நிகழ்வில் நிறைய நண்பர்கள் கூட்டம். எழுத்தாளர்கள், கவிஞர்கள், நாடக, குறும்பட இயக்குநர்கள் எனப் பலரும் எழுத்துத்துறையில் இருப்பவர்கள். எழுத்துருவாக்கம் குறித்த கல்வெட்டுக்காலம், ஓலைச்சுவடி, பிரின்டிங் காலம் தொடக்கம் முதல் தற்கால வளர்ச்சி வரை எல்லாவற்றையும் விளக்கினார் திரு.நானா அவர்கள். லே-அவுட்டின் பங்கு மீடியாத் துறையில் அதிகம். ஆனால் வெளியே தெரியாது. எப்படி? என்பதனைச் சிறப்பாக அவர் விளக்கினார். மிகவும் இயல்பான தெளிவான உரை.

நண்பர்களின் அனைத்து சந்தேகங்களுக்கும் அருமையாகப் பதில்கள் தந்தார் நானா அவர்கள்.

கலந்து கொண்ட அனைவரும் திரு.நானாவிற்கு தங்கள் மகிழ்ச்சியையும், பாராட்டுதல்களையும் தெரிவித்தார்கள்.

உங்கள் வெற்றியும், புதுமையும் என்றும் தொடரட்டும்.
❤️

இல்லாதவன் – நிலா ரவி

Image result for life after death

வெண்ணிலாவையும் விண்மீன்களையும் தொலைத்த தனிமையில் கருமை பூசிக் கிடந்தது வானம். காணும் யாவிலும் காரிருள் கவ்விக் கொண்டிருந்த ஓர் இரவு. காற்றின் தீண்டல் இல்லாது கற்சிலைகளாய் உறைந்திருந்தன மரங்களும் செடிகளும் . பகல் முழுவதும் சுட்டெரித்த அனலின் தாக்கம் நீறுபூத்த நெருப்பாக்கி இருந்தது இரவை.

தவளையின் குரலொன்று தனித்து ஒலித்தது இரவில். ஒரே மாதிரியான சப்தத்தையே மீண்டும் மீண்டும் எழுப்பியது அது. சற்று நேரத்தில் அடங்கியது சப்தம். ஒரு நிசப்தம் அதனை விழுங்கியிருந்தது.
அந்த நிசப்தம் ஒரு நீண்ட சர்ப்பமாயிருக்கலாம். இம்முறை ஆந்தையின் குரல். அந்தப் பறவையும் பறந்து செல்ல ஓசைகள் யாவும் அடங்கி மீண்டும் அங்கே அமைதி பாசியென சூழ்ந்து கொண்டது. பகலின் இரைச்சல்களற்ற யாமத்தின் மௌனத்தில் பூமி இயல்பாய் இருப்பதாகப்பட்டது அவனுக்கு.

படுக்கையில் நெளிந்தான் அவன். இமைப் போர்வைகள் போர்த்திக்கொள்ள மறுக்க நெடிய இரவாய் நீண்டு கொண்டிருந்தது காலம். உறக்கம் இன்றித் தவித்தவன் கட்டிலைத் துறந்து பாய் விரித்துப் படுத்துப் பார்த்தான் தரையில். ஏனோ அவனுக்குள் ஏதேதோ எண்ணங்கள். மீண்டும் மீண்டும் நெளிந்தான் உறக்கமின்றி. வீடு மாத்திரம் அல்ல, எனோ வீதியிலிருந்த விளக்குகள் யாவும் அணைந்திருந்தன. மொத்த உலகுமே ஒரு குகைக்குள் அடைபட்டது போல் .

அந்த நடுநிசியின் நிசப்தத்தையும் இருளையும் கிழித்து ஒலித்தது ஒரு குரல். அவன் இதுவரை கேட்டிராத ஒரு அதிசய குரல் அது.
தன் காது மடல்களைக் கூர்மையாக்கி மீண்டும் அந்தக் குரலைக் கேட்டான் அவன்.
யாரோ யாசகம் கேட்கிறார்கள், அவனது இல்லத்து வாசலில், இந்த நடு நிசியில்.
யார் இந்த நிசியில் அதுவும் தனது வாசலில். வியப்பில் விரிந்தன அவனது விழிகள்.

தானே நித்ரா தேவியிடம் யாசகம் கேட்கையில் தன்னிடமே யாரோ யாசகம் கேட்பது! களைப்பும் சோர்வும் அவனை கட்டிப் போட்டிருக்க எழுந்திட மனமில்லாமல் படுத்துக்கிடந்தபடியே “இல்லை” என்ற பதிலை மட்டும் உரக்கமாக உரைத்தான் அவன்.
“க்ளுக்” என்று சிரித்தது அந்தக் குரல். “எதை நீ இல்லை என்கிறாய்…?”
சிரித்துக் கொண்டே மீண்டும் கேட்டது…
“எதை நீ இல்லை என்கிறாய் இருப்பையா அல்லது
இன்மையையா…?”

“யார் நீ…?” என்றான் அவன்.
“உன்னை நீ அறிவாயா…?” என்றது அந்தக் குரல்.
“எனது உறக்கத்தை ஏன் இப்படிக் கலைக்கிறாய்…?” என்றான்.
“உறங்குபவனே
விழிப்பை நீ அறிவாயா…”
என்றது குரல்.
” கேள்விகளுக்குப் பதில் கேள்விகளா…”
அவனது புருவங்களை கவ்வி இழுத்துக் கைது செய்தன அந்தக் கேள்விகள்.

“கண்களால் எதையும் காண முடியாத இந்தக் காரிருளில் ஏன் வந்திருக்கிறாய்…” என்று கேட்டான் அவன்
“கண்கள் என்பது எது ? இருள் என்பது எது ?
இருள் என்று எதுவுமில்லை.
கூகையின் விழிகொண்டு காண்…இருளென்று ஏதுமில்லை…” என்றது.

சில நிமிடங்கள் மௌனமானான் அவன். நிசப்தம் நிரவியது மீண்டும் அங்கு .
“இல்லாதவனா நீ… இத்தனை நேரம் எனை ஏன் காக்க வைக்கிறாய்…?”
இம்முறை முதலில் வினவியது அந்தக் குரல்.

“யாமத்து யாசகனே, நாவடக்குகிறாயா.
நானோன்றும் இல்லாதவனில்லை.
எனது இருப்பை அறிவாயா நீ. அதை நான் உனக்குச் சொல்வதற்கில்லை.
எப்போதும் கொடுப்பவன்தான் நான்.
இன்றுதான் உறக்க மயக்கம்”
பதிலுரைத்தான்.

மீண்டும் சிரித்தபடி…
அவனது வார்த்தைகளையே திரும்பச் சொன்னது அது.
“உண்மைதான்
நீ இல்லாதவனில்லை…
நானும் இல்லாதவனில்லை
நாம் இருவரும் இங்கிருப்பதால்…
எனில் இல்லாதவன் என்று யாருமில்லை…”

“அவ்வாறெனில் இவ்வாறு யாசகம் கேட்பது வெட்கமாக இல்லையா உனக்கு…”
“யாசகம் தருவதில் விருப்பம் இல்லையா உனக்கு…”
“பிச்சைக் கேட்கும் உன்னிடம் எவ்வளவு அகந்தை…”
“அகத்தைச் சுருக்கி தைப்பது “அகந்தை”…விரித்திடு உன் அகத்தை.”
“எல்லாவற்றுக்கும் பதில் தருகிறாய்…எனினும் இல்லாதவன் தானே நீ…”
ஏளனமாய் கேட்டான்.

“நீ “இருப்பை” மறுப்பதால்தானே
நான் இல்லாதவனாயிருக்கிறேன்…
“இல்லாதவன்” ஆகிய நானும் இங்கிருக்கிறேன்.
உனது கண்களின் முன்பே.
இல்லாதவர்கள் இருப்பது இருப்பை மறைப்பதால், இருப்பை மறுப்பதால்.
இருப்பைப் பகிர்வதால் இல்லாதவன் மறைவான், இருப்பை மறுப்பதால் இல்லாதவன் இருக்கிறான்.
ஆனால் உன்னிடம் விழிக்கவோ தேடவோ மனமில்லை. அதற்கான பொறுமையுமில்லை. அதனால் தான் உன் சௌகரியங்களில் எளிதாக விடைகொள்கிறாய்,
“இல்லை” யெனும் பொய்மையை…”
தீர்க்கமாய் ஒலித்தது அந்தக்குரல்.
பொறி தட்டினாற் போல்அவன் எழுந்து உட்கார்ந்தான்.
எதையோ பெற்றுக்கொண்ட விழிப்பு அவனுக்குள்.
இங்கு யாசகன் யார்…
அவனா இல்லை நானா..?
ஈதவன் யார்…?
ஈதவன் அவனெனில்
இல்லாதவன் யார்…?
அவனது உடலெங்கும் ஓடும் உதிரம் முழுவதும் ஒரு நொடி உறைந்து நின்று மீண்டும் ஓடியது.
துள்ளி எழுந்தான், துயில் துறந்தான்.
எழுந்து நின்று வாசலை நோக்கி கால்களை நகர்த்த எத்தனித்தான். நகர்த்த முடியாமல் கயிறாக அவன் கால்களை சுற்றியிருந்து போர்வைகள்.
கைகளை அசைத்துப் பார்த்தான். கைகளையும் அந்தக் கயிறுகள் தான் பிணைத்திருந்தன. தன் உடல் முழுவதையும் அது பிணைத்திருந்ததையும் உணர்ந்தான்.
கைகளையும் கால்களையும் உதறினான். நீங்குவதாய் இல்லை அந்தக் கட்டுகள். தன்னை இறுக்கமாகப் பிணைந்திருந்த அந்தக் கட்டுகளை மிகுந்த பிரயத்தனத்திற்கு பின் அவிழ்க்க முயன்றான். அவிழ்க்க அவிழ்க்க அது நீண்டுகொண்டிருந்தது. தொடர்ந்து கட்டவிழ்க்க கலைந்து கிடந்தவை மலை போல் குவியத்துவங்கின. மலைத்து நின்றான் அவன்.
யுகயுகங்களாய், ஜென்ம ஜென்மமாய் தன்னை அவை பிணைத்திருப்பதாகவே நினைத்தான் அவன். கட்டவிழ்த்துக் கட்டவிழ்த்து களைத்துப் போனான் அவன்.
அப்போது தான் எங்கிருந்தோ அந்த மாயக் கைகள் அவனது துகிலுரிக்க
துணையாக வந்தது.

இந்தக் கைகள்…
இந்தக் கைகள்…
நிறைந்த சபையில் மாதொருத்தியின் மானம் காக்க துகில் தந்த அந்தக் கைகள்…ஏனோ அவனது நினைவுக்கு வந்தது.
அவனது கட்டுக்களை பந்தங்களை விடுவிப்பதும் இன்று அந்தக் கைகள்
தானோ.
போர்வைகள் அகல அகலக் கட்டுகளிலிருந்து விடுதலையாகி நிர்வாணமாய் நின்றான் அவன்.
வாசலை நோக்கி ஓடினான்
கதவுகளைத் திறந்தான்…
விழிகளை விரித்துப் பார்த்தான்.
யாசகன் மறைந்திருந்தான்.
அங்கு ஔி நிறைந்திருந்தது…

சற்று நேரம் அந்த ஒளியில் நனைந்தபடி நின்றான் அவன். சில மணித்துளிகளில் அந்த ஒளி மறைந்தது.

அறைக்குத் திரும்பியவன் அவனது கட்டிலில் யாரோ உறங்குவது கண்டு
திகைத்தான்.
போர்வையை நீக்கி முகம் பார்த்தான்.
அவனது முகம் தெரிந்தது.

நிலாரவி.